เทพมีการจุติของเทพ มารเองก็มีการจุติของมารเช่นกัน การจุติของเทพคือการรับทัณฑ์์ 9999 ครั้ง การจุติของมารคือการเสพย์เมถุน 9999 ครั้งเช่นกัน และฉะนี้จะเลือกทางเดินของเทพเซียนไปใย ในเมื่อทางเดินของมารมีความสุขกว่า
ผมคือ ปาร์ค จินวู ผู้ที่กำลังจะสำเร็จ เป็นเซียนมาร ด้วยใจคะนึงหา แม้เหล่าหญิงสาวจะไม่ยินยอมพร้อมใจก็ตาม แต่พวกเธอก็ไม่อาจหยุดความต้องการของตัวเองได้ แม้เพียงนิดเมื่อต้องรับรู้สัมผัสของเจ้าแห่งฮาเร็มเช่นผม
เสียงอึกทึกภายนอกไม่ได้ทำให้ผมเสียสมาธิ ผมยังคงดูดพลังหยิน จากสาวๆในฮาเร็มอย่างต่อเนื่อง และต่อเนื่อง แม้จะเผลอ ฮัดชิ้ว ทำให้พวกเธอได้สติขึ้นมาบ้างก็ตาม
วันนี้ท้องฟ้าไม่ได้แจ่มใสนัก กลับเป็นวันที่ฝนตกฟ้าร้อง แต่คนธรรมดาคงไม่รุ้ว่า ผมกำลังมีความสุขอยู่กับสาวงามที่ผมจับมาทั้ง 9999 คนอยู่ มีเพียงคนของลัทธิมารเท่านั้นที่จะรู้
และแล้ว ผมก็สำเร็จเป็นเซียนจอมมาร เมื่อดูดไอวิญญาณสุดท้ายจากเด็กสาวอายุ 16ปี จนเธอถึงแก่ความตาย
" ฮะ ฮะ ฮ่า ช่างเป็นพลังหยินที่เอกอุเสียนี่กระไร ข้ากำลังจะได้ไปสวรรค์แล้ว " ผมกล่าวถ้อยคำช้าๆ แต่แล้วก็เกิดเหตุผิดพลาดในขณะที่ผมกำลังจะกลายเป็นเซียนมารอย่างสมบูรณ์
ตูมมมมม!
ตูมมมมม!
ตูมมมมม!
เสียงของเหล่าผู้กล้าและคนรักของหญิงสาวทั้ง 9999 คนบุกเข้ามาในวิหารจอมมาร และผุ้กล้า เธียร์ เธอกำลังชี้ดาบมาทางผม
" วันนี้คือวันตายของแก จอมมาร ปาร์ค จินวู "
ผู้กล้า เธียร์ เธอไม่พูดพล่ามทำเพลงอะไรทั้งนั้น กระโดดพุ่งตัวลอยเข้ามาเอาดาบ เอ็กคาลิเบอร์เสียบผม ถ้าหากเป็นตอนปกติธรรมดาผมคงหลบได้ไม่ยาก แต่นี่ผมกำลังเหนื่อยอ่อนล้าทั้งกายและใจที่ต้องมานั่งเสพย์เมถุนทั้ง 9999 คน ทำให้ผมหลบมันไม่ได้ ผมรีบหยิบกริซขึ้นมาการ์ดรับ และกดปุ่มให้ประตูหินในวิหารถล่มลงมา ปิดกั้นคนภายนอก
ตอนนี้กลายเป็นการดวล 1 vs 1 ระหว่างผม กับ ผู้กล้าเธียร์
ความรู้สึกของผู้กล้าเธียร์ค่อยจางหายไปเมื่อผมใช้สกิล สเตลล์ อันเป็นสกิลลบตัวตน แต่เมื่อผมโจมตีผู้กล้าเธียร์ เธอก็สามารถรับได้ด้วยญาณทิพย์พิรุณ
พวกเราพันพัวกันอยู่ ต่างแลกหมัดและอาวุธอย่างเมามันส์ เพียงไม่กี่วินาที พวกเราเปลี่ยนกระบวนท่าไปเกือบพันกระบวน ดูเหมือนสเตตัสของพวกเราจะสูสีกัน คงต้องวัดกันที่ดวงว่าใครจะอยู่หรือใครจะไป
ทว่า...ในนาทีวิกฤตินั้นเอง ผู้กล้าเธียร์ก็ใช้เพลงดาบแสงสุดขั้ว[ ฮิ้ว อิกควิซโซ ] เพื่อกำจัดผม มันเป็นไพ่ตายที่เธอเก็บงำมาทั้งชีวิต เป็นเวลาเดียวกับผมได้ยินเสียงของพระเจ้า และใช้ท่าแก้วตามารสวนกลับผู้กล้าเธียร์
และเมื่อสองสกิลประทะกัน ทำให้เกิดมิติผกผัน ผมถูกดูดขึ้นไปบนสวรรค์ โดยไม่รู้ว่าผู้กล้าเธียร์ ก็หลงติดมากับผมด้วย
.
.
" ปาร์ค จินวู ตื่นได้แล้ว " นี่คือเสียงของพระเจ้า
เมื่อผมตื่นขึ้นมาก็มาอยู่ในทุ่งหญ้าสีขาวเขียวขจีแล้ว และไม่พบเห็นตัวตนของผู้กล้าเธียร์อีกต่อไป
พระเจ้านาม ชเว มินซอง เดินนุ่งกางเกงขาก๋วย เดินเข้ามา แล้วเป่าหูที่อ่อนแอของผม แล้วกล่าวว่า
" ล่อซะ หมดแรงเลยรึเจ้าหนุ่ม ทั้งๆที่เป็นเซียนมาร "
ผมได้แต่พยักหน้ารับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วพระเจ้าก็กล่าวต่อ
" ข้าจะให้เจ้าไปเกิดเป็นกางเกงในของ เด็กสาวโลลิดีมั๊ย "
" ไม่เอาครับ "
" เป็นเด็กสาวโลลิที่ชอบฉี่รดที่นอนด้วยนะ "
" แบบนี้ยิ่งไม่เอาครับ "
" งั้นเจ้าอยากเป็นอะไรล่ะ " พระเจ้าถามแล้วทำหน้าสงสัย
" ผม อยากเป็นคนที่มีสกิลดาบขั้นสุดยอดครับ แล้วอีกอย่างขอให้ผมหน้าหล่อยิ่งกว่าดารานายแบบเอาแบบสาวไหนเห็นเป็นต้องหลงรัก "
" ดีงั้นเจ้าจะได้ตามที่ขอ " ว่าแล้วพระเจ้า ก็เตะผมลงมาจากสวรรค์ นั่นทำให้ผมมีปานรูปรอยตีนที่ก้น โดยก่อนส่งผมลงมา ท่านได้พูดว่า ถ้าต้องการความช่วยเหลือ แค่เรียกชื่อข้าก็พอ
.
.
บรืน บรืน บรืน
กรุงเทพ เดือนมกราคม ปี 3018
ผมมาอยู่ในร่างเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อ ปาร์ค จินวูเหมือนผม ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในไซด์ก่อสร้างที่ใหญ่โต และกำลังขุดหินคริสตัลสีฟ้าจำนวนมาก
" เอาล่ะ จินวู วันนี้ก็เหนื่อยหน่อยนะ " พัค เฮจิน สาวสวยผมสีทองตาสีฟ้า กล่าวกับผม พร้อมโยนแป็บซี่กระป๋องมาให้ผมดื่ม
' ทำไมโลกมันสงบสุขหยั่งงี้วะ แบบนี้สกิลดาบสุดโกงของตรู ก็ อดฉายแสงน่ะสิ ' ผมคิด ก่อนเปิดแป็บซี่กระป๋องกิน แต่ดูเหมือน พัค เฮจิน จะมีเรื่องคาใจที่ต้องการพูดกับผม
" จินวู เราเป็นแฟนกันมาก็ 3 ปีแล้วนะ ทำไมนายไม่ขอชั้นแต่งงานซะที " พัค เฮจิน กล่าวอย่างออกหน้าออกตา เธอดูเหมือนไม่สบอารมณ์ตลอดเวลา
" ก็เรื่องเงินน่ะแหละ ผมยังเก็บเงินไม่ได้สักบาทเดียวเลย " ผมพูดตามน้ำไป และพบว่าไอ้หมอนี่มันอาชีพกระจอกจริงๆ เป็นแค่ยามเฝ้าประตูเมือง เงินเดือน 9 พัน แต่ริอาจจีบ ลูกสาวเจ้านาย เงินเดือน 2แสน
" ถ้านายยังไม่ขอชั้นในปีนี้ ชั้นจำเป็นต้องบอกเลิกกับนายแล้วนะ " เฮจินกล่าวอย่างจริงจัง แต่ก่อนผมมีทาสสาวมากมายคอยให้ความสุข ไม่นึกเลยว่าพอมาหยั่งมิตินี้ผมจะต้องมาฟังผู้หญิงคนนี้ เทศนาทั้งๆที่เป็นแฟนกันแค่ 3ปี
" เฮจิน รอผมหน่อย ผมต้องเก็บเงินได้แน่ๆ ถ้าผมเป็นฮันเตอร์ระดับS คลาส " ผมกล่าวด้วยสีหน้าหน้าตาน่าสงสาร
" แต่โลกนี้ไม่มีGate อีกแล้วนะ นายจะหาเงินจากไหน " ( Gate คือดันเจี้ยนที่มีมอนสเตอร์ และสมบัติมากมายที่ปรากฏไปทั่วโลก )
" ก็แค่ต้องปลุกจอมปีศาจกลับมาก็เท่านั้น "
" พูดเป็นเล่นไป ชั้นไม่มีเวลามาพูดเล่นกับเธออีกแล้วนะ ชั้นไปก่อนล่ะ " เฮจินกล่าวอย่างตัดพ้อ และรับโทรศัพท์จากพ่อของเธอ ก่อนจะเดินจากไป
'อีกไม่นานเกินรอหรอก Gate ต่างๆ จะฟื้นขึ้นมาใหม่ เพราะเราเป็นเซียนมารนี่นา' ผมคิดแล้วตั้งหน้าตั้งตาขุดผลึกต่อไป
.
.
ในขณะที่ผมกำลังขุดผลึก ภาพเหตุการณ์ การตายของพ่อของ ปาร์ค จินวู ก็วูบเข้ามาในความทรงจำของผม
เป็นภาพที่พ่อกำลังขี่จักรยานไปซื้อข้าวมันไก่ และกำลังปั่นจักรยานกลับมาบ้าน แต่จู่ๆท่านก็โรคหัวใจกำเริบ ตกจากจักรยานลงมาตาย
กู้ภัยมาช้าเกินไป และนั่นทำให้พ่อของปาร์ค จินวูตาย โอกาสเพียงริบหรี่ที่ปาร์ค จินวูหวังว่าพ่อจะฟื้นขึ้นมาเป็นอันต้องมอดดับไป และเป็นเรื่องเศร้าที่สุดในชีวิตของ ปาร์ค จินวู
แต่จากที่ผมสังเกตจากความทรงจำของปาร์ค จินวู ปรากฏว่า พ่อของปาร์ค จินวู ถูกวางยาพิษ มีใครบางคนไม่อยากให้เขารอดชีวิต และนี่คือ ปริศนา เพราะผมไม่รู้ว่าคนร้ายเป็นใคร
' โชคร้ายจริงๆนะ นาย ' ผมสบถในความคิด ก่อนหันไปดื่มน้ำแป็บซี่อีกอึกนึง และลงไปพักงานโดยการนอนเอกเขนก และหวังว่าจะไม่มีใครมายุ่งกับผมเวลานอน
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
