ใครก็ได้ ช่วยเนิฟฉันที

   ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย เมื่อแหงนมองขึ้นบนท้องฟ้าก็เห็นเพียงแค่ดวงดาวที่ริบหรี่ เมื่อเราก้มมองลงมาก็เห็นเพียงแค่ถนนที่ชื้นแฉะไปด้วยน้ำฝน 

    ฝนที่โปรยปรายค่อยๆหยุดลง วิสัยทัศน์โดยรอบเริ่มชัดเจนขึ้นและภาพตรงหน้านั้นเห็น เด็กหนุ่มที่ ทั้งตัวอาบไปด้วยเ๣ื๵๪ เมื่อมองดูใกล้ๆกับเหมือนคนที่ไร้สติ

   เด็กหนุ่มเดินโซเซไปมา จากนั้นก็ล้มฟุบลงข้างถนน เด็กหนุ่มนอนหัวราบพื้นถนนฟุตบาท จากนั้นเขาก็ได้ยินสิ่งที่เขาพยายามหลบหนีมา 

  เสียงไซเรนรถตำรวจดังมาแต่ไกล และแล้วก็ไกล้เข้ามาเรื่อยๆ

   “ ตรงนั้น! มันอยู่ตรงนั้น! ทุกคนหยิบอาวุธ ”

   เด็กหนุ่มได้ยินเสียงไซเรนตำรวจ เขาลุกขึ้นอีกครั้งด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว เขาวิ่ง วิ่งเซไปมา 

   เขาพยายามหนีอีกครั้ง 

.

  แต่ขาเขากลับเร็วไม่เท่ารถยนต์นี่สิ

.

จนทำให้ตำรวจพบตัวเด็กหนุ่มเข้า

.

   ตำรวจที่ขี่ตามหลังเด็กหนุ่มพากันหยุดรถ และลงมาจากรถพร้อมอาวุธครบมือ เขามากันทั้งหมดสามคน คนนึงอายุราว 26 ปี อีกคนอายุราวๆ 28 ปี

และคนสุดท้ายอายุน่าจะ 50 ปี 

  เด็กหนุ่มหยุดลง กล่าวอีกนัยหนึ่งเขากำลังจะบอกว่าเขายอมแพ้ เขาหันหลังกลับพร้อมยกมือทั้งสองข้างขึ้น

เขาก้มหัวลง และเงยหน้าขึ้นแล้วพูด

  “ ผมแค่.... ”

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ....

   ทันเสียงของเขาจะได้พูดจบ เสียงกระสูนสาดรัวใส่ตัวชายหนุ่ม ร่างของเขากระแทกลงพื้นในทันที

สติผมพร่ามัวไปขณะ 

เขาคิด

' นี่หรอ? สิ่งที่เรียกว่า ความตาย น่ะ '

คิดอีกครั้ง

' ทั้งที่รู้สึกเจ็บแต่ทำไมกับ ไม่มีน้ำตาไหลออกมาล่ะ '

และอีกครั้ง

' ไหลออกมาสิ ไหลออกมาสิเฟ้ย! ' 

     ก่อนเขาจะตาย เขาลืมตายเป็๲ครั้งสุดท้าย ตอนแรกท้องฟ้ามืดครึ้มแต่ตอนนี้กลับมีดาวดาวระยิบระยับเต็มไปหมด 

ยิ้ม ?

ใช่แล้วเขายิ้ม 

น้ำตา ?

   ใช่แล้วเขาร้องให้เอามาล่ะ ทันใดนั้นเองเขาได้เอ่ยปากพูดเป็๞ครั้งสุดท้าย

“ น่า...เบื่อ... ”

    เปลือกตาเขาปิดลง เสียงไซเรนตำรวจยังคงดังเรื่อยๆ จากนั้นเสียงไซเรนค่อยเบาลง เบาลง จนเงียบไป

ตุบ!

ตุบ!

ตุบ!

เสียงหัวใจเขาค่อยๆเต้น 

  เขาลืมตาตื่นขึ้น ' ที่นี่ ที่ไหน ' ห้องที่เติมไปด้วยสีขาว มันทำให้ผมรู้สึกแสบตาขึ้นมา

「 ยินดีต้อนรับ! 」