เช้าวันต่อมาในขณะที่หญิงสาวกำลังทำอาหารเช้าให้เขาหลังจากสูญเสียพลังไปจนหมดชายหนุ่มอย่างใหญ่ก็ยังหาวิธีแกล้งหญิงสาวจนต้องยอมทำตามความ้าของเขาจนได้
“พี่ใหญ่ตะกละจัง”
“ยิ่งกว่าตะกละอีก มะลิ”
“อุ๊ย… อย่าค่ะ… เดี๋ยวของตกหมด”
หล่อนร้องห้ามเมื่อถูกใหญ่จับร่างให้ขึ้นมานั่งบนโต๊ะอาหารแต่ก็ห้ามไม่ทันเสียแล้ว
“ก็ช่างมันสิ” เขาจับข้อเท้าบอบบางทั้งสองข้างให้ขึ้นไปวางบนโต๊ะจากนั้นก็จ้องมองความเป็หญิงด้วยสายตาร้อนแรง “ตอนนี้ฉันสนใจแต่เธอคนเดียว”
“พี่ใหญ่น่ะ… พัก… พักบ้างเถอะค่ะ”
เขาส่ายหน้าอมยิ้มและก้มลงมาจูบปิดปากอิ่ม ความหิวกระหายที่พยายามซ่อนเอาไว้ะเิตูมทันที
“โอว…” ใหญ่ครางกระหึ่มเพราะสาวน้อยจูบตอบด้วยอารมณ์ร้อนแรงเทียมกัน“ยอดเยี่ยมมาก เมียจ๋า”
แม้จะรู้สึกขัดเขินแต่ความมหัศจรรย์ที่ใหญ่ปรนเปรอให้มันน่าไขว่คว้ามากกว่าและหล่อนก็ไม่คิดจะต่อต้านอีกแล้ว หญิงสาวเต็มไปด้วยความลุ่มหลงแยกขากว้างออกเท่าที่จะทำได้ ยามที่นิ้วแกร่งลดลงมาบี้คลึงร่ายเวทมนต์ขลังใส่
“อา… พี่ใหญ่ขา…”
ด้านล่างถูกนิ้วพลิ้วคุกคาม้าก็ถูกปากร้อนจัดดูดอม หญิงสาวดิ้นพล่าน เนื้อตัวร้อนรุ่มสะท้านเกร็งและก็แอ่นหยัดรอคอยท่อนชายถมึงทึงที่พุ่งพรวดเข้ามาหาสุดแรง
“อา…” หล่อนเผยอร่างรับอย่างบ้าคลั่ง
“พี่ใหญ่ขา… อา… อา…”
ใหญ่ยิ้มหิวกระหายเขาชำแรกแทรกลึกเข้าใส่ความเป็หญิงฉ่ำเยิ้มด้วยความแรงและเร็วมากหยอกเย้าด้วยการโยกคลึงส่ายวนในบางจังหวะ แต่แค่นั้นเลขาสาวก็สุขสมไปหลายครั้งติดบนโต๊ะอาหารที่มีทั้งขนมปังปิงและแยมผลไม้วางเกลื่อน
“โอว…โอว…”ชายหนุ่มคำรามบ้าคลั่งเมื่อสาวน้อยร่อนหยัดสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกอย่างเต็มใจเขาอัดกระหน่ำเข้าใส่ราวกับคนบ้าเพลิงสวาทที่แผดเผาทำให้เขาสอดใส่ด้วยจังหวะร้อนระทึกครั้งแล้วครั้งเล่ากับความเสียวซ่านที่ไม่เคยเพียงพอ
ไม่เคยเพียงพอหากผู้หญิงคนนั้นคือเลขาสาว…
ในที่สุดเขาก็หมดแรงอยู่กับร่างอวบอิ่มแม้จะหยุดเคลื่อนไหวแล้วแต่ความเป็ชายก็ยังสอดลึกอยู่ในกลีบสาวชุ่มฉ่ำ
“มะลิ…”
“ขา…” คนตัวเล็กที่ยังเมาอยู่ในเลขากสวาทขานรับเสียงหวานฉ่ำ
“ฉันรักเธอนะ รักมากเหลือเกิน”
“มะลิก็รักพี่ใหญ่ค่ะ”
ดวงตาคมกริบทอประกายเข้มหิวกระหาย“ทำให้ฉันมีความสุขอีกรอบได้ไหม”
“ได้สิคะ… มะลิยินดีทำทุกอย่างให้พี่ใหญ่มีความสุข”