บัญชีเงา

หิมะตกหนักกว่าคืนก่อน

เหมือนเมืองสโนส์โบล์๻้๪๫๷า๹กลบอะไรบางอย่าง

---

ทรัซกลับถึงห้องพัก ยังไม่ทันถอดเสื้อคลุม

เรกัลป์ก็ส่งกระแสจิตมา  

> “มีความเคลื่อนไหวผิดปกติ” 

“แบบไหน” ทรัซถาม พลางนั่งลง

> “สมาคมนักล่า…มีประกาศใหม่”

ประกาศนั้นไม่ได้ติดบนบอร์ด แต่ถูกกระซิบจากปากสู่ปาก

> “นักล่าหายสามคน” “เมื่อคืน” “ไร้ร่องรอย”

ไม่มีศพ ไม่มีร่องรอยต่อสู แต่ทั้งสามคน…ไม่กลับมา

ทรัซขมวดคิ้ว “ข้าไม่ได้ฆ่า”

> “ใช่ แต่มีคน ‘ฆ่าแทน’”

ยามบ่าย

ตลาดด้านเหนือของเมือง

ทรัซในร่างคนแคระ ได้ยินเสียงร้องไห้

หญิงวัยกลางคน คุกเข่ากอดร่างชายหนุ่มที่ถูกคลุมด้วยผ้าขาว

มือข้างหนึ่งโผล่พ้นผ้า มีรอยสัก เป็๞สัญลักษณ์ของสมาคมนักล่า

“เขาไม่ได้กลับบ้าน…” หญิงคนนั้นพูดกับอากาศ

“เมื่อคืนมีคนบอกว่า ‘เขาทรยศ’”

“ใครพูด” เสียงชายคนหนึ่งถาม

“ไม่มีใครรู้”

“มันเริ่มจากข่าวลือ”

ทรัซยืนแข็ง หัวใจเต้นหนัก

> “หนึ่งในสาม” เรกัลป์กล่าว “ถูกฆ่าหลังจากตื่น”

“ใครทำ” ทรัซกัดฟัน

> “เมือง”

ข่าวลือแพร่เร็วกว่าโรค และยังเร็วกว่าไฟ

> “มีเงา เงาที่ลงโทษนักล่า”

“ใครแตะต้องของที่ไม่ควรแตะ…จะหายไป”

บางคนกลัว บางคนศรัทธา และบางคน…ใช้มัน

ในตรอกเดิม คืนที่สาม 

ชายสี่คน ลากเด็กชายคนหนึ่งออกมา

“อย่าร้อง ถ้าเ๯้าไม่ผิด…เงาจะไม่มา”

เด็กชายสั่น อายุของเขายังไม่เกินสิบสอง

ทรัซอยู่บนหลังคา มือกำแน่น

“นี่มันบ้าไปแล้ว…” เขาพึมพำ

> “ชื่อของเ๽้า…ถูกใช้แล้ว” เรกัลป์พูดเสียงต่ำ

ทรัซลงมา เงาขยับ ไฟรอบๆดับ

เขาปรากฏตัวต่อหน้าชายทั้งสี่

“ปล่อยเด็ก” เสียงเขาเย็นเฉียบ

หนึ่งในนั้นหัวเราะ “มาแล้วจริงด้วย

“ขอบใจนะ เราแค่ทดสอบ” หนึ่งในชายสี่คนนั้นพูดขึ้น

อีกคนชักมีดออกมา พร้อมกับพูดว่า “ถ้าเงาชอบความยุติธรรม”

“ฆ่ามันสิ เด็กคนนี้เป็๲ขโมย”

เด็กชายร้องไห้ เสียงของเค้าพูดสั่นด้วยความกลัว
แต่ยังคงฟังออก “ข้าไม่ได้ขโมย! เขาให้ข้าถือของ!”

ทรัซมองหน้าเด็ก แล้วมองชายทั้งสี่

เขารู้แล้ว นี่ไม่ใช่การช่วย นี่คือ การจัดฉาก

ไม่มีคำเตือน ไม่มีต่อรอง

เงาพุ่งออกมาจากพื้น รวดเร็วและแม่นยำ

ชายสามคนล้มลงหมดสติ

คนสุดท้าย ถูกกดกับผนัง

“จำคำของข้าไว้ แล้วไปบอกทุกคน” ทรัซกระซิบ 

“เงา…ไม่ใช่เครื่องมือ”

เด็กชายทรุด น้ำตาไหล “ท่านช่วยข้า…”

ทรัซส่ายหน้า “ข้าช่วยไม่ทันทุกคน”

รุ่งเช้า

เมืองตื่นพร้อมข่าวใหม่

> “เงาโกรธ...อย่าใช้ชื่อมัน”

และอีกข่าวหนึ่ง ที่เบากว่า แต่เจ็บกว่า

> “นักล่าที่หายไปหนึ่งคน…ตายแล้ว”

“ครอบครัวเขาถูกทำร้ายเมื่อคืน”

ทรัซยืนมองหิมะ รอบข้างเงียบงันจนได้ยินเสียงมือที่กำลังสั่นด้วยความโกรธ

> “นี่คือราคาที่เ๯้าเลือก” เรกัลป์กล่าว ทั้งไม่ตำหนิ และไม่ปลอบ

“ข้ารู้ และข้าจะไม่ให้มันเกิดซ้ำ” ทรัซตอบเสียงแหบ 

ในคืนนั้น ทรัซเขียนกฎข้อแรก ของสิ่งที่ยังไม่มีชื่อ

> เงาจะไม่ปรากฏต่อหน้าฝูงชน

เงาจะไม่ปล่อยให้ใครอ้างนามแทน

และเงาจะไม่ยอมให้ความดี…ถูกใช้เป็๞มีด

 ---