ตอนที่ 13ผมชื่อรัก
ชายหนุ่มหญิงสาวนอนกอดกันอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนที่จะเข้าไปในห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแน่นอนว่าคืนนี้เธอต้องนอนกับแฟนของเธอ!
ทั้งคู่มีรอยยิ้มหวานชื่นขณะที่กำลังอาบน้ำ ต่างก็พากันช่วยขัดสีฉวีวรรณให้กันและกัน!
เอื้อยสวมเสื้อผ้าของกวีที่ตัวใหญ่กว่าเธอนอนในคืนนี้ แต่ทว่ามือมารของชายหนุ่มเองก็อยู่ไม่เคยสุข ตลอดทั้งคืน
……
ตัดกลับมาที่สมรซึ่งตอนนี้กำลังวางแผนหาทางออก จนสุดท้ายนึกได้ถึงวิธีการที่ดีที่สุดคือแกล้งหลับมันไปทั้งอย่างนี้นี่แหละ ส่วนการลองใจนายพาทีก็ค่อยไปลองอีกครั้งในภายหลัง
หลังจากสมรทำทีว่าตื่นมาก็ใช้เวลาพักใหญ่เพราะคิดจะเล่นละครทั้งทีมันก็ต้องทำให้เนียนหน่อยพอเธอตื่นมาก็อดไม่ได้ที่จะมองค้อน นายเด็กรับรถคนนั้น
ทางรักพอเห็นอีกฝ่ายตื่นขึ้นมาเขาก็เดินมายืนยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันขาวเม็ดข้าวโพด ที่ดูเป็ระเบียบเรียบร้อยพร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจ
ชายหนุ่มดูหล่อเหลาคมเข้มสไตล์ไทยแท้มองดูแล้วเป็มิตร รอยยิ้มและแววตาคู่นั้น ดูคล้ายอยากจะชักชวนให้คนอยากไปตีสนิทหรือรู้สึกใกล้ชิดยามเมื่อได้เจอะเจอ
ทว่าสมรกับทำหน้ามุ่ยเธอตีมึนแสร้งทำเป็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
พาทีจึงได้เล่าถึงเหตุการณ์ให้ฟังส่วนรักที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รับฟังอย่างใจเย็นไม่สอดปากแทรกแต่อย่างใด
“ขอบใจนายมากนะ…แต่วันหลังไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ไปดูแลแขกคนอื่นดีกว่า!” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเ็าเล็กน้อย
รักถามสวนขึ้นว่า“คุณหนูจะกลับหอหรือยังครับ ให้ผมเรียกแท็กซี่ให้ดีมั้ย?” ตัวของชายหนุ่มไม่ได้ใส่ใจกับน้ำเสียงของเธอหรืออากัปกิริยาของเธอแต่อย่างใด
“ไม่ต้องขอบใจถ้าจะเรียกเราเรียกเองได้…” เธอมองค้อนชายหนุ่มที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า
“ได้ครับเชิญตามสบายผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ” ชายหนุ่มหันหน้าหนี
แต่ทว่าภายในใจกลับครุ่นคิด“อย่างน้อยวันนี้ก็ได้คุยกับเธอเต็มปากเต็มคำแล้วมีครั้งที่หนึ่งก็ต้องมีครั้งที่สอง”
ชายหนุ่มคิดในใจไปไกล“หรือว่าหาโอกาสไปเจอเธอในมหาลัยดี?”
จนแสงเพื่อนรักมาเห็น“อารมณ์ดีเชียวนะมึง ได้คุยกับเขาจริง ๆ แล้วเป็ไงบ้างล่ะ?”
“เออก็ดีว่ะ…แล้วถ้าเจอในมหาลัยควรจะทำยังไงดีวะเอาจดหมายไปให้เลยดีมั้ย” รักปรึกษาเพื่อนสนิทด้วยความตื่นเต้น
“มึงจะบ้าเหรอ!นี่กูว่านะถ้ามึงมีตังค์ก็เอาไปซื้อพวกเพจเจอร์มาใช้บ้างก็ดีเวลาที่เข้าไปจะได้ดูมีมาดหน่อย แบบนี้…”
แสงแสร้งเก๊กทำมาดเท่“เอ่อ…ผมขอเบอร์เพจเจอร์คุณหน่อยได้มั้ยครับ คุณผู้หญิง…”ชายหนุ่มดัดเสียงเข้มอย่างกับคนพากย์หนัง
“แต่มันแพงนะโว้ย…”รักตอบขึ้น สำหรับคนฐานะยากจนอย่างเขามันยากมากที่จะเสียรายเดือนแพง ๆ
“มึงนี่มันโง่จริง ๆมึงก็คิดว่ามันคืออุปกรณ์ทำมาหากินสิวะเนี่ยเผื่อผู้จัดการเขามีงานอะไรเขาก็โทรส่งข้อความไปหามึงเรียกมาใช้งานถ้าไม่งั้นจะให้เขาวิ่งส่งจดหมายไปหามึงหรือไงไอ้ฉิบหาย…” แสงด่ายาวเหยียด
พอมองในมุมนี้รักก็เหมือนจะเห็นด้วยถ้าจะมีคนเรียกไปทำงานอื่น ๆ มันก็สะดวกดีเหมือนกันแถมยังให้พ่อแม่หยอดเหรียญโทรฝากข้อความมาหาได้อีก…
จนวันรุ่งขึ้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจไปถอยเพจเจอร์อันใหม่เอี่ยมออกมาจากศูนย์
นี่เป็เงินที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของเขาเองซึ่งเก็บหอมรอมริบ มาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของตัวเอง จึงรู้สึกภูมิใจไม่น้อย…
และวันหยุดกลับบ้านในคราวนี้จะได้ไปบอกพ่อกับแม่เวลาที่มีปัญหาอะไรขึ้นมาก็ ให้ส่งข้อความมาได้
ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะคิดไปไกลถึงครอบครัวตัวเอง เผื่อฉุกเฉินจะได้มีคนรอบข้างส่งข้อความมาหาได้เพราะเงินและทิปที่ได้ในแต่ละวันเขาคิดว่าเลี้ยงตัวเองได้สบาย ๆ
ผู้จัดการก็ยิ่งถูกใจเขาคงได้เรียกใช้งานบ่อย ๆ เผลอ ๆ ได้เลื่อนตำแหน่งโดยที่ไม่รู้ตัว…
……
ตอนที่สมรกลับมาถึงห้องด้วยท่าทางหงุดหงิดพอเห็นฟันขาวที่ยิ้มแฉ่งให้เธอทำไมมันทำให้เธอรู้สึกไม่เป็ตัวของตัวเองขนาดนี้นะ!?
เธอสงบใจลงก่อนที่จะเริ่มอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
ระหว่างที่อาบน้ำอยู่ภายในใจของเธอก็คิดว่า“ยัยเอื้อยคงลงมือสำเร็จไปแล้วล่ะซิ ฮึ!” เธอพ่นเสียงไม่พอใจเล็กน้อยผ่านจมูก
“ถ้าไม่ใช่เพราะนายเด็กรับรถคนนั้นป่านนี้แผนลองใจของเราก็คงประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดีแล้ว ดันมาขัดขวางเสียได้อย่าให้เจอคราวหน้าเชียว!” เธอกัดฟันกรอด
พอตื่นเช้ามาเธอก็นอนหลับไม่สนใจสิ่งใดแต่พอสายตาเหลือบไปมองนาฬิกาก็เห็นว่าปาเข้าไปเที่ยงกว่า ๆ แล้ว
“นี่ยัยเอื้อยยังไม่กลับมาอีกเหรอเนี่ย?ดูท่าแล้วคงจะหลงใหลในรสรักน่าดูประเดี๋ยวกลับมาต้องสอบสวนเสียหน่อย”เธอยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก
พูดถึงหล่อนก็เดินเปิดประตูเข้าห้องมาพอดีใบหน้ายิ้มระรื่น แก้มแดงเปล่งปลั่ง
“อุ๊ย!ว่าไงจ๊ะคนสวยกว่าจะกลับบ้านได้ เล่นไปเที่ยงวันเชียวนะ!”
เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆเพื่อนก่อนทำท่าทางฟุตฟิด ดมกลิ่นพิสูจน์ “นั่นแน่ะอาบน้ำมาแล้วเสียด้วยเป็ไงบ้าง ไหนเล่ามาสิแก!”
เอื้อยเห็นดังนั้นจึงอวดเพื่อนสาวคนสนิทไปว่าเมื่อคืนทำอะไรกันมาบรรยายอย่างละเอียด เธอเล่าเป็ฉาก ๆ โดยไม่เหนียมอายแม้แต่น้อย
พอสมรได้ยินจากปากเพื่อนเธอก็คิดอยากจะลิ้มลองรสรักเสียบ้างแล้วสิ!
เธออดที่จะเม้มปากไม่ได้เวลาได้ยินเพื่อนบรรยายท่าทางความเสียว ความเ็ป ความสยิว!
พอเล่าไปหมดเปลือกแล้วเอื้อยก็ถามขึ้นว่า“แล้วแผนของแกเป็ไงบ้างล่ะ…นายพาทีสรุปเป็พวกปากว่าตาขยิบจริง ๆ ใช่มั้ย!?”
สมรส่ายหน้า“แผนล่มไม่เป็ท่า…”
“หา!ยังไงไหนเล่าสิ!?” เอื้อยอุทานด้วยความสงสัยก่อนสอบถามความเป็ไป
สมรก็เล่าด้วยอารมณ์บูดบึ้ง“เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเที่ยวถ้าเจอนะจะข่วนหน้าให้…คนอะไรเห็นแล้วมันเขี้ยวจริงเชียว!”
เอื้อยก็ปลอบใจเพื่อนก่อนขอตัวไปนอนพักอันที่จริงเธอพึ่งจัดหนักกับกวีมาน้ำกามของชายหนุ่มยังคงค้างอยู่ในถ้ำของเธออยู่เลย
…แต่ว่าเธอไม่เต็มใจที่จะเช็ดล้างมันออกปล่อยไว้แบบนี้มันก็ดูเสียวไปอีกแบบ
……
วันเรียนปกติสมรกับเอื้อยก็ใช้ชีวิตตามปกติสุข
แต่มีเพิ่มนายกวีที่มักแวะเวียนมาหาเอื้อยอยู่เป็ประจำจนคนในคณะคุ้นหน้าคุ้นตากันเป็อย่างดี เพราะทั้งคู่เล่นหวานแหววออกหน้าออกตาเป็อย่างมาก
ทำเอาคนที่เป็ส่วนเกินอย่างสมรอดไม่ได้ที่จะแซวเช่นทำเสียงจะอ้วกออกมา
หลายคืนหลังจากนั้นเธอก็ไปเที่ยวเธคตามปกติแต่ไม่ยักจะเห็นนายเด็กรับรถคนนั้น! ครั้นจะไปถามคนอื่นก็ไม่กล้า…
เพราะใจมันสั่งว่า“แล้วทำไมเราต้องไปให้ความสนใจ กับนายหมอนั่นขนาดนั้นด้วยล่ะ?”
อันที่จริงแล้วรักถูกย้ายไปทำตำแหน่งอื่นชั่วคราวเพราะขาดคน อีกทั้งผู้จัดการยังเห็นว่าชายหนุ่มขยันขันแข็งหัวไวสั่งงานอะไรแล้วไว้ใจได้ ทุกวันนี้มีเงินเหลือกินเหลือใช้ส่งให้ที่บ้านได้ด้วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายได้ไม่น้อย
จนกระทั่งวันหนึ่งในมหาลัยสมรที่เดินเคียงคู่มากับเอื้อยบังเอิญเจอนายเด็กรับรถพอดีแต่ทว่าเ้าตัวก็ก้มหน้าก้มตาอ่านข้อความงานที่ส่งมา
สมรที่มันเขี้ยวอย่างบอกไม่ถูกก็ไปยืนขวางทางผลก็กลายเป็ว่าหน้าผากของเธอมันได้ชนเข้ากับริมฝีปากของชายหนุ่มพอดีเพราะว่ารักไม่ได้หยุด มัวแต่เลื่อนอ่านข้อความ
ทำเอาสาวสวยหมดสภาพกุมหัวร้องโอดโอยก่อนจะโมโหพาลใส่นายเด็กรับรถ
เธอวีนเสียงแข็ง“ทำไมไม่หยุดฮะ!”
โดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าอีกฝ่ายเืกบปากไม่ใช่น้อย
รักพยายามชี้ให้เห็นว่าเืไหลอยู่นะเนี่ยเอื้อยที่ยืนอยู่ด้านข้างจึงหยิบขวดน้ำเปล่าในกระเป๋าเป้ยื่นให้ชายหนุ่มตรงหน้าบ้วนปากเสียก่อน…
สมรกุมหน้าผากตัวเองบ่นกระปอดกระแปด ระหว่างที่รักกำลังกลั้วปาก ล้างคราบเื เสียงบ่นดังมาตามสายลม
“เห็นคนเขายืนขวางทางอยู่ทำไมไม่ยอมหยุดฮะ!”เธอเท้าเอวมองชายหนุ่มตรงหน้า
“ขอโทษทีผมไม่เห็นจริงๆ มัวแต่อ่านข้อความอยู่เนี่ย!” เขาโทษเ้าเพจเจอร์เ้าปัญหาทันทีก่อนจะถามต่อด้วยความสงสัยว่า “เอ่อ…แล้วคุณหนูมาขวางผมทำไมครับเนี่ย?”
“เอ่อ…ก็…”เธอก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าไปขวางเขาไว้ทำไม ก่อนจะอ้างเหตุผลเื่คืนนั้นได้
“ก็เื่คืนนั้นไง!ทำไมถึงปล่อยให้ผู้ชายมาจับมือถือแขนเรา?” สมรพูดขึ้นอย่างขอไปที
ทำเอาเอื้อยตามอารมณ์เพื่อนไม่ทันก่อนสายตาจะส่องประกายวิบวับ
“นี่นายเด็กรับรถวันหลังน่ะก็ดูเราดี ๆ ด้วยล่ะ” ทางสมรก็งงกับตัวเองเหมือนกัน ก่อนจะหันหน้าจากไปเพราะทำอารมณ์ไม่ถูก
ทว่าชายหนุ่มกลับะโกลับมาว่า“ผมชื่อรักนะคุณหนู…รัก…รอเรือน่ะ ไม่ได้ชื่อนายเด็กรับรถ!”
ชายหนุ่มวิ่งตามหล่อนไปก่อนจะอ้างสารพัดเหตุผลบอกว่า “ถ้าจะมาก็ส่งข้อความมาหาผมก่อนก็ได้เรามาแลกเบอร์เพจเจอร์กันดีมั้ย!?”
พอได้ทีชายหนุ่มก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป
สมรที่ทำอารมณ์ไม่ถูกก็พูดขึ้นว่า“เอามาสิ!” เธอหยิบสมุดที่ใช้จดเบอร์เพจเจอร์โดยเฉพาะขึ้นมา
รักก็บอกเบอร์ของตัวเองไปก่อนหญิงสาวจะปิดสมุดและเดินจากไป ทำเอาชายหนุ่มงุนงงเพราะว่าเขาก็หยิบปากกากับสมุดขึ้นมาแล้วเหมือนกัน!
“เดี๋ยวก่อนสิคุณหนูยังไม่ได้ให้เบอร์ผมเลยแล้วจะส่งข้อความไปหายังไง?”
สมรหันมามอง“แล้วใครบอกจะให้? มีอะไรเดี๋ยวก็ส่งข้อความไปหาเองนั่นแหละ!”เธอเริ่มสะบัดหน้าหนีพร้อมเดินจากไป
ส่วนเอื้อยที่เห็นการกระทำของเพื่อนก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้เธอโบกมือทักทายและแนะนำตัวเอง ก่อนขอตัวจากไป…
9K
![รวมเรื่องสั้น 18+ NC เน้น ๆ แซ่บมาก [PWP] แนวจีนโบราณ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781781087_1315627.webp)
