ตอนที่ 11
ร่วมทำเควส
“เหล่านักผจญภัยอย่างพวกท่านคงได้ทราบเื่ราวคร่าวๆมาแล้ว ถึงข้าจะไม่ทราบก็ตามว่าพวกท่านไปได้ยินเื่ราวพวกนั้นมาจากไหน”วินย่าพูดก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าของกวีก่อนจะหันไปทางผนังแล้วชี้ไปที่ผนังด้านหนึ่งของโดมหลังคารูปวาดบนนั้นเหมือนตอนก่อนสร้างตัวละครไม่มีผิด เป็เื่ราวของเหล่าเทพทั้ง 5ที่ช่วยกันปกปักรักษาโลกใบนี้เอาไว้จากมอนสเตอร์ที่กำลังจะพยายามทำลายโลกใบนี้โดยเหล่าทวยเทพได้ขอกำลังจากโลกอีกใบหนึ่งหรือก็คือเหล่าผู้เล่นให้มาช่วยเหลือโลกใบนี้นั่นเองเนื้อเื่พื้นฐานพวกนี้มีบอกเอาไว้ั้แ่เริ่มเกมแล้ว
“แต่แรกเริ่มเดิมทีโลกใบนี้มีเทพอยู่พระองค์เดียวนั่นคือ คราวเทพแห่งความตายและชีวิต”วินย่าชี้ไปที่เทพที่ถูกวาดเอาไว้ตรงกลางภาพของเทพบนฝาผนัง รูปของเทพแต่ละองค์เหมือนเทวรูปของพวกท่านมากจะมีเพียงเทพองค์ตรงกลางอย่างคราวเท่านั้นที่ไม่ทราบว่าเทวรูปของท่านเป็อย่างไรเพราะยังไม่มีใครเคยเห็น
“ชีวิต? ไม่ใช่แค่ความตายเหรอครับ”กวีถามด้วยท่าทีสงสัยเนื้อเื่ในเกมรวมถึงข่าวที่กวีอ่านมาล้วนแล้วบอกว่าเทพองค์ที่ 5เป็เทพแห่งความตายทั้งนั้น พึ่งจะเคยได้ยินคำว่า “และชีวิต” จากท่านวินย่านี่เอง
“ความตายและชีวิตล้วนเป็สิ่งเดียวกันพระองค์เป็ผู้มอบชีวิตและเป็ผู้รับชีวิตที่ดับสูญไปเช่นเดียวกันท่านจึงเป็เทพแห่งชีวิตที่เป็ผู้ให้กำเนิดทุกสิ่งแม้แต่เหล่าเทพองค์อื่น ๆ”วินย่าเล่าออกมาด้วยท่าทีนับถืออย่างเลื่อมใสหากที่เธอเล่าเป็จริงงั้นก็หมายความว่าแต่เดิมเทพต้นกำเนิดก็คือคราวและให้กำเนิดเทพทั้ง 4 ออกมาเป็ผู้ช่วยดูแลโลกใบนี้สินะงั้นคราวก็เป็เทพสูงสุดเลยไม่ใช่หรือแบบนั้นมันยิ่งแปลกเกินไปหากไม่มีการสร้างเทวรูปของเทพที่ยิ่งใหญ่เหนือเทพองค์อื่นทั้งๆที่มีเทวรูปของเทพองค์อื่นแท้ ๆ
“แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเทวรูปของท่านละครับ”กวีถามออกไปตรงๆ เพราะยิ่งฟังก็ยิ่งมั่นใจว่าเทพรูปของคราวหายไปจริง ๆ
“พวกมอนสเตอร์.....”วินย่าตอบพลางชี้ไปที่อีกมุมหนึ่งของผนังภาพบนนั้นเป็ภาพของสัตว์ประหลาดหน้าตาน่ากลัวกำลังคืบคลานขึ้นมาบนท้องฟ้าและภาพต่อมาก็คือภาพของเหล่าทวยเทพกำลังต่อสู้กับปีศาจพวกนั้นก่อนที่ผนังส่วนต่อไปจะเหลือเพียงรอยแตกร้าวของการพังทลายเท่านั้น
“พวกมันเป็หนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ท่านคราวทรงมอบชีวิตให้แต่พวกมันกลับคิดคดอยากจะเอาพลังอำนาจของเหล่าเทพมาเป็ของตนเองพวกมันที่แข็งแกร่งขึ้นจากการดูดซับพลังของผืนโลกหันคบดาบเข้าใส่ท่านคราวจนกระทั่งท่านต้องสละพลังทั้งหมดเพื่อขังมันเอาไว้ใต้ผืนโลกที่มันเกิดมา”วินย่าตอบพลางถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเศร้าๆ
“งั้นเทวรูปของท่าน...”กวีแสดงสีหน้าลำบากใจออกมาทันทีถ้าหากเทพดับสูญไปแล้วก็อาจจะไม่มีเทวรูปก็เป็ได้หรือความสงสัยของเหล่าผู้เล่นจะเป็เพียงความสงสัยเท่านั้นจริง ๆ
“แตกสลายไปแล้ว พร้อมกับการเสียสละพลังของท่าน”วินย่าตอบออกมาด้วยท่าทีเศร้าสร้อยหากเทวรูปสลายไปแล้วก็ไม่แปลกที่จะไม่เห็นเทวรูปอยู่ที่ไหนงั้นก็หมายความว่าเทวรูปองค์ที่ 5เป็แค่ข่าวลือหรอกหรือ
“แต่ไม่ต้องห่วงท่านยังทรงอยู่ในใจของพวกเราเสมอ หากสักวันท่านสามารถพื้นกลับมาได้ก็คงดี”วินย่ายิ้มออกมาบางๆแม้ใบหน้าจะยังคงมีความเศร้าอยู่เธอเป็ลูกหลานของเผ่าที่เชื่อว่าพวกตนกำเนิดมาเพื่อปกป้องเหล่าทวยเทพคนทุกรุ่นต่างเชื่อว่าสักวันเทพแห่งความตายและชีวิตจะกลับมาอีกครั้ง
ติ๊ง...
อยู่ ๆเบื้องหน้ากวีก็ปรากฏหน้าจอสี่เหลี่ยมผืนผ้าขึ้นมาเสียอย่างนั้นมันคือหน้าจอเควสที่จะเด้งขึ้นมาเมื่อ npcมอบเควสให้กับผู้เล่น
เควส : เทวรูปที่หายไป
ความยาก : C
เทวรูปของเทพแห่งความตายและชีวิตแตกสลายไปเพราะพลังแห่งความมืด เพื่อฟื้นคืนพลังของท่านจงตามหาและมอบคำภาวนาให้แก่ท่าน
รางวัล : ???????
ค่าประสบการณ์ : -
อยู่ ๆเควสของเทวรูปองค์ที่ 5ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากวี มันทำให้กวีโล่งใจขึ้นมาไม่น้อยเลยเพราะมันหมายความว่าเทวรูปองค์ที่5 ยังมีอยู่จริง เพียงแต่ต้องทำเควสเพื่อจะพบมันเท่านั้น
“นานแล้วที่ไม่มีนักผจญภัยมาสอบถามเื่พวกนี้ท่านช่วยรับสิ่งนี้ไปเป็ค่าตอบแทนที่ให้คนแก่ ๆอย่างข้าได้รำลึกความหลังเถอะ”วินย่ายิ้มออกมาก่อนจะนำขวดแก้วที่ใช้ตักน้ำในน้ำพุเมื่อครู่ออกมาให้กับกวี
“ขอบคุณ”กวีตอบพลางมองขวดน้ำที่ได้รับมาขวดน้ำใบนี้เป็ขวดธรรมดาที่ใส่น้ำจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เอาไว้มีผลช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตแถมยังลบค่าสถานะผิดปกติได้ด้วย
“ขอบคุณครับ”กวีตอบพลางมองไปยังผนังรอบๆ น่าเสียดายแม้จะยืนยันได้แล้วว่าเทวรูปองค์ที่ 5 มีอยู่จริงแต่ก็ไม่ทราบที่อยู่ของเทวรูปองค์ที่ 5 อยู่ดี
.
.
“ไม่ได้เื่ทุกคนรู้แต่ตำนานที่เล่าต่อ ๆกันมา ไม่มีใครรู้เลยว่าเทวรูปที่ว่าอยู่ตรงไหนกันแน่”เจถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเหนื่อยๆทุกคนในปาร์ตี้ต่างพยายามหาข้อมูลกันอย่างหนักจนเวลาข้างนอกตอนนี้น่าจะเป็่เวลาเช้าไปแล้วแต่ก็ได้มาแค่ข้อมูลเล็ก ๆน้อย ๆเท่านั้น
“แล้ว....นั่นมันอะไรกัน”กวีถามพลางหันไปมองทางมีนเธอเป็คนที่น่าเป็ห่วงที่สุดแต่พอกลับมารวมตัวกันกลับพบว่าเธออยู่ในสภาพอุปกรณ์สวมใส่เต็มตัวไปหมดทั้งเสื้อหนังเกราะแขนโซ่ถักรวมถึงรองเท้าขนสัตว์ด้วย นี่เธอไปถามข้อมูลจาก npc หรือไปทำเควสย่อยมากันแน่
“ก็.....พอเข้าไปคุยกับพวก npc แล้วพวกเขาก็ขอร้องให้ช่วยนี่นามีนก็เลยช่วยพวกเขาตามที่ขอเท่านั้นเอง”มีนตอบพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมาแต่หน้าของทุกคนต่างบอกเหมือนกันเลยว่า ก็นั่นล่ะเควสย่อยล่ะ
“เอาเถอะ แล้วได้ข้อมูลอะไรมาหรือเปล่า”กวีถามพลางส่ายหน้าด้วยท่าทีช่วยไม่ได้
“ไม่ได้ค่ะ...”มีนตอบด้วยท่าทีรู้สึกผิดอย่าว่าแต่ที่ตั้งของเทวรูปองค์ที่ 5 เลยแม้แต่ตำนานต่าง ๆมีนก็ยังไม่ได้ฟังมาเพราะมัวแต่ช่วยผู้คนในหมู่บ้านนั่นล่ะ
“งั้นก็ช่วยไม่ได้นะยังไงก็ไม่มีใครได้มาอยู่ดี”กวีตอบพลางเปิดหน้าต่างเควสขึ้นมาเควสของกวีเป็สิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่าพวกตนไม่ได้กำลังพยายามไล่จับอากาศกันอยู่
“ผมจะแบ่งเควสนี้ให้ทุกคนอย่างน้อยถ้าเจอเทวรูปทุกคนจะได้ค่ารางวัลจากภารกิจอย่างแน่นอน”กวีกดแชร์เควสให้กับเพื่อนๆในปาร์ตี้ เควสนี้ความยากเยอะพอสมควร ทั้ง ๆที่เควสส่วนใหญ่บนเกาะนี้มีความยากอยู่ที่F แท้ ๆ
“แบบนี้ค่อยมีความมั่นใจหน่อย”เจพอเห็นเควสเข้าก็รีบกดรับทันทียังไงก็ดีกว่าพยายามหาแล้วมารู้ทีหลังว่ามันเป็แค่ข่าวโคมลอยละนะ
“แล้วพวกเราจะไปหาเทวรูปที่ไหนกันละครับ พวกเราไม่มีข่าวอะไรเลย”ไบรท์ถามออกมาด้วยท่าทีสงสัยจนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครได้ตำแหน่งที่ชัดเจนมาสักคน
“มันก็มีอยู่ไม่ใช่หรือไงสถานที่ที่น่าสงสัยน่ะ”กวีถามพลางยิ้มออกมาช้า ๆก่อนจะเปิดแผนที่ของตนขึ้นมาเพื่อจะชี้จุดให้คนในปาร์ตี้ได้ดู
“ป่าหมอกม่วง.......”ทุกคนต่างพูดออกมาเป็เสียงเดียวกันพร้อมทำหน้าใกันอย่างมากแค่เ้าทหารตัวหนอนที่หลุดออกมาจากป่าพวกเขายังต้องรุมกันเพื่อเอาชนะเลยนะขืนเข้าไปในป่ามีหวังไม่รอดแน่ ๆ
“เกมเปิดมาเป็เดือนแล้วแต่ยังไม่มีใครเคยเห็นเทวรูปองค์ที่ห้ามาก่อนงั้นก็หมายความว่ามันซ่อนเอาไว้ในที่ที่พวกเราไม่สามารถเข้าไปได้ไงล่ะ”กวีพูดออกมาด้วยท่าทียิ้มๆ ความจริงกวีเดาตำแหน่งของเทวรูปเอาไว้แต่แรกแล้วแต่ก็อยากหาข้อมูลก่อนเพื่อจะเอาให้แน่ใจว่าต้องเข้าไปเสี่ยงในป่าหมอกม่วงจริง ๆหรือเปล่าเพราะบอกตามตรงว่าหากเข้าไปแม้แต่ตัวกวีก็อาจจะไม่รอด
“ไม่มีที่อื่นแล้วเหรอพี่กวีป่าหมอกม่วงมัน....”เจหน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัดโดยเฉพาะตอนนี้ที่เจรับหน้าที่เป็แทงค์ให้ปาร์ตี้ ขืนเข้าไปแล้วเจอพวกโหด ๆมีหวังตายแน่ๆ
“ก็มีอีกจุดนะที่ผมสงสัย”กวีตอบด้วยท่าทีโคตรจะไม่น่าไว้ใจทำเอาเจไม่ทราบจะถามต่อดีหรือไม่ เพียงแต่กวีไม่รอให้เจถามเขากลับเปิดแผนที่ออกมาอีกรอบทันที
“ข้างล่างนี่ไง”กวีชี้ไปที่ส่วนฐานของเกาะเริ่มต้นอย่างที่บอกเกาะเริ่มต้นเป็เกาะลอยฟ้าเช่นนั้นก็ต้องมีแผ่นดินอีกด้านหนึ่งให้สำรวจ
“พวกเราไม่มีปีกนี่นา งั้นก็ต้องห้อยตัวลงไปจากขอบแผนที่แล้วถ้าเกิดตกลงไปจะเป็ไงล่ะครับ”พอเจไม่กล้าถามต่อเก่งจึงเป็คนถามออกมาแทน
“ดูเหมือนพวกเราจะตกลงไปตายข้างล่างนะจากข้อมูลแล้วคนที่เคยทำแล้วตกลงไปบอกว่าเขาเกิดใหม่ที่หมู่บ้านด้านล่างไม่ได้กลับขึ้นมาเกิดข้างบนทำให้เขาต้องติดอยู่ในหมู่บ้านที่มีมอนสเตอร์เลเวลสองร้อยกว่า ๆป้วนเปี้ยนรอบ ๆโดยไม่ได้รับพรจากเทวรูปเลยสักองค์อ่อ....ดูเหมือนคนคนนั้นจะลบตัวละครทิ้งแล้วเล่นใหม่เอานะไม่ต้องห่วงเขาหรอก”กวีตอบด้วยรอยยิ้มสบายๆเช่นเดิม ทั้ง ๆที่ความเสี่ยงนั่นทำเอาทุกคนส่ายหัวรัว ๆทันที แบบนั้นสู้ไปตายในป่าหมอกม่วงยังจะดีซะกว่า เพราะต่อให้ตายกลับมาก็ยังเลเวล 10เหมือนเดิม
“งั้นก็ต้องเป็ป่าหมอกม่วงจริงสินะ”เจว่าพลางถอนหายใจออกมา
“แล้วพวกเราจะเอาตัวรอดไหวเหรอครับข้างในนั้นมีแต่มอนสเตอร์เลเวลสูง ๆนะครับ”ไบรท์ท้วงพลางทำสีหน้าลำบากใจออกมา
“ไม่ต้องห่วงอีกสักพักพวกเราก็คงได้กำลังเสริมแล้ว”กวีตอบพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ของร้านอาหารที่พวกตนมานั่งรวมตัวกันอย่างสบายใจร้านอาหารร้านนี้เป็ร้านเล็ก ๆให้ผู้เล่นมากินอาหารราคาถูกได้และที่สำคัญมันอยู่ห่างจากทางเข้าหมู่บ้านไม่มากอีกด้วย
วูบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
พวกเจยังไม่ทันถามอะไรต่อ อยู่ ๆแสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นที่ตรงประตูทางเข้าหมู่บ้านแสงนั่นมีจำนวนเยอะมาก ๆแถมคนที่ออกมายังเป็ผู้เล่นที่ถืออาวุธแบบเดียวกับที่พวกกวีใช้ด้วยนับเป็กองกำลังที่น่าใมาก
“บ้าจริงไม่พอเหรอเนี่ย”ชายคนหนึ่งในกลุ่มทุบพื้นด้วยท่าทีเจ็บใจความจริงเจกำลังจะถามกวีอยู่หรอกว่าคนพวกนั้นเป็ใครแต่พอเห็นหน้าเจก็จำได้ทันทีว่าคนพวกนั้นคือคนของกิลด์กรีนโลตัสที่มารับสมัครคนก่อนหน้านี้นั่นเอง
“ช่วยไม่ได้”ชายคนหนึ่งในกิลด์กรีนโลตัสพูดก่อนจะเอาหอกเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋ามันเป็หอกที่ผูกธงที่วาดสัญลักษณ์ของกิลด์กรีนโลตัสเอาไว้ด้วย
“รับสมัครคนเลเวลสิบจำนวนมากพวกเราจะฆ่าบอสแห่งป่าหมอกม่วงเพื่อตามหาเทวรูปองค์ที่ห้าเทพแห่งความตาย”เสียงประกาศของชายคนนั้นทำเอาพวกของกวีสะดุ้งโหยงนี่พวกนั้นก็ตามหาเทพแห่งความตายด้วยงั้นเหรอ
“ไปกันเถอะแค่พวกเราผ่านป่าหมอกม่วงไม่ได้หรอกนะ”กวีได้ยินเสียงประกาศก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปหากลุ่มคนของกิลด์กรีนโลตัสทันทีไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่กิลด์ใหญ่มีชื่อเสียงจะมารับสมัครคนบนเกาะเริ่มต้นพวกเขาสามารถรับสมัครคนจากข้างล่างได้อย่างง่ายดายแถมยังได้คนที่พร้อมใช้งานกว่าเป็ไหน ๆสิ่งเดียวที่ทำให้กิลด์แบบนั้นมาหาสมาชิกบนเกาะเริ่มต้นก็มีเพียงข่าวเื่เทวรูปองค์ที่5 ที่อยู่ ๆก็ถูกขุดขึ้นมาอยู่หน้าแรกของเว็บบอร์ดเก่า ๆนั่นเอง
606
![[MHA] ก็แค่คนไร้ค่า (Omegaveres)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1641032252_94992900.webp)
