บทที่ 32
มองแก่นแท้ผ่านประสบการณ์
ในที่สุดการต่อสู้ก็จบลง ผมของลั่วอู๋ยุ่งเหยิง ใบหน้าของเขามีรอยขีดข่วนและดวงตาเป็สีดำจัด ดูเหมือนว่าเขาจะพ่ายแพ้ และมีท่าทางเศร้าซึมเล็กน้อย
ทางฝั่งต้าหวงก็ทุกข์ใจอย่างมาก มันจ้องหางขนาดใหญ่ด้วยแววตาเ็ป เพราะหางใหญ่ของมันในตอนนี้กลับมาด้วนอีกครั้ง
มันเคยสูญเสียหางของมันมาก่อน เพราะมีอายุมากขึ้นและสุขภาพที่อ่อนแอ แต่เพราะมันกลายเป็สัตว์ิญญาไปแล้ว จึงเหมือนได้เกิดใหม่และได้หางใหญ่ฟูสวยกลับคืนมา ใครจะรู้ว่าเ้านกโง่นั่นจะไปจิกที่ก้นของมัน และจิกหางใหญ่อ่อนนุ่มนั่น มันหันไปจ้องมองเ้านกโง่ด้วยความโกรธ
ลั่วอู๋และต้าหวงนั้นเดือดเนื้อร้อนใจอย่างมาก เพราะแร้งทรายกลายพันธุ์นั้นดีมาก
แต่ตอนนี้ขนสีขาวส่วนใหญ่หลุดร่อนออกมาราวกับหนูจมน้ำตาย กำลังของมันอ่อนลงและตัวมันถูกมัดด้วยเชือกและหล่นลงบนพื้น
"แกว๊ก!"
จนขนาดนี้แล้ว เ้านกโง่ยังคงเงยหน้าขึ้นและร้องเสียงดังใส่อีก
"ข้าเรียกเ้านะ" ลั่วอู๋เตะมัน
แร้งทรายโกรธ
มนุษย์นี่แสดงถึงความเกลียดชังได้ชัดเจนดีจริงๆ
"โฮ่ง!" ต้าหวงจ้องมองที่เ้านกโง่ด้วยเจตนาร้าย
ท่านควรรู้ว่า ต้าหวงนั้นมีทักษะกลืนกิน มันสามารถกลืนกินทั้งเนื้อและเืของสิ่งมีชีวิตโดยตรง และเปลี่ยนมันเป็พลังิญญาของตัวเอง
เ้านกโง่ถูกกระตุ้นทันที
เ้ามันสุนัขโง่
เ้าเป็สุนัขของมนุษย์คนนั้น เ้าอยากทำอะไรข้าล่ะ
โชคดี ที่ลั่วอู๋หยุดต้าหวงเอาไว้ ต้าหวงจึงไม่เข้าไปกัดมันในทันทีอย่างที่ตั้งใจ
"ถ้าไม่ใช่เพราะการกลายพันธุ์และมูลค่านะ ข้าเอาเ้าไปย่างแน่" ลั่วอู๋พูดด้วยความเกลียดชัง
ลั่วอู๋สงสัยว่าเมื่อไหร่เขาจะขายเ้านกโง่ตัวนี้ได้สักที
ลั่วอู๋ตรงเข้าไปเ้านกโง่และจ้องมันนิ่งๆ "เ้ารู้ไหมว่ามันไม่ดี"
แร้งทรายหันหน้าหนี
อ๊ะ!
หยิ่งชะมัด
"ต้าหวง กัดมัน!"
ลั่วอู๋และต้าหวงเอาชนะแร้งทรายได้
"เ้ารู้ไหมว่ามันไม่ดี" ลั่วอู๋ถาม
จมูกของเ้านกโง่กลายเป็สีฟ้าและใบหน้าของมันบวมขึ้น มันยังคงชูคอของมัน
"แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก!"
"เ้ารู้ไหมว่ามันไม่ดี"
"แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก!"
"ผิดไหม"
......
ในที่สุด เ้านกโง่ก็ยอมเชื่อฟัง มันรู้ถึงความจริง: นกที่ดีไม่ต้องทนทุกข์กับการสูญเสียต่อหน้าพวกเขา
"ผิดไหม" ลั่วอู๋ถาม
แร้งทรายผงกหัว
"ยังกล้าในอนาคตอีกไหม"
เ้านกโง่ส่ายหัวอย่างหมดหวัง
"จะเชื่อฟังข้าไหม"
แร้งทรายผงกหัวอีกครั้ง
ดีมาก ลั่วอู๋พอใจ เขามัดเชือกและโยนเ้านกโง่ออกไป "มาเล่นกัน"
เ้านกโง่บินออกจากร้านและกำลังจะภูมิใจอีกครั้ง ทันใดนั้นเขาได้ยินลั่วอู๋พูดว่า "ถ้าเ้ากล้าที่จะต่อต้านข้าอีก ข้าจะปลดทักษะ [ราชันผู้สง่างาม]ของเ้าออกซะ"
แร้งทรายตัวสั่น
มันก้มหัวลง
แม้ว่ามิติของมันจะต่ำ แต่มันก็เต็มไปด้วยพลังิญญาและทรงภูมิปัญญา
โลกที่ถูกควบคุมโดยมนุษย์ตรงหน้า และอีกฝ่ายมีความสามารถในการกีดกันทักษะของสัตว์ิญญา เ้านกโง่ได้เห็นมันแล้วด้วยตาของมันเอง
[ราชันผู้สง่างาม]
เป็ทักษะที่สำคัญในหลักประกันความเป็ราชันของมัน หากมันปราศจากทักษะนี้ไป
ลืมมันไปเถอะ
มันไม่รู้จักสิ่งเดียวกันกับมนุษย์คนนี้
"หืม" เมื่อลั่วอู๋เห็นว่าแร้งทรายตัวนี้ซื่อสัตย์แล้ว เขาก็ปิดประตูและกลับไปทำงาน
เมื่อเห็นว่าลั่วอู๋จากไป เ้านกโง่ก็ยืดอกของมันออกมาอีกครั้ง อย่างภาคภูมิใจ กระพือปีกของมัน และดูเหมือนจะ้าแสดงขนนกศักดิ์สิทธิ์ของมันอีกครั้ง
น่าเสียดายที่เส้นขนส่วนใหญ่หลุดร่วงลงไป จึงดูไม่ดีอย่างมากหากไม่มีขนอยู่ทางปีกข้างซ้ายแต่ดันมีเส้นขนอยู่ทางปีกข้างขวา
แร้งทรายจ้องมองสุนัขหางเหลืองผ่านทางหน้าต่าง
เ้าสุนัขหน้าโง่นั่นก็มีความสามารถเพียงเท่านั้น
แต่ต้าหวงี้เีเกินกว่าที่จะไปจัดการกับมัน มันอยู่ที่ตรงนั้นและฝึกฝนอย่างสบายใจ
เ้านกโง่โกรธ บินกลับสู่ฝูงแร้งทรายของตัวเองในฐานะพี่ชายคนโต
......
......
ลั่วอู๋ไม่ได้ว่างอย่างที่คิดไว้
เพราะหนึ่งร้อยส่วนของแต้มเซียนถูกใช้ไปแล้วในการสังเคราะห์ ขั้นตอนต่อไปคือการทดลองสูตรใหม่
"ถ้าสามารถสังเคราะห์สัตว์ิญญาได้ ก็จะได้รับสมุนไพริญญาด้วย" ลั่วอู๋ถูขมับของเขาเบาๆ อย่างเสียใจ
เขารู้ว่า มันมีความเป็ไปได้มากที่จะรวมสัตว์ิญญากับสัตว์ิญญาเข้าด้วยกัน
ถ้าเพียงเราสามารถหาสูตรสำหรับสัตว์ิญญาที่หายากได้
กำไรนั้นเทียบไม่ได้กับยารวบรวมพลังิญญาเลย
แน่นอนว่า เราสามารถคิดได้เฉพาะตอนนี้เท่านั้น มัน้าการทดลองหลายพันครั้ง เพื่อค้นหาสูตรไม่ว่าจะยากเพียงใด แต่ต้นทุนนั้นสูงเกินไป
"ไปโทษเ้านกโง่นั่นเลย!" ลั่วอู๋โกรธจนอยากเอาชนะเ้านกโง่นั่นอีกครั้ง
ทำการสังเคราะห์!
ใส่สมุนไพริญญา
[ได้รับ ดอกไม้หัวใจสีม่วง, แต้มเซียน + 2]
[ได้รับ สมุนไพรยูโฮ, แต้มเซียน + 2]
......
......
สมุนไพรถูกใส่ลงในส่วนต่อประสานการสังเคราะห์
พลังิญญาของลั่วอู๋ถูกใช้งานอย่างต่อเนื่อง
......
น่าเสียดายที่เป็การยากเกินไปที่จะรวมหลายสิ่งเข้าด้วยกัน
ลั่วอู๋หลีกเลี่ยงการสูญเสียโอกาสซ้ำกันหลายหน แต่เขาก็หมดหวังกับความน่าจะเป็ที่มีอยู่น้อยมาก
ขณะนั้น มีความคิดบางอย่างพุ่งผ่านจิตใจของลั่วอู๋
ทำไมข้าถึงไม่ลองรวมสมุนไพรกับสัตว์ิญญาเข้าด้วยกันล่ะ
ใช่แล้ว
สมุนไพรเืปะทุและรองเท้าหนังยังสามารถสร้างดาบได้เลย
มันอาจเป็ไปได้ว่า สิ่งของที่แตกต่างกันสามารถนำมารวมกันได้
“ข้านี่โง่จริงๆ ข้าทดลองความเป็ไปได้ตั้งหลายอย่าง บางทีก็ต้องมีเื่ประหลาดใจบ้างแหละ”
เขาทำตามที่พูดจริงๆ
ลั่วอู๋ออกจากโลกแห่งไหและกลับสู่ความเป็จริง เขาไปที่อาคารเก่าและมองหาสัตว์ิญญาเพื่อเป็ส่วนประกอบ กระต่ายแห่งแดนสาบสูญ หนูราตรีสองตัว และสัตว์ิญญาหินสามตัว
ตราบใดที่การสังเคราะห์ไม่ล้มเหลว มันจะผูกทั้งสองสิ่งเพื่อรวมเป็หนึ่งเดียวกัน
"ข้าควรเลือกสมุนไพริญญาแบบไหนดี ข้าควรเลือกพลังิญญาแข็งแกร่งที่สุด"
ลั่วอู๋คิดเกี่ยวกับมัน เพราะเขาซื้อสมุนไพรระดับต่ำมาจำนวนมาก ดังนั้น จึงจำเป็ต้องหาสิ่งที่ใกล้เคียงกับสมุนไพริญญาระดับกลาง
ไป่ชิง, สมุนไพรชินนาบาร์, ดอกไม้ลำธารม่วง, ดอกไม้ห้ากลีบ , ต้นอ่อน และกิ่งโรซิน
ลั่วอู๋ได้สมุนไพรที่มีพลังิญญาทรงพลังหกชนิด
ทำการสังเคราะห์.
ใส่หนูราตรีและไป่ซิง
[ได้รับ ไป่ซิง (กลายพันธุ์), แต้มะ + 3]
"เอ๊ะ! มีสมุนไพริญญาที่แข็งแกร่งเกิดขึ้น" ลั่วอู๋ประหลาดใจเล็กน้อย
มีความจำเป็ต้องรู้เพียงสองหรือสามครั้ง ว่าจะมีสมุนไพริญญาที่แข็งแกร่งปรากฏขึ้นในหนึ่งร้อยครั้งของการสังเคราะห์สมุนไพรปกติเท่าไหร่
ทำต่อไป
ใส่สัตว์ิญญาหินและหญ้าชาด
[ได้รับ สัตว์ิญญาหินระดับเงิน, แต้มะ + 8]
ใส่ดอกไม้แม่น้ำสีม่วง และสัตว์ิญญาหิน
[ได้รับ ดอกไม้ลำธารม่วง (กลายพันธุ์), แต้มเซียน + 3]
ใส่ดอกไม่ห้ากลีบ และสัตว์ิญญาหิน
[ได้รับ ดอกไม้ห้ากลีบหนึ่งชิ้น (กลายพันธุ์), แต้มเซียน + 3]
......
......
ลั่วอู๋รู้สึกประหลาดใจหลังจากพบบางสิ่ง
การรวมกันของสมุนไพริญญาและสัตว์ิญญา หากสิ่งที่รวมกับสมุนไพริญญา ความที่น่าจะเป็มากที่สุดคือเราจะได้รับสมุนไพริญญาที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
น่าสนใจมาก
ไม่แปลกใจเลยว่าพลังิญญาทั้งหมดของสัตว์ิญญานั้นสูงกว่าสมุนไพริญญามาก แม้แต่ สัตว์ิญญาระดับทองแดง ยังมีพลังิญญามากกว่าสมุนไพรระดับกลาง
แน่นอน มันเป็เพียงแค่ปรากฏการณ์
เราจำเป็ต้องมองเห็นแก่นแท้ผ่านปรากฏการณ์
"บางที ช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างพลังิญญา มันง่ายมากที่จะรวมสิ่งของหลายชิ้นเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งขึ้นได้” “มันคือโอกาสแห่งความร่ำรวย” ลั่วอู๋คิดในใจ
แน่นอน มันเป็เื่ยากที่จะใช้มันได้
ของบางอย่างนั้นมีพลังิญญาต่ำ
"ยังไงซะ เ้าก็เป็แค่กระต่ายแห่งแดนสาบสูญ!" ดวงตาของลั่วอู๋สดใสขึ้น
กระต่ายแห่งแดนสาบสูญ เป็สัตว์ิญญาระดับทองแดงที่อยู่ต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร มันถูกจำกัดด้วยเื่ศักยภาพของเผ่าพันธุ์
มันยากมากที่จะกลายเป็เผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่ง
เพราะต้นกำเนิดของมันนั้นอ่อนแอ!
ถ้าเช่นนั้นเราควรจะหาสัตว์ิญญาที่มีต้นกําเนิดระดับสูง และไม่แพงมากสินะ
2K
