ไม่กี่วันต่อมา ประมาณ 10 โมง ขณะที่น้องออยกำลังทำงานอยู่ แม่น้องออยโทรเข้ามือถือน้องออยบอกว่าพ่อออยถูกรถชนตอนนี้อยู่ไอซียู ออยใมากทำอะไรไม่ถูก เด็กเพิ่งเรียนจบแบบน้องออย วิ่งงงไปปรึกษาเพื่อน เพื่อนจึงแนะนำให้ไปขอพี่โจ้ ผู้จัดการสาขา ลางานเพื่อไปดูแลแม่
น้องออยวิ่งเข้าไปในห้องพี่โจ้ พี่โจ้ใไปด้วยอีกคน แล้วลุกไปสั่งพี่สิน “สิน ผมรบกวนคุณเอารถของธนาคารไปส่งน้องที่ รพ.หน่อยได้ไหม พ่อน้องถูกรถชน แล้วรบกวนคุณดูแลด้วยนะ ว่าขาดเหลืออะไร“ พี่โจ้พูดพร้อมหยิบเงินให้พี่สน 3,000 “ภ้าไม่พอ สนออกให้พี่ก่อนนะ แล้วมาเอาที่พี่” พี่สนใและรีบบอก ครับๆ ”ไม่เป็ไรครับ“ เสร็จแล้วพี่โจ้เดินกลับเข้าห้อง พี่สนบอกให้น้องออยเก็บของแล้วเจอกันที่รถ เด่วค่อยไปคุยกันในรถ
น้องออยมารอพี่สนที่รถไม่นาน พี่สนก็รีบตามลงมา พี่สนกับน้องออยเข้ารถ น้องออยเลยเล่าให้พี่สนฟังว่า พ่อตนเองถูกรถชน อยู่ห้อง ICU. ที่ตัวจังหวัดชัยภูมิ พี่สนฟังแล้วจึงรีบบึ่งรถออกไปส่งน้องออยในทันที เพื่อให้ถึง รพ.เร็วที่สุด แล้วคาดได้ว่า ชัยภูมิเป็จังหวัดไม่ไกล สามารถกลับมาได้ในค่ำๆวันเดียวกันแน่นอน จึงไม่ต้องเตรียมอะไรไป
ประมาณบ่าย 3โมงครึ่ง รถก็ถึงตัว รพ.ประจำจังหวัด พี่เอกรีบจอดรถแล้วเดินกึ่งวิ่งไปกับน้องออย ใช้เวลาสักพักกว่าจะหาห้องผู้ป่วยวิกฤตเจอ เมื่อสอบถามพยาบาล ได้ความว่า คุณพ่อน้องเืออกในสมอง ความดันในสมองสูงมาก ต้องรอผ่าตัดในคืนนี้ แต่ไม่สามารถเยี่ยมได้ ได้แต่สอบถามอาการ พยาบาลขอเบอร์น้องออยไว้ หากมีอาการอะไรจะรีบแจ้งให้หญาติทราบ
น้องออยโทรหาแม่ แม่บอกว่ากลับมาบ้านแล้ว เพราะกลับมาพร้อมรถฉุกเฉินของ รพ.อำเภอที่เอาพ่อมาส่ง ลำพังแม่คงไม่มีเงินจ้างรถกลับบ้านแน่ๆ ถ้าไม่ติดรถพยาบาลกลับมา พี่สนได้ยิน ก็เห็นในความอดทน ความน่าสงสารของน้องออย แล้วรู้สึกดีกับน้องออยมาก เหมือนมีดอกไม้ ผุดกลางใจพี่สน เหมือนสมัยวัยรุ่นที่เจอสาวน่ารักแล้วคิดจะจีบ
”พี่สน พี่สน“ น้องออยเขย่าแขนพี่สน เพราะพี่สนเหมือนยืนนิ่งตกอยู่ในภวัง ห้วงแห่งความรัก น้องออยพูดอีก “พี่สนรีบกลับไปเถอะ เดี๋ยวตนเองจะเฝ้าพ่อเองที่นี่เอง“ พี่สนไม่ยอม พี่สนบอกว่าเดี๋ยวตนเองหาห้องเช่าให้น้องออยนอนก่อนตนถึงจะกลับ เพราะพยาบาลบอกแล้วว่าอยู่ไป ก็เยี่ยมไม่ได้แน่นอน แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ น้องออยจึงยกมือขอบคุณ พี่สนเดินนำน้องออกไปที่รถ เพื่อขับหาที่พัก น้องออย แอบมองด้านหลังพี่สนแล้วรู้สึกขอบคุณ ถ้าไม่มีเขา เราคงจะลำบากกว่านี้แน่ๆ
หลังจากวนหาโรงแรมแถวใกล้ๆ ไม่มีที่พักที่ว่างในบริเวณใกล้ๆเลย ที่ๆว่าง ก็แย่เสียจนไม่น่าจะให้น้องพัก ดูสกปรกและอันตรายเกินไป ่นั้นฟ้าเริ่มมืดแล้ว ทั้งๆที่เพิ่ง หกโมงเย็น เพราะ่นี้เป็น่าหนาว ความมืดจึงมาเยือนเร็ว ดังนั้นพี่สนจึงตัดสินใจพาน้องออยไปโรงแรมที่มีมาตรฐานแห่งนึงที่มีสาขาอยู่หลายๆจังหวัด ราคาไม่แพงมาก แต่สะอาดและมีมาตรฐานดี คืนนี้พี่สนตัดสินใจจะพักค้างคืนด้วย แล้วพรุ่งนี้ จัดการส่ฃน้องออยเสร็จ เคบียอะไรแล้วคือแยกกลับกรุงเทพฯ
“ตอนนี้เหลือห้องเตียงKingsize ห้องเดียวค่ะ จะเข้าพักไหมคะ” เสียงฟร๊อนท์หน้าล๊อบบี้เล็กๆของโรงแรมบอกกับพี่สน พี่สนจึงเข้ามาบอกน้องออยในรถว่าเราสองคนพักห้องเดียกันได้ไหม. พีสนเข้ามาบอกน้องออยในรถ ว่าพี่จะขอกลับ แล้วพรุ่งนี้พี่ค่อยขับรถมาใหม่ น้องออยพยักหน้า แตืยังทำหน้าครุ่นคิด
“พี่สนคะ พี่สัญญาได้ไหมว่าพี่จะไม่ทำอะไรหนู หนูไม่อยากให้พี่กลับมันอันตราย” น้องออยรีบพูด แต่อาย ไม่กล้าสบตาแล้วพูดต่อ “พรุ่งนี้พี่ได้ช่วยพาหนูไปส่งบ้านด้วย หน้าโรงแรมนี้ไม่มีรถเมลบ์”
หน้าน้องออยแดงด้วยความอายอีกครั้ง ทำเอาพี่สนหัวเราะ แล้วยกมือสาบาน “พี่สัญญาว่า พี่จะไม่ทำอะไรหนู ถ้าหนูไม่ทำพี่ก่อน” น้องออยเผลอเอามือตีแขนพี่สน เป็ที่นกลงกันว่าคืนนี้ทั้งสองจะอยู่ห้องเดียใกัน
เมื่อเข้าไปในห้อง พี่สนให้น้องออยนอนบนเตียง ส่วนพี่สนจะนอนที่โซฟาเล็กๆริมระเบียงเ น้องออยรีบมุดลงนอนใต้ผ้าห่มทันที พี่สนรีบห้าม “อย่าๆ ไปอาบน้ำค่อนค่ะ” ออยถาม “พี่สน หนูไม่มีชุดเปลี่ยนเลย” พี่สนจึงบอกว่า “งั้นเราผลัดกันอาบน้ำนะ แล้วหนูเอาเสื้อผ้าผึ่งไว้ พอหนูจะออกมาพี่จะหันหน้าไม่มองนะ หนูรีบมุดเข้าใต้ผ้าห่มเลยค่ะ” ทั้งคู่ตกลงผลัดกันตามสัญญา น้องออยเข้าไปอาบน้ำก่อน พอเธอจะออก เธอนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมามุดเข้าใต้ผ้าห่มทันที พี่สนก็ทำตามสัญญา ไม่มองจริงๆ เพราะตอนนี้ น้องออยเหมือนดอกไม้สวยๆของพี่วน ที่เขาจะถนอมไว้ให้ดีที่สุด แล้วพี่สนก็เข้าไปอาบน้ำต่อจากน้องออย ในห้องน้ำหอมกลิ่นสาวอรกแย้มคลุ้งไปหมด เสื้อ กระโปรงนักศึกษา กางเกงชั้นในและยกทรงแขวนไว้ที่ห้องน้ำ พี่สนมองอย่างชื่นชมในตัวน้อง ระหว่างอาบน้ำพี่สนเลยหยิบกางเกงในและเสื้อชั้นในน้องออยมาซักพร้อมกับชั้นในของตัวเอง พออาบน้ำเสร็ ก็บอกน้องออย น้องออยรีบมุดตัวเข้าใต้ผ้าห่มเป็ภาพที่น่าเอ็นดูมาก พี่สนเอาชุดนั้นในที่ศัก ไปตากไว้ตรงระเบียงเล็กๆ ให้คอมเพสเซอร์จากแอร์เป่าให้แห้งไวขึ้นตามวิถีเซลล์ต่างจังหวัดเขาทำกัน แล้วล้มตัวลงนอนที่โซฟาริมระเบียงด้วยความอ่อนล้ามาทั้งวัน
ไม่นานนัก พี่สนก็กรนเสียงดังทั้งห้อง น้องออยค่อยๆเปิดผ้าห่มตัวเองโผล่หน้ามาดู เพราะมั่นใจว่าพี่สนหลับแล้ว น้องออยเอามือปิดหู เธอนอนไม่หลับ เธอไม่เคยอยู่กับผู้ชายมาก่อน น้องออยหันไปมองที่มาของสียงแล้วก็เกิดความสงสาร เพราะสังเกตเห็นพี่สนตัวสั่น เพราะน่าจหนาว พี่สนนุ่งผ้าห่มนอนโดยไม่มีผ้าห่มเลยสักผืน เธอจึงคิดว่าจะให้พี่สนมานอนด้วยกันบนที่นอน น้องออยเอาผ้าเช็ดตัวนุ่งเป็กระโจมอก แล้วลุกไปเพื่อจะปลุกพี่สน
พอที่กำลังจะเอื้อมมือไปปลุกพี่สนที่กำลังนอนหลับอยู่ สายตาเธอมองเห็นร่องที่ผ้าขนหนูที่พี่สนนุ่งนอนอยู่ เธอเห็นอะไรด้านในสีดำทะมึน เธอหันหลังหน้าแดงก่ำ ด้วยความที่เธอก็อยากรู้ว่าอะไร ผสมกับความรู้สึกที่ได้มาอยู่กันสองต่อสอง น้องออยจึงเอามือจับที่ผ้าแล้วเปิดออกเบาๆ ไม่ให้พี่สนตื่น น้องออยเห็นแก่นกายอันกำยำของพี่สน เธอมองแบบสนใจมาก หน้าเผะอแดง อารฒร์น้องออยกนะฉูด เธอแกล้งเขย่าตัวพีสน “พี่ๆ ไปนอนบนเตียงเถอะ หนาว” พี่สนงัวเงียแล้วลุกขึ้นไปนอนบนที่นอนอย่างว่าง่าย แล้วก็หลับต่อทันที ทิ้งให้น้องออยมองตาละห้อย ”ตาบ้าเอ้ย ไปอดนอนที่ไหนมา ผู้ชายบ้าอะไร“ แล้วเธอก็กลับไปนอนอีกฝั่ง คืนนั้น กว่าน้องออยจะข่มตาหลับได้ ก็อีกหลายชั่วโมงเลย
55
