นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๑๖
ป้าอี๊ดวางขนมหม้อแกงลงที่กลางโต๊ะ นังบุษวางแก้วน้ำ กระติกน้ำแข็งและน้ำสารพัดอย่างไว้ที่มุมหนึ่ง
“น้องนพ กับน้องทู รู้จักกันไว้ก็ดีค่ะอยู่บ้านเดียวกัน ก็ควรรู้จักกันไว้” ป้าอี๊ดพูดกลางๆ
“น้องทู เรียนอยู่ชั้นไหนครับ”
“ม.๓ ครับ” แล้วเด็กชายก็บอกชื่อโรงเรียนไป
นพนิตสงสัย
“คือ ทูเรียนเร็วน่ะครับพี่นพ ถ้าตามอายุทูต้องเรียนม.๒”
“อ้อ” นพนิตพยักหน้ารับ
“แล้วพี่นพล่ะครับ เรียนชั้นไหนแล้ว”
“พี่ไม่ได้เรียนครับ ใช้การสอบเทียบเอา”
คราวนี้ เป็ทบทู ที่งง
“คือ.. ที่พี่จบมัธยมต้นมาจากต่างประเทศมันเทียบเท่าจบ ม.๓ ที่นี่ พอพี่มาทำงานในวงการบันเทิง มันไม่มีเวลาไปโรงเรียนพี่เลยใช้การสอบ G E D เทียบเอา จริงๆ มันก็มีเข้าคราสบ้าง”
ทบทู พยักหน้ารับรู้
“คุยกันไปนะคะ ป้าอี๊ดกับคนอื่นๆอยู่ไม่ไกลจากนี้ อยากได้อะไรก็เรียกนะคะ”
“ครับ” ทั้งนพนิตและทบทูตอบพร้อมกัน แล้วทบทูก็หน้าแดง
ป้าอี๊ดรู้สึกไม่ค่อยดีกับอาการที่เห็นตรงหน้า “ป้าให้นังบุษอยู่ด้วยนะคะมีอะไรก็เรียกใช้มันนะคะ”
“ครับ” คราวนี้ ทบทูตอบคนเดียว นพนิตยิ้มให้แทนการตอบ
ป้าอี๊ดมองจากห้องครัวออกมาที่ศาลาริมสวน ก็เห็นอาการของทั้งทบทูและนพนิต เธอรู้สึกเป็ห่วง แต่ก็ทำอะไรไม่ถูกจึงถ่ายภาพทั้งสองนั่น แล้วส่งไปให้เขนดูและบอกว่าทั้งสองนั่งคุยกันอยู่ที่ศาลาริมสวน
เขนเห็นภาพที่ป้าอี๊ดส่งมาให้ผ่านโทรศัพท์มือถือของเขาไฟเกลียดที่สุมในอกก็ปะทุขึ้นพร้อมกับไฟโกรธทันที!!
เขาเกลียดมัน เพราะมันเป็ลูกชายของไอ่ลมไอ้เลวที่ทำลายชิวิตเขนและนัท!!
เขาเกลียดมัน เพราะมันแย่งความรักจากนัทไป!!
แต่เขายังอุตส่านิ่งเฉย
มันยังมาล่อลวงให้เด็กม.ต้นอย่างทบทูให้ลุ่มหลงมันอีก
เขนโมโหจนทำอะไรไม่ถูก
สารพัดอย่างในตัวเขามันอัดอั้น และพร้อมที่จะะเิอออกมา!!
ถ้าเมื่อเช้า.. จิตไฝ่ดีชนะ
แต่ตอนนี้.. กลับเป็อีกอย่าง !!
เขนเดินเข้าไปหาณัฐกนกในห้องทำงาน ด้วยกิริยาอาการของเขนที่ราวกับูเาไฟรอการะเิกระทั่งเลขาฯ หน้าห้องของนัท ก็ไม่กล้าที่จะรั้งไว้
เขนเปิดประตูห้องทำงานนัทเข้าไปเขาเลือกยืนขบกรามนิ่งอยู่ที่หน้าประตูสักครู่ แต่ความโกรธ ความไม่พอใจ มันไม่ได้ลดลงเลย เขนจึงเลือกเดินไปนั่งใกล้กับนัท
ณัฐกนกเห็นอาการ.. ก็เข้าใจ ก็เขาทำงานด้วยกันมากว่าสิบปี มีน้อยครั้งมาก ที่เขนจะโกรธจนหน้าแดงเช่นนี้ “มีอะไร” นัทถาม พร้อมกับรอยยิ้มที่เขาคิดว่า จะช่วยประโลมใจให้เขนได้บ้าง
เขนสบตา มันโกรธจนเขาพูดไม่ออกเขนเลือกเปิดรูปภาพ อีเมล์ที่นพคุยกับพ่อให้นัทดู
นัทมองภาพในมือถือของเขน
............................................................................
..นพนิต
พี่นัทเค้ารักลูกมากใช่ไหม?
พ่ออยากให้ลูกรักเค้าให้มากด้วยนะ
อย่าทำให้พี่นัทต้องเสียใจนะลูก
...... รักลูกเสมอ
........... พ่อลม
...... นภดล พรเทพา
............................................................................
นัทอ่านซ้ำไปซ้ำมาความโกรธในใจเขาเพิ่มทวีขึ้นทุกรอบที่เขาอ่านซ้ำ ไม่ใช่ข้อความที่พ่อบอกลูกหรอก ที่ทำให้นัทรู้สึกแบบนั้น
แต่เป็ชื่อ!!
ชื่อ ‘พ่อลม’ และ ‘นภดล พรเทพา’ นี่แหละ
ยิ่งอ่านครั้งใด ยิ่งโกรธเกรี้ยวในใจนัทก็ยิ่งทวีขึ้น
จนสุดที่นัทจะอ่านซ้ำได้อีกแล้วเขาจึงส่งมือถือคืนให้เขนแล้วข่มตาหลับเพื่อสะกดอารมณ์ตนเองไม่ให้ะเิออกไป
เขนรับมือถือมาแล้วเปิดอีกภาพ แล้วจึงส่งให้นัทดู
............................................................................
พ่อครับ..
พี่นัทเค้ารักนพมากครับ
นพสนุกที่เมคเลิฟกับพี่นัทครับ
แต่บอกไม่ได้ว่ารักมั้ย?
ตอนนี้นพได้เป็พระเอกละครแล้วนะครับ
รักพ่อเสมอ
นพนิต
............................................................................
สิ่งที่นพนิตตอบพ่อทำใจนัทสลาย ...
เขาเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่า.. เด็กหนุ่มที่ทำเขารู้สึกดีเหลือเกินกลับไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย นอกจากเื่เพศเท่านั้น
“ข้อความของนพมันยังไม่ได้ส่ง ยังค้างอยู่ที่หน้าจอคอมฯ ของคุณนัท ถ้าคุณนัทจะกล่าวหาว่าเขนใส่ความเด็ก เราไปสอบถามพร้อมๆ กันก็ได้นะ” เขนพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกติ แต่เพราะโกรธเสียงเขนจึงพร่า.. สั่น..
นัทยกมือห้าม
“เรารู้กันแค่สองคนใช่ไหม?” เสียงนัทเยือกเย็น เด็ดขาด!!
เขนพยักหน้ารับ
“อย่าเพิ่งทำอะไรให้มันแตกตื่นนะเขน” เสียงนัทเยือกเย็นจนแม้.. เขนยังรู้สึกกลัว “นัทอยากรู้ว่าไอ้เลวนั่นมันจะให้ลูกมันทำอะไร และนัทจะทำให้มันไม่มีที่ยืนในประเทศนี้ทั้งพ่อทั้งลูกเลย!!”
“ให้เขนทำอะไรบ้าง”
“ให้เด็กฝ่ายไอทีของเรา แฮ็กอีเมล์มัน นัทอยากอ่านทุกฉบับที่มันคุยกัน”
“ได้”
“หาคนตามสะกดรอยดูว่า มันรักใครนัทจะทำลายหัวใจมัน”
“เอ่อ.. ตอนนี้.. ” เขนไม่กล้าพูดต่อ
ณัฐกนกหันมามองหน้าเขน ด้วยแววตาดุดัน จนเขนต้องหลบสายตานั่น “มีอะไร”
เขนเปิดภาพที่ป้าอี๊ดส่งมาให้เขา แล้วส่งให้นัทดู “นัทอย่าทำอะไรลูกเขนเลยนะ”
“กันทบทูให้ห่างมัน” ณัฐกนกบอกเรียบๆ “ทำให้ได้นะเขนถ้าทำไม่ได้ แล้วมันรักกัน เขนจะว่านัทใจร้ายไมได้นะ”
“ได้ได้”
“คืนนี้นัทจะนอนกับมัน” นัทพูดอย่างปกติ ปกติจนน่ากลัว
จนเขนมองหน้านัทอย่างไม่เข้าใจ
“เขนไปเอาตัวเด็กนวดคนนั้นมาด้วยและแอบกระซิบบอกมันว่า ให้นัวเนียกับนพเยอะๆแล้วเขนก็แอบถ่ายรูปตอนที่มันกำลังกอดจูบกับทอน”
ฟังนัทพูดจบ เขนก็ยิ้มออก
“ฝากเขนนัทฝุ่นดินกับต้นน้ำด้วยนะบอกว่านัทอยากคุย อยากเลี้ยงข้าว”
“ได้ได้” ด้วยความกระหยิ่มในใจ เขนจะลุกไปจัดการทุกอย่าง
“เขน” นัทเรียกชื่อเขา
เขนหยุดทันที
“อยู่เป็เพื่อนนัทก่อนนัทไม่อยากอยู่คนเดียว”
เขนเดินไปนั่งที่ที่เท้าแขนของเก้าอี้ที่นัทนั่งอยู่แล้วเอื้อมแขนไปโอบกอดนัทไว้
ณัฐกนกกอดเขนตอบ ในภาวะแบบนี้..เขาอยากได้กำลังใจ และกำลังใจจากเขน คือทุกอย่างที่นัทวางใจได้เสมอ
...
รัก..รักที่ณัฐกนกวาดหวังจะให้เป็รักที่แสนงดงาม
กลับกลายเป็หนามทิ่มตำหัวใจ..จนเ็ปสุดแสนทรมาน
แต่.. เขาก็ยังไม่อาจตัดใจจากรัก
รักที่มีให้นพนิตทิ้งไปได้
จะทำอย่างไรดี?
จะทำอย่างไร?
จบตอน ๑๖
16K
