ณ. ป่าสัตว์อสูรเขตใน
ในขณะนี้ตรงหน้าของชิงเฟิงได้ปรากฏเสือดาวที่มีลักษณะใหญ่โตตัวหนึ่ง รอบๆกายของเสือดาวปรากฏกระเเสไฟฟ้าสีดำวิ่งผ่านออกมาจางๆจากตัวมัน เขี้ยวที่แหลมคมบวกกับลักษณะที่ดูดุร้ายของมันถ้าคนธรรมดามาเห็นคงจะใจนทำอะไรไม่ถูกแน่นอน!
เสือดาวสายฟ้าทมิฬ!!!
"หลังจากที่ข้าดูดซับแกนสัตว์อสูรของอสูรตัวนี้ไป เกรงว่าระดับพลังของข้าคงจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน"
ชิงเฟิงไม่มีท่าทางหวาดกลัวเลยสักนิดเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรตรงหน้า กลับกันในขณะนี้แววตาของเขาปรากฏความรอคอยขึ้นมา เขาได้ทำการล่าสัตว์อสูรมากมายหลายตัวแล้วในเขตในและได้ทำการดูดซับแกนสัตว์อสูรของพวกมันทั้งหมด ทำให้ตอนนี้พื้นฐานพลังของเขาตอนนี้มั่นคงอย่างถึงที่สุดแล้ว
ในเวลานี้ถึงเวลาที่จะต้องเพิ่มระดับพลังของตัวเองแล้ว!!
ชิงเฟิงมองไปที่เสือดาวสายฟ้าทมิฬตรงหน้าที่มีระดับพลังนภาขั้นที่9อย่างตื่นเต้น ไม่รู้ว่าถ้าได้ดูดซับแกนสัตว์อสูรตัวนี้ไปจะทำให้เขาเพิ่มระดับไปถึงระดับใด?
โฮ๊กก!!!
เสือดาวสายฟ้าทมิฬคำรามออกมาอย่างโเี้ มันสังเกตเห็นมนุษย์ตรงหน้าที่มีระดับพลังอ่อนแอกว่ามัน แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวต่อมันเลย
มันไม่กล้าที่จะเข้าไปโจมตีโดยตรงเพราะมันไม่คิดที่จะประมาท ตามปกติแล้วผู้ที่มีพลังอ่อนแอควรที่จะหวาดกลัวต่อมัน แต่เด็กหนุ่มตรงหน้านี้กลับเป็ข้อยกเว้น!
"เป็อะไรไป? ทำไมเ้าไม่เข้ามา?"ชิงเฟิงยิ้มและถามสัตว์อสูรตรงหน้าที่มีท่าทางที่หวาดระแวง เขาคิดว่าสัตว์อสูรตัวนี้ค่อนฉลาดเป็อย่างมาก มันไม่คิดที่จะประมาทศัตรูของมัน ไม่เหมือนกับหมูป่าเพลิงนรกที่เขาเคยเจอตอนเเรก
"ในเมื่อเ้าไม่เข้ามา อย่างนั้นข้าจะเข้าไปหาเ้าเอง!" ชิงเฟิงสังเกตุเห็นว่าเสือดาวสายฟ้าทมิฬ ไม่คิดที่เข้ามาโจมตีก่อน เขาก็ตัดสินใจที่จะเป็ฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน
ฟุบ !!
ร่างของชิงเฟิงพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนเห็นเพียงเเค่เงาที่เลือนลางเท่านั้น ไม่นานเขาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นข้างๆลำตัวของเสือดาวสายฟ้าทมิฬ
"ตายซะ!!!"
ชิงเฟิงกำหมัดของตัวเอง จากนั้นก็เล็งไปที่หัวของเสือดาวสายฟ้าทมิฬหวังว่าจะปิดฉากในครั้งเดียว!
แต่ทว่าชิงเฟิงกลับดูถูกควาสามารถของเสือดาวสายฟ้าทมิฬเกินไป ก่อนที่หมัดของชิงเฟิงจะถึงตัวของเสืดาวสายฟ้าทมิฬนั้น จู่ๆร่างของเสือดาวสายฟ้าทมิฬก็ค่อยๆพร่ามัว
ตูม!!!
เสียงะเิดังสนั่นขึ้นมา ปรากฏหลุมั์ที่มีชิงเฟิงยืนอยู่ข้างในคนเดียว
"หลบได้อย่างงั้นหรอ?"ชิงเฟิงหันไปมองด้านซ้ายถัดจากตัวเอง ในขณะนี้ที่ตรงนั้นได้ปรากฏร่างของเสือดาวสายฟ้าทมิฬขึ้นมา
"สมแล้วที่เป็สัตว์อสูรระดับนภาขั้น9 ไม่สามารถจัดการได้ง่ายจริงๆ"ชิงเฟิงกล่าวออกมาด้วยท่าท่างที่จริงจังเล็กน้อย
โฮ๊กกก!!!
ในขณะนี้เสือดาวสายฟ้าทมิฬคำรามอย่างเกรี้ยวกราด หมัดเมื่อกี้ถ้ามันหลบไม่ทันมีหวังคงจะได้หัวกระจายแน่
เสือดาวสายฟ้าทมิฬมองชิงเฟิงด้วยความโกรธ มันคำรามออกมาอีกครั้งจากนั้นก็พุ่งตัวเข้าหาชิงเฟิง
โฮ๊กก!!!
ความเร็วที่เสือดาวสายฟ้าทมิฬพุ่งเข้ามานั้นรวดเร็วเป็อย่างมาก ชิงเฟิงสังเกตเห็นเพียงแค่ร่องรอยสายฟ้าสีดำจางๆเท่านั้น
ฟุบ!!!
ไม่นานกรงเล็บที่แหลมคมก็ได้ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของชิงเฟิงอย่างกระทันหันโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ความเร็วที่กรงเล็บปรากฏขึ้นมานั้นรวดเร็วเป็อย่างมากจนชิงเฟิงไม่ทันที่ได้จะตั้งตัว
ชิ้ง!!
กรงเล็บที่แหลมคมปะทะเข้ากับร่างกายของชิงเฟิงเข้าอย่างจัง ปรากฏเสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งพื้นป่า
ตุ๊บๆ
ชิงเฟิงถูกบังคับให้ถอยหลังออกมาสองก้าวจากการปะทะ ในขณะนี้เสื้อตรงหน้าอกของเขาปรากฏรอยขาดที่เป็รอยกรงเล็บขึ้นมาสี่รอย และภายใต้เสื้อผ้าบนร่างกายของชิงเฟิงนั้นก็ได้ปรากฏรอยขาวขึ้นมาสี่รอยเช่นเดียวกัน
"ไม่ควรประมาทจริงๆ"ชิงเฟิงมองรอยขาวสี่รอยที่หน้าอกของตัวเองและกล่าวออกมา โชคดีที่ร่างกายของเขาเป็ร่างที่เกิดใหม่จากโลหิตของพระเ้าแท้จริงทำให้มีความแข็งแกร่งเนื้อกว่าคนทั่วไป ถ้าเกิดว่าเป็คนธรรมดาทั่วไปมีหวังตอนนี้ร่างคงจะขาดกันเป็สองส่วนแล้ว!
อาจเป็เพราะว่าเขาประมาทเกินไป จนทำให้ถูกเสือดาวสายฟ้าทมิฬโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตั้งตัว
"เอาล่ะ ข้าไม่อยากที่จะเสียเวลากับเ้าแล้ว เรามาจบการต่อสู้เร็วๆเถอะ"ชิงเฟิงกล่าวออกมาจากนั้นไม่นานพลังปราณก็ได้พลุ่งพล่านออกมาจากตัวของเขา ในขณะนี้เขาเริ่มที่จะใส่ใจในการต่อสู้มากขึ้นเเล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้เป็ครั้งแรกที่เขาเริ่มจะเอาจริง!
"ย่างก้าวลวง์"
ฟุบ!!!
ร่างของชิงเฟิงจางหายไปจากตรงที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว จนเสือดาวสายฟ้าทมิฬที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอดไม่ได้ที่จะใ
วิชาที่ชิงเฟิงใช้ออกมานั้นเป็วิชาที่อยู่ในสมองของเขาที่ถูกถ่ายทอดโดยพระเ้าแท้จริงเทียนเฉิน โดยวิชานี้นั้นเป็วิชาเริ่มแรกที่พระเ้าแท้จริงเทียนเฉินเริ่มฝึกฝน
เสื้อดาวสายฟ้าทมิฬพยายามมองหาร่างของชิงเฟิงไปทั่ว ดวงตาของมันในขณะนี้คอยสอดไปยังโดยรอบอย่างหวาดระแวง ทว่าในขณะนั้นเองมันก็ััได้ถึงรังสีอันตรายบางอย่างที่ปรากฏขึ้นมาข้างกาย
รังสีที่อันตรายนี้มันคิดว่าคงสามารถคร่าชีวิตมันได้อย่างแน่นอน เสือดาวสายฟ้าทมิฬพยายามที่จะหลบแต่ทว่ามันก็ได้ช้าเกินไป..
ชิงเฟิงได้ปรากฏตัวที่ข้างกายของเสือดาวสายฟ้าทมิฬและต่อยหมัดไปที่ร่างของมันเข้าอย่างจัง
ตูม!!!
เสียงะเิดังขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้ไม่ใช่พื้นดินที่ะเิ แต่ทว่าเป็ร่างกายของเสือดาวสายฟ้าทมิฬ!!
ร่างของเสือดาวสายฟ้าทมิฬะเิออกมาเป็เสี่ยงๆ เืเนื้อสีแดงสดของมันกระจายปลิวว่อนอยู่ในอากาศ เศษเืที่กระจายราวกับฝน ทำให้บรรยากาศเกิดความเงียบสงัดขึ้นทันที เหตุการณ์นี้แลดูน่ากลัวเป็อย่างมาก
ฟุบ!
ชิงเฟิงรับแกนอสูรที่กำลัวจะตกถึงพื้นได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นเขาก็ได้มองไปที่เศษซากของเสือดาวสายฟ้าทมิฬ
"เป็อย่างที่ข้าคาดเอาไว้ ถึงแม้มันจะเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วแต่ร่างกายของมันกลับอ่อนแอมาก" ชิงเฟิงกำแกนสัตว์อสูรขณะกล่าว
"ข้าอยากรู้จังว่าระดับของข้าจะเพิ่มขึ้นเท่าใด"
ชิงเฟิงไม่รอช้า เขาได้ทะยานร่างไปบนฟ้าจากนั้นก็ได้เข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่ง เขาสำรวจแล้วว่าถ้ำแห่งนี้ไม่มีอันตราย ดังนั้นเขาจึงวางใจที่จะบ่มเพาะพลังในถ้ำแห่งนี้
หลังจากที่จัดการปิดปากถ้ำเพื่อป้องกันอันตรายเรียบร้อยแล้วชิงเฟิงไม่รอช้าเขารีบนำแกนสัตว์อสูรออกมาจากนั้นเขาก็ได้กำแกนสัตว์อสูรไว้ในมือและเริ่มโคจรวิชา [นิรันดร์อนัตกาล]
พลังลมปราณจากแกนสัตว์อสูรค่อยๆไหลเข้าสู่ร่างกายของชิงเฟิงอย่างช้าๆ เนื่องจากว่าพื้นฐานของเขาแข็งมั่นคงแล้ว ในขณะนี้เขาตั้งใจที่จะเพิ่มระดับของตัวเอง
ปัง!
ประมาณ1ชั่วยามหลังจากที่ได้ดูดซับแกนสัตว์อสูรของเสือดาวสายฟ้าทมิฬเข้าไป เสียงการทะลวงระดับก็ได้ดังขึ้นมาจากร่างกายของชิงเฟิง
นภาขั้นที่4!!
และมันยังไม่จบเพียงแค่นั้น เสียง ปัง!!! ได้ดังขึ้นมาอีกครั้ง
นภาขั้นที่5!!
และสุดท้ายแกนสัตว์อสูรในมือของชิงเฟิงก็ได้สลายหายไปอย่างสมบูรณ์ ชิงเฟิงค่อยๆลืมตาขึ้นมา ในขณะนี้นัยตาสีทองของเขาปรากฏแสงออกมาจางๆจากนั้นมันก็ได้หาย
"เพิ่มขึ้นมาแค่2ขั้นเองอย่างงั้นหรอ?น่าผิดหวังนิดหน่อยแฮะ บางทีอาจเป็เพราะร่างกายข้าไม่เหมือนคนอื่น ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเป็อย่างมาก"ชิงเฟิงกล่าวกับตัวเองเบาๆ
ชิงเฟิงลุกขึ้นมาจากนั้นก็ได้คิดกับตัวเองสักพัก"รอหลังจากที่ข้าบรรลุระดับราชันย์ ตอนนั้นก็ถึงเวลาที่ข้าจะได้ออกจากป่าสัตว์อสูรนี้ แต่ก่อนหน้านั้นในตอนนี้ป่าสัตว์อสูรเขตในให้ประโยชน์แก่ข้าน้อยมาก อีกทั้งสัตว์อสูรในเขตนี้ก็มีเพียงระดั
บนภาลงไปเท่านั้น ซึ่งมันเป็ไปไม่ได้เลยที่ข้าจะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงได้"
"บางทีข้าควรเข้าไปในเขตแกนกลางของป่า?"
850
