วันนี้เป็วันเสาร์ไอ้สองแฝดไม่ไปเรียนเพราะเป็วันหยุดลืมบอกไปว่านายให้พวกมันเรียนโรงเรียนอินเตอร์ตอนนี้พวกมันสองคนอยู่ม.4เขาให้เลือกสายที่จะเรียนพวกมันก็เลยเลือกเรียนเกี่ยวกับคอมมันบอกเผื่อจำเป็ต้องใช้ในอนาคตไว้สืบหาข้อมูลให้นายได้
"พี่เอาข้าวมาให้เผื่อแล้วนะ..น้ำไม่ต้องไปเอาเอง" ไอ้ไฟยื่นกล่องข้าวเช้าให้ผมพวกมันออกไปวิ่งออกกำลังกายั้แ่เช้ามืดเพิ่งจะกลับมา
"ขอบใจ" ผมรับกล่องข้าวมาถือไว้
"วันนี้พวกพี่ออกไปดูงานกับนายนะ..กลับอีกทีก็คงดึกๆ" ไอ้ดินพูดบอก
"อืม" ผมตอบรับสั้นๆเป็อันรับรู้
"ถ้าอยู่ในบ้านเบื่อๆก็ออกไปเดินเล่นได้นะ..อ๋อ พี่ตั้มบอกว่าจะมีคนมาสอนหนังสือประมาณบ่ายสองเป็เวลาเดียวกับที่พวกพี่สองคนต้องออกไปดูงานกับนายพอดีเลยกว่าจะถึงเวลาพวกเรามีเวลาอยู่ด้วยกันตั้งหลายชั่วโมง น้ำอยากออกไปเที่ยวไหนไหม ออกไปด้านนอกได้นะที่นี่นายให้อิสระกับทุกคน" ไอ้ดินพูด
"ไม่รู้จะไปไหนอะเพราะไม่เคยไปไหน" ผมตอบรับมันไปตามความจริง
"ถ้าอย่างนั้นไปขับรถเล่นกับพวกพี่ดีไหม?" ไอ้ไฟถาม
"อืม..ก็ดี" พวกเราสามคนกินข้าวกันเสร็จแล้วจึงอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกไปข้างนอกพวกมันพาผมเดินมาแถวบ้านใหญ่เพื่อเอากล่องข้าวที่ล้างเรียบร้อยแล้วมาเก็บ
"อ้าว..พวกมึงจะออกไปเที่ยวไหนกันวะแต่งตัวซะหล่อเชียว" พี่ตั้มเดินผ่านมาพอดีก็เลยทักพวกเรา
"พาน้ำออกไปขับรถเล่นน่ะพี่" ไอ้ไฟตอบ
"สวัสดีครับพี่ตั้ม..พี่กินข้าวเช้าแล้วหรอครับ?" ผมทักทายพี่ตั้ม
"กินแล้วล่ะ..ว่าแต่มึงเถอะพวกสองตัวนี้เลี้ยงดีล่ะสิถึงได้เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นมาบ้างแล้ว" พี่ตั้มพูดแซว
"พวกผมเลี้ยวดีอยู่แล้วพี่ "ไอ้ไฟพูด
"เออ..กลับมาให้ทันบ่ายสองล่ะมึง ขับรถดีๆเว้ย" พี่ตั้มพูด เมื่อบทสนทนาจบลงไอ้สองแฝดก็พาผมมาที่โรงจอดรถที่นี่มีรถมอเตอร์ไซค์จอดเรียงรายกันอยู่หลายคันแถมทุกคันยังมีกุญแจเสียบเตรียมไว้พร้อมใช้งาน ไอ้ดินเข็นรถคันใหญ่ออกมาจากนั้นขึ้นคร่อมแล้วกดสตาร์ทรถ มันส่งหมวกกันน็อคให้ผมใส่
"ขึ้นมาเลยน้ำ" ผมยืนงงเพราะไม่รู้ว่าต้องขึ้นยังไงรถก็เสือกสูงเกินไป
"เดี๋ยวพี่สอน..น้ำเหยียบที่วางเท้าตรงนี้ด้วยขาข้างนี้นะแล้วจับไหล่ไอ้ดินเอาไว้จากนั้นออกแรงขึ้นไปยืนด้วยขาที่วางเท้าไว้แล้วจากนั้นใช้ขาอีกข้างคร่อมขึ้นไปบนเบาะรถ" ไอ้ไฟอธิบายให้ผมฟังผมจึงทำตามที่มันสอนแต่เกือบตก ดีนะมีมันช่วยคอยประคองไว้จากนั้นไอ้ไฟก็ขึ้นซ้อนข้างหลังผมอีกที
ไอ้ดินขับรถออกมาจากรั้วบ้านหลังใหญ่มุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่ที่นี่อยู่ใจกลางเมือง ผมมองตึกสวยงามนับพันตลอดข้างทางที่นี่ค่อนข้างรถติดมากแต่ดีที่เราขับมอเตอร์ไซค์ก็เลยไม่ต้องจอดไฟแดงนานๆเหมือนรถยนต์
"นั่นคือห้างที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด..ไว้วันไหนพวกพี่ว่างจะพามาเดินเล่นนะ" ไอ้ไฟพูดแล้วชี้ไปที่ตึกสวยทันสมัยที่อยู่อีกฝั่งของถนน
"เดี๋ยวแวะนั่งเล่นคาเฟ่ก็แล้วกันนะ แดดเริ่มแรงแล้ว"ไอ้ดินพูดก่อนจะเลี้ยวเข้าจอดหน้าร้านร้านหนึ่งที่อยู่ติดข้างถนนใหญ่
"เดี๋ยวพี่ช่วย" ไอ้ไฟยกผมลงจากรถ รู้สึกอายชะมัดแต่ไม่อยากด่ามันก็อยู่ในที่สาธารณะพวกมันพาผมเดินเข้าไปในร้านอาหารที่เรียกว่า'คาเฟ่' ในร้านเปิดแอร์เย็นเฉียบ
"ว้าว~ขนมเยอะแยะเลยอ่ะ" ผมรีบเดินไปยืนเกาะชั้นวางที่เป็กระจกใสข้างในมีเค้กและขนมแปลกๆมากมายวางเรียงรายกันอย่างสวยงามบางชิ้นมีผลไม้วางบนเค้กโคตรน่ากินชะมัด
"น้ำอยากกินชิ้นไหนเลือกเลยเดี๋ยวพี่ซื้อให้" ไอ้ดินมายืนซ้อนด้านหลังผมแล้วพูดถาม
"เอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้" ผมชี้ไปที่ขนมหลายอย่างที่ผมอยากกินซึ่งมันก็เกือบหมดตู้
"เดี๋ยวก่อน..เอาแบบนี้ดีกว่า พี่ให้เราเลือกแค่ 2 ชิ้นที่เราชอบที่สุดจากทั้งหมดถ้าสั่งทุกอย่างมากินเดี๋ยวก็ได้เข้าโรงพยาบาลแน่" ไอ้ดินพูด ผมยอมทำตามที่มันบอกเลือกเค้กที่น่ากินที่สุดไป 2 ชิ้น
"เอา 2 ชิ้นนี้ที่น้องเขาชี้นะครับ" ไอ้ดินพูดสั่งกับพนักงานสาวที่มองมันด้วยแววตาเปล่งประกายหยาดเยิ้ม
"แล้วรับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?" พนักงานสาวถามด้วยท่าทางเขินอาย
"เอาอเมริกาโน่ 2 แก้วกับโกโก้เย็นอีกหนึ่งครับแค่นี้แหละครับ"
"น้ำ..เราไปหาที่นั่งกันเถอะเดี๋ยวไอ้ดินตามมาทีหลังเอง"ไอ้ไฟสะกิดไหล่ผมผมจึงเดินตามมันไป มันเลือกที่นั่งที่เป็โซฟาขนาดกลาง 2 ตัวหันหน้าเข้าหากันและมีโต๊ะกระจกใสอยู่ตรงกลาง
"เรานั่งกับพี่นะส่วนไอ้ดินให้มันนั่งคนเดียว" ผมเออออตามมันไป นั่งรอไม่นานไอ้ดินก็มาพร้อมถาดเค้กและน้ำที่เราสั่งไปเมื่อกี้
"กูว่าแล้ว" ไอ้ดินพูดพร้อมมองหน้าไอ้ไฟ
"วางถาดลงเร็วๆสิวะน้ำรอกินเค้กอยู่เห็นไหม " ไอ้ไฟพูดทำให้ไอ้ดินวางถาดลง ผมรีบหยิบจานเค้กทั้ง 2 ชิ้นออกมาจากถาดจากนั้นตักมันเข้าปากกินอย่างมีความสุข ไอ้ดินนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับผมมันหยิบแก้วโกโก้มาวางใกล้จานเค้กให้
"พวกมึงกินอะไรกันน่ะ?" ผมเคี้ยวเค้กตุ้ยๆถามไอ้สองตัวด้วยความสงสัยว่าไอ้อเมริกาโน่มันคืออะไร
"กาแฟน่ะ" ไอ้ไฟตอบ
"ยังเด็กอยู่เลยทำไมถึงกินกาแฟกันล่ะ?"
"พวกพี่ต้องทำงานก็เลยต้องกินกาแฟเพื่อไม่ให้ง่วงตอนไปทำงานกับนายยังไงล่ะ" ไอ้ดินตอบ
"ขอลองกินบ้างได้ป่ะ?" ผมชะเง้อหน้าไปมองกาแฟที่อยู่ในแก้วมัน
"ไม่ได้..ให้โตกว่านี้ก่อนนะ"
"ก็ได้"
"วันนี้ตั้งใจเรียนด้วยนะ..ถ้าครูที่มาสอน สอนถึงครบหลักสูตรที่น้ำต้องเรียนแล้ว น้ำก็จะได้ไปเรียนที่โรงเรียนตามเพื่อนทัน"
"โรงเรียนหรอ..ถ้าอย่างนั้นขอนายให้อยู่โรงเรียนเดียวกับพวกมึงนะ"
"ทำไมถึงอยากอยู่กับพวกพี่ล่ะ?" ไฟยิ้มกรุ่มกริ่มด้วยความดีใจ
"ก็จะได้ให้พวกมึงเลี้ยงขนมทุกวันเลยไง" เด็กน้อยพูดออกไปตรงๆด้วยความใสซื่อ
(เมียคนเดียวพวกเราเลี้ยงได้อยู่แล้ว หึหึ) สองแฝดพูดกับตัวเองในใจ
10K
