บทที่ 23 หนึ่งความคิดบุปผาผลิบาน าาครองโลก
“ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์?”
เมื่อรู้สึกถึงการปรากฏอย่างฉับพลันของดอกบัวเก้ากลีบภายในใจของตัวเองเย่อู๋เชวียก็ผงะไปชั่วขณะ จากนั้นดวงตาของเขาก็กะพริบเบาๆราวกับตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง!
การต่อสู้ที่น่าใได้เปิดโลกทัศน์ให้เย่อู๋เชวียแม้ว่าฉากนั้นจะจบลงแล้ว แต่มันก็ยังสร้างแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้กับเขา
ยอดฝีมือชั่วร้ายทั้งสามคนที่ไล่ตามลุงฝูทำให้เย่อู๋เชวียรู้สึกกดดันเป็อย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการฆ่าที่พวกเขาทั้งสามคนแสดงออกมา!
เย่อู๋เชวียรู้ดีว่าฉากที่เขาเห็นนั้นเป็เหตุการณ์ในอดีตแม้กระทั่งสถานที่เกิดการต่อสู้ก็สุดแสนจะอันตรายนั่นคือจักรวาลอันกว้างใหญ่ที่หนาวเหน็บและไร้อากาศให้หายใจสำหรับผู้บ่มเพาะระดับต่ำแล้วเื่การลงมือต่อสู้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแค่จะเอาตัวรอดในสถานที่แห่งนั้นย่อมไม่มีทางเป็ไปได้
แต่พวกเขาทั้งสามยังสามารถใช้ทักษะอันแข็งแกร่งแม้กระทั่งถ่ายทอดเสียงโดยไม่ได้รับผลกระทบจากสภาวะแวดล้อมใดๆกล่าวได้ว่าฐานการบ่มเพาะของทั้งสามคนนั้นน่าจะแข็งแกร่งทัดเทียมกับเหล่าทวยเทพแล้ว!
แม้กระทั่งตอนนี้เย่อู๋เชวียก็ยังรู้สึกหวาดกลัวต่อทักษะอันทรงพลังของผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามคนแต่ถึงอย่างนั้นลุงฝูก็ยังสกัดกั้นทักษะทั้งหมดได้อย่างง่ายดายโดยที่ตัวเขาไม่ได้รับาเ็แต่อย่างใด
บางทีระดับการบ่มเพาะของลุงฝูอาจแข็งแกร่งกว่าคนทั้งสามก็ได้
“จักรพรรดิหวงฝู...นี่คือชื่อจริงของลุงฝูหรือไม่?”
เย่อู๋เชวียรู้ว่าชื่อที่ชายในชุดเกราะสีทองเรียกอาจเป็ชื่อจริงของลุงฝู
“กง ฉากเมื่อครู่นี้เ้าก็เห็นใช่ไหม?”เย่อู๋เชวียถามเบาๆ
“ไม่เมื่อัปรากฏตัวออกมาจากิญญาจันทราของเ้าข้ารู้สึกถึงพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่ง เมื่อข้า้าเตือนเ้า มันก็สายเกินไปแล้วิญญาของเ้าถูกห่อหุ้มด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัวและข้าพยายามต่อสู้กับมันแต่เมื่อััได้ถึงความเป็มิตรของพลังนั้น ข้าจึงทำได้เพียงปล่อยให้มันพาเ้าไป”
หลังจากได้รับคำตอบจากกงแล้วเย่อู๋เชวียก็ไม่ลังเลอีกต่อไปเขาบอกกงถึงสิ่งที่เห็นและรู้สึกในตอนนี้ทันที
เกี่ยวกับกงเย่อู๋เชวียไม่จำเป็ต้องปิดบังอะไรอยู่แล้ว
หลังจากที่เย่อู๋เชวียพูดจบทั้งห้องก็เงียบงันไปชั่วขณะเห็นได้ชัดว่าคำพูดของเย่อู๋เชวียทำให้กงเกิดความใเป็อย่างมาก
แต่แล้วไม่นานเสียงของกงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“การใช้หยกโลหิตัเป็ตัวกลางเพื่อดึงเ้ากลับไปยังเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนคือพลังอันยิ่งใหญ่อย่างที่เ้าไม่อาจจินตนาการได้ดูเหมือนคนที่เ้าเรียกว่าลุงฝูจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าที่ข้าคาดคำนวณไว้ซะอีก!”
แม้ว่าเขาจะไม่เห็นฉากนั้นด้วยตาของตัวเองแต่กงก็เข้าใจความหมายของฉากนั้นผ่านคำอธิบายของเย่อู๋เชวีย
จากนั้นเย่อู๋เชวียก็นึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของยอดฝีมือทั้งสามที่กำลังไล่ตามลุงฝูและภาพของตัวเขาที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย
“จากน้ำเสียงของชายที่สวมชุดเกราะสีทองดูเหมือนว่าเขากำลังไล่ตามลุงฝูมาสามปีแล้วเมื่อสามปีก่อนหน้านั้นข้ายังเป็เด็กแรกเกิดหรือว่าคนที่พวกเขาไล่ตามก็คือ…?”
ดวงตาของเย่อู๋เชวียเป็ประกายสดใส“กงเป็ไปได้ไหมว่าข้าอาจถูกลุงฝูพาตัวมาจากบิดามารดาั้แ่เกิดหรือว่าบางทียอดฝีมือผู้ทรงพลังทั้งสามอาจมีความเกี่ยวข้องกับบิดามารดาของข้า…”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าเย่อู๋เชวียไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับบิดามารดาแม้แต่น้อย
“เ้าไม่ต้องกังวลเื่ความปลอดภัยของลุงฝูเพราะจากที่เ้าเล่าเห็นได้ชัดว่านั่นเป็เหตุการณ์ก่อนที่เ้าจะมายังตระกูลมู่หรงและพวกเ้าก็หนีพ้นมือของทั้งสามคนมาแล้ว”
เย่อู๋เชวียพยักหน้าด้วยรอยยิ้มแต่จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว “กงการที่ลุงฝูทิ้งข้าไว้ตามลำพังหลังจากมาถึงบ้านตระกูลมู่หรงเ้าคิดว่าเป็ไปได้หรือไม่ที่เขาอาจคิดว่าตัวเองไม่สามารถหลบหนีการไล่ล่าจากยอดฝีมือทั้งสามได้”
หยกโลหิตักำลังหมุนวนในมือขวาของเย่อู๋เชวียแม้ว่าความอบอุ่นของหยกจะยังคงอยู่ แต่เขาก็รู้ดีว่าในตอนนี้หยกโลหิตัได้กลายเป็สิ่งที่ไร้ประโยชน์ไปแล้วเพราะความลับอันยิ่งใหญ่ที่แท้จริงในหยกโลหิตัดูเหมือนจะเป็ดอกบัวสีขาวที่อยู่ในใจของเขา
“กงข้าคิดว่าลุงฝูทิ้งฉากนี้ไว้ในหยกโลหิตัแล้วให้ข้าดู นอกจากเขา้าบอกเล่าข้อมูลบางอย่างให้ข้าฟังแล้วบางทีอาจจะกำลังสอนวิธีใช้ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ให้ข้าด้วย?”
“เก้าสิบเก้ากลับคืนเป็หนึ่งเดียว?!”
กลีบดอกบัวสีขาวเก้ากลีบบานในความว่างเปล่าลุงฝูใช้ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์เพื่อปิดกั้นทักษะการฆ่าของผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามอย่างง่ายดายนั่นเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความสามารถอันยิ่งใหญ่ของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์!
เย่อู๋เชวียกำลังรวบรวมจิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้เจาะเข้าไปในดอกบัวสีขาวในเวลาเดียวกันความรู้บางอย่างก็ถูกถ่ายโอนเข้าสู่สมองของเย่อู๋เชวียโดยตรงหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยามเย่อู๋เชวียก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งใบหน้าของเขาปรากฏความยินดีและตกตะลึงอย่างที่ไม่สามารถปิดบังได้!
“ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ที่แท้ความศักดิ์สิทธิ์ของมันก็อยู่ที่กลีบบัวทั้งเก้ากลีบหนึ่งกลีบมีพลังอำนาจหนึ่งเดียวแต่เมื่อกลีบทั้งเก้าเบ่งบานพร้อมกันมันจะทรงพลังมากขึ้นแปดสิบเอ็ดเท่านี่คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่เพรียบพร้อมไปด้วยทักษะการโจมตีและป้องกันอันสมบูรณ์แบบหากข้าสามารถใช้พลังของดอกบัวได้ทั้งเก้ากลีบข้าจะกลายเป็สิ่งมีชีวิตที่ไร้เทียมทานทั้ง์พิภพ!”
เสียงของเย่อู๋เชวียเต็มไปด้วยความชื่นชมพลังของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ที่ลุงฝูทิ้งไว้มันแข็งแกร่งจนพลิกคว่ำความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเส้นทางการบ่มเพาะของเขาไปโดยสิ้นเชิง
“อู๋เชวีย หากสิ่งที่ข้าคาดไว้ถูกต้องดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ของเ้าจะต้องเป็สิ่งที่อยู่เหนือพลังธรรมชาติ!”
“พลังเหนือธรรมชาติ?”
เย่อู๋เชวียตกตะลึงกับคำกล่าวของกงแต่เขาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนี้เพราะความรู้ความเข้าใจในการบ่มเพาะของเขายังคงห่างไกลจากกงอย่างสุดกู่
“หมัดพยัคฆ์ถล่มปฐีที่เ้าฝึกฝนอยู่ตอนนี้เป็เพียงทักษะระดับต่ำและแม้ว่ากรงเล็บัฟ้าของตระกูลมู่หรงจะพอฝืนใจเรียกได้ว่าทักษะระดับกลางอยู่บ้างแต่โลกนี้ใหญ่แค่ไหน เ้าคิดว่าในอนาคตเ้าจะสามารถนำทักษะเหล่านี้ไปใช้ได้ตลอดหรือ?
ในโลกใบนี้ยังมีทักษะการต่อสู้ระดับ์ พิภพ ลึกลับ และมนุษย์แม้ว่าทักษะระดับมนุษย์จะเป็เพียงทักษะระดับต่ำแต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในส่วนของทักษะระดับ์ซึ่งเป็ทักษะระดับสูงสุดนั้นดูเหมือนว่ายอดฝีมือที่เ้าพูดถึงจะใช้ทักษะระดับนี้ทั้งสิ้น
แต่ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์เป็พลังที่ยิ่งใหญ่มากกว่าทักษะเ่าั้มันคือพลังเหนือธรรมชาติและไม่สามารถอธิบายด้วยทักษะการต่อสู้ได้การที่ลุงฝูของเ้ามอบพลังเหนือธรรมชาตินี้ให้กับเ้ามันจะต้องมากับความคาดหวังอันยิ่งใหญ่อย่างแน่นอนบางทีการสมบัติชิ้นนี้อาจไม่ใช่โชควาสนาซะทีเดียว!”
คำพูดของกงทำให้เย่อู๋เชวียตกตะลึงเป็อย่างมากในที่สุดตอนนี้เขาก็ตระหนักได้ว่าดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์นี้ทรงคุณค่ามากแค่ไหนแต่ความคาดหวังที่ลุงฝู้าให้เขาทำคืออะไร?
“ลุงฝูไม่ต้องกังวลไม่ว่าในอนาคตท่าน้าให้ข้าทำอะไร ข้าจะทำมันให้สำเร็จอย่างแน่นอน”
“ครืน…”
เย่อู๋เชวียหมุนเวียนจิติญญาการต่อสู้ในร่างกายของเขาและเริ่มฝึกฝนตัวเองอย่างจริงจังอีกครั้งเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป* ในที่สุดจิตใจของเย่อู๋เชวียก็สงบลงอีกครั้ง
(*สิบห้านาที)
ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ในใจของเขายังคงเปล่งประกายสดใสเย่อู๋เชวียหลับตาลงและิญญาการต่อสู้ของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวตามวิธีการบ่มเพาะที่ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์มอบให้
…
ครึ่งวันผ่านไปในพริบตา
“ครืน”
จิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์เริ่มปลดปล่อยแสงสีทองให้ปกคลุมร่างกายของเขาอย่างสง่างามทันใดนั้นเย่อู๋เชวียก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับะโเสียงดังลั่น
“หนึ่งความคิด ดอกไม้ผลิบาน าาจะครองโลกเปิดให้ข้า!”
“ปัง!”
หลังจากเสียงะโของเย่อู๋เชวียดังขึ้นพลังที่แข็งแกร่งซึ่งดูเหมือนจะมีกลิ่นอายของความลึกลับได้ถูกปลดปล่อยออกจากดวงจันทร์สีเงินอ่อนในขณะเดียวกันภาพธรรมของกลีบดอกบัวสีทองขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าอย่างคลุมเครือ!
“ครืน…”
พลังปราณทั้งหมดในร่างของเย่อู๋เชวียถูกดึงดูดออกไปและฝ่ามือของเขาก็เริ่มสั่นะเืเล็กน้อย!
ไม่กี่ลมหายใจต่อมาภาพธรรมของกลีบดอกบัวสีทองก็เริ่มสั่นะเือย่างรุนแรงก่อนที่มันจะหายสาบสูญไปทันที!
ความพยายามครั้งแรกของเขาล้มเหลวแม้กระทั่งได้รับความช่วยเหลือจากพลังปราณที่แข็งแกร่งของต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์พลังของเขาก็ยังไม่เพียงพอ!
“ครั้งเดียวไม่พอหรอก เอาใหม่!”
หลังจากปรับลมหายใจสักพักเย่อู๋เชวียก็เริ่มฝึกฝนอีกครั้ง
กงเฝ้าดูเย่อู๋เชวียล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่คิดจะห้ามปรามแต่อย่างใด
“การทำร้ายตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อนเช่นนี้เ้าต้องเป็บ้าไปแล้วแน่ๆ ช่างเป็เด็กที่ดื้อรั้นจริงๆ!”
สำหรับความเพียรพยายามของเย่อู๋เชวียแม้ว่ามันจะว่างเปล่าแต่ก็ยังทำให้กงเกิดความชื่นชมเล็กน้อยจักรพรรดิหวงฝูของเย่อู๋เชวียมีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดาการที่เขามอบดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์แก่เย่อู๋เชวียย่อมไม่มีเจตนาร้ายอย่างแน่นอนดังนั้นกงจึงทำได้เพียงปล่อยให้เย่อู๋เชวียเผชิญหน้ากับความยากลำบากต่อไป
“ครืน” “ปัง!”
พลังลึกลับที่มีกลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นที่ด้านหลังเย่อู๋เชวียอีกครั้งขณะเดียวกันกลีบดอกบัวที่พร่ามัวก็มีความชัดเจนมากกว่าเดิมหลายเท่า!
“เปิดมันให้ข้า!”
ด้วยพลังที่ถูกดึงดูดออกมาจากโลหิตสีทองกลีบดอกบัวก็เริ่มสว่างสดใสเป็รูปเป็ร่างขึ้นมามือของเย่อู๋เชวียแม้ว่ายังสั่นสะท้านด้วยความเ็ปแต่ดวงตาของเขากลับเปล่งประกายระยิบระยับ!
“ครืน…”
กลีบดอกบัวสีทองลอยอยู่ด้านหลังเย่อู๋เชวียโดยเปล่งรัศมีสีทองจางๆและทำให้ิญญาจันทราของเขาสั่นสะท้านเบาๆ!
กลีบดอกบัวสีทองมาพร้อมกับความศักดิ์สิทธิ์ที่อธิบายไม่ได้มันเป็เหมือนสมบัติ์อันยิ่งใหญ่ที่เพียงพอจะสั่นะเืโลกทั้งใบ!
“ครืน…”
แม้ว่าใบหน้าของเย่อู๋เชวียจะซีดขาวเล็กน้อยแต่ดวงตาของเขากลับสดใสจนน่ากลัวหลังจากที่มั่นใจแล้วว่ากลีบดอกบัวสีทองนี้ถูกควบแน่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์เย่อู๋เชวียก็ค่อยๆ ดึงพลังกลับและปล่อยให้กลีบดอกบัวหายไปในความว่างเปล่า
“สำเร็จ...ในที่สุดข้าก็ควบแน่นกลีบดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์ขั้นตอนแรกได้สำเร็จ”
เย่อู๋เชวียเต็มไปด้วยความปีติยินดีในขณะที่หอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เก้า์เป็พลังเหนือธรรมชาติดังนั้นความยากลำบากในการฝึกฝนทักษะนี้จึงอยู่ในระดับที่น่าสะพรึงกลัว
เย่อู๋เชวียพยายามอย่างดีที่สุดและแทบจะไม่สามารถฝึกฝนระดับแรกของมันได้ด้วยซ้ำในขณะที่ดอกบัวมีทั้งหมดเก้ากลีบและความยากลำบากในการฝึกฝนขั้นต่อไปจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็เท่าตัวอย่างแน่นอน!
“ข้ารู้สึกว่าพลังของดอกบัวที่เบ่งบานในความคิดนั้นเหมือนกับพลังของ์มันแข็งแกร่งและคาดเดาไม่ได้เมื่อข้าใช้กระบวนท่านี้แม้กระทั่งจิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้!”
ความเชื่อมั่นในดวงตาของเย่อู๋เชวียไม่มีที่สิ้นสุดเมื่อเป็เช่นนี้เขายิ่งเกิดความสนใจที่จะฝึกฝนทักษะอันลึกลับนี้มากยิ่งขึ้น
“เย่อู๋เชวีย หลินอิงหลัว ซือหม่าอ๋าวถึงเวลาที่เราต้องออกเดินทางแล้ว…”
ในเวลาเดียวกันเสียงที่แ่เบาของฉีซื่อหลงก็ดังขึ้นในหูของเย่อู๋เชวีย
“นี่สองวันแล้วหรือ?”
เย่อู๋เชวียพึมพำด้วยความใจากนั้นเขาก็สะพายกล่องปรุงยาสัตตะดาราและออกจากห้องโดยไม่รอช้า…
2K
![Scramble Wizards [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569482884_25154860.webp)
