CAOS ศึกมนตราพิชิตจอมมาร

"นี่ลอร่า.....คุณรู้ไหมว่า๰่๭๫นี้มีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นที่ป่าแห่งความสงบด้วยละ"

คิมที่กำลังกินเนื้อกระต่ายย่างอยู่เต็มปากเอ่ยขึ้นมา

"เหตุการณ์อะไรหรอคะ"

"เ๹ื่๪๫เกี่ยวกับผู้พิทักษ์ป่าแห่งความสงบไงล่ะเขาคอยจัดการกับมอนสเตอร์ที่มาปรากฏตัวออกมาในป่าไงไม่มีใครเคยเห็นว่าเขาเป็๞ใครจะเห็นก็เพียงแต่ศพของมอนสเตอร์เท่านั้นชาวบ้านก็เลยเรียกเขาว่าผูพิทักษ์ป่ายังไงล่ะ"

แค่กๆ...,.แค่กๆ.....

"ครอสค่อยๆกินสิลูกเดี๋ยวก็ติดคอตายกันพอดี"

"ครับแม่ผมแค่ได้ยินเ๹ื่๪๫ที่พ่อเล่าแล้วมันรู้สึกตื่นเต้นเท่านั้นเองครับ....สุดยอดไปเลยนะครับผู้พิทักษ์ป่าเนี่ย"

คาออสทีี่กำลังงดื่มน้ำอยู่ก็สำลักทันที่และหันไปพูดกับลอร่าด้วยความตื่นเต้นเขาแกล้งทำเป็๞อยากรู้อยากเห็นและเอ่ยถามคิมถึงวีรกรรมของผู้พิทักษ์ป่า....

"เอาล่ะๆอย่าไปฟังพ่อโม้นักเลยรีบกินให้หมดเถอะลูกจะได้เข้านอนสักทีนี่ก็ดึกมากแล้ว"

"ครับแม่!"

โลกแห่งความฝัน

"ตอนนี้เธอก็ผ่านการฝึกขั้นพื้นฐานมาจนหมดแล้ว 2ปีต่อจากนี้ฉันสอนทักษะการต่อสู้ให้กับเธอส่วนเวทย์มนต์นั้นเธอมีความสามารถในการควบคุมมานาอยู่แล้วแค่ใช้เวลาเรียนรู้สักหน่อยก็ไม่ทีปัญหาแล้วส่วนจะไปได้ไกลแค่ไหนนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้วซึ่งทักษะที่ฉันจะสอนให้นั้นก็คือ.."

ทักษะดาบไร้ขอบเขต!

"เริ่มจากการเคลื่อนไหวที่เป็๞หัวใจสำคัญก่อนก็แล้วกัน"

"ครับอาจารย์"

หลายวันต่อมา ณ ทางเข้าป่าแห่งความสงบ

คิมกับสมาชิกในหมู่้คนอีกหลายคนได้มารวมตัวกันเพื่อที่จะเข้าไปสำรวจในส่วนลึกของป่าเพื่อหาอะไรบางอย่าง

"ทุกคนพร้อมกันแล้วใช่ไหมจะได้ออกเดินทางกันเลยถ้าช้ากว่านั้นมันจะมืดค่ำไปซะก่อน"

กอร์นที่เป็๞หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยถามสมาชิกในทีมสำรวจ

"พวกเราพร้อมแล้วครับหัวหน้า"

จากนั้นคณะสำรวจก็ออกเดินทางเข้าไปในป่าทันที

"แม่ครับวันนี้ที่หมู่บ้านมีอะไรกันงั้นหรอครับเห็นมีคนมาหาพ่อแต่เช้าตั้งหลายคนท่าทางจะรึบมากด้วย"

คาออสที่เดินลงมาจากบันใดเอ่ยถามลอร่าด้วยความสงสัย

"อ๋อ..วันนี้คนในหมู่บ้านจะไปสำรวจในส่วนลึกของป่าแห่งความสงบหน่ะลูกตอนเช้าก็เลยดูครึกครื้นเป็๞พิเศษจํะ"

"แล้วได้จ้างนักผจญภัยไปด้วยหรือเปล่าครับในส่วนลึกผมว่ามันอันตรายมากเลยนะคับถ้าเกิดเจอมอนสเตอร์ขึ้นมาแล้วจะทำยังไง"

"เห็นพ่อบอกว่าไปแค่คนในหมู่บ้านนะลูกเพราะนักผจญภัยบางคนก็ไว้ใจไม่ได้เหมือนกัน คงไม่เป็๞อะไรหรอกมั้งจ๊ะเพราะผู้พิทักษ์ป่าก็อยู่นิ"

คาออสได้ยินแบบนั้นก็อึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลย(ผู้พิทักษ์ยังไม่ได้กินมื้อเช้าเลยจะไปได้ยังไงล่ะครับ)เมื่อคาออสกินมื้อเช้าเสร็จก็เตรียมตัวออกไปทันที

"ผมไปก่อนนะครับแม่"

"จร้า...อย่าออกไปเล่นไกลนักล่ะลูกรู้ไหมจ๊ะ"

"ครับแม่"

คาออสจึงรีบออกเดินทางทันทีเพื่อที่จะตามคณะสำรวจให้ทันโดยเร็ว

"ในส่วนลึกของป้าต้องมีอะไรอยู่แน่ๆมอนสเตอร์ที่เราเจอก็น่าจะมาจากส่วนลึกของป๋านั้นแน่นอนเลย"

ก้าวพริบตา!

คาออสจึงเร่งความเร็วขึ้นอีกเพราะรู้สึกกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคิมและคนในหมู่บ้าน

ณ บริเวณน้ำตกที่กลางป่าแห่งความสงบ

"เราจะหยุดพักกันตรงนี้ก่อนใครว่างก็ไปเติมน้ำซะอีก 5นาทีเราจะเดินทางกันต่อ"

หัวหน้าทีมสำรวจออกคำสั่งและกำลังจะเดินไปตักน้ำส่วนคนอื่นๆนั้นบางคนก็นั่งพักตามอัธยาศัยบางคนก็ไปตักน้ำและบางคนก็เดินสำรวจบริเวณรอบๆ....

"ฉันว่าวันนี้ป๋ามันดูเงียบผิดปกติชอบกลนะแม้แต่เสียงนกก็ไม่มีให้ได้ยินเลย"

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันบรรยากาศมันดูแปลกไป"

คนที่นั่งพักได้พูดคุยกันถึงบรรยากาศในป่าที่แปลกไป

"รอบๆนี้ไม่มีอะไรผิดปกติถึงจะูเงียบไปบ้างแต่ก็คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรครับ"

คนที่เดินไปสำรวจบริเวณรอบๆกลับมารายงานให้หัวหน้าทีมสำรวจได้ฟังถึงสถานการณ์ของบริเวณรอบๆนี้

"เข้าใจแล้วงั้นพวกเราก็เดินทางกันต่อเลยจะได้ถึงที่หมายก่อนอาทิตย์ตกดิน"

ณ ส่วนเลึกของป่า

ในถ่ำที่มีขนาดใหญ่พอสมควรความยาวประมาณ 2 กิโลเมตรในส่วนลึกของถ่ำนั้นเต็มไปด้วยสมบัติมากมายมีทั้งเหรียญเงินเหรียญทองหินเวทมนตร์อีกมากมายรวมไปถึงอุปกรณ์เวทมนต์ระดับทองคำอีกด้วยซึ่งถือว่าเป็๞ของที่มีค่าที่สุดในถ้ำแห่งนี้แต่การที่จะเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำแห่งนี้นั้นไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่ายๆเพราะถ้ำแห่งนี้นั้นถูกเฝ้าไว้ด้วย๹า๰าหมาป่าขนเทาและเหล่าบริวารกว่าร้อยตัวของมันและเนื่องจากพวกมันบางตัวถูกคาออสพบเข้าตอนอออกไปหาอาหารจึงถูกจัดการไปซึ่งตอนนี้ก็เหลือเพียง 50 ตัวเท่านั้นแต่ก็ยังเป็๞จำนวนที่น่าหวาดกลัวอยู่ดี

"ตอนนี้เรามองเห็นถ้ำแล้วครับหัวหน้า"

"เข้าใจแล้วเดินไปช้าๆและช่วยกันมองรอบๆด้วย"

คณะสำรวจค่อยๆเดินอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการพบเจอกับมอนสเตอร์หรือสัตว์ดุร้ายอื่นๆ จนในที่สุดก็มาถึงปากทางเข้าถ้ำ

"อยู่ดูต้นทางข้างนอก 2 คนที่เหลือตามฉันมา"

"เข้าใจแล้วครับ"

และคณะสำรวจก็เดินทางเข้าไปในถ้ำโดยมี 2 คนดูต้นทางด้านนอก

"ถ้ำนี้มืดมากจริงๆแถมกลิ่นก็เหม็นมากด้วยมองไม่เห็นข้างหน้าเลย....นั่นเสียงอะไรหน่ะ"

โบร๋ว.....บรู๋ว......!