องค์หญิงเจินยี่ทรงมีอาการแพ้ท้องหนักมาก เลยไม่สามารถเข้าร่วมการประชุมได้
ณ ท้องพระโรง มีเพียงท่านอ๋อง องค์หญิงเจินหลิน และท่านกุนซือเท่านั้นที่ปรึกษากัน
“พวกเราสูญเสียไพร่พลเป็จำนวนมาก คงไม่อาจต่อกรอสูรพยัคฆ์ได้” ท่านอ๋องทรงกังวล
“ยังพอมีหนทางพะย่ะค่ะ” ท่านกุนซือกล่าว
“จริงหรอ ท่านว่ามาสิ” ท่านอ๋องทรงดีพระทัย
“คงต้องขอกองกำลังจากแคว้นเยี่ยพะย่ะค่ะ” ท่านกุนซือกล่าว
“แล้วฝั่งนั้นจะยินดีช่วยเราอย่างนั้นหรอ” ท่านอ๋องทรงสงสัย
ท่านกุนซือมองพระพักตร์ขององค์หญิง องค์หญิงเจินหลินจึงรีบตรัสทันที “หม่อมฉันปรึกษากับท่านกุนซือแล้ว หม่อมฉันยินดีอภิเษกกับท่านอ๋องแห่งแคว้นเยี่ยเพคะ เพื่อแลกกับกองกำลัง”
“เ้าคิดดีแน่แล้วหรอเจินหลิน นั่นมันคือความสุขทั้งชีวิตของลูกเลยนะ” ท่านอ๋องทรงห่วง
“เพื่อบ้านเมือง ลูกยินดีเพคะ” องค์หญิงเจินหลินตรัส
“เอาล่ะ เมื่อเ้าตัดสินใจแล้ว พ่อก็จะไม่คัดค้านเ้า” ท่านอ๋องตรัส
“ขอบพระทัยเพคะ” องค์หญิงเจินหลินตรัส
องค์หญิงเจินหลินพร้อมคณะทูตจึงรีบออกเดินทางไปแคว้นเยี่ยทันที โดยไม่ได้ล่ำลาผู้ใด
******************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น ท่านกุนซือรีบเรียกลู่หยาง ฉู่หลาน และเฉียนฟงเข้ามาพบในห้องทำงานของท่านกุนซือ
“ท่านมีอะไรกับพวกเรางั้นหรือครับ” ลู่หยางรีบถาม
“วันนี้ข้าจะให้ลู่หยางและเฉียนฟงออกเดินทางไปแคว้นเยี่ยกับข้า” กุนซือกล่าว
“ทำไมต้องไปที่นั่นด้วย” เฉียนฟงสงสัย
“เมื่อวานนี้ องค์หญิงเจินหลินทรงเสด็จไปแคว้นเยี่ยเพื่อไปเจรจาขออภิเษกกับท่านอ๋องแห่งแคว้นเยี่ย เพื่อแลกกับกองกำลัง ดังนั้นวันนี้พวกเราจะไปรับกองกำลังนั้น”
“ห๊า ว่าไงนะ นี่ท่านกล้าปล่อยให้ฮูหยินในอนาคตของข้าไปแต่งงานกับชายอื่นได้ยังไง” เฉียนฟงหลุดปาก
“อะไรนะ ไหนว่าใหม่ซิ ลี่หวินเอ๊ยองค์หญิงเจินหลินเนี่ยนะเป็ฮูหยินในอนาคตของเ้า” กุนซือกล่าว
“เอ่อ คือ ปะ ปะ เปล่า” เฉียนฟงพูดตะกุกตะกัก
“เ้าต้องเล่าทุกอย่างให้ท่านกุนซือฟังนะ เฉียนฟง เพราะแผนการที่ให้องค์หญิงไปแต่งงานกับท่านอ๋องแคว้นเยี่ย ก็เป็แผนของท่านกุนซือเขานะ หากเ้ายังไม่เล่า ต่อไปคงมีแผนสอง แผนสามที่ทำให้เ้าต้องเ็ปใจอีกแน่” ลู่หยางกล่าวเตือน
“ก็ได้ ในวันที่ข้าได้ข้ามมิติไป เอ่อ ข้าก็พบว่า” เฉียนฟงไม่สะดวกใจจะเล่า
“อย่าอ้ำอึ้งสิ รีบเล่า” ลู่หยางใจร้อน
“ข้าได้เข้าไปอยู่ในร่างของเฉียนฟงยุคอนาคต ในตอนนั้นเขากำลังมีความสัมพันธ์ทำนองนั้นกับฮูหยินของเขาอยู่ ซึ่งเมื่อข้ามองหน้านางดีๆ แล้ว นางก็คือ ลี่หวิน” เฉียนฟงยอมพูด
“อะไรนะ ลี่หวิน เป็ฮูหยินในอนาคตของเ้า” ฉู่หลานใ
“อย่าเพิ่งขัดสิ แล้วเ้าทำยังไงต่อ” กุนซือกล่าว
“ข้าก็เลยปล่อยเลยตามเลย คือกระทำต่อจนจบ” เฉียนฟงสารภาพ
“เอ่อ เ้ามีอะไรกับลี่หวินยุคอนาคต แล้วเฉียนฟงตัวจริงไปอยู่ที่ไหน” ฉู่หลานสงสัย
“เขาถูกขังในกระจกบานใหญ่ และเขาก็โกรธมากที่เห็นข้าทำกับภรรยาเขาเช่นนั้น” เฉียนฟงกล่าว
“แล้วยังไงต่อ” ลู่หยางถาม
“เช้าวันรุ่งขึ้น ข้าก็เลยรีบไปเก็บสมุนไพรทันที โดยหลอกลี่หวินที่กำลังเลี้ยงลูกชายอยู่ว่าข้าจะออกไปทำธุระข้างนอก” เฉียนฟงเล่า
“นี่เ้ามีลูกกับนางแล้วหรอ แถมเป็ลูกชายด้วย” ลู่หยางใ
“ใช่ ก่อนไป ข้าได้อุ้มลูกด้วย ข้าเห็นเพียงครั้งเดียว ข้าก็รู้สึกรักลูกคนนั้นอย่างมาก ข้าก็เลยเสียเวลาเล่นกับลูกอยู่นาน กว่าจะไปเก็บสมุนไพรบนเขา” เฉียนฟงกล่าว
“แล้วเ้าออกมาจากมิตินั้นได้ยังไง” กุนซือถาม
“หลังจากข้าเก็บสมุนไพรได้แล้ว ก็รีบกลับเข้าไปในห้องนอน ข้ามองเห็นประตูมิติอยู่ในกระจกบานนั้น เมื่อข้าข้ามกลับไป เฉียนฟงตัวจริงก็กลับเข้าร่าง ในตอนนั้นข้าเห็นเขาโกรธข้ามาก หลังจากข้าข้ามมาถึง ข้าคาดการณ์ว่า เฉียนฟงยุคอนาคตคงทำลายกระจกแทบไม่เหลือชิ้นดี ประตูมิติจึงพังทลายอย่างนี่ท่านกุนซือเห็น” เฉียนฟงกล่าว
“อย่างนี้นี่เอง เพราะเ้าดันไปยุ่งกับฮูหยินของเขาต่อหน้าต่อตาเขา ถึงจะเป็คนคนเดียวกันก็ตาม” กุนซือกล่าว
“แล้วตอนนี้จะทำยังไง ลี่หวินคงไปถึงแคว้นเยี่ยแล้ว” ฉู่หลานกังวล
“งั้นพวกเรารีบตามไปห้ามนางก่อน แล้วค่อยคิดวางแผนกันใหม่” กุนซือกล่าว
กุนซือและเฉียนฟงรีบไปจัดเตรียมทัพ ส่วนลู่หยางก็หันไปล่ำลาฮูหยินของเขา
“ข้าจะรีบกลับมานะ ฉู่หลาน เ้าต้องดูแลตัวเองกับลูกข้าให้ดีนะ อย่าหักโหมทำอะไรอย่างเด็ดขาด” ลู่หยางกล่าว
“เ้าเองก็ต้องระวังตัวด้วยนะ ข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่” ฉู่หลานมีน้ำตาคลอ
ลู่หยางดึงฮูหยินเข้ามากอด เขาจูบหน้าผากฮูหยินแล้วผละออกไป
******************************************
ท่านกุนซือนั่งอยู่บนรถม้าโดยมีเฉียนฟงคอยควบม้าให้ เฉียนฟงใจร้อนมาก เขารีบควบม้าเร็วมาก จนท่านกุนซือแทบจะหัวใจวาย
“ช้าลงหน่อยเถิดเฉียนฟง เดี๋ยวข้าก็หัวใจวายหรอก” กุนซือบ่น
“อดทนหน่อยนะท่านกุนซือ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว” เฉียนฟงกล่าว
ท่านกุนซือส่ายหน้าพร้อมกับคิดโทษตัวเองในใจว่า “ข้าไม่น่าวางแผนการให้องค์หญิงไปอภิเษกกับท่านอ๋องแคว้นเยี่ยเลย ข้าเลยต้องมานั่งรถม้าเร็วแบบนี้ หาเื่จริงๆ”