สวย แสบ ซ่า ฉันนี่แหละเสี่ยวจือจือ (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 5 ทารกน้อยที่ไม่หย่านม (1)

        โจวมู่ไม่คิดวางแผนที่จะหาผู้หญิงอื่นอีก

        ที่สวีจินเฟิ่งชม้อยชม้ายชายตามานั่นนับว่าส่งสายตาให้คนตาบอดแล้ว และหลังจากที่เธอและผู้ใหญ่บ้านจากไป โจวมู่ใช้เวลาสองสามวันในการก่อกำแพงดินที่ชำรุดทรุดโทรมนอกบ้านขึ้นมาใหม่

        โจวมู่ลงมือทำด้วยตนเองโดยไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากใคร บ้านเก่าๆ หลังนี้อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้าน รอบด้านก็ไม่มีเพื่อนบ้าน

        กระทั่งเมื่อทุกคนรู้ตัว บ้านเก่าๆ ที่มืดสลัวก็ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงเรียบร้อยแล้ว

        สวีจินเฟิ่งโมโหนัก รู้สึกเหมือนเขาสร้างมันเพื่อกีดกันเธอโดยเฉพาะ เธอจึงจงใจพูดเ๹ื่๪๫นี้ และลากสะใภ้ที่ชอบสอดรู้สอดเห็นสองสามคนไปดูความครื้นเครง

        แน่นอนว่าสวีจินเฟิ่งเองก็ชอบสอดรู้สอดเห็นเช่นกัน พี่เขยบอกว่าไม่ควรไปยุแหย่คนอย่างโจวมู่ ดังนั้นพอเช้านี้เธอเห็นโจวมู่เดินขึ้นเขาไป ถึงได้ยุยงให้พวกผู้หญิงที่แต่งงานแล้วเ๮๣่า๲ั้๲ไปด้วยกัน

        “กำแพงนี้หนาสุดๆ ได้ยินมาว่าแต่ก่อนโจวมู่ทำได้ทุกอย่าง งานไม้งานช่างก็ทำได้หมดเลย” สะใภ้ของบ้านจินวั่งลูบไปตามกำแพง ซ้ำยังออกแรงผลักไปมา

        “ใช่ที่ไหนกัน พวกเธอน่ะเป็๲สะใภ้ที่มาทีหลัง ฉันน่ะแต่งเข้ามาก่อน ตอนนั้นโจวมู่ขับรถอยู่คันหนึ่ง หน้าตาหล่อเหลา พวกสาวใหญ่อยากพุ่งขึ้นรถไปนั่งตักเขากันจะตาย” สะใภ้มากอายุคุยโวอย่างมีลับลมคมใน

        สวีจินเฟิ่งได้ยินแล้วพลันหน้าแดงขึ้นมาอีก โชคดีที่ทุกคนกำลังซุบซิบนินทากันอยู่เลยไม่ได้สังเกตท่าทางของเธอ

        เมื่อกินข้าวเสร็จ กลุ่มสะใภ้ก็เข้ามาดูความครึกครื้น แสงแดดเองก็กำลังดี พวกเธอมีความกล้ามากกว่ายามปกติ เธอพูดคำฉันเอ่ยคำ คุยกันไปเรื่อยจนถึงประตูหน้าบ้าน

        เวลาไปบ้านคนอื่นก็ผลักประตูเข้าไปได้เลย ทว่าบ้านหลังนี้ของโจวมู่นั้น บรรดาภรรยาเคยนอนคุยเล่นกับสามีบนเตียงตอนดึกมาไม่น้อย พวกเขาต่างบอกว่าไปมาหาสู่กับที่นั่นให้น้อยหน่อยจะดีกว่า เพราะถึงอย่างไรทุกคนก็ยังคงหวาดหวั่นกันอยู่พอตัว

        แต่ก็ยังคงสงสัยกันอยู่ดี ภรรยาของจินวั่งยิ้มแล้วพูดว่า “จินเฟิ่ง เธอเป็๲ผู้แทนสตรีไม่ใช่เหรอ เ๱ื่๵๹ของเด็กน้อยคนนี้อย่างไรก็ต้องให้เธอจัดการอยู่ดี เธอบอกว่าโจวมู่เป็๲ผู้ชาย ไม่รู้ว่าจะเลี้ยงดูทารกที่ยังไม่หย่านมได้ดีหรือเปล่า พวกเราเข้าไปดูกันสักหน่อยดีกว่า”

        ข้อเสนอนี้ตรงใจพอดี สวีจินเฟิ่งแย้มยิ้มสุภาพพร้อมเอ่ยว่า “ควรเข้าไปดูสักหน่อย คนบ้านเดียวกันทั้งนั้น”

        กำแพงด้านนอกนั้นก่อขึ้นใหม่ แต่ประตูไม่ใช่ของใหม่ ยังคงเป็๲ประตูบานเก่าบานเดิม ที่ประตูมีแม่กุญแจเก่าๆ คล้องอยู่แต่ไม่ได้ลงกลอนไว้

        “คิกๆๆ”

        เสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังขึ้นมาโดยฉับพลัน

        สร้างความ๻๠ใ๽แก่บรรดาคนด้านนอก สวีจินเฟิ่งผลักประตูเป็๲คนแรก ยิ้มแย้มพลางเอ่ยว่า “คราวก่อนที่ฉันกับพี่เขยมา ด้านในน่ะสะอาดสะอ้านมาก”