ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

"ขั้นตอนการทำเอาสับปะรดเสียบไม้ ขั้นด้วยเนื้อหมูหมัก ตามด้วยกระเจี๊ยบ เนื้อหมูหมัก มะเขือเทศ เนื้อหมูหมัก ปิดท้ายด้วยมะสับปะรด เท่านี้เราก็ได้ บาร์บีคิว!! พร้อมย่างแล้ว"เสียงอธิบาย ดังก้องกังวานไปรอบๆ สาวๆคนครัวของซานยี่ต่างรุมล้อมดูวิธีการทำอาหารที่เรียกว่า บาร์บีคิว"โอ้ว!!! สวยน่ากิจจัง!!"เสียงชมดังออกมาไม่ขาดสาย"เบื้องต้นหน้าตาของมันก็ผ่านเกนแล้ว อาหารนอกจากความอร่อยแล้ว หน้าตาของมันก็เป็นส่วนสำคัญที่ต้องใส่ใจด้วย หากไม่สวยไม่น่ากิน โอกาสที่จะขายได้ก็น้อยลงตามไปด้วย"เอ้า!ทุกคนช่วยกันทำ! ข้าจะไปเตรียมเตาถ่านสำหรับย่าง บาร์บีคิวก่อน"สั่งงานเสร็จ ซานหลงก็เดินออกไปจัดการเรื่องเตาย่างต่อซานหลงเดินผ่านบ้านพักชั่วคราวไปจนถึงลานเก็บวัสดุก่อสร้าง ลานนี้ถูกกำหนดเอาไว้เพื่อเป็นจุดสำหรับวาง วัสดุก่อสร้างต่างๆที่หามา หรือซื้อมา ไม่ว่าจะเป็นไม้ไผ่ หรือไม้ซุงที่ตัดมาก็ถูกนำมากองไว้ตรงนี้ทั้งสิ้นในที่สุดเขาก็มาถึง เตาอบถ่าน..."นายน้อย!ท่านมาพอดี สิ่งที่ท่านต้องการอยู่ในเต่าอบถ่าน ข้าดับเตาตั้งแต่เช้าตามที่นายน้อยสั่งแล้ว ตอนนี้ เตาอบน่าจะเย็นแล้วขอรับ ท่านรอสักครู่ เจ้าสองกับเจ้าสามกำลังช่วยกันเปิดเตาอยู่"หม่าเหลียงเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้นเตาอบถ่านเป็นสิ่งใหม่สำหรับพวกมัน คนที่นี่รู้จักถ่านเป็นอย่างดี แต่การเผาถ่านนั้นยังไม่เป็นที่แพร่หลาย กรรมวิธีก็แตกต่างพวกเขาทำเพียงแค่ก่อไฟ เผาฟืนให้ไหม้จนฟืนกลายไปถ่านแล้วใช้น้ำดับ การทำแบบนี้ถ่านที่ได้จะมีคุณภาพต่ำ และสิ้นเปลืองไม้อย่างมาก ปริมาณถ่านที่ได้ออกมาก็มีจำนวนน้อย สองวันก่อนนายน้อยมอบหน้าที่สร้างเตาอบถ่าน และ สิ่งที่เรียกว่าเตาย่าง โดยใช้ดินเหนียวนี่เป็นครั้งแรกที่มีการสร้างเตาอบถ่านขึ้นมา เช้านี้ก็เป็นถ่านเตาแรกที่จะเปิด นายน้อยของมันบอกว่าปริมาณฐานที่ได้มาจะมีจำนวนมากและคุณภาพสูง คำว่าคุณภาพ หม่าเหลียงไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่มันก็ตั้งตารอถ้าเป็นจริงอย่างที่นายน้อยมันเล่า หน้าหนาวนี้ก็มันก็จะมีถ่าน ใช้แทนไม้ฟืนอ่านมีควันน้อยกว่าฝืน ไม่เป็นปัญหามากนักเวลาก่อไฟภายในตัวบ้าน เลยใช้กับเตียงไฟ ประตูเต่าถูกสองพี่น้องสกุลหม่า เปิดออกอย่างรวดเร็ว “อ่า!! ถ่าน...ถ่านเต็มไปหมดเลยพี่ใหญ่”เจ้าสองร้องขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ภายในถนัดตา ถ่านไม้สีดำ รูปทรงสวยงาม อัดแน่นอยู่ภายในเตาอบ“ฮ้าๆๆ ดูนี่สิพี่ใหญ่ ไม้ท่อนที่เราเอาเขาเผาในเตาอบสวรรค์ของนายน้อย มันกลายเป็นถ่ายไปทั้งท่อน”น้องสามของหม่าเหลียง หยิบไม้ที่กลายเป็นถ่านแล้วขึ้นมาท่อนหนึ่ง ถึงมันจะมีขนาดเล็กลงบ้าง แต่มันก็ยังคงมีรูปร่างเช่นเดิม “ขนออกมาให้ข้าดูเร็วเข้าข้าอยากรู้ว่ามันได้ได้มากแค่ไหน”ซานหลังสั่งการด้วยรอยยิ้มยินดี ถึงจะคาดเดาผลของมันได้แน่ชัดอยู่แล้ว แต่เขาก็อดตื่นเต้นไปกับสามพี่น้องเสียไม่ได้ สามพี่น้องช่วยกันขนถ่านออกจากเตาอย่างแข็งขัน ชั่วเวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ ถ่านทั้งหมดก็ออกมากองอยู่นอกเตา สามพี่น้องมองดูกองผ่านด้วยแววตาเป็นประกาย จากการประมาณการด้วยสายตา สถานที่เสียหาย มีไม่ถึง 10% ด้วยซ้ำ สิ่งที่ทำให้นักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 ยินดีที่สุด ไม่ใช่กองถ่าน แต่เป็นเตาถ่านลักษณะสี่เหลี่ยม ทั้ง 8 อันที่วางอยู่ข้างๆ 3 อันเกิดรอยร้าวและบิดจนไม่สามารถใช้งานได้ แต่อีก 5 อันที่เหลือยังมีสภาพดี เตาถ่านที่ทำจากดินเหนียว เมื่อผ่านกระบวนการเผามันจึงกลายเป็นเครื่องปั้นดินเผา หรือเตาดินเผา เตาที่เกิดการแตกบิด น่าจะเกิดจากดินเหนียวยังไม่แห้งดี เมื่อนำเข้าเตาอบมันจึงเกิดการคายน้ำและแตกบิดดังที่เห็น เตาดินเหนียวพวกนี้ถูกออกแบบให้เหมาะ กับการย่างบาร์บีคิว โดยไม่ต้องใช้ตระแกรงเหล็ก เพราะตะแกรงปิ้งย่างไม่สามารถหามันมาได้ในยุคนี้ เมื่อไม่มีก็ไม่ต้องใช้แก๊ง!ๆ ถ่านสองอันกระทบกันเกิดเสียงดังกังวาน มันบ่งบอกถึงคุณภาพถ่านไม้ที่ดีเยี่ยม ไม้ที่นำมาเผาครั้งนี้คือไม้แดง ต้นแดงที่ตายสนิทแล้วถูกตัดลงเมื่อวานนี้ มันใช้ทำประโยชน์อย่างอื่นไม่ได้เพราะไม้เนื้อแข็งเมื่อแห้งแล้วจะมีความเหนียวและแข็งมากจะตัดจะถากมาทำอะไรก็ยาก มันจึงถูกตัดมาเผาถ่าน“นายน้อยเตาถ่านของนายน้อยแตกไป 3 อัน เหลือ 5 อันขอรับ”“อ่าข้าเห็นแล้ว เอาเตาพวกนี้กับถ่านบางส่วน ตามข้ามา”ซานหลงอุ้มเอาเตาถ่าน 2 อัน ขึ้นมา ก่อนจะออกเดินทันที เตาถ่านพวกนี้จะใช้ย่าง บาร์บีคิวเลี้ยงคนงานที่นี่ มันจึงถูกนำมาวางที่ลานกินข้าว หม่าเหลียงและพี่น้องทั้งสองของมัน นำถ่านที่ได้มาก่อไฟในเตาทั้ง 5 ทันทีพื้นที่ต่างๆถูกแบ่งแยก ตามประโยชน์ใช้สอยโดยเขาและ อี้หลัน เช่น ลานกินข้าว ลานเก็บวัสดุ พื้นที่ก่อสร้างบ้านดิน พื้นที่ก่อสร้างอาคารโกดัง พื้นที่ก่อสร้างโรงอบเนื้อรมควัน ตอนนี้มีการก่อสร้างเต็มไปหมด นั่งร้านไม้ไผ่ถูกติดตังไปทุกพื้นที่ แรงงาน 40 คนผลัดกันทำงานอย่างแข็งขัน“โอ้ว!นี้นะหรือคือเตาปิ้งย่างที่นายน้อยบอก!”อี้หลันพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น สองมือลูปคำเตาดินเผารูปร่างแปลกตาเบาๆ“ไม่ร้อน นี้มันดีมากขนาดก่อไฟแล้วยังยกไปยกมาได้ ถ่านนี้ดีมากๆ ดูสิ!โอ้วถ่านพวกนี้ดีเยี่ยม นี้คือถ่านที่เผาออกมาจากเตาอบถ่านของท่านหรือ”เธอถามขึ้นมาอีก“ใช่ เจ้าจะตื่นเต้นทำไม”ซานหลงพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม“ฮ้าๆจะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร ของคุณภาพดีแบบนี้ เจ้ารู้ไหมมันหายากมาก”ดวงตายังคงจับจ้องเตาถ่านเป็นประกาย น้ำเสียงของเธอยังตื่นเต้นเช่นเดิม“รู้สิ นี่และจะเป็นอีกแหล่งรายได้ของเราในหน้าหนาวที่จะถึงนี้”“เงินๆๆ นายน้อยไม่ว่าท่านจะทำอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปซะหมด ท่านนี้อัศจรรย์เสียจริง”เธอไม่ใช่คนโง่ ถ่านและเตาถ่านแบบนี้ ย่อมเป็นที่ต้องการของทุกบ้านทุกคน ด้วยความหนาวเหน็บ ทุกบ้านจึงต้องการความอบอุ่น รายการก่อไฟภายในบ้านด้วยฟื้น มันทำให้คนที่อยู่ภายในบ้านอื่นๆอัด ก็ยังทำร้ายสุขภาพหากมีเตาและถ่านแบบนี้ การก่อไฟในบ้านก็จะเป็นเรื่องง่าย ถ่านไม่มีควัน จึงไม่ทำให้คนในบ้านรู้สึกอึดอัด ใครๆก็รู้ดีเรื่องนี้ดี แต่หน้าหนาวถ่านมีราคาแพงมากและมีคุณภาพต่ำ มีเพียงผู้ดีมีเงินเท่านั้นที่ใช้มันได้หากสามารถ เผาถ่านที่มีคุณภาพดีแบบนี้ได้จำนวนมาก มันจะทำเงินให้พวกเขาอย่างมหาศาลในหน้าหนาวที่จะถึงขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ กลิ่นหอมจากบาร์บีคิวก็ลอยเข้าจมูกคนทั้งคู่ เป็นของสับปะรดยาง กับสิ่งของเนื้อหมู กระความอยากอาหารของผู้คนได้เป็นอย่างดี อาหารที่มีรสหวานอมเปรี้ยว เหมาะสำหรับที่จะเป็นออเดิร์ฟที่สุด ต่อมน้ำลายในการทำงานทันที สามพี่น้องที่ยืนเผ้าสาวๆแม่ครัวย่างบาร์บีคิวกลืนน้ำลายไปหลายอึก หนึ่งเตาย่างได้ คราวละ 15 ไม้ 5 เตาจึ้งย่างได้ทั้งหมด 75 ไม้บาร์บีคิวถูกกลับพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตา น้ำมันจากเนื้อหมูหยดลงไปในเตาทำให้เกิดควัน ลอยออกมาเป็นระยะ มีไฟลุกติดขึ้นมาบ้างเป็นครั้งคราวแต่ไม่มาก ปากเตาถูกออกแบบให้มีความสูงไม่เท่ากัน น้ำมันจากเนื้อหมูจึงไหลลงไปยังปลายด้านหนึ่งที่ต่ำกว่าและหยดลงข้างเตาที่ไม่มีถ่าน ช่วยลดการลุกของไฟในเตาที่เกิดจากน้ำมันหมูได้เป็นอย่างดี“อ่า!!หอมมาก นี้หรือบาร์บีคิว งั่ม!อืมอร่อยมาก!!ข้าไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลยนายน้อย มันจะต้อง...อึก! แคกๆ!”“นี้เจ้าจะรีบพูดไปทำไม เอาน้ำมาให้นาง”ซานหลงร้องเสียงหลง เมื่อเห็น อี้หลันสำรักอาหาร“อึกๆๆ อ่า...แสบคอเลย..”“เจ้านี้น้า ค่อยๆกินสิ เป็นถึงอดีตคุณหนู กินไปพูดไปได้ที่ไหน”ซานหลงบ่น“ฮ้าๆ ก็มันอร่อยจริงๆนี่น่า”เธอหัวเราออกมา แล้วลงมือก้นต่อ“ซานยี่ที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล ระบายยิ้มออกมาเมื่อมองดูทั้งคู่”“ท่านแม่ เป็นอย่างไรบ้างครับ”“อร่อยมาก แม่ว่าต้องขายดีแน่ๆ”เธอให้ความเห็น“หม่าเหลียง ไปตามทุกคนมากินข้าได้แล้ว วันนี้เราจะกินบาร์บีคิวกันให้อิ่มหนำสำราญเลย”ซานหลงสั่ง หม่าเหลียงพยักหน้ารับแล้ววิ่งออกไปทันที“กินข้าว!!!!ทุกคน มากินข้างได้แล้ว วันนี้นายน้อยเลี้ยง บาร์บีคิว อร่อยมาก!!!”มันแหกปากร้องตั้งแต่วิ่งออกไปได้ 3 ก้าวซานหลงได้แต่สายหัวอย่างระอา แต่ละคนแสดงธรรมชาติที่ควรจะเป็นของพวกเขาออกมา มันช่างแตกต่างจากคราแรกที่ได้พอกัน อย่างสิ้นเชิงกริยา หน้าตาอารมณ์ ของทุกคนดูผ่อนคลาย ไม่มีอมทุกหรือท้อแท้สิ้นหวัง ตอนนี้ร่างกายของทุกๆคนค่อยกลับมาแข็งแรงแล้วเพราะอาหารการกินที่อุดมสมบูรณ์ และได้ออกกำลังการ กันอย่างสม่ำเสมอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

21.บาบีคิว

นิยายแนะนำ

ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

21.บาบีคิว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้