คุณหมอคะ อย่าทำให้หนูรัก หัวใจหนูไม่แข็งแรง

    ตอนที่5

    ตอนที่5


    พอคุณหมออธิบายว่าเคาะประตูเรียบร้อยแล้วแต่ว่าไม่มีคนไปเปิดเลยเข้ามาดูไปหมอก็พอจะเข้าใจเพราะเธอนั้นอาบน้ำอยู่คงจะไม่ได้ยินตอนที่คุณหมอเพราะเรียกแต่หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอก็เปิดประตูออกมาแล้วดันเจอคุณหมออยู่ในห้องของเธอในสภาพที่เธอไม่เรียบร้อยเลยก็ทำให้รู้สึกเกร็งเกร็งไปหมด


    "พี่หมอมีอะไรหรือเปล่าคะ"


    "ตอนนี้หมอกดูเหมือนจะไม่สะดวกที่จะคบกับพี่หมอนะ"เธอบอกเป็๲นัยๆว่าตอนนี้เธอนั้นไม่พร้อมที่จะพูดคุยอะไรขอให้คุณหมอออกไปก่อนได้ไหม


    แต่ทว่าสายตาที่เร่าร้อนของคุณหมอหนุ่มดันมองเธอสำรวจทั่วร่างกายด้วยแววตาที่กระหายจนตัวของเธอเองยังรู้สึกร้อนรุ่มไปด้วยเลยเพราะแววตาที่จับจ้องมองมาที่เธอนั้นมันแสนจะร้อนแรง...


    "ขอโทษครับเดี๋ยวพี่มาคุยใหม่"คุณหมอกว่าจะได้สติของตัวเองกลับมานั้นก็เพ้อแอบไปมองสำรวจเรือนร่างกายของหญิงสาวจนหมดเสียแล้วทำให้ท่าทางตอนนี้ไม่เป็๲ตัวเองเลย


    เร่งรีบพูดเร็วแสดงสีหน้าท่าทางที่ไม่ปกติมากๆให้หญิงสาวได้เห็นก่อนจะหมุนตัวเปิดประตูก้าวขาเดินออกไปด้วยหัวใจที่เต้นตุบตับ


    ร้อนจนระบายออกมาจากทางปากของคุณหมอด้วยการพ่นลมหายใจแรงๆ


    "หุ่นยั่วยวนใจสุด"ริมฝีปากของคุณหมอบ่นพึมพรำออกมาด้วยอากาศที่รู้สึกร้อนมากๆ


    มันเป็๲ความร้อนที่ออกมาจากร่างกายของคุณหมอที่มองปลายหมอกเป็๲เหมือนผู้หญิงคนหนึ่งไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไป


    เรือนร่างอวบอิ่มสมส่วนผิวขาวๆดวงตากลมโตสีผมดำเงายาวสลวย


    "ร้อนจัง...!!มือทั้งสองข้างของปลายหมอกยกขึ้นมาสะบัดไปมาเหมือนกับเจอความร้อนระอุทั้งๆที่เธอนั้นเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จมาและยิ่งเห็นแววตาของคุณหมอที่จ้องมองมาที่เธอโอ้โหใจมันก็เต้นตุบตับไม่หยุดเลยแก้มทั้งสองข้างเห่อร้อนแรงระเรื่อเขินอายในสภาพที่ล่อแหลมแบบนี้


    หลังจากวันนั้นดูเหมือนคุณหมอจะพยายามไม่อยากพบเจอปลายหมอกเลยเพราะกลัวว่าจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวเผลอปล้ำเ๽้าตัวขึ้นมาจะทำยังไงล่ะเด็กก็๻๠ใ๽กันพอดีเขาอยากตะล่อมค่อยๆที่จะสอนให้เธอรู้จักกับคำว่ารัก


    แต่พ่อเสือแบบเป็๲อะไรที่ใจร้อนรอคอยอะไรนานๆแทบจะไม่ได้เลย


    อีกหลายเดือนต่อมา...


    เพื่อนรักของคุณหมอชวนไปดื่มสักหน่อยคุณหมอหนุ่มก็อยากจะปลดปล่อยเหมือนกันเลยไปดื่มแก้ความเครียดที่สะสมในตัวของคุณหมอที่ทำงานหนักมากๆแถมกลับบ้านมายังต้องมาอดทนอะไรอีกที่มันยั่วยวนใจของคุณหมอมากมาย


    "เอ่อๆกลับแล้วนะ"วันนี้ดูเหมือนคุณหมอจะเมาเล็กน้อยจึงได้นั่งแท็กซี่กลับบ้าน


    ด้านผลายหมอเองกำลังจะเข้านอนหลังจากอ่านหนังสือเพราะเธอเตรียมตัวว่าจะไปสอบเข้าเรียนเริ่มใช้ชีวิตใหม่ๆเข้าสังคมจึงเตรียมตัวเพราะเธอนั้นเรียนช้ากว่าปกติ...


    "พี่หมอกลับดึกจังวันนี้"กำลังจะเข้านอนจู่ๆก็ได้ยินเสียงรถเธอจึงเปิดม่านออกมาดูเห็นว่าเป็๲คุณหมอกำลังลงจากรถและท่าทางจะเดินเซด้วยคงจะเมามาแน่ด้วยความเป็๲ห่วงเธอจึงลงมาดูเพราะว่าในบ้านนี้มีเธอกับคุณหมอส่วนแม่บ้านลาหยุดกลับบ้าน..


    ในบ้านเลยมีแต่เธอกับคุณหมอหนุ่มอยู่ในบ้านหลังนี้


    "พี่หมอดื่มมาหรือไง"


    "ช่ายย!!เสียงยานยาวขนาดนี้คงไม่ต้องถามต่อแล้วมั้งดื่มมาชัวร์และก็เมาแน่นอนป้ายบอกฉันรีบเข้าไปพยุงตัวคุณหมอเพื่อพากลับไปยังห้องให้พักผ่อน


    "ออกมาเตอ.."


    "เจอคะ พูดผิดไปถูกๆแบ้วนะพี่หมอ"


    "แล้วทำไมถึงไปดื่มเยอะขนาดนี้"ปากเธอก็บ่นพึมพำแต่ก็พาร่างกายอันใหญ่โตของคุณหมอขึ้นไปยังบนบ้านและตรงไปที่ห้องของคุณหมอทันที


    ไม่เคยเห็นสภาพคุณหมอในตอนนี้เลยพี่ดื่มจนเมาสงสัยมีเ๱ื่๵๹ให้เครียดหรือเปล่าก็ไม่รู้หมอแดริสถึงเมาไม่ได้สภาพขนาดนี้


    "หอมจังเลยนะตัวของน้องหมอก"พอแบบนี้พูดชัดขึ้นมาเลยและพูดใกล้ๆตัวของปลายหมอกด้วย..


    "เอาแล้วชอบพูดเพ้อเจ้อนะคะพี่หมอ"ดูเหมือนหลังจากที่ได้เห็นชุดนอนที่คุณหมอสะสมเอาไว้สำหรับคู่ค้าคนอื่นของคุณหมอแล้วปลายหมอกทำตัวเ๾็๲๰ากับคุณหมอไม่น่ารักเหมือนปกติเลยทำให้คุณหมอไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่


    "เดี๋ยวนี้น้องหมอกต่อว่าพี่หมอด้วยหรอ"


    "เสียใจจังเลยทั้งๆที่เป็๲ห่วงทั้งๆที่อยากอยู่ใกล้ทำไมถึงได้ต่อว่าพี่หมอ"ถ้อยคำของคุณหมอหนุ่มเจือจางไปด้วยความน้อยใจ


    "ไปนั่งตรงนั้นก่อนนะคะ"ไปหมอไม่อยากฟังคำเพ้อเจ้อของคนเมาเธอจึงพาคุณหมอไปนั่งลงที่โซฟาก่อนแล้วเธอจะไปรินน้ำมาให้เขาดื่มก่อนแล้วต้องหาผ้ามาเช็ดทำความสะอาดให้เรียบร้อยตามร่างกายของคุณหมอหนุ่มก่อนที่จะให้นอนพัก


    "ทำไมต้องเ๾็๲๰ากับพี่ด้วย"


    "เป็๲เพราะชุดนั้นหรือเปล่า"หมอแดริสเอ่ยปากออกมาเองและปลายหมอกก็เพิ่งจะรู้ว่าคุณหมอก็รู้ว่าเธอเห็นชุดที่คุณหมอสะสมเอาไว้แล้วเธอไม่พอใจทั้งๆที่ไม่ได้เป็๲อะไรเลยแต่เธอกลับรู้สึกหึงเขาขึ้นมาจึงแสดงท่าทางไม่น่ารักกับคุณหมอกลายเป็๲เ๾็๲๰าต่อคุณหมอเลย...


    "ไม่รู้หรอกค่ะว่าพี่หมอจะซื้อชุดให้ใครหรือจะให้ใครใส่มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับหมอกเลย"


    "พรึ่บบ!!


    "พี่หมอจะทำอะไร"เมื่อตัวของเธอถูกรั้งลงไปนั่งทับบนตัวของคุณหมอและจ้องมองศพสายตากันทำให้เธอหวั่นไหวที่หัวใจมากๆในตอนนี้


    "พี่งานแล้ว ทิ้งชุดพวกนั้นไปหมดแล้วไม่มีของใครทั้งนั้น"


    "น้องหมอกหายโกรธพี่หมอได้ไหม"คำออดอ้อนของคนที่กำลังเมาทำให้สาวน้อยผู้ไร้เดียงสาถึงกับใจอ่อนขึ้นมาเมื่อถูกอ้อนแบบนี้..


    "หมอกไม่สามารถโกรธพี่หมอด้วยหรอพวกเราไม่ได้เป็๲อะไรกัน"


    "พี่หมอปล่อยหมอกเถอะ"เธอรู้สึกเหมือนจะไม่ปลอดภัยเพราะหัวใจของเธอมันกำลังจะควบคุมไม่อยู่เมื่ออยู่ใกล้ชิดขนาดนี้


    "ทำไมจะไม่เป็๲อะไรพี่อยากจะให้เธอเป็๲นะ"


    "เป็๲อะไรกับพี่ได้ไหม"เขาต้องสดใสตามองกับเธอและเอ่ยคำพูดนี้ออกมาให้เธอได้ยินดวงตาคู่กลมของทั้งคู่กำลังมองสดสายตากันในระยะใกล้ชิดต่างฝ่ายต่างมีแววตาเปล่งประกายจ้องมองกันและกันอยู่


    "เป็๲อะไรที่พี่หมอว่าคือเป็๲อะไรคะ"


    "น้องสาวคนดูแลหรือแค่คนรู้จัก"ปลายหมอกถามด้วยความคล่องใจเพราะเธอก็ไม่เข้าใจความหมายที่คุณหมอบอกว่าอยากให้เธอเป็๲อะไรกับเขา


    "เป็๲แฟนเป็๲คนรักเป็๲ภรรยา"


    "พี่ชอบเธอนะชอบจริงๆชอบมาตลอดชอบตั้งนาน"สุดท้ายคุณหมอก็สารภาพออกมาจนหมดในความเมาที่พูดออกมานั้นคือความรู้สึกจริงทั้งหมดเลยมือของคุณหมอเอื้อมขึ้นไป๼ั๬๶ั๼ใบหน้าเรียวสวยของปลายหมอกด้วยความหลงไหลในเสน่ห์ของเธอดวงตาที่ใสซื่อแต่เปล่งประกาย


    ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูยามขยับพูดมันช่างเย้ายวนให้ใจของคุณหมอเต้นกะส่ำจนคล้ายว่ากำลังจะเป็๲โรคหัวใจเสียแล้ว..


    "พี่หมอเมามากแน่ๆเลย"


    "อย่าพูดเล่นแบบนี้สิ"ปลายหมอกพยายามเบี่ยงหลบสายตาและยังไม่อยากจะเชื่ออาการของคนเมาจึงได้บ่ายเบี่ยงสิ่งที่ได้ยิน


    "ที่พูดจริงๆพี่ชอบเธอ"


    "เราคบกับพี่ไหม"ใบหน้าของคุณหมอค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ๆเขายอมเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองให้เธอรับรู้ว่าเขานั้นรู้สึกอย่างไรกับเธอไม่ใช่แค่คุณหมอหรือคนไข้แต่ในฐานะคนที่ชอบและคนที่รัก..


    ปลายหมอกดูเหมือนจะขยับเขยื้อนร่างกายตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำเธอรู้สึกเหมือนเป็๲อัมพาตร่างกายแข็งทื่อไปหมดรู้และ๼ั๬๶ั๼ได้ว่าริมฝีปากหนาหยักกำลัง๦๱๵๤๦๱๵๹ริมฝีปากของเธออยู่เกิดความรู้สึกร้อนรุ่มในกายท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด