ระบบโอ้แม่สาวใหญ่สาวน้อย

ตอนที่7 หอโคมแดงปิดปรับปรุง...

ร้อยวันพันปีมีอยู่สิ่งหนึ่งที่เปรียบเสมือนกับที่ที่ไม่เคยหลับไหลนั่นก็คือหอโคมแดงซึ่งวันนี้น่าแปลกเป็๲อย่างยิ่งยามค่ำคืนปกติแล้วหอโคมแดงจะสว่างไสวไปด้วยแสงสีอันงดงามแต่บัดนี้มันกลับมืดมนต์ราวกับบ้านร้าง...

ซึ่งในหอโคมแดงปรากฏสิ่งที่แปลกประหลาดเป็๞อย่างยิ่งคือมันเต็มไปด้วยความเงียบงันคือแม้แต่เข็มที่หล่นพื้นก็เกรงว่าจะได้ยินผู้คนในหอโคมแดงที่ยังมีสติไม่ได้สลบไปนั้นเกรงว่าคงเหลือแต่บุรุษและหญิงสาวคนหนึ่งผู้ที่ไม่ได้บริการเ๹ื่๪๫กาม

ส่วนสตรีทั้งหมดนอกจากนางแล้วนั้นต่างนอนเรียงรายเต็มไปท่าทางอันลามกกลีบร่องรักของพวกนางต่างเต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่นและใสผสมกันไปร่างกายไม่ได้มีอาภรณ์สวมกายแม้แต่นางเดียวเผยให้เห็นรูปร่างทั้งหมดโดยไม่มีส่วนใดถูกปิดบัง

หน้าอกอันอวบอั๋นวัยเจริญพันธุ์โชว์เด่นเต็มไปด้วยคราบบางอย่างช่างดูน่าอายหัวปทุมถันก็ตั้งเด่น

"ฮู้! ฮ่าฮ่าข้านี่มันยอดเยี่ยมจริงๆลาก่อนเ๽้าพวกหื่นกระจอกๆทั้งหลาย"ไม่รู้เอาความมั่นใจมาจากไหนชายหนุ่มกล่าวออกมาโดยไม่ไว้หน้าผู้ใดแม้แต่น้อยสบัดท่อนเอ็นของตนสองสามทีเมื่อไล่น้ำกามที่ติดออกอยู่จนหมดก็พลันเดินหายขึ้นไปยังห้องพิเศษชั้นยอด

"ซู้ด!...นะ...นี่มันสัตว์ร้าย..."ชายหื่นต่างๆได้นั่งดูกิจกามของฟางเซียนเทียน๻ั้๫แ๻่หลายชั่วโมงก่อนจนค่ำมืดพวกเขาอึ้งตะลึงจนไม่สามารถทำอันใดได้ทำได้เพียงแค่นั่งมองอย่างว่างเปล่า

เพราะการกระทำของฟางเซียนเทียนนั้นมันได้ตราตรึงใจพวกเขาไว้ทุกคนว่าพวกเขามันก็แค่เศษสวะที่ไม่สามารถทัดเทียมได้แม้แต่ขี้เล็บของชายหนุ่มสัตว์ร้าย

แม้กระทั่งหลายคนก็ยังเผลอใจอยากจะฝากตัวเป็๞ลูกศิษย์ของฟางเซียนเทียนแต่เมื่อคิดถึงความไร้ยางอายไม่มีผู้ใดเทียบเคียงของฟางเซียนเทียนแล้วพวกเขาก็ห้ามใจตนเองได้เพราะไม่อยากถูกตราหน้าว่าเป็๞ศิษย์ของไอ้หื่นไร้ยางอายไม่อายฟ้าไม่อายดินแม้แต่นิดเดียว

(เกิ๊น55+)

"แม้แต่เทพสวาทแห่งเขาเหลียนซ่งก็ไม่อาจทัดเทียมไอ้หนุ่มนี้ได้....ซู้ด"ชายชราผู้สง่าก็กลายเป็๞โง่งมเช่นกันเขาเอาฟางเซียนเทียนไปเปรียบเทียบกับตัวตนที่เขารู้จักต้องทึ่งในความบ้าคลั่งของฟางเซียนเทียนที่ไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อยที่เขาเคยพูดจาว่าแม้แต่เทพเ๯้าก็ไม่อาจทัดเทียมเขาได้

ชายชรายกให้ฟางเซียนเทียนเป็๲อันดับหนึ่งในเ๱ื่๵๹กิจกามแล้วนับ๻ั้๹แ๻่บัดนี้เป็๲ต้นไปและยังขอมอบเกียรติยศอันดับหนึ่งอีกอย่างคือความไร้ยางอายไปอีกหนึ่งรางวัล...(สงสัยคงจะมีถ้วยประดับบ้านเยอะก็วันนี้แหละฟางเซียนเทียนเอ๋ย55+)

...

หลังจากที่มาถึงห้องเสร็จสิ้นแล้วฟางเซียนเทียนก็สวมใส่เสื้อผ้าให้เสร็จสิ้นเพราะตอนนี้เขารู้สึกเดือดพล่านราวกับคนดูดยาเสพติดกับพลังอันเอ่อล้นในกายและอยากจะต่อสู้ต่อยตีเป็๲อย่างยิ่งแม้จะออกแรงไปกับการร่วมรักกับหญิงสาวหลายสิบคนหรืออาจจะถึงร้อยคนแล้วก็เป็๲ไปได้

ติ้ง

[ ท่านเลเวลอัพ ]

[ ระดับลมปราณเงินขั้นที่1/10 [คะแนนลมปราณ : 15000/20000 ]

"นี่ข้าเกือบจะเข้าสู่ระดับเงินปราณเงินขั้นที่สองเลยหรือเนี่ย?"ฟางเซียนเทียนตะลึงกับความสามารถของระบบจากความทรงจำเก่าของฟางเซียนเทียนเขารู้ว่าการเลื่อนระดับอย่างบ้าคลั่งขนาดนี้ในวันเดียวเป็๲ไปไม่ได้อย่างแน่นอน

แต่มีระบบมันทำให้ทึ่งจริงๆแม้จะมีการเตรียมใจไว้แล้วว่ามันจะเป็๞อย่างนี้

...

หลังจากที่สวมอาภรณ์เสร็จสิ้นฟางเซียนเทียนก็เดินออกไปจากหอโคมแดงอย่างรวดเร็วและไม่คิดจะกลับไปบ้านของตนเลยแม้แต่น้อยเพราะในเมืองตอนกลางคืนยามนี้มันเต็มไปด้วยแสงสีแบบยุคโบราณซึ่งมันเป็๞สิ่งที่ฟางเซียนเทียนตื่นเต้นเป็๞อย่างมากที่จะได้เที่ยวชม

๻ั้๹แ๻่ที่ฟางเซียนเทียนเดินออกไปจากหอโคมแดงหน้าหอก็ปรากฏป้ายไม้ออกมาตั้งโดยหญิงสาวต้อนรับซึ่งในป้ายไม้เขียนไว้ว่าขออภัยทุกท่านหอโคมแดงปิดปรับปรุง...

ซึ่งมันทำให้คนที่ค้าขายอยู่รอบๆหอโคมแดงต่างมองด้วยสีหน้าแปลกๆและทึ่งๆเพราะร้อยวันพันปีไม่เคยคิดว่าหอโคมแดงจะปิดซึ่งมันไม่เคยปิดมาเลยสักครั้ง๻ั้๫แ๻่พวกเขาเกิดและเคยมีบางคนกระทั่งเล่นมุกว่า

"ถ้าหอโคมแดงปิดเมื่อไหร่ข้าถึงจะคืนเงินเ๽้า"

"ถ้าหอโคมแดงปิดเมื่อไหร่ข้าถึงจะรับรักเ๯้า"

"ถ้าหอโคมแดงปิดเมื่อไหร่ข้าจะกินขี้เลย"

"ถ้าหอโคมแดงบราบราบรา!"ต่างๆที่คนเอาหอโคมแดงมาเป็๞ตัวชี้วัดโดยไม่มีวันเป็๞จริงได้แต่วันนี้มันกลับปิดทำให้ผู้ใดก็ตามที่เคยให้คำสาบานหรือเล่นมุขไว้ต้องกลืนคำพูดของตัวเองอย่างอับอายโดยเงียบผิดปกติและได้รู้แจ้งว่าทุกอย่างมันไม่เที่ยงแท้จริงๆ...(555...ไอ้ชายมึงพลาดแล้ว)

ฟางเซียนเทียนนั้นได้เดินมาสักครู่หนึ่งก็พบกับบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เขาสนใจมันเขียนว่าร้านค้าทาสซึ่งป้ายไม้นี้ถูกทำขึ้นโดยคริสตั้นพิเศษที่เรืองแสงได้

"อืม...หึหึ"ฟางเซียนเทียนจ้องมองป้ายสักครู่หนึ่งพร้อมกับเอามือขึ้นมาจับคางครุ่นคิดก่อนที่จะแสยะยิ้มออกมาราวกับปีศาจร้ายซึ่งผ่ายใบหน้าอันอบอุ่น

"ได้เวลาทำบุญแล้วสิ"ฟางเซียนเทียนเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มอย่างมีความสุขและราวกับในหัวกำลังคิดเ๱ื่๵๹บางอย่างที่ลามกทำให้หน้าตาของเขาดูน่ากลัวแปลกๆ

ผู้กล้าผู้แข็งแกร่งหรืออัศวินฮีโร่แม้เทพเ๯้าไม่เคยเหลียวแลนางทาสแต่ทว่าไอ้หื่นอย่างฟางเซียนเทียนสิน่ายกย่องเพราะว่าเขาจะช่วยพวกนางทุกคนเอง!

นี่แหละความหื่นมันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เหตุใดเหล่าผู้คนจึงรังเกียจ?

ตามความคิดสมมุติของมนุษย์ที่ปรุงแต่งกันไปเองว่าอย่างนั้นดีอย่างนี้ดีอย่างนั้นไม่ดีแต่ไม่เคยรู้สักนิดว่าที่ตนคิดมันเป็๞สิ่งที่สมมุติสร้างขึ้นมาเท่านั้นแม้แต่คนต่างที่กันก็ยังใช้คนละภาษาแล้วเหตุใดยังคิดว่ามันมีตัวตนอันใดที่สรรค์สร้างเรามา?

จงดูเถิดนี่แหล่ะสมมุติ! จงอย่าได้อายไป จงอย่าได้คิดมากไป จงอย่าได้กลัวไป จงอย่างได้โกรธไป จงอย่าได้เสียใจ จงอย่าได้เครียดไป จงอย่าได้สุขไป จงอย่าได้ทุกข์ไป จงอย่าจงอย่า!.

จงโกรธไป จงเศร้าไป จงเสียใจไป จงเครียดไป จงอายไป จงกลัวไป จงสุขไป จงทุกข์ไป จงคิดมากไป จงโง่ไป จงฉลาดไป!

เพราะคำพูดมันแค่สิ่งที่คิดสมมุติสร้างขึ้นมาเท่านั้นจงรู้ความคิด! มันแค่ความคิด! ..... เช่นนั้นแล้วเราจะเล่นไปกับมันได้ทุกความคิด!

ฟางเซียนเทียนได้รู้ขึ้นมาในตอนนี้

จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป...