“เป็โรคไม่ใช่โดนเทวดาลงโทษงั้นรึ” สมเด็จพระมหาจักรพรรดิถามกลับพระราเมศวร
“ใช่แล้วเสด็จพ่อ ไอ้พัดมันทำของที่ใช้รักษาได้แถมยังง่ายอีกด้วย” พระราเมศวรรีบตอบ
“ชั่งเป็คนที่มีความรู้ความสามารถนัก ถ้าหากข้านำมันเข้ามารับใช้อยุธยาจะสามารถทำให้อยุธยาไปได้ไกลกว่านี้ได้รึไหม” สมเด็จพระมหาจักรพรรดิจึงถามกลับไป
“กระหม่อมคิดว่าความรู้เื่การแพทย์นั่นชั่งล้ำลึกนัก คงอาจจะเท่า ๆ กระหม่อมเป็แน่ รวมไปถึงที่องค์ชายบอกว่าเ้าหนุ่มนั่นสามารถวางแผนการรบได้อีกด้วย กระหม่อมคิดว่าหากเราไม่สามารถนำเ้าหนุ่มนั้นมาใช้แล้ว อยุธยาจะต้องเสียโอกาศไปอย่างแน่นอน” หมอประจำกองทัพกล่าวขึ้น
“นั่นสิข้าตัดสินแล้ว” สมเด็จพระมหาจักรพรรดิกล่าวขึ้นมาอย่างมีเลศนัย
.
.
.
“อ้ายพัดมึงนี่มันสุดยอดเลยว่ะ มึงดูๆ คนที่ว่ากันว่าโดนเทวดาลงโทษต่างก็กำลังดีขึ้น ขนาดเทวดามึงยังสู้ได้ รึมึงเป็เทวดากันวะ55555” แดงพูดพร้อมกับหัวเราะขึ้นอย่างสะใจ
“ไม่ใช่หรอกพี่ ข้าก็แค่พอรู้เท่านั้นแหละจ่ะ”ภัทรจึงรีบตอบ แต่ภัทรก็คิดว่านี่คงเป็โชคดีที่ทหารก็แค่ท้องเสียอย่างรุนแรงแค่นั้นเพราะถ้าหากเป็อีโคไลหรืออะไรที่ร้ายแรงกว่านี้เขาก็คงหมดปัญหาที่จะช่วยเหลือเพราะไม่มียาให้กับพวกเขากิน
“ลูกพี่ๆ ขอบใจมากนะลูกพี่ที่ช่วยข้าไว้ ไม่งั้นข้าได้ตายก่อนแม่ข้าแน่” เสียงนึงก็ได้ดังมาข้างหลังภัทร นั้นคือชายที่ภัทรได้เดินเข้าไปถามเป็คนแรกนั่นเอง
“เ้าไม่ต้องเรียกข้าว่าลูกพี่หรอกข้าช่วยได้เท่าที่ช่วยนั่นแหละ”ภัทรจึงตอบกลับ
“ไม่ได้หรอก ลูกพี่ก็คือลูกพี่ที่ช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าชื่อสายน่ะจ่ะลูกพี่ ข้าอาศัยอยู่โลก ลูกพี่อาศัยอยู่ที่ใดข้าจะได้ไปหาท่านได้” สายรีบถามภัทร
“ข้าอยู่ดอนเจดีย์น่ะ” ภัทรตอบ เห้ออลูกพี่งั้นรึแต่ก็เอาเถอะข้าช่วยไว้นี่นาแค่นี้ถ้าเขาสบายใจก็ปล่อยไปละกัน ไม่มีอะไรเสียหายอีก
“ได้เลยลูกพี่ข้าจะไปหาท่านแน่นอน” สายจึงตอบภัทรอย่างดีใจ
“แต่เ้ามาก็ดีเลยมาช่วยข้ายกทหารคนที่นอนอยู่ตรงนั้นย้ายมาไว้ทางนี้หน่อยนอนตากลมเดี๋ยวจะไม่สบายเอาอีก”ภัทรจึงบอกกับสาย
“ไอ้พัดเ้าชายเรียกเองเข้าเฝ้า ตามข้ามาบัดเดี๋ยวนี้”นายทหารท่านหนึ่งเรียกชื่อภัทร แล้วจึงเดินกลับทันที
“เมื่อแดงกับสายได้ยินดังนั้นจึงบอกให้ภัทรตามไปเพราะคิดว่าจะได้รับรางวัลเป็แน่ แดงที่หวังพึ่งใบบุญกับสายที่เห็นภัทรเป็ลูกพี่ ทั้ง 2 จึงอยากให้ภัทรได้รางวัลเยอะ ๆ
เมื่อภัทรเดินไปถึงที่พักละเดินเข้าไปเห็นทหารนั่งหมอบลง ภัทรจึงได้ค่อยๆ นั่งมอบลงตามด้วย เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตามซินะ เฮ้อออ ข้ามาจากยุคปัจจุบันยังต้องมามอบกราบอีกงั้นรึ
“เ้ามาแล้วรึไอ้พัด ข้ามีเื่ๆ ดี จะบอกกับเอ็ง พรุ่งนี้กองทัพจะถึงอยุธยาแล้ว จากนั้นก็จะเป็พิธีปูนบำเหน็จ ที่ข้าเรียกเ้ามาข้าจะมาบอกให้เ้าเตรียมตัวก่อนเพราะเห็นว่าเ้าไม่รู้พิธีรีตรอง ส่วนรางวัลเ้าไม่ต้องห่วงไม่ผิดหวังแน่นอน อีกอย่างเ้าจะได้บรรดาศักดิ์อีกด้วยนะ ดีใจหรือไม่” พระราเมศวรพูดพร้อมหัวเราะ
“เอ๊ะะ!! บรรดาศักดิ์รึขอรับ” ภัทรได้ยินจึงใอย่างมากเพราะยุคนี้พวกมียศฐาบรรดาศักดิ์จะตายง่ายกว่าปกติถึงจะมีกินแต่ก็ตายง่าย ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจกันนะ ถ้าข้าบอกไม่อยากได้ ข้าคงตายอยู่ที่นี่ตอนนี้แน่นอน
“ใช่บรรดาศักดิ์ และจะมอบศักดินา 600 ไร่ ให้แก่เ้า ซึ่งเสด็จพ่ออยากจะมอบให้เยอะกว่านี้อยู่หรอกแต่ติดตรงหัวนอนปลายเท้าของเอ็ง จึงให้ได้แค่นี้ แต่ไม่ต้องห่วงหากภายภาคหน้าเ้ามีผลงานอีก บรรดาศักดิ์เ้าจะขึ้นไปอีกอย่างแน่นอน ข้าจะผลักดันให้เอง” พระราเมศวรพูดอย่างมั่นใจ แต่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ในใจภัทรร้องไห้ออกมาเป็สายน้ำไปแล้ว
เื่มันชักจะตลกไปไหมเนี่ยยย ภัทรมีอีกหลายเื่ในใจที่อยากจะร้องออกมาดังๆ
“โดยชื่อของเ้าข้าได้ตั้งให้ใหม่แล้ว และเ้าจะต้องมาติดตามตามข้าหลังจากรับบรรดาศักดิ์แล้ว” เมื่อพระราเมศวรพูดจบ ภัทรก็ได้ขนลุกขึ้นมาทันที
หลังจากนั้นก็ได้พูดคุยกันต่ออีกซักพักจนใกล้เวลาจะกลับ
“ขอรับ ข้ารู้สึกดีใจมากขอรับ แต่ว่าเ้าชายขอรับข้ามีน้องสาวที่รออยู่ ข้าต้องเอาน้องสาวมาด้วยรึไม่” ภัทรจึงรีบถามต่อถึงภัทรจะไม่รู้จักน้องสาวแต่ว่ายังไงก็เป็สายเืของร่างนี้ข้าจะทิ้งไปไม่ได้
“นี่เ้าบ้าไปแล้วรึ ถึงจะบอกติดตามข้าแต่เ้าจะตามข้าตลอดเลยรึไง ข้างกายข้าตอนนี้ก็เต็มไปหมดจนบางทีข้าคิดว่าจะหลบทางให้พวกมันเดินด้วยซ้ำ”พระราเมศวรกล่าวอย่างติดตลก
“ก็ท่านบอกข้าว่าให้ติดตามท่านนิขอรับ” ภัทรตอบ
“เฮ้ออ บางทีข้าก็นึกสงสัยว่าเ้าฉลาดหรือบ้ากันแน่ เ้าก็อยู่ที่ของเ้าข้าก็อยู่ในวัง เ้าจะมาอยู่ในวังได้อย่างไร ข้าเรียกเ้าเ้าถึงจะต้องมาหากข้าไม่เรียกเ้าก็ไม่ต้องมา เ้าแค่เอาเวลาไปจัดการพื้นที่ของเ้าก็พอ” พระราเมศวรพูดอย่างเบื่อหน่าย
“รับด้วยเกล้าขอรับ”ภัทรกล่าวเสร็จจึงได้คลานออกไป
“เ้าชายจะดีรึพะย่ะคะที่ปล่อยให้ไอ้พัดพูดแบบนี้กับพระองค์ กระหม่อมว่าต้องดัดนิสัยมันดีรึไม่”นายทหารข้างๆ จึงถาม
“ไม่ต้องหรอกข้าชอบคนแบบนี้ มันดูตรงดีหากเทียบกันแล้วพวกที่พูดจาดี พูดอย่างเคารพแต่พอลับหลังวางแผนที่จะทรยศชาติบ้านเมือง ตอนที่ข้าได้คุยแผนกับไอ้พัดข้าััได้เลยถึงความรักที่จะปกป้องไว้ซึ่งพื้นแผ่นดินของอยุธยา”
.
.
เป็ไงบ้างว่ะอ้ายพัด เป็ไงบ้างลูกพี่ ทั้งแดงและสายต่างก็ตื่นเต้น
“ข้าได้บรรดาศักดิ์เป็พัน น่ะจ่ะ โดยมีชื่อว่า พันภัทระภูรี น่ะจ่ะพี่”