หลังจากที่นักโทษปริปากเล่าความจริงทุกอย่างให้อี้อ๋องทรงรับทราบ
อี้อ๋องได้สั่งให้องค์รักษ์จับตาเฉียวกู้เหลียนคนที่เป็นกต่อในการจัดหามือบสอบสังหารพระชายาตามคำบอกเล่าของนักโทษ
"พวกเ้าจงไปเฝ้าจับตามองเฉียวกู้เหลียนเอาไว้อย่าได้ คลาดสายตาเป็อันขาดรายงานข้าทุกอย่างเกี่ยวกับบุคคลคนนี้ หลังจากนั้นข้าจะให้คนปล่อยข่าวเกี่ยวกับเฉียวกู้เหลียนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบสังหารพระชายา และจงอารักขามันอยู่ห่างๆ อย่าให้ผู้ใดฆ่ามันปิดปากได้ ข้า้าล่อคนที่บ่งการที่แท้จริงออกมา หากมันตายจะกลายเหมือนคดีของจินถังที่มิอาจสืบสวนต่อได้" หลังจากได้รับคำสั่งจากอี้อ๋องเหล่าองค์รักษ์ก็พากันแบ่งหน้าที่กัน
ด้านเผยหั่วที่สามารถลุกขึ้นมาเดินได้แล้วเข้ามาสมทบกับอี้อ๋องบอกว่าตน้ามีส่วนร่วมในการหาผู้บ่งการที่ลอบสังหารพระชายาและทำให้ซือหยาเกือบเอาชีวิตไม่รอด แม้ตนเองจะเจ็บปางตายยังทนได้ แต่ซือหยานางบอบบางเยี่ยงนั้นพวกมันยังกล้าลงมือได้ แค้นนี้หากมิได้ชำระคงไม่อาจทนมองซือหยาได้อีกต่อไป
อี้อ๋องเข้าใจเผยหั่วเป็อย่างมากเพราะตนก็เกือบสูญเสียคนสำคัญในชีวิตไปกับเหตุการณ์ในคร้ังนี้
"เผยหั่วข้าว่าเ้าควรพักรักษาตัวให้หายก่อนมิดีกว่าหรือ ข้ากลัวาแของเ้าจะปริเอาได้ ข้าได้สั่งให้องค์รักษ์ทำหน้าที่แทนแล้ว" อี้อ๋องกล่าวอย่างห่วงใยลูกน้องคนสนิท
"ได้โปรดอนุญาตให้กระหม่อมได้ร่วมสืบสวนหาผู้บ่งการด้วยเถิดพะยะค่ะ กระหม่อมและท่านอ๋องสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่ในสนามรบมานักต่อนักแล้ว พระองค์ก็ทรงทราบดีว่าหนักกว่านี้กระหม่อมยังผ่านมาได้ หากแผลแค่นี้กับทำงานใหญ่ไม่ได้ กระหม่อมก็ไม่สมควรจะทำหน้าที่องค์รักษ์ข้างกายพระองค์ได้เป็แน่ แล้วอีกอย่างกระหม่อม้าล่าคนที่บ่งการ คนที่ทำร้ายพระชายาเอกร่วมถึงซือหยาพะยะค่ะ"
เผยหั่วมีสีหน้าสลดในทันที ที่ได้พูดถึงซือหยาและยังกล่าวโทษตนเองในใจที่ไม่มีความสามารถมากพอที่จะปกป้องพระชายาและซือหยา จนทำให้ตนก็เกือบสูญเสียนางไป ภาพที่นางถูกดาบฟันเข้าที่หลังยังคงติดตาเค้าแม้กระทั่งหลับ อี้อ๋องที่ทรงทราบถึงความสัมพันธ์ของเผยหั่วและซือหยาจึงเข้าใจและอนุญาตให้เผยหั่วร่วมทำภารกิจนี้ด้วยและยังคงกำชับว่าห้ามทำอะไรที่เกินกำลังตน
องค์รักษ์ได้แฝงตัวเองเพื่อจับตามอง เฉียวกู้เหลียนว่าจะมีการเคลื่อนไหวใดๆ หรือไม่เพราะตอนนี้อี้อ๋องได้เริ่มปล่อยข่าวเื่การสารภาพผิดในการลอบสังหารพระชายาเอกแล้ว
ได้สร้างความหวั่นวิตกให้ฮูหยินใหญ่แห่งจวนราชครูเป็อย่างมากเพราะตนไม่คิดว่าพวกนักฆ่าเดนตายพวกนั้นจะยอมสารภาพออกมา ทั้งทีได้ให้เฉียงกู้เหลียนกำชับเป็นักหน้าว่าจะต้องไม่มีเื่ผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นตามมาหลังจากแผนการในครานี้
"เฉียวกู้เหลียน...... พวกเ้าไปหาพวกนักฆ่ามาแต่ที่ใด ทำไมพวกมันสารภาพโดยสิ้นไหนบอกว่า พวกมันสามารถทำภารกิจแม้ตัวเองจะตายหรือถูกจับได้จะไม่สารภาพเื่ใดออกไป" ฮูหยินใหญ่โกรธเป็อย่างมากนางร้อนตัวหากคนเ่าั้สามารถสืบเื่ราวได้ และพลาดให้สาวถึงบุตรีของตนเอง
"ฮูหยินวางใจได้พวกมันไม่สามารถสาวมาถึงท่านได้เป็แน่ เพราะมีเพียงข้าน้อยที่ออกไปพบมือสังหารเป็การส่วนตัว หาได้กล่าวถึงท่านและพระชายารองไม่" เฉียวกู้เหลียนได้รีบบอกผู้เป็นายให้วางใจได้ว่าเื่นี้ไม่อาจสืบต่อได้เป็แน่
"คนตายแล้วไม่สามรถพูดหรือบอกอะไรได้อีกหรอก ฮูหยินข้าจะจัดการเื่นี้เอง" เฉียวกู้เหลียนได้รีบบอกฟู้เป็นายให้คลายกังวล
"ใช้คนตายแล้วจะพูดอะไรได้อีกเล่า" นางคิดอยู่ในใจ
พลั้นก็มองหน้าเฉียวกู้เหลือนอย่างมีนัยยะบางอย่างแอบแผง "เื่ในครานี้เ้าทำผลาดเองจะมาโทษข้ามิได้ดอกหนา ต่อจากนี้ข้าจะให้เ้าได้พักผ่อนอย่างสบาย" คำพูดทุกอย่างที่นางคิดแม้ว่าจะมิได้พูดอะไร ก็ทำให้เฉียวกู้เหลียนถึงกับรับรู้บางสิ่งบางอย่างจากตัวเ้านาย แต่ใจก็ยังไม่อาจเชื่อว่าฮูหยินจะทำอะไรตนเพราะตนนั้นรับใช้ทำเื่ต่างๆมากมายจนเป็ที่ไว้วางใจ
"เ้าจงไปปิดปากพวกมือสังหารที่เหลือเถิด จำไว้อย่างให้รอดแม้แต่คนเดียว เก็บพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือรอดแต่เพียงผู้เดียว" ฮูหยินรับสั่งด้วยความจริงจัง
เฉียวกู้เหลียนถึงกลับอึ้งไปชั่วขณะพรางคิดถึงการสังหารนักฆ่าที่หลงเหลือให้หมดนั้น รวมถึงตัวเองที่ได้เข้ามาเป็ตัวกลางในเื่นี้หรือไม่ "ข้าหวังเป็อย่างยิ่งว่าท่านจะถึงนึกน้ำใจของข้าที่จงรักภักดีต่อท่านเสมอมา คงไม่ได้ทำอย่างที่ข้าสงสัยใช่หรือไม่" เฉียวกู้เหลียนก็คิดในใจไม่สามารถพูดออกมาได้เช่นกัน
เฉียวกู้เหลียนได้ออกไปทางประตูด้านหลังเพื่อทำการนัดหมายกับเหล่านักฆ่าที่เหลือเพื่อช่วยพวกที่ถูกจับออก
เหล่าองค์รักษ์ที่แฝงตัวอยู่รอบๆ ก็สะกดรอยตามเฉียวกู้เหลียนในทันทีและส่งข่าวไปแจ้งเื่นี้ให้ท่านอ๋องทรงทราบ
เผยหั่วได้เห็นเฉียวกู้เหลียนความแค้นก็ปรากฎอย่างจะเข้าไปสังหารมันให้ได้ในวันนี้ หากแต่องค์รักษ์คนอื่นได้ห้ามปราบและให้นึกถึงแผนการณ์ใหญ่ที่กำลังจะปรากฎดีกว่า เผยหั่วที่พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองไว้ ก็กลับมาเฝ้าเฉียวกู้เหลียนตลอดเวลา
เฉียวกู้เหลียนที่ไม่ทราบว่ามีคนสะกดรอยตามั้แ่ออกจากจวนแล้ว เขาเพียงคิดหาวิธีตั้งรับกับเหล่าอี้อ่องเพราะจะประมาทไมได้ เนื่องด้วยชื่อเสียงในการเป็นักรบที่เก่งกาจหาตัวจับได้ยากนั้นแล้ว อี้อ๋องก็ทรงมีมือดีอยู่ข้างกายมากทั้งที่ลับและที่แจ้ง เขาจะประมาทไม่ได้เลยทีเดียว ไม่ว่าทางไหนก็ยากสำหรับเขาแล้วในเวลานี้