“บ่อยค่ะ คือ่นี้ฉันค่อนข้างว่าง ก็เลยมาปรึกษาเพื่อนเกี่ยวกับการจะทำกิจการเล็กๆของตัวเอง”
“โอ้โฮ ใจตรงกับเ้าทยาวัตร์เพื่อนของผมเลย ทำไมคุณไม่ลองชวนมันร่วมหุ้นด้วยละครับ เพราะมันก็กำลังมีความคิดแบบเดียวกันกับคุณอยู่พอดีเลย”
“เหรอคะ แต่เ้าตัวเขาไม่เห็นพูดอะไรเลยนะคะ”
ว่าแล้วหญิงสาวก็หันไปมองหน้าคนที่ถูกพูดพาดพิงถึง แล้วก็ได้เห็นว่าแววตาที่เขามองมาที่เธอนั้นหวานซึ้งเกินความรู้สึกของคนที่แค่รู้จักกันธรรมดา แต่เธอก็แกล้งทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ ตอนนี้เธอต้องใจเย็นให้มากๆไม่งั้นจะเสียแผนหมด
อัญชนะรีบเข้ามาเอาศอกกระทุ้งเข้าสีข้างของเพื่อนอย่างกระตุ้นให้พูดอะไรออกมาบ้าง เพราะเขาอุตส่าห์ชงให้ถึงขนาดนี้แล้ว
“เอ่อ ผมยังไม่กล้าครับ คือ...เราแค่พึ่งรู้จักกัน”
ทยาวัตร์กล่าวออกไปอย่างนั้น ซึ่งเหมือนคนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเอาเสียเลย ไม่น่าเชื่อว่าแค่เพียงได้เห็นหน้าเธอก็ทำให้เขาเป็ไปได้ถึงขนาดนี้
“แต่มันก็ไม่ใช่เื่ยากใช่ไหมครับ ถ้าเราจะทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้”
อัญชนะยังพยายามที่จะช่วยเพื่อนจีบสาวแบบสุดความสามารถ
“แต่เื่การลงทุนมันก็เป็อะไรที่เราต้องระมัดระวังนะคะเราควรต้องใช้เวลาไตร่ตรองให้มากๆ”
“เราเข้าใจครับ แค่คุณอภิรตารับเพื่อนผมไว้พิจารณา ผมก็ดีใจแล้ว”
อัญชนะพูดจาได้ไม่มีติดขัดสมกับทำงานเป็ผู้จัดการอยู่บริษัทประกันภัยชื่อดังทีเดียว ในขณะคนที่ถูกสวมรอยพูดแทนให้ถึงกับเหงื่อซึม ทำอะไรไม่ถูก
ออกจากลิฟต์ทยาวัตร์ก็จะเดินนำทุกคนไปทางศูนย์อาหารใต้ตึกที่ทำการบริษัทอย่างเคย แต่อัญชนะก็รีบคว้าแขนดึงเอาไว้แล้วพูดกระซิบที่หู
“เฮ้ย ไอ้ทยา อุตส่าห์ชวนสาวไปกินข้าวด้วยได้ทั้งที แกกรุณาเลือกร้านที่มันดูน่าประทับใจกว่านี้หน่อยได้ไหมว่ะ”
ทยาวัตร์ชะงักทำหน้าเหวอ อย่างไม่รู้จริงๆว่าควรจะทำยังไงบ้าง อัญชนะขัดใจจึงรีบดึงแขนเขาพาไปที่รถพร้อมกับชวนหญิงสาวให้เดินตามไปด้วย
อัญชนะจัดการเลือกร้านอาหารที่คิดว่าเหมาะสมด้วยตัวเอง เป็ร้านที่ดูดีในระดับหนึ่งทีเดียว ซึ่งหลังจากหาที่นั่งได้และสั่งอาหารไปแล้วอภิรตาก็ขอตัวจากสองหนุ่มไปเข้าห้องน้ำ ลับหลังของหญิงสาวอัญชนะก็ต่อว่าเพื่อนทันที
“แกนี่มันไม่ได้เื่เลยจริงๆ มิน่าล่ะ ป่านนี้ถึงยังไม่มีแฟนกับเขาสักคน เห็นไหมไอ้วัฒน์มันมีไปเป็สิบแล้ว”
“แกไม่ต้องมาว่าฉันเลยน่ะ ฉันต่างหากที่ควรจะเป็คนด่าแก ไอ้บ้า จะพูดจะจาอะไรไม่ปรึกษากันบ้างเลย”
เมื่อไม่มีหญิงสาวที่คอยทำให้จิตใจของเขาไหวหวั่นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่ตรงหน้า ทยาวัตร์ก็พูดจาได้เป็ปกติทีเดียว
“ก็ฉันรู้นี่ ว่าแกแอบชอบเธออยู่ ฉันช่วยจีบให้ไม่ดีหรือไง”
“แต่ถ้าเธอไม่ได้ชอบฉัน การกระทำของแกก็อาจจะทำให้เธอเกลียดขี้หน้าฉันได้เลยน่ะ”
ทยาวัตร์ทำตาขุ่นขวางใส่เพื่อนด้วยความไม่พอใจที่เดินเกมส์เร็วเกินไป แต่อัญชนะก็ยักไหล่อย่างไม่เห็นด้วย
“ของอย่างนี้ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ สมัยนี้จะมามัวถือคติว่าช้าๆได้พร้าเล่มงามไม่ได้แล้ว สมัยนี้ช้าๆจะถูกหมาคาบไปแดกละไม่ว่า”
แล้วการโต้เถียงของสองหนุ่มก็ยุติลงเมื่อสายตามองไปเห็นหญิงสาวเดินกลับเข้ามา
“อาหารยังไม่มาอีกหรือค่ะ”
อภิรตาถามเสียงใสก่อนที่สายตาจะได้มองสำรวจบนโต๊ะ
“มาแล้วครับ”
อัญชนะตอบพร้อมรอยยิ้มเปิดเผยตามเคย
“อ้าว แล้วทำไมคุณสองคนถึงไม่ลงมือทานกันไปก่อนละคะ”
848K
