“งั้นฉันลงทะเบียนรับภารกิจให้คุณเลยนะคะ”
พนักงานสาวตั้งท่าจะทัดทานอีกนิด แต่พอเห็นแววตาที่มุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวของหลินหาน เธอก็กลืนคำพูดทั้งหมดกลับลงคอไปทันที!
ถ้าเขาเป็นักรบก็คงพอมีลุ้นผ่านด่านอยู่หรอก แต่น่าเสียดาย... ที่เขาเป็แค่ผู้ใช้อาชีพสายฮีลอย่างผู้สังเวยชีวิต!
“ขอบคุณครับ”
จากนั้นพนักงานสาวก็เริ่มคีย์ข้อมูลลงบนระบบ ลงทะเบียนชื่อของหลินหานเข้ากับภารกิจ ไม่กี่อึดใจต่อมา บนหน้าจอแสดงผลขนาดใหญ่ของโถงเปลี่ยนอาชีพก็มีข้อความแจ้งเตือนการรับภารกิจเด้งขึ้นมาเด่นหรา!
[ชื่อภารกิจ] : ทูตนรกานต์
[เงื่อนไขภารกิจ] : เดินทางมุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยนใต้พิภพ ค้นหาและล่าสังหารทูตนรกานต์ พร้อมนำหัวใจนรกานต์กลับมา
[ระดับภารกิจ] : ระดับ S
[ผู้รับภารกิจ] : หลินหาน
[อาชีพ] : ผู้สังเวยชีวิต
[เลเวล] : คลาส 1 เลเวล 10
“ไอ้นี่มันใครกันวะ? ทำไมไม่เจียมกะลาหัวขนาดนี้ ภารกิจอันตรายระดับนั้นยังกล้ากดรับอีก”
“ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของคนคนนี้ในเมืองฮุยเยว่มาก่อนเลยแฮะ”
“ผู้สังเวยชีวิต? ไม่คุ้นชื่ออาชีพนี้เลยแฮะ หรือจะเป็อาชีพลับสายผู้สังเวยแบบใหม่กัน?”
บรรดาผู้คนที่อยู่ในโถงเปลี่ยนอาชีพต่างพากันแหงนหน้ามองหน้าจอแสดงผลเป็ตาเดียว
“เหอะ! จะเป็อาชีพลับหรือไม่ลับ สุดท้ายก็แค่ผู้สังเวยไม่ใช่หรือไง? อาชีพสายฮีลกล้ารับภารกิจเปลี่ยนอาชีพระดับ S บ้าไปแล้วหรือไง!”
“พวกวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ ชอบทำอะไรเกินตัว ไม่คิดจะเจียมตัว รอให้โดนตบสั่งสอนจนหน้าหงายก่อนเถอะ เดี๋ยวก็รู้เองว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำมันเป็ยังไง”
“หน้าหงายอะไรล่ะ ที่น่ากลัวคือมันจะเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่นเลยมากกว่า”
ในเวลาไม่นาน ทั้งโถงเปลี่ยนอาชีพก็ะเิเสียงหัวเราะเยาะลั่น!
ทุกคนพากันสบประมาท และคิดว่าหลินหานไม่มีทางรอดกลับมาจากภารกิจระดับ S นี้ได้แน่ ๆ การที่อาชีพสายสนับสนุนคิดจะไปท้าทายภารกิจโหดหินขนาดนี้ มันไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตายเลยสักนิด
“ไม่เป็ไรนะคะ อย่าไปเก็บคำพูดคนอื่นมาใส่ใจเลยค่ะ คุณอาจจะเป็พวกดวงดีสุด ๆ ก็ได้ใครจะรู้” พนักงานสาวเห็นสถานการณ์ไม่ดีก็รีบเอ่ยปลอบใจ
หลินหานกลับไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด พวกนี้อยากจะพ่นน้ำลายอะไรก็ปล่อยให้พ่นไป
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
หลังจากบอกลาพนักงานเสร็จ หลินหานก็เดินออกจากโถงเปลี่ยนอาชีพท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของฝูงชน
พนักงานสาวมองตามหลังเขาไป ในใจรู้สึกอึดอัดแทนอีกฝ่าย แต่พอมาลองคิดทบทวนดูดี ๆ ว่า เขาใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวก็พุ่งมาเลเวล 10 ได้
บางทีเื้ัที่เป็ตระกูลใหญ่ของเขา อาจจะมีไม้เด็ดคอยช่วยดันให้ผ่านภารกิจไปได้สบาย ๆ ก็เป็ได้!
...
ทว่ายังไม่ทันที่หลินหานจะได้ก้าวเท้าพ้นประตูโถงเปลี่ยนอาชีพ คนกลุ่มหนึ่งก็พลันปรากฏตัวขึ้นมาขวางทางเขาเอาไว้
“พวกนายเป็ใคร?” หลินหานมองการแต่งกายของคนพวกนี้ บนอกเสื้อด้านซ้ายของทุกคนติดเข็มกลัดรูปอสรพิษเอาไว้
“พวกเราคือคนของสมาคมสามอสรพิษ” ชายหัวโล้นที่เป็หัวหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเ็า
สมาคมสามอสรพิษงั้นเหรอ!?
หลินหานพอจะเคยได้ยินชื่อเสียงของสมาคมนี้มาบ้าง นี่คือหนึ่งในสามสมาคมใหญ่ของเมืองฮุยเยว่!
นอกเหนือจากหน่วยงานทางการแล้ว ภายในเมืองยังมีสมาคมน้อยใหญ่คอยช่วยดูแลความสงบเรียบร้อยตามพื้นที่ต่าง ๆ ยามที่เมืองเกิดวิกฤต บรรดาสมาคมเหล่านี้ก็จะก้าวเท้าออกมาทำหน้าที่และแบกรับภาระหน้าที่ของตนเช่นกัน
ดังนั้นสมาคมจึงถือว่ามีบทบาทสำคัญต่อตัวเมืองอย่างยิ่ง ธุรกิจและทรัพยากรที่เกี่ยวข้องกับการฝึกฝนพลัง รวมถึงลานทดลองหลายแห่งก็อยู่ภายใต้การบริหารของสมาคมเหล่านี้
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในสมาคมยังมีกลุ่มทหารรับจ้างคอยให้บริการ ซึ่งผู้เล่นสามารถใช้เงินตราหรือวัสดุล้ำค่ามาว่าจ้างให้พวกเขาช่วยทำภารกิจอะไรก็ได้ตามใจชอบ และนี่ก็เป็รายได้หลักของสมาคมนั่นเอง
แม้จะรู้สถานะของฝ่ายตรงข้าม แต่หลินหานก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า คนพวกนี้จะมาดักหน้าขวางทางเขาทำไม
“ในเมื่อรู้จักพวกเรา ก็คุยกันง่ายหน่อย” ชายหัวโล้นเอ่ยอย่างวางท่า เขาชอบดีลกับพวกเด็กใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้าวงการที่สุด เพราะคนพวกนี้ข่มขู่และหลอกง่ายที่สุด
“พวกเรามาหานายก็ไม่มีอะไรมาก ภารกิจรอบนี้พวกเรากะจะจัดตี้ร่วมเดินทางไปเคลียร์พร้อมกับนาย นายเป็แค่สายฮีลตัวคนเดียว คิดจะลุยภารกิจระดับนั้นลำพังมันอันตรายมากนะ”
“แต่พวกเรามันคนละชั้นกัน ขอแค่มีพวกเราเข้าร่วมปาร์ตี้ รับรองว่าช่วยทำให้นายเคีลยร์ภารกิจได้ชัวร์ เป็ไง? ฉันคือนักรบเลเวล 26 เลยนะ อยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเลยใช่ไหมล่ะ”
คนพวกนี้พากันยืดอกคุยโตด้วยความหยิ่งผยอง คนที่เลเวลต่ำที่สุดในกลุ่มนี้ก็อยู่คลาส 2 กันหมด แค่จะเอามาข่มหลินหานก็นับว่าเหลือเฟือแล้ว
ในฐานะกลุ่มทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงพอตัวในสมาคมสามอสรพิษ เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาในครั้งนี้คือการมารับภารกิจล่าทูตนรกานต์เพื่อเอาหัวใจนรกานต์ไปส่งงานให้สายฮีลคนหนึ่ง แต่พอเดินทางมาถึงกลับพบว่าภารกิจโดนหลินหานชิงตัดหน้ากดรับไปเสียก่อน
สุดท้ายจึงทำได้เพียงวางแผนกึ่งบังคับขอร่วมเดินทางไปด้วยกัน รอจนจัดการทูตนรกานต์ได้สำเร็จ ค่อยหาจังหวะฮุบแย่งหัวใจนรกานต์มาเป็ของพวกตน
หลินหานลอบแค่นเสียงในใจ เขาดูออกตั้งนานแล้วว่าเจตนาของคนพวกนี้คืออะไร ก็แค่โลภอยากได้หัวใจนรกานต์เหมือนกันนั่นแหละ
แต่ว่าหัวใจนรกานต์นั้น มอนสเตอร์อย่างทูตนรกานต์หนึ่งตัวจะมีดร็อปออกมาแค่งดวงเดียวเท่านั้น แถมนี่ก็เป็ภารกิจเดียวที่มีอยู่ในเมืองฮุยเยว่เวลานี้ด้วย หมายความว่าหัวใจดวงนี้ตกอยู่ในมือของใคร คนคนนั้นก็จะมีสิทธิ์ก้าวสู่คลาส 2 ได้
เมื่อมีเงื่อนไขชี้เป็ชี้ตายแบบนี้ มีหรือที่หลินหานจะยอมยกให้คนอื่น? เขาอุตส่าห์ลงแรงแทบตายกว่าจะได้แหล่งกำเนิดธาตุมาถึงสองชนิด คิดจะให้เขาชะลอการเปลี่ยนอาชีพออกไปงั้นเหรอ?
ฝันไปเถอะ!
“ขอโทษครับ ผมไม่สนใจ พอดีผมชอบลุยเดี่ยวมากกว่า” หลินหานปฏิเสธเสียงแข็ง ก้าวเท้าเตรียมจะเดินเลี่ยงออกไปข้างนอก
“ไอ้หนู อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ แกคงยังไม่รู้สินะว่าสมาคมสามอสรพิษของพวกเรามีอิทธิพลในเมืองฮุยเยว่มากขนาดไหน ถ้าแกกล้ามาเหยียบตาปลาพวกเรา วันข้างหน้าแกได้อยู่อย่างยากลำบากแน่” ชายหัวโล้นก้าวเข้ามาดักหน้าพลางเอ่ยปากข่มขู่
“ขู่ผมเหรอ?” หลินหานคุ้นเคยกับมุกแบบนี้ดี
พวกนักเลงปลายแถวชอบมาวางกล้ามทำเป็โชว์พาวข่มเด็กใหม่ ลำพังแค่เศษสอยปลาซิวปลาสร้อยไม่กี่ตัว คิดจะมาอ้างชื่อเป็ตัวแทนสมาคมใหญ่?
เผลอ ๆ ท่านประธานสมาคมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีหมาแมวชื่อพวกนี้อยู่ในระบบด้วย!
“แก...” คำตอกกลับของหลินหานทำเอาชายหัวโล้นถึงกับชะงักไป
ปกติแล้ว มุกนี้ใช้ขู่เด็กใหม่ร้อยทั้งร้อยต้องหน้าถอดสี คิดไม่ถึงเลยว่าไอ้เด็กนี่จะไม่มีความกลัวเลยสักนิด เื่นี้ทำให้เขาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
“เอาละ หลบทางหน่อยครับ ที่นี่มันเป็พื้นที่ของทางการ ถ้าพวกคุณคิดจะลงมือกับผมตรงนี้ละก็ เก็บแรงไว้ทำมาหากินอย่างอื่นเถอะครับ” หลินหานโบกมือปัด ๆ ท่าทางกวนประสาทราวกับพวกเจนโลก
“หน็อย! ไอ้เด็กนี่! แกทำให้ฉันประหลาดใจจริง ๆ แต่ขอบอกไว้เลยนะ ว่าแกทำฉันโมโหอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ผลลัพธ์หลังจากนี้แกคงเดาออกนะ หลบไป!” สิ้นเสียงตวาดสั่งการของชายหัวโล้น บรรดาสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างต่างพากันแหวกทางเปิดช่องให้หลินหานเดินผ่านไป
มันก็เป็จริงอย่างที่หลินหานพูด โถงเปลี่ยนอาชีพแห่งนี้เป็เขตของทางการ พวกเขาไม่สามารถลงมือกับหลินหานที่นี่ได้ จึงต้องปล่อยหลินหานไปก่อน
หลินหานไม่ได้สนใจคนพวกนี้ เขาเดินดุ่ม ๆ ออกไปทันที
“หัวหน้าครับ พวกเราจะปล่อยไอ้เด็กนี่ไปง่าย ๆ แบบนี้จริง ๆ เหรอ?”
ชายหัวโล้นแค่นเสียง “ปล่อยงั้นเหรอ? ถ้าพวกเรายอมปล่อยมันไปเฉย ๆ วันข้างหน้าจะเอาหน้าไปซุกไว้ตรงไหนในสมาคม ต่อไปใครจะกล้ามาจ้างงานพวกเราอีก ศักดิ์ศรีที่เสียไปในวันนี้ พวกเราต้องเอาคืนมาให้ได้!”
“ในเมื่อเล่นงานมันซึ่ง ๆ หน้าไม่ได้ งั้นพวกเราก็หันมาเล่นสกปรกแทน ไม่เชื่อก็ลองดูว่าวิธีนี้จะทำให้ไอ้เด็กนี่เสียใจทีหลังที่กล้ามาปีนเกลียวกับพวกเราไหม!”
ชายหัวโล้นหรี่ตาลง จ้องมองแผ่นหลังของหลินหานที่กำลังเดินห่างออกไป แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย!
2K
