ต่อมาไม่นานนัก ในที่สุดรถสีดำหลายคันก็มาจอดยังโรงงานร้าง เคิร์ทเปิดประตูลงมาอย่างเร่งรีบ ชายหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวลในความปลอดภัยของหลานสาว แต่ยังไม่ทันได้เข้าไปในโรงงานเขาก็เห็นเงาราง ๆ ที่คล้ายกับหลานสาวของเขา
“หือ” เคิร์ทขยี้ตาตัวเองแรง ๆ นั่นหลานสาวสุดที่รักของเราไม่ใช่เหรอ? เพราะแสงจากดอกไม้เรือนแสงทำให้แม้จะไกลแต่ก็พอจะมองออกว่าเด็กผู้หญิงเป็ใคร แต่สิ่งที่เขาสงสัยคือใครคือผู้ชายคนนั้น!
พอได้ยินเสียงรถแน่นอนว่าเกวินย่อมรู้ว่าใครมา เขายืนขึ้นแล้วโบกมือให้เคิร์ทและคนของตระกูลคอฟอร์ด
“ลูกหลานของคุณปลอดภัยแล้ว มารับตัวเธอไป”
“เอริส! เอริสของน้า หนูไม่เป็อะไรใช่ไหมแก้วตาดวงใจของน้าเอ้ย” เคิร์ทสับตีผีวิ่งเข้ามาสวมกอดหลานสาวตัวน้อย หัวใจของเขาแทบแตกออกเป็เสี่ยง ๆ เขากังวลเหลือเกินว่าสภาพจิตใจของเอริสจะเป็ยังไง
“น้าเคิร์ท หรืออึดอัด”
“หนูไม่เป็อะไรใช่ไหม! พวกชั่วไม่ได้ทำอะไรหนูใช่ไหม”
“คุณลุงเขาช่วยหนูเอาไว้ พวกคนชั่วนอนหลับกันหมดแล้ว”
“หา?” เคิร์ทและคนที่เหลือพากันผงะ แล้วหันมามองเกวินเป็ตาเดียว
“ทุกคนเป็นักเวทย์แถมมีอาวุธาครบมือ ฉันทำให้มันใกล้ตายแล้ว ถ้าไปส่งโรงพยาบาลพวกมันอาจรอดถ้าพวกคุณเมตตาพอ”
“เมตตา? เมตตาบ้านคุณสิ มันบังอาจฉวยโอกาสลักพาตัวหลานสาวฉัน แถมส่งคนรับใช้เก่าแก่ของบ้านเข้าห้องไอซียู ทำไมคุณไม่ฆ่ามันให้ตาย” เคิร์ทะเิลง
‘แล้วบ้านฉันเกี่ยวอะไรด้วย’ เกวินกระพริบตาระรัว
“ไปตรวจสอบพวกมัน” เคิร์ทชี้นิ้วสั่ง
“ครับ!”
“คุณ พี่ชาย คุณเป็ใคร ทำไมถึงมาช่วยหลานสาวของฉัน ไม่สิ ฉันขอขอบคุณมากจริง ๆ ที่ช่วยหลานสาวฉัน แต่ฉัน้าคำตอบหลายอย่างจากคุณ”
“ก็ไม่มีอะไร ฉันก็เป็จอมเวทย์คนหนึ่งที่มีฝีมือติดตัวนิดหน่อย ฉันมีธุรกิจเป็ร้านน้ำเต้าหู้แผงลอย ตอนเช้าน้องสาวหรือไม่ก็พี่สาวคุณกับเด็กคนนี้มาอุดหนุนน้ำเต้าหู้ของฉัน ฉันทำนายล่วงหน้าว่าวันนี้เอริสจะต้องโดนลักพาตัว ฉันเตือนคุณลุงไปแล้วแต่เหมือนเขาจะไม่เชื่อฉันสักเท่าไหร่ ฉันเลยตัดสินใจออกตามหาเอริสเอง โชคดีที่เอริสยังเก็บสายคล้องกุญแจที่ฉันมอบไว้ให้กับตัว ไม่อย่างนั้นฉันคงมาช่วยเด็กไม่ได้”
“คุณเป็จอมเวทย์! ยอดเยี่ยม คุณมาจากตระกูลไหน พวกเรามาจากตระกูลคอฟอร์ด”
“คอฟอร์ด? ฉันรู้จักตระกูลพวกคุณ ฉันมีเพื่อนเก่าอยู่ในตระกูลของพวกคุณ”
“จริงเหรอ! ชื่ออะไร ผมชื่อเคิร์ท เป็ลูกชายของนายท่านประจำตระกูล ผมรู้จักทุกคนที่อยู่ในตระกูลคอฟอร์ด” เคิร์ทยิ้มกว้าง ที่แท้ก็คนกันเอง!
“เพื่อนของฉันชื่อ” เกวินยิ้ม ใบหน้าของเขาหวนนึกถึงอดีต แต่ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้แม้แต่เอริสก็ยังหันควับมามองหน้าเขา
“หม่ามี้!”
“หา!” เกวินผงะ
“หม่ามี้ของหนูชื่อ” เอริสยิ้มกว้างกล่าวด้วยน้ำเสียงภูมิใจ มันทำให้โลกของเกวินกำลังแตกเป็เสี่ยง ๆ
“คุณเป็เพื่อนของพี่สาวผม? ยอดเยี่ยม เอริสโชคดีจริง ๆ นี่ต้องเป็โชคชะตาแน่ พี่ชาย คุณยังไม่แนะนำตัวให้ฉันฟังเลยนะ”
“อะ..เอ่อ อะแฮ่ม ฉันชื่อเกวิน ฉันไม่ได้มาจากตระกูลจอมเวทย์ เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันต้องขอตัวก่อน”
“ไม่..” เอริสเอื้อมมือดึงแขนเสื้อของเกวินเอาไว้ ดวงตาสีครามจ้องมองคุณลุงโดยไม่ละสายตา วินาทีนี้ดอกไม้เรือนแสงกับคุณภูติเป็สิ่งไม่สำคัญ เมื่อสังเกตว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีปฏิเสธแต่อย่างใด เด็กน้อยก็เข้าไปเกาะแกะไม่ให้ห่าง ราวกับหวงแหนว่าเขาจะหายตัวไปแล้วไม่พบกันอีก
“แม่หนูน้อย ไม่ต้องกลัว น้าของหนูมารับแล้ว หนูจะปลอดภัย”
“ไม่เอา!!” เอริสะโ
“เอริส มากับน้ามา คุณลุงเขาต้องทำธุระนะ”
“ไม่เอา!” เอริสยังคงดื้อรั้ง เธอไม่อยากให้คุณลุงจากไป
ทั้งเกวินและเคิร์ทจนปัญญา ชายหนุ่มสองคนมองหน้ากันแล้วส่ายหน้าหัวเราะ
“ฉันขอไปโทรศัพท์ก่อน ขอฝากเอริสไว้กับคุณสักเดี๋ยวนะ”
“ได้” เกวินพยักหน้า เขามีความสุขที่ได้อยู่กับเอริส ถ้าได้อยู่กับเด็กคนนี้นานขึ้นหน่อยมันเป็ความคิดที่ไม่เลว เพราะหลังจากนี้คงพบหน้ากันยากหน่อย หลังจากที่ถูกลักพาตัว มาตรการรักษาความปลอดภัยคงต้องเข้มงวดขึ้น บางทีอาจจะไม่อนุญาตให้ออกไปไหนเองนานเป็เดือน
เคิร์ทเดินออกมาแล้วส่งสัญญาณให้จับตามองเกวินให้ดี ๆ ทุกคนจึงรับทราบ เขายังสงสัยอยู่ว่าเกวินเป็มิตรจริงหรือไม่ ยังดีที่ได้เบาะแสเขาจึงโทรศัพท์หาพี่สาว
“ฮัลโหล” น้ำเสียงอันเ็าประดุจราชินีน้ำแข็งดังออกมาจากอีกสาย แต่เคิร์ทชินแล้ว เขาจึงเข้าเื่ในทันที
“พี่ เอริสปลอดภัยแล้ว เอริสถูกช่วยก่อนที่เราจะมาถึงซะอีก”
“?” เงียบยังไม่ตอบสนอง
“เขาเป็จอมเวทย์ เขาบอกว่าเขาเป็เพื่อนเก่าของพี่ วันนี้เจอเอริสโดยบังเอิญและทำนายชะตาว่าจะโดนลักพาตัว เขาเตือนลุงซุนแล้วแต่ลุงซุนไม่เชื่อ เขาเลยลงมาเอง”
“เขาชื่ออะไร”
“เขาบอกว่าชื่อ[เกวิน] ไม่ได้อยู่ในตระกูลจอมเวทย์ พี่รู้จักเขาไหม”
“.....” ดวงตาของเบิกกว้าง หัวใจเต้นระส่ำจนแทบกระดอนออกจากอก เคิร์ทรับรู้ได้ถึงความคิดของพี่สาวแม้จะไม่เห็นสีหน้าหรือคำพูดก็ตาม แต่มีแค่ครั้งนี้เท่านั้นที่เขางุนงง เขาไม่เข้าใจพี่สาวเอาซะเลย
“พี่”
“พาเขามา” ตอบสั้น ๆ ก่อนจะตัดสายไป ทำให้เคิร์ทมึนงงยิ่งกว่าเก่า
“อะไรเนี่ย! น่าจะคุยกับลูกสักประโยคก่อน เฮ้อ! ขืนเป็แบบนี้ ชาตินี้ฉันจะมีพี่เขยไหมเนี่ย” เคิร์ทพร่ำบ่น แต่อย่างน้อยเขาก็เข้าใจเนื้อความของพี่สาว พี่สาวของเขาไม่ได้ปฏิเสธว่ารู้จักกับเกวิน ฉะนั้นข้อมูลน่าจะจริง ถึงขนาดเชิญมาที่บ้านด้วย แสดงว่าความสัมพันธ์ต้องไม่ธรรมดา
แต่ต่อให้แต่ก่อนจะไม่สนิทกัน แต่พอเขาได้ช่วยลูกสาวของบ้านคุณ คุณก็ต้องปฏิบัติกับเขาราวกับญาติใกล้ชิด
เคิร์ทเดินกลับมาอีกครั้งแล้วถามกับเกวิน
“คุณปลอบเอริสไปถึงไหนแล้ว”
“ไม่ไหว เด็กคนนี้ซนมาก เธอไม่ยอมปล่อยให้ฉันไป เธอจ้องฉันเหมือนฉันจะหายไปได้ทุกเมื่อ” เกวินส่ายหน้าเอือมระอาแต่ในใจแล้วยินดียิ่ง
“เฮ้อ ช่วยไม่ได้ คุณเป็คนช่วยเธอจากพวกคนชั่ว ในสายตาของเธอ คุณเป็ฮีโร่ของเธอ เป็คนที่ทำให้เธอปลอดภัย เธอรู้สึกว่าทุกอย่างมันไม่ปลอดภัย ไม่แปลกที่จะไม่ยอมปล่อยให้คุณไป” เคิร์ทก็ส่ายหน้า เขารู้จักหลานสาวของเขาดี อย่าดูถูกว่าเป็เด็กสามขวบเชียว เด็กคนนี้มีกลไกการป้องกันตัวเองที่ยอดเยี่ยม ขนาดต้องจ้างจิตแพทย์ชั้นนำมาประเมินเลยทีเดียว
“เธอไม่เชื่อใจแม้แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยและน้าชายของตัวเอง แต่ดันเชื่อใจคนนอกอย่างฉัน” เกวินรู้สึกว่ามันมีตรงไหนไม่ถูกต้องกันนะ?
“พี่ชาย คุณไว้หน้าฉันบ้าง! ฉันปวดใจจนถึงกระดูกแล้วเนี่ย ฉันเองก็อยากโดนหลานสาวน้วยแบบคุณบ้างเหมือนกัน”
“หึหึ”
“ไปกันเถอะ ถ้าส่งเด็กเข้าอ้อมกอดแม่ไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าคุณจะได้กลับบ้าน”
“ฉันขับมอเตอร์ไซน์มา”
“เดี๋ยวฉันจะส่งมอเตอร์ไซน์ไปไว้ที่บ้านคุณ”
“ตกลง” เกวินพยักหน้า เขาอุ้มเอริสไว้บนแขนแล้วกล่าวกับแม่หนูน้อยว่า
“เดี๋ยวลุงจะพาหนูไปหาหม่ามี้ ดีใจไหม”
“หนูคิดถึงหม่ามี้ หนูอยากเจอหม่ามี้มาก”
“ได้ ๆ” เกวินพยักหน้ารับพาเกวินขึ้นรถ แน่นอนว่าต้องเป็รถคันเดียวกันกับที่เคิร์ทนั่ง
เคิร์ทพยายามเล่นกับหลานสาว แต่เอริสสนใจเพียงเกวิน แต่เกวินตอบสนองกับเด็กน้อยได้ช้ามาก เพราะเขามัวแต่คิดมากเื่อื่น เขาไม่รู้ต้องเผชิญหน้ากับอีกครั้งยังไง การจากลาของเขากับเธอก่อนจะแยกกันค่อนข้างน่าประทับใจ และเขาก็ได้ช่วยชีวิตลูกของเธอเอาไว้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถแล่นเข้าสู่เขตตระกูลคอฟอร์ด แน่นอนว่าทุกคนย่อมเป็ห่วงความปลอดภัยของเอริส โชคยังดีที่ปิดข่าวเอาไว้แ่าทำให้นอกจากคนในบ้านหลักแล้ว คนอื่น ๆ ในตระกูลไม่รู้เื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้เลย
พอแม่หนูน้อยเห็นหม่ามี้ยืนรอที่หน้าประตูบ้าน เธอก็กระตือรือร้นที่จะวิ่งเข้าไปโผกอด ทันทีที่เคิร์ทผลักประตูออกไป เอริสวิ่งพุ่งตรงใส่หญิงสาวราวกับหัวะุ
“หม่ามี้!!” เอริสร้องไห้แล้วเข้าสวมกอดหม่ามี้ของเธอ
ที่เป็ดั่งราชินีน้ำแข็งเวลานี้กลายเป็คุณแม่ที่รักลูกยิ่งกว่าสิ่งใด เธอกอดและหอมเด็กน้อยในอ้อมอก ทะนุถนอมราวกับเป็สิ่งมีค่าที่ไม่อาจหาสิ่งใดมาทดแทนได้ ทุกคนอบอุ่นกับภาพนี้ โดยเฉพาะฮอลลี่ เธอเกือบทำให้ชีวิตของหลานสาวต้องเจอกับความวิบัติ จนกระทั่งเหลือบไปมองเห็นเกวินดวงตาของเธอจึงเบิกโพลง
“นาย! คนขายน้ำเต้าหู้ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”
“น้องสาว! อย่าเสียมารยาท คนนี้คือคนที่ช่วยเอริสเอาไว้”
“ห๊ะ?” ฮอลลี่ทำหน้าแทบไม่เชื่อ ไหนบอกว่าเป็จอมเวทย์ชั้นสูงไง ทำไมถึงกลายเป็เถ้าแก่ขายน้ำเต้าหู้ไปได้ล่ะ เกวินมองหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังทำโง่งม ไม่อยากคิดว่าเพื่อนเก่าของเขาจะมีน้องสาวที่โง่แบบนี้
“ฉันบอกเธอแล้วสาวน้อยว่าเด็กคนนี้จะถูกลักพาตัว แต่เธอหาว่าฉันแช่ง นี่แหละผลลัพธ์”
“นาย..ฉันรู้ ฉันผิดเอง แต่ใครจะไปรู้ว่านายจะเป็จอมเวทย์ทำนาย จอมเวทย์ทำนายที่ไหนขายน้ำเต้าหู้”
“ใครบอกเธอว่าฉันเป็จอมเวทย์ทำนาย? ถามพี่สาวเธอดูสิ ว่าฉันน่ายำเกรงขนาดไหน เอาล่ะ ฉันส่งเด็กคืนพวกคุณไปแล้ว ฉันกลับบ้านได้ยัง อ้อ! แม่มดน้ำแข็ง เธอติดน้ำแข็งใสฉันห้าร้อยถ้วย อนาคตฉันจะมาคิดบัญชีกับเธอ”
“คุณลุงอย่าไป” เอริสส่งเสียงเรียกเขาด้วยความเว้าวอน เกวินสะดุดกึก
“แม่หนูน้อย เธอปลอดภัยแล้ว หม่ามี้ของเธอเป็ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยม เธอจะไม่เป็อะไร”
“ไม่เอา หนูอยากให้คุณลุงอยู่ด้วย” เอริสทำทีจะร้องไห้อีกครั้ง มันทำให้เกวินจนปัญญา!
“คุณไม่ต้องหลบหน้าฉัน มีอะไรก็พูดตรง ๆ เลยดีกว่า” เอ่ยประโยคยาวออกมา มันทำให้น้องชายน้องสาวและคนรอบ ๆ พากันสับสน ทำไมผู้มีพระคุณถึงอยากหลบหน้าคุณหนู? เป็เพื่อนเก่ากันไม่ใช่เหรอ หรือมีความขัดแย้งอะไรกัน
เกวินลังเลอยู่สักพัก เขายืนเป็เสาไฟฟ้าอยู่ตรงหน้าก่อนที่จะเริ่มเคลื่อนไหว เธอเดินมาอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มก่อนที่จะทำการ..
เพี้ยง!
คนงานทุกคนรวมถึงน้อง ๆ ถึงกับอ้าปากค้าง เพราะอยู่ดี ๆ คุณหนูก็ตบหน้าผู้มีพระคุณอย่างแรง!
“เชี่ย! ผู้หญิงบัดซบ ฉันไปทำอะไรให้เธอแค้นกันห๊ะ” เกวินรู้สึกว่าเขาไม่ได้รับความเป็ธรรม ทำคุณบูชาโทษชัด ๆ
“ก็ได้! ฉันมีวาสนาได้ช่วยชีวิตลูกของแฟนเก่า และฉันก็ชอบเด็กคนนี้มาก มันทำให้ฉันหงุดหงิด ฉันรู้สึกโลกมันหมุนเร็วเกินไป เธอเป็แม่คนแล้ว ส่วนฉันเป็ตัวอะไรก็ไม่รู้ ฉันอิจฉา เข้าใจไหม ฉันเองก็อยากมีลูกแบบนี้บ้าง!!” เกวินปลดปล่อยถ้อยคำออกมาจากอารมณ์ของตัวเองจนหมดเปลือก และข้อมูลใหม่ก็น่าสนใจมาก
แฟนเก่า!
สมแล้วที่กลืนไม่เข้าคลายก็ไม่ออก เคิร์ทรู้สึกเห็นใจเกวินอยู่ลึก ๆ ถ้าเขาพบว่าวันหนึ่งตัวเองถูกใจเด็กคนหนึ่งมาก ๆ แต่มาค้นพบว่าเด็กคนนั้นเป็ลูกของแฟนเก่า หัวใจบาง ๆ ของเขาคงรับไม่ไหว
“คุณถูกใจเอริส?”
“แน่นอน! เด็กคนนี้น่ารักมากและก็น่าสงสารมากเหมือนกัน ฉันรู้สึกถูกชะตาั้แ่แรกเห็น บัดซบ น่าอิจฉาเธอชะมัด บอกฉันที ใครเป็พ่อของเด็ก? ฉันคิดว่าตัวเองทำใจยอมรับไม่ได้”
“ลูกคุณ”
“เป็คนที่ฉันรู้จัก..รึ..เปล่า” เกวินที่กำลังโวยวายอยู่ ๆ ก็เกิดลัดวงจรขึ้นมา
“หือ?”
เมื่อกี้ได้ยินว่ายังไงนะ
1K
![อาทรรัก...[Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1609083879_50225200.webp)
