หลังจากเฟยอาบน้ำให้ผมเสร็จเฟยก็สั่งให้พวกแม่บ้านเตรียมอาหารพลางสั่งงานนู้นนี้วุ่นวายกัน ถ้าถามว่าผมสงสัยมั้ยผมบอกเลยมากครับเพราะไม่เคยมีแขกมาที่บ้านแถมไอการจัดการบ้านครั้งใหญ่นี้คืออะไร แล้วยังไอชุดบ้าๆนี้อีกสีชมพูหูยาวเป็กระต่ายตกลงผมเป็เด็กผู้ชายมั้ยเนี่ย! หลังเฟยสั่งงานเสร็จก็เดินมาอุ้มผมให้นั่งบนเตียง
“คุณหนูน่ารักจังครับ”ใบหน้าของเฟยยิ้มหวานมาทางผมมองดูชุดสีชมพูน้องต่ายที่มันไม่เข้ากับผมหรอกผมเชื่อ!
“มังนายักตรงหนาย”(มันน่ารักตรงไหน!!)
“ทุกตรงเลยครับคุณหนู”พูดจบเฟยก็ยิ้มขำๆออกมา
หลังพูดคุยกับได้สักพักก็มีรถสีดำ3คันขับเข้ามาในบริเวณตัวคฤหาสน์ผมที่ได้ยินเสียงรถก็แถบพุ่งเลยครับอยากรู้ว่าใครกันที่มาบ้านถึงได้แตกตื่นกันหมด ผมวิ่งไปเปิดประตูห้องแต่ติดที่ผมเปิดไม่ถึงครับเฟยที่เห็นเช่นนั้นก็เดินมาเปิดประตูให้ เสียงชาย2-3คนกำลังพูดคุยกันอยู่ด้านข้างของรถแต่ผมได้ยินไม่ชัดอะเอาจริงมันไกลคงต้องลงไปด้านล่าง
“คุณคริสเชิญครับ”
“....”
เป็ชายชุดดำที่ผมพูดเลยว่าแม่งโครตหล่อ หล่อแบบหล่อมากวัวตายควายล้มอะแต่ไอบรรยากาศเย็นๆนี้ผมไม่พูดถึงได้มั้ยผมที่วิ่งลงมาได้ครึ่งบันไดก็จ้องตะลึงไปกับความหล่อของคนด้านล่าง จะรออะไรละครับใส่เกียร์หมาเลยสิอยากเห็นชัดๆเว้ยยย
“0-0”ผมวิ่งลงบันไดด้วยความเร็วลืมโลก(?)
“คุณหนูระวังครับเดี๋ยวล้ม!!!!!”เป็เสียงของเฟยที่เดินตามผมมาแต่ต้องใเมื่ออยู่ดีๆผมก็ใส่เกียร์หมาวิ่งลงบันได
“มะย้มหรอก..อ่ะ!ตุบ”(ไม่ล้มหรอก)ครับผมไม่ทันขาดคำขาสั้นๆของผมก้าวพลาดกลิ้งตกเป็ลูกบอลมานั่งตุบเบะตรงหน้ากลุ่มคนรูปหล่อทันที
“คุณหนู!!!!”
“!!!”
“...”
“คุนหนูเป็ไงบ้างครับเจ็บมากมั้ยครับ” “ป้าใสๆเอายามาให้ผมหน่อย”เป็เฟยที่ใจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างใดๆเรียกให้แม่บ้านเอายามาให้ตน
“เอยเจ็บก้ง”(เฟยเจ็บก้น)ผมมองหน้าเฟยด้วยหน้าเศร้าน้ำสีใสหยดน้อยมันค่อยๆไหลออกจากตาผม
“เฟย!!!”เป็เสียงของชายอีกคนที่ยืนข้างคนหล่อคนนั้นครับเค้าะโเรียกเฟยสุดเสียงครั้งยังมองเฟยด้วยสายตาดุ
“กะกันต์..”เฟยเสียงสั่นๆเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงคนตรงหน้า
“มึงดูคุณหนูยังไง!!!ให้วิ่งลงบันไดตกพื้นแบบนี้!!!!”
“...”เฟยก้มหน้าลงตามเสียงของคนชื่อกันต์ทันทีไอผมที่เห็นกันต์กำลังลำบากก็ลืมความเจ็บลุกขึ้นยืนมาบังตัวเฟยไว้
“ก้าดียางงาย!!!มาวาอาเอยของอิง!!!!”(กล้าดียังไงมาว่าอาเฟยของอิน)ผมยืนพร้อมบวกมากครับ
“คะคุณหนู”
“จาอาวยอมา”(จะเอาหรอมา)ผมท้าสุดเสียงอะครับแต่ก่อนจะได้ทำอะไรอยู่ดีไอคนหล่อก็เดินมาด้านหน้าทั้งยังจับหูกระต่ายสองข้างหิ้วผมขึ้นในระดับสายตา
“เป็เด็กเป็เล็กห้าวหรอมึง” “เมื่อกี้กูยังเห็นมึงวิ่งตกบันไดกลิ้งเป็ลูกบอลอยู่เลย”
“โห่~~กาพุดมุงกุกะเยาหรอรุมะปาเย้าเป็งคายยย”(โห่~~กล้าพูดมึงกูกับเราหรอรู้มั้ยป๊าเราเป็ใคร)ผมพูดอย่างไม่เกรงกลัวใครก็แน่อยู่แล้วป๊าผมเป็มาเฟียละทำไมผมต้องกลัวหึๆ
“เอ่อออ..คุณหนูครับ”เป็เสียงของเฟยและกันต์ที่พูดเสียงกึงกักพร้อมกัน
“อารายเอย”(อารายเฟยย)
“คือ..”
“มึงไม่ต้องเฟยมึงด้วยกันต์”
“งั้นกูถามมึงไออ้วนพ่อมึงเป็ใคร”ไอหล่อมันทำหน้าร้ายใส่ผมทันทีที่พูดจบ
“พุดแย้วจาหนาวปาอะเป็มาเฟียหึๆๆๆ”(พูดแล้วจะหนาวป๊าอะเป็มาเฟียหึๆๆ)
“กัวอะเด้ๆๆ”(กลัวอะเด้ๆๆๆ)ผมพูดยิ้มๆกลับหึเล่นกับใครไม่เล่นเจอลูกมาเฟียไปหนาวแน่มึง
“หรอ แล้วมึงรู้มั้ยกูเป็ใคร”
“จารุหยอ!!!!”(จะรู้หรอ)ถามไรโง่ๆผมจะรู้ได้ไงละก็พึ่งเจอกันเมื่อกี้เนี้ย
“ฟัง ดีๆๆ”
“กูชื่อคริส เป็พ่อมึงอะ”
“อ่ออเป็ปาเยาาาาา....ห้ะ!!!!!”(อ่อเป็ป๊าเราา)ผมนิ่งไปแล้วครับยิ่งกว่าตายสะอีกผมหันมองเฟย เฟยก็พยักหน้าเป็เชิงว่าใช่ ตายกูตายยยแม่งจะฆ่ากูมั้ยยยใครจะรู้ว่าเป็พ่อออละเว้ยยยฮือออ
“หึ”
หลังจากที่ผมได้ยินว่าไอหน้าหล่อคือพ่อของผม ผมถึงกับเป็ลมจับคิดอะไรไม่ออกในใจรู้อย่างเดียวว่ากูตายยย แต่พอคิดไปคิดมายังไงก็พ่ออออ้อนเดี๋ยวก็ใจอ่อนป่ะว่ะเห้ยๆๆแต่ก็เป็มาเฟียโว้ยยคิดไม่ออกแล้วถ้าเป็เมื่อก่อนเอาปืนยิงแม่งละฮือออใครก็ได้ช่วยผมด้วยยย
“ทำหน้าอะไรของมึง”ป๊าผมพูดขึ้นครั้งจับตัวผมยกขึ้นในอากาศ
“กะลางช่ายคามคิก”(กำลังใช้ความคิด)
“คิดอะไร กลังกูฆ่ามึงรึไง”
“ปาว[ใครบอกกูโครตกลัวเลยยย]ผมทำปากยู่แต่ก็ต้องใเมื่อไอคนที่ได้ชื่อว่าพ่อผมแม่งดึงผมมาจูบ!เห้ยยย
“ทะอารายยย!!”(ทำอะไร)ผมทำท่าทางโวยวายใส่ทันที
“ก็มึงให้กูจุ๊บไม่ใช่รึไง”
“ม่ายยย”
“ทำปากจู๋ใส่กูนึกว่าจะให้จุ๊บแต่ช่างเถอะปากลูกก็นุ่มดี หึ”
จบสิ้นแล้วชีวิตโดนพ่อโขมยจูบแรก จะเก็บไว้ให้สาวๆสวยๆนมโตๆแท้ๆเลยจบสิ้นจบ หลังจากนั้นป๊าก็อยู่แกล้งผมอีกพักใหญ่ผมที่ไม่เคยได้ัักับคำว่าครอบครัวแบบนี้ใจมันก็กระตุก จะบอกว่ามีความสุขก็ได้ผมไม่นึกว่าแม้จะเป็มาเฟียแต่พออยู่กับลูกก็อ่อนลงได้เหมือนกัน ตอนนี้ป๊ากับกันต์ออกไปทำงานครับกลับมาไม่นายก็ต้ิงออกไปทำงานอีกแต่ครั้งนี้ไปแล้วกลับครับแอบได้ยินว่าไปจัดการคน เฟยอุ้มผมขึ้นมาบนห้องเพราะผมเริ่มง่วงนอนแล้วพอหัวถึงหมอนผมก็กลับทันที
“รีบจัดการกูจะกลับไปเล่นกับไอลูกหมา”เป็เสียงแข็งของคริสที่ดังขึ้นสั่งพวกลูกน้องให้รีบจัดการ ในความผิดของคริสนั้นเค้าอยากชดเชยให้กับตัวน้อยของเค้าเพราะคริสไม่เคยได้ดูแลไม่เคยมาพบลูกของตนเลยพอมาถึงเห็นไอลูกหมาล้มตกบันไดใจผมมันก็ตกวูบแบบไม่เคยเป็มาก่อน แต่ด้วยต้องรักษาภาพของมาเฟียเลยต้องอดทนปิดสีหน้านั้นไว้ถึงแม้จะไม่พ้นสายตากันต์ก็เถอะ
หลายชั่วโมงต่อมาผมก็ตื่นขึ้นเพราะได้ยินเสียงคนโวยวายเหมือนจะเป็ผู้หญิงละมั้งผมเอาเก้าอี้ตัวเล็กมาชิดประตูแล้วขึ้นบนเก้าอี้เพื่อเปิดประตูห้องผมเดินป้อมๆออกไปครั้งมองลงบันไดที่กลิ้งลงเป็ลูกบอลใจก็นึกขำตัวเองผมลงบันไดมาเรื่อยๆอสียงก็ชัดขึ้น มันเป็เสียงของผู้หญิงกับเฟยและพวกลูกน้อง
“เอยยยคายเยอมีรายยกานน(เฟยใครหรอมีไรกัน)ผมะโสุดเสียงเพื่อให้เฟยได้ยินเอาจริงผมี้เีเดินแล้วมันเหนื่อย
“คุณหนู!อยู่นิ่งๆครับเดี๋ยวผมอุ้มลงมา”เฟยรีบสาวเท้ามาทางผมยกผมขึ้นอุ้มผมที่ชอบอ้อนเฟยอยู่แล้วก็มุดๆที่คอของเฟย
“คุณหนูทำไมรีบตื่นจังครับ”
“เสียงดางง(เสียงดัง)ผมพูดแล้วชี้มือไปทางผู้หญิงสุดสวย2-3คนที่ยืนอยู่หน้าประตู ผมบอกให้เฟยวางผมลงเท้าป้อมๆของผมก็วิ่งไปที่สาวๆทันที
“คริสอยู่ไหน พาฉันไปหาคริสนะ คริสค่ะคริสส”หญิงสาวะโเรียกผู้เป็พ่อผมไม่ใส่ใจใยดีผมที่พึ่งเดินมา
“คุณแยมครับ อย่าเสียงดังครับ”เสียงลูกน้องของพ่อผมห้ามหญิงสาวแต่เธอไม่ฟังผมเลยจับชายเสื้อของลูกน้องดึงเล็กน้อยลูกน้องที่หันมาเจอผมก็ใ
“เน่ยายบาหุบปากกกรามคาน”(ยัยบ้าหูบปากรำคาญ)ถึงผมจะชอบผู้หญิงสวยๆแต่ทำตัวน่ารำคาญผมก็ไม่ไหวครับ แต่พอผมอ้าปากพูดไปแบบนั้นมือเรียวของแยมก็ฟามลงบนหน้าของผมมันเจ็บมากครับเฟยและลูกน้องที่เห็นเหตุการณ์ใจหายวูบไปหมดครั้งรีบมาประคองผมแต่ตอนนี้ในหัวผมมันมึนไปหมดอาจเพราะแรงตบก็ได้ผมปล่อยน้ำตาไหลลงมามันเจ็บจริงๆ
“หึ เด็กนรกกล้าพูดต่อปากต่อคำกับฉันหรอสมน้ำหน้าเป็ลูกของคนรับใช้คนไหน!พามันไปเก็บไกลๆตาฉัน”
“คุณทำอะไรไปคุณแยม!!!!”
“ทำไมอีเด็กนี้มันยืนต่อปากต่อคำกับฉัน”แยมเดินเข้ามาพลักเฟยและลูกน้องออกเท่านั้นแหละมือเรียวนั้นก็ตบลงมาบนหน้าของผมอีกครั้งทั้งยังจิกหัวผมขึ้นมาโยนผมออกจากบ้าน ผมที่ถูกกระทำที่แผลหลายแห่งและสลบไป
“คุณหนู!!!!”เสียงสุดท้ายก่อนได้ยินคือเสียงของเฟย หลังจากเห็นการกระทำของหญิงตรงหน้าเฟยก็รีบวิ่งไปดูร่างของคุณหนูของตนอาจจะเป็เพราะเฟยที่เลี้ยงคุณหนูมาั้แ่เกิดจึงผูกพันมากน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาหมดคราบลูกน้อยมาเฟียไปเลย
“แกเรียกมันว่าอะไรนะ”แยมที่ได้ยินเฟยเรียกเด็กคนนั้นว่าคุณหนูก็แปลกใจ แต่เสียงทุกอย่างก็จบลงเมื่อรถสีดำแล่นเข้ามาในตัวคฤหาสน์แยมที่เห็นเช่นนั้นก็ทำท่าทางดีอกดีใจ
“คุณคริสครับ!”
“อะไรกันต์ ใอะไร”
“คะคุณหนู”กันต์ชี้ออกไปนอกตัวรถร่างของคนที่ผมอยากเจอที่สุดตอนนี้กำลังนอนอยู่บนในอ้อมแขนของเฟยขาของผมมันไปเร็วกว่าสมองรีบวิ่งออกจากรถทันที
“อิน!”ผมใเมื่อเห็นสภาพตัวเล็กหน้าเล็กๆมีรอยตบจนเืออกปากทั้งยังรอยแผลตามตัวผมอุ้มร่างหน้าขึ้นมาเรียกให้เด็กน้อยตื่นแต่ก็ไม่ได้ผล
“เฟย”กันต์ที่เดินมาเห็นเฟยร้องไห้หนักมาก ร่างของเฟยวิ่งไปกอดร่างกันต์ไว้แน่นถึงแม้จะใแต่ก็ไม่ใช่เื่แปลกเพราะจริงๆแล้วเฟยคือเมียของผม
“ใครทำลูกกู!!!!!!!”เสียงเ็าของคริสดังขึ้นทำให้แยมสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินว่าเด็กที่ตนทำร้ายคือลูกชายของคริส
“ฮือคุณคริส คุณแยมเป็คนทำฮึก”
สายตาเ็าหันมองร่างหญิงสาวครั้งสั่งให้กันต์และเฟยพาตัวเล็กโรงพยาบาล ใบหน้านิ่งจับจ้องหญิงสาว3คนด้วยสายตาอาฆาตแค้นเสียงแข็งสั่งให้ลูกน้องพาร่างของ3คนที่ตอนนี้นอนจมกองเืไปที่ห้องลับ...
กันต์-เฟย
“ฮึก”เสียงร้องไห้ของร่างเล็กดังขึ้นตลอดเวลาั้แ่ออกจากคฤหาสน์ร่างเล็กก็ร้องไห้หนักขึ้นจนตอนนี้อยู่หน้าห้องฉุกเฉินร่างเล็กก็ยังลงร้องไห้ ใจนึงผมก็ห่วงคุณหนูส่วนอีกใจผมห่วงร่างบางผมเกลียดที่เห็นร่างบางร้องไห้มันเจ็บกว่าโดนปืนยิงเสียอีก
“เฟยมึงมานี้”ผมเรียกให้ร่างบางเดินมาผม ผมดึงร่างบางมากอดไว้แน่นร่างบางปล่อยร้องออกมาอีกครั้งเจ็บเหลือเกิน
“ร้องให้พอแล้วหลังจากนี้กูไม่อนุญาตให้มึงร้องเฟย”
__________
อีแยมอีคนเลวพ่อฆ่ามานนน
33K
