Switch body สลับร่าง สลักรัก : ตอนที่7 ห้วงความคิด
หอมอะไรนะ ใครมาทำอะไรแต่เช้าที่ห้องผมเนี่ย หอมจัง..........
“ตื่นมาก็จมูกหมาเลยนะมึงได้กลิ่นไวจัด เดินตามกลิ่นมาจนถึงครัวเนี่ย ฮ่า ๆ ๆ”
“อ้าวพี่อัคเองเหรอ” ผมก็ลืมไปซะสนิทเลยว่าเมื่อคืนพี่มันมานอนที่ห้องผม แต่เดี๋ยวนะ ไหนพี่มันบอกว่าจะรีบกลับไปห้องพี่มันแต่เช้าไง นี่จะแปดโมงละ ทำไมไอ้พี่อัคมันยังอยู่นี่วะเนี่ย
“มึงจะมาทำหน้างง สงสัยอะไรอีก มึงละเมอหรือไง ไปล้างหน้า อาบน้ำ แล้วมากินข้าวกัน กูทำเผื่อมึงด้วยเนี่ย เร็ว ๆ กูหิวแล้ว กินเสร็จกูจะได้รีบอาบน้ำไปเรียน ยังจะมองอยู่อีก ไป ๆ”
ไอ้พี่อัคไม่พูดเปล่าแต่พี่มันเดินผลักหลังผมไปด้วย โดยที่ไม่รอให้ผมได้ถามอะไรเลย ดีนะที่ผมกับไอ้พี่อัคได้ขนเสื้อผ้าและของใช้บางส่วนสลับห้องกันไว้บ้างแล้ว เวลาจะอาบน้ำหรืออะไรก็เลยสะดวกหน่อยไม่ต้องเดินสลับห้องกันไปมาให้วุ่นวาย
“ไอ้น้ำวนมึงเสร็จยังเนี่ย อาบน้ำนานจังวะ กูหิวข้าวแล้ว”
“ถ้าพี่หิวก็กินก่อนสิวะครับ จะมารอผมทำไมเนี่ย มันกดดันนะเว้ย”
ก็คนมันยังไม่ชินกับการต้องมาอาบน้ำให้ร่างกายคนอื่นนี่หว่า ทุกครั้งก่อนที่จะอาบน้ำ หรือทุระส่วนตัวผมแม่งไม่เคยชินกับร่างกายไอ้พี่อัคมันสักทีเลยวะ ใครจะไปเหมือนไอ้พี่อัคมัน คงไม่ได้รู้สึกอะไรเลยมั้ง
“เออ เสร็จสักทีนะมึง มากินข้าวกัน กูหิวจะแย่แล้วเนี่ย รอมึงอาบน้ำเป็ชาติ”
สงสัยไอ้พี่อัคมันจะหิวจริง ๆ กินไปก้บ่นผมไปด้วย ทำไมพี่มันน่ารักจังวะ อะไรนะ นี่ผมชมว่าพี่มันน่ารักเหรอ ไอ้ทีเอ้ย เอาอีกแล้วนะมึง คิดอะไรไม่เข้าอีกแล้ว
“เออพี่ แล้วเวลาพี่ไปเรียนอะ พี่เข้ากับเพื่อน ๆ ของผมได้ปะ พวกมันสงสัยอะไรพี่ไหม”
“ก็มีสงสัยอยู่เื่หนึ่งนะ” เอาแล้วไง พวกมันยิ่งฉลาดๆ กว่าผมทั้งนั้นก็ไม่แปลกหรอกที่พวกมันจะสงสัย ไอ้พี่อัคคงจะไปทำอะไรแปลก ๆ ที่ผมไม่เคยทำ พวกมันเลยสงสัยแน่เลย ทำไงดีวะ หรือต้องบอกความจริงกับพวกมันดี แล้วพวกมันจะเชื่อผมไหมเนี่ย
“พวกมันสงสัยเื่อะไรพี่ พี่มึงไปทำอะไรแปลก ๆ ให้มันสงสัยเนี่ย”
“ก็แค่...พวกมันสงสัยว่าทำไมเพื่อนพวกมันที่แต่ก่อนโง่ ๆ แบบมึง พักหลังมานี้ถึงเรียนเก่งขึ้น ทำคะแนนสอบย่อยได้เต็มเกือบทุกวิชาก็แค่นั้นแหละ ไม่มีอะไรมากหรอก”
“ผมก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นไหมพี่ พวกเพื่อนผมมันก็พูดเวอร์วังไปงั้นแหละ”
“เออ ๆ มา ๆ พ่อคนเก่ง มากินข้าวได้แล้วครับ พี่จะได้เก็บไปล้างแล้วก็ไปเรียน มาเร็วครับ”
ไอ้พี่อัคมันไม่พูดเปล่าครับ พี่มันเดินมาจับแขนผมแล้วดึงไปนั่งที่โต๊ะตรงข้ามกับพี่มันทันที สิ่งที่ไอ้พี่อัคมันทำผมเริ่มชินขึ้นบ้างแล้วครับกับการที่พี่มันเข้ามาััตัวผมบ่อย ๆ เหมือนคนที่สนิทกัน แต่สิ่งที่ผมยังไม่ชิน นั่นก็คือคำที่ไอ้พี่อัคมันพูดเพราะ ๆ กับผมนี่แหละครับ ไอ้ใจของผมมันก็ดันมาเต้นแรงจังหวะแปลก ๆ ด้วยสิ มันหมายความว่าอะไรกันนะ สิ่งที่ไอ้พี่อัคมันทำเริ่มแปลกขึ้นทุกวัน แบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแปลกๆ หรือผมชอบพี่มันไปแล้วครับ ผมพอจะคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าพี่อัคเองมันก็ชอบผมและรู้สึกแบบผมเหมือนกัน
“คิดอะไรครับ กินได้แล้วเ้าหนูน้ำวนจอมงอแง” นั่นไง มาอีกแล้วคำศัพท์แปลก ๆ และคำลงท้ายชวนขนลุกของไอ้พี่อัคมันเนี่ย
“จะมาเ้านงเ้าหนูอะไรวะครับพี่ ผมขนลุกแล้วเนี่ย อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้กับผมนะ”
และสิ่งที่ทำให้ผมต้องใถึงขั้นสุดขีดขึ้นไปอีกก็คือ การที่พี่มันเดินมาอยู่ข้างหลังผมแล้วพูดข้างหูผมว่า *กินให้อร่อยนะครับหนู* โอ๊ย ไอ้พี่อัคโว๊ย มึงจะทำให้กูคิดไกลไปทำไมวะพี่ ถ้ากูคิดมึงจะรับผิดชอบความรู้สึกของกูไหวไหมครับ อย่าเอาหน้าหล่อ ๆ มาใกล้มาก อย่าเอาน้ำเสียงหวาน ๆ แบบนั้นมาทำให้ผมสั่นไหว ไอ้พี่อัคมึงกำลังทำให้กูหวังใจกับความรู้สึกที่กูมีให้มึงมันเพิ่มขึ้นนะ ซึ่งความรู้สึกที่ผมมีกับมันนั้นผมก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันเริ่มขึ้นั้แ่ตอนไหน ผมควรต้องถอยออกมาจากพี่มันก่อนที่ความรู้สึกของผมมันจะชัดเจจนกับพี่มันมากไปกว่านี้ ความรักไม่ใช่สิ่งที่ผมกลัว แต่สิ่งที่ผมกลัวคือ กลัวพี่มันไม่คิดเหมือนผม กลัวพี่มันจะหายไปจากชีวิตของผมเลย ผมไม่น่ามีความรู้สึกแบบนี้กับพี่มันเลย ไม่สิ เราไม่ควรสลับร่างกันั้แ่แรกตั้งหาก เื่นี้มันไม่ควรเกิดขึ้น เพราะถ้าผมไม่ได้ใกล้ชิดกับพี่มันแบบนี้ไม่มีทางที่ผมจะชอบพี่มันได้แน่นอน ไม่มีทาง....
“ต่อไปพี่จะพูดแบบนี้กับหนู พี่จะทำในสิ่งที่พี่อยากทำกับหนู และนี่คือสิ่งที่พี่อยากบอกหนูมานานแล้ว เ้าหนูน้ำวน”
“นี่ พี่พูดอะไรของพี่ พี่หมายความว่าไง พี่อย่ามาทำให้ผมสับสนนะ แค่สิ่งที่เราเป็และเผชิญอยู่ในตอนนี้มันก็ทำให้ผมสับสนมากพออยู่แล้ว พี่จะเอาความรู้สึกของผมมาเล่นแบบนี้ไม่ได้ พี่เข้าใจไหม ผมขอตัวนะ”
“หนูจะไปไหน” พี่อัคมันลุกขึ้นมาจับแขนผมทันทีที่ผมลุกขึ้นยืนและทำท่าจะลุกเดินออกจากห้องไป
“ก็ถ้าพี่ไม่กลับห้องผมไปในตอนนี้ ผมก็จะกลับห้องผมเอง เราอยู่คนละห้องกันเหมือนเดิมแบบที่มันเคยเป็มา ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกัน แบบเมื่อก่อนมันถูกต้องที่สุดแล้วพี่”
“สำหรับหนูอะไรมันคือความถูกต้องเหรอ สำหรับพี่ความถูกต้องมันคือ การที่เราทำตามหัวใจของตัวเอง และเต็มที่กับมัน นั่นแหละคือความถูกต้องสำหรับพี่ หนูไม่ต้องไปไหนหรอก พี่จะไปเรียนแล้ว ตอนเย็นพี่จะมาหานะครับ พี่ว่าเรามีเื่ต้องคุยกัน”
ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าพี่อัคมัน้าที่จะพูดอะไรกับผมกันแน่ แต่สิ่งที่ผมคิดอยู่ในตอนนี้คือผมต้องพาหัวใจของตัวเองวิ่งไปให้ไกลจากพี่มัน ไกล ไกล และไกลออกไป...
619
