[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ดูเหมือนจะเล่นจนเพลียสินะ หลับปุ๋ยเลย ”

เฉินห่าวมองดูลูกสาวที่กำลังนอนหลับบนฟูกนอนนุ่มๆมีผ้าปูรูปเจ้าหญิงรายล้อม ภายในมือมีตุ๊กตามากมายกอดแน่นไม่ยอมปล่อยไปไหน  เมื่อนึกถึงมังกรเขารู้สึกสงสารมันไม่น้อยเพราะถูกมือเล็กๆนี่คอยอุ้มและกอดตลอดเวลา

“ เอาล่ะพ่อขอโทษนะ พ่อจำเป็นต้องทำแบบนี้จริงๆ ”

เฉินห่าวลากเอามอนสเตอร์ตัวหนึ่งเข้ามาในห้อง ขนาดตัวของมันไม่ต่างจากกำปั้นของเขาเลย ลักษณะโดยรวมแล้วไม่ต่างจากค้างคาว มันถูกเขาจับกลับมาด้วยในขณะที่เดินทางกลับ

แม้จะรู้ว่าการนำมอนสเตอร์ที่ยังมีชีวิตเข้ามาในเมืองโดยไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเป็นเรื่องผิดกฎหมายก็ตาม เขต X ไม่มีใครอยู่เขาจึงกล้าพามันเข้ามา

หลังจากวางค้างคาวตัวน้อยเอาไว้ข้างๆลูกสาว เขาจึงส่งมานาเข้าไปที่ฝ่ามือน้อยๆของลูกอย่างเบามือเพื่อควบคุมมัน การอัพเลเวลไปที่ 1 จำเป็นต้องสังหารมอนสเตอร์สักตัว เขาไม่อยากพาลูกสาวออกไปล่าจึงต้องใช้วิธีพามันมาที่ร้านแทน

ค้างคาวที่ถูกปิดพลังนอนทำตามแป๋วแหววมองดูมือน้อยๆที่ยื่นเข้ามาใกล้ๆ เมื่อนิ้วทั้ง 5 กางอ้าออกมันที่ถูกมัดเอาไว้ด้วยเชือกรู้สึกสิ้นหวังที่ต้องมาตายจากโลกนี้ไปด้วยมือน้อยๆข้างนี้

เฉินห่าวควบคุมมือลูกสาวกำไปที่คอของมอนสเตอร์ ต่อให้มันจะเป็นเลเวล 30 ภายในตึกแห่งนี้มันถูกปิดพลังไปแล้วจึงไม่ต่างจากลูกไก่ เพียงแค่เขาส่งมานาให้กับมือน้อยข้างนี้ก็สามารถหักคอของมันได้แล้ว

ขณะที่มือกำไปที่คอของค้างคาวเฉินห่าวพบว่าลูกสาวขยับตัว เขาจึงยกเลิกการควบคุมมือไปก่อนเพราะกลัวว่าลูกจะตื่นกลางคัน เพียงแต่ว่ามือของลูกสาวของเขานั้นยังกำคอของค้างคาวเอาไว้ก่อนจะลากมันไปกอด

เฉินห่าวกลัวว่ามันจะกัดเธอจึงรีบเข้าไปแย่งมอนสเตอร์ออกมาจากอ้อมกอดโดยคิดจะแทนที่มันด้วยตุ๊กตาตัวหนึ่ง แต่เมื่อเขาสับเปลี่ยนตุ๊กตาเข้าไปแทนที่ มอนสเตอร์ที่ดึงตัวออกมากลับตายแล้วโดยที่คอของมันพับลง 

“ ตายได้ยังไงกัน !? ”

เฉินห่าวเขย่ามอนสเตอร์กลัวว่ามันจะแกล้งตาย คอของมันกลับส่ายไปมาไม่ต่างจากคอไก่ที่ถูกเชือด เขาจึงตรวจสอบก่อนจะพบว่ากระดูกคอของมันหัก เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากที่คอของมันจะหักเพราะการกอดของเด็ก

มือน้อยๆของเป่าเป้ยยังคงขยำไปมาจากความฝันบางอย่าง เฉินห่าวจึงลองแหย่นิ้วไปที่มือของลูกสาวเพื่อทดสอบแรงขยำของเด็ก 2 ขวบย่าง 3 ขวบให้หายสงสัย

เขากลับเบิกตากว้างแสดงใบหน้าตกใจ เมื่อพบว่าแรงของลูกสาวที่แสดงออกมาในตอนหลับสูงมาก มันไม่ต่างจากเลเวล 20 เลย 

“ เกิดบ้าอะไรขึ้นกับลูกฉันเนี่ย ”

สกิลจากอาชีพเทรนเนอร์เปิดใช้งาน เขาอยากรู้ว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกับลูกสาว

เมื่อเห็นค่าสถานะเขาถึงขั้นตะลึงงันเพราะค่าความแข็งแกร่งของเป่าเป้ยสูงถึง 20 หน่วย น่าแปลกมากที่มันเทียบเท่ากับค่าสถานะที่ได้จากเครื่องออกกำลังกายในร้านตอนนี้

“ มันคงไม่บังเอิญไปหรอกใช่ไหม หรือว่าลูกฉันจะมีร่างกายพิเศษ ”

พรสวรรค์ของเป่าเป้ยยังไม่ถูกปลุกขึ้น สกิลของเขาบอกแบบนั้น เลเวลของเธอเป็นเพียงเลเวล 1  เฉินห่าววิเคราะห์ทุกอย่างเขามั่นใจว่ามันจะต้องเกี่ยวกับอุปกรณ์ออกกำลังกายอย่างแน่นอน เพราะแต้มสถานะเลเวล 1 ของลูกสาวอยู่ในช่องแต้มสถานะรอให้นำไปอัพค่าอื่นๆ  สิ่งนี้จึงยืนยันได้ว่าค่าสถานะความแข็งแกร่ง 20 หน่วย ไม่ได้มาจากการอัพเลเวลเมื่อครู่

“ เดี๋ยวนะ หรือว่าจะเป็นช่วงนั้น ต้องใช่แน่ๆ ”

เขาจำได้ว่ามีช่วงหนึ่งที่ลูกสาวเอาแต่นอนทั้งวัน เธอไม่ค่อยสดชื่นราวกับว่าแอบตื่นขึ้นมาเล่นในช่วงกลางดึก ซึ่งช่วงนั้นเขาคิดว่าเธอนอนดิ้น เมื่อรู้ความจริงว่าลูกสาวแอบมาเล่นอุปกรณ์ออกกำลังกายเขาถึงขั้นหน้าซีดเนื่องจากอุปกรณ์แต่ละชนิดจะสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้ใช้งาน

“ ระบบ แกมีระบบบันทึกวีดีโอไหม ”

[  ระบบไม่สามารถบันทึกวีดีโอได้ค่ะ ]

“ งั้นแกคงจะมีสถิติการใช้งานอุปกรณ์ของสมาชิกสินะ บอกมาว่าลูกฉันเล่นอะไรไปบ้าง ”

เฉินห่าวตกใจมากเมื่อเห็นว่าลูกสาวยกดัมเบลไป 8 ชั่วโมง ปั่นจักรยานไป 2 ชั่วโมงแล้วใช้ลูกกลิ้งบริหารหน้าท้องอีก 2 ชั่วโมง

นอกจากนั้นแล้วยังแอบเล่นเครื่องพายเรือบนชั้นสอง 11 ชั่วโมง เพียงเท่านี้เขาก็หายสงสัยแล้วว่าค่าสถานะ 20 หน่วยมาจากที่ไหน

“ เดี๋ยวนะ รวมๆแล้วลูกสาวฉันออกกำลังกายไป 23 ชั่วโมงเท่านั้น ทำไมค่าสถานะเพิ่ม 20 หน่วยได้เหมือนฉันกัน ระบบ เกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวฉัน ”

เฉินห่าวเป็นห่วงลูกสาวไม่น้อย เขาไม่รู้ว่าเด็กตัวน้อยๆทนเจ็บได้ยังไง แต่เขาก็แอบตกใจ  เด็กส่วนใหญ่กลัวเจ็บ ลูกสาวของเขาที่รู้ว่าตัวเองเจ็บกลับใช้เวลามากถึง 23 ชั่วโมงในการออกกำลังกาย เขาจึงอยากเห็นข้อจำกัดของทางระบบ

[  ระบบเป็นแบบผูกมัดสายเลือดค่ะ ลูกสาวของโฮสต์จึงสามารถใช้ผลประโยชน์จากการออกกำลังกายได้เทียบเท่ากับโฮสต์ ]

“ เป็นแบบนี้นี่เอง แล้วทำไมเธอเล่นได้นานถึง 23 ชั่วโมงกัน มันต้องมีอะไรที่ต่างจากฉันใช่ไหมระบบ ตอบมาเลยนะ ”

เฉินห่าวรู้สึกโกรธ เนื่องจากระบบไม่ได้แจ้งเตือนให้เขารู้ในช่วงที่ลูกสาวของเขาใช้เครื่องออกกำลังกาย ทุกคนภายในฟิตเนสจะส่งการแจ้งเตือนมาที่เขาทุกครั้งเพื่อให้รู้ว่ามีใครบ้างที่กำลังใช้งานอุปกรณ์อยู่

[  ระบบมีข้อยกเว้นให้กับสมาชิกและเชื้อสายของท่าน หากอายุไม่เกิน 5 ขวบจะไม่ได้รับความเจ็บปวดจากอุปกรณ์ออกกำลังกาย ]

“  เดี๋ยวนะ แกลบความเจ็บปวดออกไปได้ด้วยเหรอ แล้วทำไมถึงยกเว้นให้แค่เด็กที่อายุต่ำกว่า 5 ขวบ ฉันที่เป็นเจ้าของควรจะได้รับฟังก์ชันนี้ด้วยไม่ใช่เหรอ ”

[  เด็กอายุต่ำกว่า 5 ขวบเป็นกรณียกเว้นค่ะ หากไม่ปกปิดความเจ็บปวดจะทำให้เด็กเสียชีวิต ]

เฉินห่าวแสดงท่าทางโล่งใจเมื่อรู้ว่าลูกสาวของเขาไม่ได้ถูกระบบทรมาน  แต่แล้วเขากลับโกรธมังกรที่คอยดูแลลูกสาว มันนอนเดือนละครั้ง ไม่ว่าจะเป็นช่วงกลางวันหรือกลางคืนมันจะตื่นตลอด

มันกลับปกปิดเรื่องที่ลูกสาวเขาออกกำลังกายเอาไว้ เขาจะไปคิดบัญชีกับมันทีหลัง

“ หนอยแหนะ เลี้ยงไม่เชื่อง ”

ฮัชเช้ย ตู้ม!!!! 

หนามแหลมบนกระดองของเต่ายักษ์แหว่งหายจากลูกไฟที่พุ่งเข้าไปเผาร่างของมัน 

เฟยหลงที่จามออกไปเมื่อครู่ใช้กรงเล็บถูจมูกก่อนจะพุ่งเข้าไปโจมตีเต่ายักษ์ตามคำสั่ง

อย่างไรก็ตามมันรู้สึกเสียวสันหลังราวกับว่ามีเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิด ทว่ามันไม่พบสิ่งผิดปกติในสนามรบแห่งนี้เลย

มอนสเตอร์เลเวล 130 เหลืออยู่ 2 ตัวเท่านั้นคือเต่าที่มันกำลังทุบตีกับเวิร์มที่กำลังถูกมนุษย์รุมโจมตี ใต้ดินไม่มีมอนสเตอร์เลเวลสูงซ่อนอยู่

มังกรคิดว่ามันอาจจะคิดมากไปจึงลงมือทุบเต่าซ้ำๆจนทำให้กระดองของมันเต็มไปด้วยรอยปริแตก  พลังป้องกันที่สูงลิ่วของมันสร้างความหงุดหงิดให้ไม่น้อย ต่อให้จะพ่นไฟเผาร่างกายของมันไปแล้วก็ตาม กระดองของมันกลับดูดซับความร้อนแล้วปล่อยลงสู่พื้นได้หลายส่วนจนมันสามารถยืนสู้ได้นาน

มังกรเห็นว่าถ้าทุบแบบนี้ไปเรื่อยๆคงต้องใช้เวลาอีกนาน มันจึงตัดสินใจใช้หางจับเท้าอีกฝ่ายเอาไว้แล้วออกแรงเหวี่ยงจนทำให้เต่าหงายท้อง  เมื่อส่วนที่เปราะบางมากที่สุดเปิดขึ้นมันจึงใช้กรงเล็บข่วนจนทำให้ใต้ท้องเกิดแผลเหวอะหวะ

เต่ายักษ์ที่ไม่สามารถพลิกตัวกลับได้เพราะมังกรใช้หางตรึงร่างเอาไว้จึงใช้สกิลโจมตีแทน

เพียงแต่ว่าหอกดินที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นจำนวนมากถูกเปลวไฟของมังกรเผาทำลายจนรอบๆตัวของมันเต็มไปด้วยลาวาข้นหนืด

“ ท่านครับ มังกรมันกลับมาอีกแล้ว ”

พันโทหงซวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อไม่นานมานี้เขาได้รับข่าวว่ากลุ่มที่กวาดล้างมอนสเตอร์ในแนวหลังลดความสามารถในการสังหารลงไปแล้ว เจ้าของร้านที่เคยเป็นหัวหอกหายไปโดยไม่มีใครรู้ว่าไปอยู่ที่ไหน การลดความสามารถในการสังหารลงทำให้มอนสเตอร์เริ่มบุกอีกครั้งหนึ่ง แต่เมื่อได้รับข่าวว่าคืนนี้มังกรตัวเดิมกลับมาเขาจึงยิ้มเพราะเจ้าของร้านน่าจะเปลี่ยนหน้าที่กับมังกร

หวงซวนมองไปยังมังกร มันกำลังกระหน่ำโจมตีเต่าจนบาดแผลเหวอะหวะ  พลังชีวิตของมันเยอะมากต่อให้บาดแผลจะเต็มร่างยังกรีดร้องได้ราวกับว่าบาดแผลที่เกิดเป็นเพียงแค่แผลเล็ก

“ ปล่อยให้มังกรโจมตีเต่าไปก่อนแล้วบอกให้เลเวลร้อยมาช่วยกันจัดการเวิร์มซะก่อนที่มันจะรักษาตัวได้มากกว่านี้ ”

พลังของพันโทอย่างพวกเขาลดลงเพราะต่อสู้มายาวนาน สวนทางกับเวิร์มที่ฟื้นฟูตนเองเรื่อยๆ การสังหารมันจึงต้องใช้เวลานานมากยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้นจึงต้องระดมเลเวลร้อยให้เข้ามาช่วยสร้างความเสียหาย นับว่าโชคดีที่มังกรเข้ามาซื้อเวลาเอาไว้ให้ ต่อให้มอนสเตอร์จะบุกหนัก ราชาของพวกมันกลับเหลือ 2 ตัว ดังนั้นกองทัพมอนสเตอร์จึงยังไม่เคลื่อนตัวไปไกลมากกว่านี้ 

“ ฆ่ามัน! ”

เสียงร้องตะโกนลั่นดังขึ้นในตอนมืด โดยมีแสงสว่างจะพลุทางทหารคอยส่องแสงในตอนกลางคืนเป็นระยะๆจนทำให้ฮันเตอร์มองเห็นได้ถนัดตา

มังกรที่โจมตีเต่ามานานถึง 2 ชั่วโมงมองดูสภาพโดยรวมของมันก่อนจะค่อยๆกางปีกบินขึ้นไปบนอากาศ กระดองส่วนหนึ่งถูกทำลายไปแล้ว จากเต่าหุ้มกระดองกลายเป็นตะพาบไปแล้ว คงไม่ยากที่ฮันเตอร์จะสังหารมัน

อย่างไรก็ตามเวิร์มที่กำลังต่อสู้กับฮันเตอร์ฟื้นตัวได้อีกครั้งแล้ว มันจึงตัดสินใจบินโฉบไปทางฝั่งนั้นหนึ่งครั้งก่อนจะใช้กรงเล็บข่วนไปที่คอของเวิร์มจนทำให้เกิดแผลขนาดใหญ่ตามด้วยพ่นลูกไฟเข้าใส่ปากของมันจนฟันหลอมละลายก่อนจะบินจากไปทิ้งให้มนุษย์จัดการทุกอย่างด้วยตนเอง

“ พันโทครับ มังกรมันไปแล้วครับ ”

“ ฉันรู้แล้วรีบจัดการเวิร์มเร็วเข้า! ” 

หงซวนออกคำสั่งให้ทหารรีบจัดการเวิร์มเพราะตอนนี้ไม่มีใครรับมือกับเต่า แม้จะเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่มังกรไม่สังหารมอนสเตอร์ทั้ง 2  บาดแผลที่มันทิ้งเอาไว้ทำให้พวกเขาทำงานง่ายขึ้นจึงต้องรีบฉวยโอกาสนี้ให้ดี

พรึ่บ พรึ่บพรึ่บ!

เฉินห่าวได้ยินเสียงกระพือปีกของมังกรจึงลงมารอมันที่ชั้น 1 มังกรน้อยที่กลับมาถึงค่อยๆใช้เท้าป้อมๆของมันเดินจ้ำอ้าวเข้ามาในร้านหวังจะหาที่เงียบๆนอนสักพัก  วันนี้มันไม่บาดเจ็บแต่พลังที่ใช้ออกไปนับว่ามากไม่ต่างจากวันแรก แต่แล้วมันก็พบว่าไฟที่ชั้นหนึ่งเปิดขึ้นหนึ่งดวง ตำแหน่งนั้นคือโซฟาที่เจ้าของร้านใช้คุยธุระกับลูกค้าทำให้มันเห็นว่าเจ้าของนั่งรออยู่บนนั้น

“ แกมีอะไรจะสารภาพไหม ”

มังกรทำสีหน้าสงสัย เฉินห่าวมองข้ามความน่ารักของมันไปเพราะเขาอยากได้ยินคำสารภาพจากมันมากกว่า

“ นายท่าน ข้าทำให้เต่าบาดเจ็บสาหัส ก่อนกลับข้าเล่นงานเวิร์มนอกเหนือคำสั่งของท่าน ”

“ ไม่ใช่ ฉันไม่ได้อยากฟังสิ่งนี้ แกจะเล่นงานเวิร์มหรือไม่มันไม่สำคัญ วันนี้ถ้าฉันไม่อัพเลเวลให้ลูกสาวคงไม่เห็นความผิดปกตินี้  แกมีอะไรจะสารภาพไหม ”