พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

เสียงตะโกนดังราวกับไม่ยินยอม ดังมาจากเด็กชายคนหนึ่งเด็กชายคนนี้อายุประมาณ 13 ปี รูปร่างผอม ตัวเล็ก เนื้อตัวมอมแมมและใส่เสื้อผ้าเก่าขาด เมื่อเทียบกับหวังอู่และมู่ปิงที่อายุไล่เรี่ยกันแล้ว ดูเหมือนคนรับใช้มากกว่าจะเป็นเพื่อนกัน เด็กชายผู้นี้มีนามว่า "เจิ้นเทียน"เจิ้นเทียน เป็นเด็กกำพร้า เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วชาวเผ่าเร่ร่อนเผ่าหนึ่ง พบเจิ้นเทียนในถ้ำที่ห่างไกล ขณะหลบหนีสัตว์ร้ายกลางทะเลทราย ซึ่งตอนแรกนั้นเผ่าเร่ร่อนเผ่านี้ ก็มองไม่เห็นถ้ำเล็กๆที่ซ่อนหลังพุ่มไม้ โชคดีที่ได้ยินเสียงเด็กร้อง จึงเดินตามเสียงแล้วพบถ้ำแห่งหนึ่งถ้ำนี้ขนาดไม่ใหญ่นัก มีทางแยกไม่มาก เมื่อเดินเข้าไปในถ้ำสักระยะก็พบทารกน้อยหน้าตาหมดจด ร้องไห้อยู่ในห่อผ้ารอบข้างนั้นไม่มีร่องรอยผู้คนอยู่อาศัย ราวกับมีใครบางคนเอาเด็กน้อยมาวางไว้แล้วรีบเดินทางหนี"อุแว้!!! " เด็กน้อยแผดเสียงร้องหิวนม "เจ้าหนู....อย่าร้องนะ อย่าร้อง โอ๋ๆ มาเดี๋ยวข้าจะอุ้มเจ้าเอง" หญิงแม่ลูกอ่อนคนหนึ่ง เข้ามาอุ้มเด็กน้อยด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่ "คิคิ..เอิ๊กกก" ภายในอ้อมกอดของหญิงแม่ลูกอ่อน เด็กน้อยยิ้มแล้วหัวเราะ ไม่มีอาการงองแงอีก"พวกเรารอดตาย เพราะเสียงร้องของเด็กคนนี้ หรือจะมีชะตาต้องกัน" ผู้อาวุโสของเผ่าเร่ร่อน มองดูเด็กน้อยแล้วพึมพำออกมา"ท่านผู้เฒ่า พวกเราจะเอาอย่างไรกับเด็กคนนี้ดี ?" หญิงแม่ลูกอ่อนที่กำลังอุ้มเด็กน้อย ถามผู้อาวุโสของเผ่า ขณะป้อนนมของเธอให้เด็กน้อย"ถ้ำแห่งนี้ไม่มีร่องรอยผู้คนอยู่อาศัย พวกเราก็หลบสัตว์ร้ายอยู่ ถ้าหากสามวันนี้ ไม่มีใครกลับมาดูแลเจ้าหนูนี่ ข้าคิดว่าคนผู้นั้นคงมีอันตรายถึงชีวิตไปแล้ว พวกเราถึงเป็นเผ่าเร่ร่อน แต่แค่ชีวิตเด็กคนหนึ่ง ซ้ำยังได้เสียงของเด็กช่วยไว้จึงได้หลบซ่อนในถ้ำนี้""ข้าว่าสวรรค์คงจะอยากให้เราดูแลเด็กคนนี้" ผู้อาวุโสของเผ่ากล่าวพร้อมรอยยิ้มที่เมตตาหลังจากสามวันผ่านไป ก็ไม่มีใครเข้ามาในถ้ำอีก ชาวเผ่าเร่ร่อนจึงตัดสินใจพาเด็กน้อยออกเดินทางไปด้วยผู้อาวุโสของเผ่าตั้งชื่อเด็กน้อยว่า "เจิ้นเทียน" ที่แปลว่าท้องฟ้า อาจเพราะค้นพบเด็กน้อยคนที่ดินแดนแห่งท้องฟ้าหรืออาจเป็นเพราะเมื่อเด็กน้อยออกมาจากถ้ำแล้วเห็นท้องฟ้า เด็กน้อยจะสงบและอารมณ์ดี ซึ่งทุกคนก็ไม่ได้ใส่ใจเจิ้นเทียน อยู่ในเผ่าเร่ร่อนได้ประมาณสี่ปี ก็เกิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่วันหนึ่งชาวเผ่าเร่ร่อนก็ถูกโจรทะเลทรายเข้าปล้น ไล่ฆ่าทุกคนในเผ่า โจรนั้นโหดร้ายมากฆ่าทุกคนไม่เว้นแม้ผู้หญิงและเด็กผู้อาวุโสอุ้มเจิ้นเทียนหนีตายพร้อมผู้ติดตามกลุ่มเล็กกลุ่มหนึ่ง ขณะที่กลุ่มโจรติดตามเข้ามาแล้วไล่ฆ่าทุกคน ในท้ายสุดที่ดาบสุดท้าย กำลังฟันลงมาที่เด็กน้อยและผู้อาวุโส มู่เหวินและนักรบเผ่าฟ้าคำรามก็เข้ามาช่วยไล่ฆ่ากลุ่มโจรกลุ่มนี้มู่เหวินที่เพิ่งจะเป็นพ่อคนเห็นกลุ่มโจรทะเลทรายฆ่าโดยไม่ละเว้นแม้แต่เด็ก จึงทะลุความโกรธสูงสุด อาละวาดไล่ฆ่ากลุ่มโจรจนหมดในขณะที่ย้อนกลับมาหาผู้อาวุโสเผ่าเร่ร่อน มู่เหวินจึงช่วยผู้อาวุโสและเจิ้นเทียนกลับไปที่เผ่าฟ้าคำรามเมื่อไม่มีที่ไป ผู้อาวุโสเผ่าเร่ร่อนและเจิ้นเทียนจึงอาศัยอยู่ในเผ่าฟ้าคำราม โดยอาศัยงานเล็กๆน้อยๆในเผ่าเพื่อความอยู่รอด
เจิ้นเทียนเป็นคนซื่อๆ ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็ก เนื่องจากผู้อาวุโสเผ่าเร่ร่อนไม่มีเนื้อสัตว์ให้กินมากนัก ร่างกายเลยดูตัวเล็กและผอมแห้งกว่าเด็กวัยเดียวกัน สิ่งที่เจิ้นเทียนโดนมาตลอดก็คือการถูกล้อและกลั่นแกล้ง ซึ่งทุกครั้งที่กลับบ้านท่านปู่หรือผู้อาวุโสเผ่าเร่ร่อนก็จะคอยปลอบโยนและให้กำลังใจตลอดแต่คำพูดเดียวที่เจิ้นเทียนรับไม่ได้ก็คือคำว่า "ขยะ" เพราะท่านปู่พร่ำสอนมาเสมอว่าถึงแม้ทั้งสองจะไม่มีอะไร แต่ทุกคนเกิดมาล้วนมีค่า นั่นทำให้เจิ้นเทียนมีความภูมิใจ และตั้งใจจะพิสูจน์ตัวเองเมื่อโตขึ้น
"ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้หวังอู่!!!... ข้าไม่ใช่ขยะ" เจิ้นเทียนลุกขึ้นยืนและชี้หน้าหวังอู่"ขยะก็คือขยะ.. ถ้าข้าไม่ถอนคำพูดแล้วเจ้าจะทำไม?" หวังอู่ยืนขึ้นชี้หน้าพลางวิ่งเข้าไปหาเจิ้นเทียน"เจ้า !!! ..... " เจิ้นเทียนตกใจ เค้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหวังอู่เลย ซึ่งปกติเจิ้นเทียนจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้ถึงได้อารมณ์ขึ้นรวดเร็วนักพริบตาหวังอู่ก็ถึงตัวของเจิ้นเทียน พร้อมปล่อยหมัดเข้าไปที่หน้าเจิ้นเทียนจนกระเด็น จากนั้นหมายเข้าไปซ้ำเจิ้นเทียนที่กำลังล้ม"หยุดได้แล้ว!!! " เสียงอันทรงพลังของมู่เหวินที่ผสานพลังปราณ ทำให้หวังอู่หยุดชะงัก "อาจารย์!! " หวังอู่เสียงอ่อย เค้ารู้ว่ามู่เหวินให้ความเอ็นดูกับเจิ้นเทียนเสมอมา"เจ้าและเจิ้นเทียนก็ถือเป็นศิษย์ของข้า เหตุใดต้องทำร้ายเค้า และศิษย์ของข้าทุกคนไม่มีใครเป็นขยะ" มู่เหวินพูดจาจริงจังและเดินเข้าไปหาทั้งสองคนมู่เหวินเดินผ่านหวังอู่และเข้าไปนั่งยองๆข้างๆ เจิ้นเทียนที่กำลังนอนกุมหน้า"เจิ้นเทียน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? " มู่เหวินถามด้วยความเป็นห่วงในขณะที่กำลังจะแตะตัวเจิ้นเทียนนั้นเอง"เอ๊ะ!! นี่มั่น " มู่เหวินตกใจ เมื่อสังเกตว่า ตอนนี้ทรายรอบๆตัวเจิ้นเทียนค่อยๆหมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็วตอนแรกทั้งสองนึกว่าเป็นพายุทะเลทรายธรรมดา แต่มันไม่ใช่ มันกลับเป็น...

....................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 ข้าไม่ใช่ขยะ

นิยายแนะนำ

พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 ข้าไม่ใช่ขยะ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้