รถตุ๊กตุ๊กสามล้อไฟฟ้าวิ่ง วู้ม เบาๆ ผ่านทุ่งนาสีเขียวและเนินเขา นินกับโอที่นั่งบนรถรู้สึกตื่นเต้นจนหน้าแดง
“พี่โชค... นั่งสบายจังเลยค่ะ!” นินยิ้มกว้าง มือยังจับราวรถแน่น “ลมพัดเย็นๆ แบบนี้... ดีกว่าขี่ควายเป็ร้อยเท่า”
โอที่ยืนเกาะกระบะหลังหัวเราะคิกคัก “โอ้ยยย! เร็วดีค่ะพี่! เหมือนกำลังบิน! ดูสิพี่นิน หมู่บ้านโน้น... มันไกลจากบ้านเรามากเลยนะ”
ทั้งสองหันซ้ายหันขวา มองหมู่บ้านเล็กๆ ที่เรียงรายไปตามทาง ต่างจากหมู่บ้านของพวกเธอที่เคยเห็นแต่ใกล้ๆ
นินหันมาถามด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง “พี่โชค... พี่มาไกลขนาดนี้ ไม่กลัวหลงทางบ้างเหรอคะ? ถ้าพี่หายไป... นินกับโอจะหาพี่ไม่เจอเลย”
โอพยักหน้าตาม “ใช่ค่ะ! คนในหมู่บ้านเราแทบไม่ออกไปไหนไกลๆ เลยนะ กลัวหลง กลัวเสือ กลัวอะไรต่ออะไร”
โชคหัวเราะหึๆ ขณะขับรถลัดเลาะผ่านหมู่บ้านที่ 5 แล้ว 6 “พี่จำทางได้สบายๆ 555+ ถ้านินกับโอออกมาจากหมู่บ้านบ่อยๆ แบบนี้ ก็จะจำทางได้เหมือนกันแหละ สมัยนี้... การออกนอกหมู่บ้านมันยังเป็เื่แปลกๆ อยู่ แต่พี่ชอบออกไปดูโลกกว้างหน่อย”
ขับผ่านทุ่งนาและป่าไม้ไปเรื่อยๆ ในที่สุดรถก็เข้าสู่เมืองเล็กๆ ที่คึกคักกว่าหมู่บ้านพวกเขามาก
พอจอดรถตุ๊กๆ ใต้ต้นมะขามใหญ่ นินกับโอลงจากรถด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ มองรอบตัวด้วยสายตาประหม่านิดๆ คนเดินตลาดเยอะแยะ กลิ่นควันไฟ กลิ่นปลาย่าง กลิ่นใบไม้แห้งลอยคละคลุ้ง
“พี่โชค... ที่นี่คนเยอะจังเลยค่ะ” นินกระซิบ มือจับชายผ้าของตัวเองแน่น “แปลกทางหมด... บ้านเรือนก็ต่างจากบ้านเรา”
โอซ่อนตัวหลังพี่ชายเล็กน้อย “ใช่ค่ะ... โอไม่เคยเห็นตลาดแบบนี้เลย มีแต่คนแปลกหน้า”
ทั้งสองหันมามองโชคพร้อมกัน “พี่จะมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?”
โชคยิ้มกว้าง ตบหัวน้องสาวเบาๆ “มาซื้อของไงล่ะ! ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ เออ... ใช่สิ ลืมไป 555+ เดี๋ยวซื้อข้าวสุก ปลาย่าง เนื้อปิ้ง ไข่เป็ดต้ม ผักป่าต้ม กล้วยสุก มะม่วงป่า เยอะๆ กลับไปเลี้ยงคนงานหกสิบคนให้อิ่มเลย”
พอเดินเข้าเขตตลาด ทั้งสองยิ่งตาโต ของกิน ของใช้ วางเรียงรายไปหมด
แผงปลาดุกสดๆ ตัวใหญ่
เนื้อวัวหั่นชิ้นปิ้งไฟ
หม้อต้มข้าวสุกหอมกรุ่น
ถ้วยดินเผา เครื่องมือเหล็ก หินสีลูกปัด
นินกับโอเดินตามพี่ชายติดๆ มองทุกอย่างด้วยความแปลกใจ “ที่นี่... มันมีของเพียบเลยค่ะพี่ โอไม่เคยเห็นตลาดใหญ่ขนาดนี้มาก่อน”
โชคหัวเราะในใจ “ระบบ... สองน้องตื่นเต้นขนาดนี้ ฮ่าๆ เดี๋ยวซื้อของเสร็จ ขับกลับไปเลี้ยงคนงาน แล้วพวกเขาจะยิ่งงงกันใหญ่”
เขาหันไปยิ้มให้สองน้อง “อยากกินอะไรบ้าง? พี่ซื้อให้ก่อนเลย”