"มาเร็วอัลเลน เดี๋ยวเราจะไปไม่ทันเวลา"
เสียงลูคัสะโเรียกน้องชายของเขา ลูคัสและอัลเลนเป็พี่น้องกัน ทั้งสองเป็เด็กกำพร้า อาศัยอยู่ที่กระท่อมท้ายหมู่บ้านแห่งหนึ่ง พ่อของทั้งสองได้เสียชีวิตลงไปเมื่อลูคัสอายุเพียง 10 ปีเท่านั้น สองพี่น้องอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแถบชนบทที่ชื่อว่า หมู่บ้านพาเนีย เป็หมู่บ้านที่อยู่นอกเขตอาณาจักรใกล้ๆ แถบชายแดน แต่หมู่บ้านก็ยังอยู่ในสังกัดอาณาจักรที่มีชื่อว่าวาเลเซีย ซึ่งเป็อาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทวีปซาบัส
ปัจจุบันลูคัสมีอายุ 14 ปี สูง 165 ซม. สีผิวขาวซีด มัดผมทรงห้างม้า มีสีผมสีเทาขาวและมีตาสีฟ้าอันเป็เอกลักษณ์ ส่วนคนน้อง อัลเลนมีอายุ 12ปี สูง 162 ซม. ผิวขาวซีดเช่นเดียวกับลูคัส ทรงผมสั้น ซึ่งสีผมและสีตาก็เหมือนกับลูคัสทุกประการ
แต่อัลเลนในปัจจุบัน ตาฝั่งซ้ายบอดไร้การมองเห็น ปรากฎรอยแผลเป็ตรงกลางตา สาเหตุเนื่องจากเมื่อ 3 ปีที่แล้ว อัลเลนและลูคัสได้เข้าไปเก็บหาฟืนในป่าหลังหมู่บ้าน เหตุการณ์เกิดขึ้นระหว่างที่ทั้งสองกำลังหาฟืนอยู่ ด้านหลังของทั้งคู่ก็ปรากฏหมีตัวใหญ่ มีขนสีดำขลับ สูงประมาณ 3 เมตร
ร่างสูงใหญ่กำลังจ้องมาหาสองพี่น้องอย่างหิวกระหาย เ้าหมีดำแผดเสียงคำรามออกมา “โฮกกก” มันกระโจนใส่ทั้งคู่อย่างรวดเร็ว ทั้งลูคัสและอัลเลนรีบวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต
ระหว่างทางวิ่งหนี อัลเลนสะดุดรากไม้ใหญ่ล้มลง ในเวลานั้นเ้าหมีดำก็ได้ตามมาทันและหยุดลงต่อหน้า อัลเลนเกิดความกลัวเป็อย่างมาก ขาทั้งสองข้างสั่นจนแทบจะลุกไม่ไหว
ลูคัสเห็นแบบนั้นก็ได้รีบเข้าไปยืนขวางด้านหน้าของอัลเลน คนพี่ได้เตรียมใจที่จะตายไว้แล้ว เ้าหมีดำไม่พลาดโอกาส ตวัดอุ้งเท้าหน้ากระทบกับลำตัวของเป้าหมายอย่างเต็มแรง
ร่างเล็กกระเด็นออกไปกระแทกกับต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลนักพร้อมกระอักเืออกมากองโต อัลเลนก็กลัวเป็อย่างมากไม่สามารถขยับตัวได้เลย เ้าหมีดำได้ยกอุ้งเท้าขึ้นอีกครั้ง กรงเล็บมัจจุราชกางออกเต็มที่พร้อมตวัดลงอย่างรวดเร็ว
่วินาทีของความเป็ความตาย เกิดแผ่นดินไหวอย่างไม่ทราบสาเหตุขึ้น ทำให้อุ้งเท้าเ้าหมีดำพลาดเป้าหมาย ปลายกรงเล็บอันแหลมคมเชือดเฉือนตรงบริเวณตาซ้าย ทำให้ตาซ้ายเป็แผลโดนข่วนจากกรงเล็บของหมีดำ
หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวสงบลง มีลูกธนู 3 ดอก พุ่งมาจากด้านหลังของหมีดำ ดอกหนึ่งปักเข้าที่ไหลซ้าย ส่วนอีกสองดอกพุ่งเข้าบริเวณศีรษะหมีดำอย่างแม่นยำ เ้าหมีดำก็ได้ล้มฟุบนอนนิ่งสิ้นลมหายใจทันที…
หลังจากหมีดำตายลง มีชายฉกรรณ์ 3 คน วิ่งเข้ามาทางสองพี่น้องอย่างรวดเร็ว ชายทั้ง 3 ได้ช่วยสองพี่น้องให้รอดชีวิตจากเหตุการณ์หมีดำได้อย่างหวุดหวิดและนำทั้งคู่ส่งไปโรงหมอ
ลูคัสได้สติหลังได้พักรักษาร่างกาย 3 วัน อาการก็ดีขึ้นมากสามารถเดินไปไหนได้ตามปกติ ส่วนอัลเลนต้องนอนพักรักษาตัวอีกหลายวัน เนื่องจากตาซ้ายของอัลเลนได้รับความเสียหายอย่างหนัก เหตุการณ์นี้ทำให้อัลเลนได้เสียตาซ้ายไป
*ปัจจุบัน*
ทั้งสองพี่น้องกำลังเดินทางไปที่โรงทาน เป้าหมายของทั้งสองคือการไปรับอาหารจากโรงทาน ซึ่งอาหารของโรงทานจะแจกจ่ายให้เพียงคนละครั้งต่อ1วันในเวลา่เช้าเท่านั้น ได้ยินเสียงเรียกอัลเลนจึงรีบเร่งเดินมาทางต้นเสียง
หลังจากที่ทั้งสองพี่น้องได้รับอาหารแล้ว ก็ได้เดินทางกลับกระท่อมของตนเอง เดินออกจากโรงทานเพียงไม่กี่ก้าวก็ได้มีเสียงะโดังขึ้นจากทางด้านซ้ายมือของทั้งสอง
“ลูคัส วันนี้ว่างรึเปล่า พอดีมีงานให้ช่วยหน่อย”
เป็เสียงของชายวัยกลางคน ชายคนนั้นชื่อ เลียม เลียมเป็คนใจดี รูปร่างออกท้วมแลดูคล้ายซานตาคลอส เขามักจะให้ลูคัสมาช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็ให้เงินหรืออาหารเป็การตอบแทน เลียมเอ็นดูลูคัสและอัลเลนเหมือนลูกหลานของตนเอง
“ผมว่างครับ วันนี้จะให้ช่วยงานอะไร บอกมาได้เลย”
“อัลเลน กลับกระท่อมไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ช่วยงานลุงเลียมเสร็จแล้วจะรีบตามกลับไป”
“ไม่เอา ผมก็จะช่วยงานด้วย ผมอยากช่วยพี่”
“ก็ได้ๆ เรามาช่วยกันทำงานเถอะ” หลังจากกล่าวกับอัลเลนแล้ว ลูคัสก็หันกลับไปหาเลียม
“วันนี้ให้พวกผมช่วยงานอะไรครับ”
“จะให้ช่วยไปเก็บสมุนไพรรากจรเข้หน่อยนะ ตรงแถวๆ น้ำตก เก็บมาสักกระบุ้งนึงก็พอนะ ว่าจะเอาไปทำยาสักหน่อย”
“ได้เลยครับ พวกเราจะเก็บมาให้นะครับ” อัลเลนรีบตอบกลับทันที
หลังจากกล่าวลาเลียมทั้งสองรีบเดินทางไปยังน้ำตกทันที ระยะทางระหว่างหมู่บ้านไปน้ำตกประมาณ3กิโลเมตร ทั้งสองใช้เวลาเดินทางประมาณ20นาทีก็มาถึงน้ำตก
เมื่อมาถึงทั้งสองก็ลงมือเก็บสมุนไพรกันอย่างขะมักเขม้น เวลาผ่านไปประมาณ40นาที สมุนไพรที่เก็บได้ก็ใกล้ถึงครึ่งหนึ่งของกระบุ้ง ทั้งสองพี่น้องเลยหยุดพักกันก่อน
***30 นาทีผ่านไป***
“อัลเลน เราเริ่มเก็บต่อกันเถอะ เหลืออีกครึ่งหนึ่งเอง เสร็จแล้วจะได้รีบกลับกัน”
“ได้ครับ”
ทั้งสองพี่น้องเริ่มเก็บสมุนไพรอีกครั้งและในตอนนั้นเอง อัลเลนก็ได้ะโขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ
“พี่!!!! นั่นมันอะไรกัน”
อัลเลนพูดพร้อมกับชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้า บนท้องฟ้าปรากฏอุกกาบาตขนาดใหญ่มีจำนวนหลายสิบ ไม่สิ หลายร้อยลูกกำลังร่วงลงสู่พื้นโลกอย่างเร็ว เวลาเพียงไม่กี่วินาทีอุกกาบาตได้ร่วงลงถึงพื้นอย่างรุนแรง เกิดแรงสั่นะเืโดยรอบ ทำให้ทั้งลูคัสและอัลเลนเสียหลักร่วงไปยังด้านล่างของน้ำตก
ทั้งสองถูกแม่น้ำพัดไปตามทางน้ำ ตอนที่อุกกาบาตกระทบกับพื้นโลกได้มีแสงสีแดงออกมาจากอุกกาบาตแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งโลก สองพี่น้องที่ร่วงลงสู่เหวน้ำตก ด้วยความสูงทั้งคู่ได้รับแรงกระแทกกับน้ำที่อยู่ด้านล่างอย่างแรงทำให้หมดสติไป เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่อาจรู้ เปลือกตาที่ปิดสนิทก็ค่อยๆ เปิดขึ้น แสงอาทิตย์ส่องเข้าดวงตา จนต้องยกมือมาบังไว้ มืออีกข้างค่อยๆ พยุงตัวให้อยู่ในท่านั่งหลังพิงก้อนหินไว้
“นี่เราฝันถึงเื่นั้นอีกแล้วหรอ”
เป็ลูคัสนั่นเอง หลังจากเหตุการณ์อุกกาบาตร่วงสู่พื้นโลก ที่ทำให้ลูคัสกับอัลเลนร่วงน้ำตก ทั้งสองก็ได้หมดสติไปและถูกกระแสน้ำพัดพาร่างไป ร่างของลูคัสก็ได้ลอยตามกระแสน้ำมาติดกับโขดหินที่อยู่ในป่าลึก
ไม่นานลูคัสได้สติและลืมตาขึ้น ก็พบว่ารอบๆ ตัวเองเป็ป่ารกทึบ ลูคัสมองรอบๆ อีกครั้งเพื่อหาตัวของอัลเลนแต่ก็หาไม่พบ เขาค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากแม่น้ำเดินมานั่งพักตรงข้างๆ ริมฝั่ง
หลังจากพักเอาแรงไปครู่ใหญ่ ลูคัสตัดสินใจเดินทวนแม่น้ำกลับไป เดินทางไปเป็เวลาครึ่งวันก็ได้พบถ้ำร้างเล็กๆ กลางป่า ด้วยสภาพร่างกายที่ยังไม่เต็มร้อยประกอบกับอาการาเ็จากภายใน ลูคัสตัดสินใจเข้าไปในถ้ำเพื่อพักรักษาตัวเองก่อน จนกระทั่งปัจจุบันเวลาก็ผ่านมา6เดือนแล้ว
ลูคัสรู้สึกตัวอีกครั้งหลังจากเผลอหลับไป ก็เดินกลับที่พักทันที ระหว่างที่ลูคัสพักรักษาตัวเองอยู่ในถ้ำ หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งเดือน ตัวลูคัสก็รู้สึกถึงเื่แปลกๆ ที่เกิดขึ้น
เขาสังเกตเห็นว่าพวกต้นไม้ พืชพรรณต่างๆ รอบๆ บริเวณถ้ำที่พักจะอุดมสมบูรณ์และเติบโตมากกว่าพื้นที่อื่นๆ ในป่า ลูคัสเองก็ไม่ทราบสาเหตุที่ทำให้เป็เช่นนี้ ก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้และก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ นั่นก็นับว่าดีต่อตัวลูคัส พืชผักและผลไม้โตไวทำให้ลูคัสไม่มีปัญหากับเื่อาหาร
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง
“หนีเร็ว!!!!! มีสัตว์อสูรตัวกำลังมาทางหมู่บ้าน” เสียงของชายร่างสูงกำยำกำลังะโเตือนพวกของตนในหมู่บ้าน
นับั้แ่เหตุการณ์อุกกาบาตร่วงลงสู่โลกและได้แผ่กระจายแสงสีแดงออกมาทั่วโลก แสงสีแดงได้ทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดการกลายพันธุ์ ทั้งสัตว์ป่าและมนุษย์สิ่งมีชีวิตทุกอย่างก็ได้รับผลกระทบทั้งหมด ปัจจัยของการกลายพันธุ์ที่จะเปลี่ยนไปเป็อย่างไรและได้ความสามารถอะไรมา จะขึ้นอยู่กับลักษณะเซลล์ในเืของแต่ละบุคคล
ในตอนนี้มนุษย์จะเรียกสัตว์ที่กลายพันธุ์ว่า “สัตว์อสูร” พวกสัตว์อสูรที่กำลังบุกหมู่บ้าน สัตว์อสูรตัวแรกมีลักษณะคล้ายหมาป่า แต่มีเขางอกออกมาส่วนตรงกลางศีรษะด้านหน้า ลำตัวใหญ่กว่าหมาป่าปกติถึง2เท่า มีเขี้ยวอันแหลมคม จำนวนหางได้มีเพิ่มขึ้นมาอีก2หาง รวม3หาง
สัตว์อสูรอีกตัวมีลักษณะคล้ายๆ สัตว์อสูรตนแรก แต่จะมี2หัว สัตว์อสูรทั้งสองตนใกล้เข้ามายังบริเวณหมู่บ้าน เหล่าชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านก็ได้รวมตัวกันที่ลานกลางหมู่บ้าน ชาวบ้านต่างกุมมือซึ่งกันและกันด้วยความกลัว
“คนที่มีความสามารถด้านต่อสู้รีบไปรวมตัวด้านหน้าหมู่บ้าน ส่วนคนที่มีความสนับสนุนอยู่คอยสนับสนุนด้านหลัง เด็ก คนแก่และพวกที่ต่อสู้ไม่ได้รีบไปหลบที่โรงนา”
เป็เสียงของผู้นำของหมู่บ้านนี้กล่าวสั่งการ ทุกคนรีบทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด เ้าของเสียงมีชื่อว่า เมีย ใช่แล้ว เธอเป็ผู้หญิง แต่ทุกคนในหมู่บ้านก็ยอมรับเมียเป็ผู้นำอย่างพร้อมเพรียง
เหล่าชาวบ้านส่วนหนึ่งจำนวน7คนรีบไปด้านหน้าหมู่บ้านเพื่อเตรียมต่อสู้กับสัตว์อสูร อีกส่วนจำนวน20กว่าคนก็รีบตรงไปที่โรงนา กลุ่มที่ไปต่อสู้ทั้ง7คน พวกเขา5คนเป็ผู้กลายพันธ์ุที่มีความสามารถในการต่อสู้ ส่วนอีก2คนมีความสามารถในการสนับสนุน
“แจ็ค ตรวจสอบแน่แล้วใช่ไหมว่ามีแค่2ตัว”
แจ็คเป็ผู้กลายพันธุ์ที่มีความสามารถในรับรู้ถึงพวกสัตว์กลายพันธุ์รวมถึงมนุษย์อื่นๆ ได้โดยจะส่งคลื่นออกไป หากกระทบกับสิ่งมีชีวิตแจ็คจะรับรู้ได้ทันที เป็ผู้มีความสามารถในด้านสนับสนุน
แม้จะเป็ความสามารถที่ไม่เหมาะกับต่อสู้ แต่เป็ความสามารถสนับสนุนที่สำคัญมาก เพราะหากมีสัตว์อสูรอยู่ใกล้ๆ บริเวรที่แจ็คอยู่ภายใน5กิโลเมตร แจ็คจะรับรู้ได้ทันที ทำให้ที่ผ่านๆ มาหมู่บ้านของพวกเขาสามารถเตรียมตัวป้องกันได้ทัน ตลอดมา ครั้งนี้ก็เช่นกัน
“ฉันตรวจสอบหลายครั้งแล้วล่ะ ภายในรัศมี5กิโล มีแค่2ตัวนี้เท่านั้น”
“ในเมื่อแจ็คตรวจสอบแล้วเราจะใช้แผนAก่อน รันเนอร์ เจฟ และเบบพวกนายคอยป้องกันและสลับการโจมตีระยะประชิดกับสัตว์อสูรด้านหน้า ฉันกับลอเอลจะคอยโจมตีสนับสนุนระยะไกล แจ็คอยู่ด้านหลังคอยตรวจสอบพวกสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ที่เข้ามาในรัศมีเป็ระยะๆ ส่วนนายเท็ดดี้นายหาจุดอ่อนพวกมันให้เร็วที่สุด”
เมื่อแบ่งหน้าที่เรียบร้อยแล้ว ไม่นานนักสัตว์อสูรก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกของเมีย พวกมันหยุดจ้องไปพวกเขา ก่อนที่พวกมันจะวิ่งเข้าหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว สัตว์อสูรตัวหนึ่งได้เคลื่อนที่มาถึงด้านหน้าของเจฟและรันเนอร์ เจฟได้รุดตัวขึ้นมาด้านหน้าเพื่อทำการป้องกันการโจมตี
“กายาเหล็ก” เจฟะโขึ้น
ร่างกายของเจฟก็ได้เปลี่ยนเป็เหล็กสีเงินทั่วทั้งตัว เขายกมือและกำหมัดกางแขนไขว้กันเป็ตัวXเพื่อป้องกันกรงเล็บของสัตว์อสูร กรงเล็บได้ฟาดตะปบใส่เจฟอย่างรุนแรง
กายาเหล็กของเจฟสามารถป้องกันกรงเล็บได้อย่างทุลักทุเล เ้าสัตว์อสูรเองได้เสียสมดุลหลังจากที่โจมตีเจฟ รันเนอร์วิ่งด้วยความเร็วออกไปที่เป้าหมายทันที
รันเนอร์ชายผู้ที่มีความสามารถเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว เขาชักมีดสั้นออกมาจากฝักด้านข้างเอว มีดอันคมกริบได้ปาดเข้าไปตรงที่บริเวณขาหน้าของสัตว์อสูร ตัวมีดได้ปะทะกับขาหน้าอย่างเต็มแรง แต่มีดของรันเนอร์ยังไม่เพียงพอที่จะสร้างาแให้กับสัตว์อสูรได้แม้แต่น้อย
อีกด้านหนึ่งสัตว์อสูรสองหัวก็ได้วิ่งเพื่อที่จะเข้ามาช่วยเ้าหมาป่า เมียรีบสร้างบอลเพลิงขึ้นและยิงออกไปสกัดสัตว์อสูรอีกตน ลอเอลก็ได้ยกมือขึ้นกางฝ่ามือไปทางสัตว์อสูรตัวที่2 ฝ่ามือของลอเอลปรากฎกระแสไฟฟ้าออกมาพุ่งไปทางสัตว์อสูรสองหัว กระแสไฟฟ้าปะทะร่างสัตว์อสูรอย่างแม่นยำ สัตว์อสูรหยุดนิ่งดังรูปปั้นหินทันที บอลเพลิงโจมตีเข้าเป้าอย่างจัง
การต่อสู้ที่กำลังดุเดือดเท็ดดี้ก็รีบจ้องไปทั่วร่างของสัตว์อสูร ในตาปรากฏจุดสีมากมายบนร่างกาย ตรงบริเวณลำตัวเป็จุดสีเหลืองไล่ไปถึงจุดตรงโค่นหางเป็จุดสีเขียว เท็ดดี้จ้องมองไปที่เขากลางหน้าผากของสัตว์อสูร ตรงโค่นเขาปรากฏจุดสีแดงสีเข้มอย่างชัดเจน (สีแดง-สีเขียว-สีเหลือง จุดอ่อนไล่ตามลำดับสี หากโจมตีจุดที่เป็สีแดงจะทำความเสียหายต่อเป้าหมายอย่างมาก) เท็ดดี้รีบะโบอกเมื่อได้ทราบข้อมูล
“โจมตีตรงเขาและโค่นหางของมัน”
เ้าสัตว์อสูรตัวแรกที่หลุดจากวงล้อมของมนุษย์ก็ได้ถอยหลังกลับไปตั้งหลักอีกครั้ง มันมองไปที่สัตว์อสูรสองหัวครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาจ้องศัตรูของมัน
“กลายร่าง” เสียงของเบบดังขึ้น
สิ้นเสียงร่างของเบบก็ได้ขยายใหญ่เท่าๆ สัตว์อสูรทั้งสอง ลักษณะมีขนตามลำตัวสีขาวทั้วทั้งตัว ปรากฏร่างหมีขาวมาแทนที่ มีอาวุธเป็กรงเล็บและเขี้ยวอันแหลมคม
เบบไม่รอช้าเข้ารีบพุ่งตัวเข้าหาสัตว์อสูรที่ติดอาการชะงักจากสายฟ้าของลอเอลทันที เบบในร่างหมีขาวใช้กรงเล็บอันอันแหลมคมตะปบตัดเขาของสัตว์อสูรขาดภายในครั้งเดียว **ฉับบบ**กงเล็บตัดเขาได้อย่างง่ายดาย สัตว์อสูรที่โดนตัดเขาออกไปเืสีน้ำเงินก็พุ่งออกมาจากปากแผลจำนวนมาก มันได้เสียสมดุลเซไปเซมาไม่นานก็ล้มลงหมดลมหายใจทันที
สัตว์อสูรอีกตัวที่เห็นว่าเพื่อนของมันได้ตายไปแล้วก็เกิดความกลัว มันกลับตัวไปด้านหลังเตรียมที่จะหนี เมียและลอเอลรีบยิงบอลเพลิงและสายฟ้าใส่เพื่อสกัดทางหนีของมัน ด้วยระยะห่างที่ไกลเกินไปทำให้บอลเพลิงกับสายฟ้าพลาดเป้า เ้าสัตว์อสูรรีบเร่งฝีเท้าวิ่งหนีกลุ่มของเมียออกไป หมีขาวเบบกำลังจะวิ่งตามสัตว์อสูรไป
“ปล่อยมันไปไม่ต้องตาม เราไม่รู้ว่าจะเจอสัตว์อสูรตัวอื่นๆ อีกรึเปล่า เป้าหมายของเราคือการป้องกันไม่ใช่ไล่ล่า อย่าลืมเป้าหมายสิ” เมียได้กล่าวเตือนพวกของตน เหตุการณ์กลับสู่สภาวะปกติ พวกเมียก็ได้กลับเข้าหมู่บ้านไป