ณโซนตลาดที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
“อือ...เอายังไงดีนะ...”
“หือ ? ทำไมเหรอนาเรีย ?”
“ฉันก็แค่กำลังคิดว่าจะซื้อวัตถุดิบอะไรกลับไปดีเท่านั้นเองค่ะ”
ในขณะที่นาเรียกำลังครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่นั่นเองคำพูดของมิเรเซียที่เธอพูดออกมาก็ทำให้นาเรียถึงกับกุมขมับได้อย่างง่ายดาย
“เหมาไปเลยก็ได้นี่นา?”
“…ทำแบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะคะวัตถุดิบก็มีวันหมดอายุนะคะ”
“ก็ใช้เวทย์แช่แข็งแช่เอาไว้ก็ได้นี่?”
“ถึงแม้ว่าจะทำแบบนั้นแต่พอปล่อยเอาไว้นานๆ เข้า ความสดของมันก็จะหายไปนะคะ...”
นาเรียถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจก่อนที่จะซื้อวัตถุดิบที่เธอ้ามาเก็บใส่กระเป๋าเวทย์มนต์เอาไว้เหมือนอย่างเคย
อือ...เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วล่ะมั้ง?
“ซื้อของเสร็จแล้วเหรอ?”
“ค่ะ...ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันเลยไหมคะ?”
“เอ๊ ! ทำไมอะ ! ไหนๆ ก็มากันทั้งทีดังนั้นเรามาเดทกันให้สนุกเถอะน่านะ”
“หือ ? เดธ ? ท่านจะสังหารใครเหรอคะ?”
“เดทย่ะเดท !ไม่ใช่เดธสักหน่อยนะ !”
มิเรเซียส่งเสียงแวดๆออกมา พร้อมกับใช้มือทุบไปที่บริเวณหน้าอกของเบาๆ แล้วทำแก้มป่อง
ก่อนที่เธอจะนึกอะไรขึ้นมาได้แล้วก็ยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
“เอ๋...หรือว่า...นี่เธอกำลังเขินอยู่อย่างนั้นเหรอนาเรีย”
“หา ? พูดเื่อะไรของท่านกันคะ”
นาเรียจ้องมิเรเซียด้วยสายตาเ็าก่อนที่จะสะบัดหางอันแสนนุ่มนิ่มของเธอฟาดเข้าไปที่ใบหน้าของมิเรเซียดัง //ปัปๆ
ซึ่งแน่นอนว่าทางด้านมิเรเซียเองก็ไม่อาจต้านทานกับความนุ่มนิ่มของหางอันแสนนุ่มฟูของนาเรียไปได้จนเธอถึงกับเข้าไปน้วยๆ หางของนาเรียอย่างไม่รู้ตัว
“เฮ้อ...หางเธอนี่นุ่มนิ่มที่สุดแล้วน้า<3”
“มาน้วยอะไรกลางเมืองกันคะ...แล้วก็หยุดแทะหางฉันสักทีได้ไหมคะ!”
นาเรียรีบดึงหางของตัวเองกลับมากอดเอาไว้แน่นเมื่อมิเรเซียเริ่มแง่มๆหางของเธอราวกับว่าอยากจะลองชิมมัน ก่อนที่จะเอาผ้ามาเช็ดน้ำลายของมิเรเซียอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย
“เอ๋ ? ก็มันนุ่มนิ่มน่าอร่อยดีนี่นา...ไม่ได้เหรอ ?”
“ก็ไม่ได้อยู่แล้วสิคะ...แล้วก็อย่ามาแทะหางฉันจะได้ไหมคะกว่าจะดูแลให้มันนุ่มฟูได้ขนาดนี้ฉันต้องลำบากแค่ไหนรู้ไหมคะ”
นาเรียถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจและเมื่อเธอจัดการเช็ดหางของตัวเองเรียบร้อยแล้วเธอก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเข้าพอดี
อ๊ะ ! นั่นมันขนมสายไหมนี่นา...ถ้าอย่างนั้นล่ะก็...
ฉันเดินไปซื้อขนมสายไหมมาสองไม้ให้กับคุณหนูไม้หนึ่งแล้วก็ตัวเองไม้หนึ่งก่อนที่จะยื่นมันไปให้คุณหนูในทันที
“ถ้าหิวก็ทานนี่ไปแทนก่อนก็แล้วกันนะคะเดี๋ยวพอกลับคฤหาสน์แล้วเดี๋ยวฉันค่อยทำอะไรให้ทานอีกที”
“เย้ ขอบคุณน้านาเรีย<3”
คุณหนูรับขนมสายไหมไปจากฉันพร้อมกับเริ่มทานมันอย่างเอร็ดอร่อย
เท่านี้หางเราก็ปลอดภัยแล้วสินะ...เฮ้อ...ให้ตายสิคุณหนูนี่ล่ะก็...
นาเรียถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมาสู่สภาวะปกติแล้วก็ถูกคุณหนูของเธอจับมือแล้วก็ลากออกไป
“ดูนั่นสินาเรีย! ตรงนั้นมีอะไรน่าสนุกอยู่ด้วยล่ะ! เห็นคนมุงกันอยู่เต็มเลยน่าจะมีเื่สนุกๆ เกิดขึ้นแน่ๆ !”
“เฮ้อ...ค่อยๆเดินไปก็ได้นี่คะ ไม่เห็นต้องรีบไปขนาดนั้นเลย...”
“เอาน่าๆไม่เห็นจะเป็อะไรเลยนี่นา”
นาเรียบ่นอุบอิบซึ่งทางด้านมิเรเซียเองนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมายเธอยังคงทำตามใจตัวเองอย่างอิสระเหมือนเดิม
เมื่อทั้งสองคนมาถึงจุดที่คนมุงกันเยอะๆเรียบร้อยแล้ว...ทั้งสองคนก็พบว่าสิ่งที่ผู้คนกำลังมุงดูกันอยู่นั้นนั่นก็คือ...
งานแข่งประชันชุดว่ายน้ำประจำปีนั่นเอง...
“อ๋อ งานประกวดสาวในชุดว่ายน้ำเองเหรอคะ?”
“หือ...น่าสนุกดีนะ...”
“อาเร๊ะ ?”
นาเรียแสดงอาการสงสัยออกมาเมื่ออยู่ๆคุณหนูของเธอก็เอามือมาแปะไหล่ของเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่มีเลศนัย...
ทำไมกันนะ...รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยแฮะ...
เหงื่อของนาเรียไหลรินลงมาเล็กน้อยพร้อมกับความรู้สึกเสียวสันหลังวาบ...ซึ่งมันก็เป็อย่างที่เธอคิดจริงๆ...
“เธอไปลงประกวดทีสินาเรียนี่เป็คำสั่งนะจ๊ะ”
“เอ๋ !”
นาเรียร้องออกมาด้วยความใเมื่อเธอได้ยินคำสั่งนั้นจากคุณหนูของเธอ...
และเื่ราวอันแสนน่าสนุกก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว...
5K
![เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นสตรีไร้คุณธรรม [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1725005870_109898.webp)
