บรรยากาศยามค่ำคืนใจกลางกรุงเทพมหานครสว่างไสวด้วยแสงไฟจากตึกสูงเสียดฟ้าทว่าบริเวณรอบอาคารพาราดิโซ แซนิทารีกลับเงียบสงบลงอย่างสิ้นเชิงหลังผ่านพ้นเวลางาน ไฟในออฟฟิศส่วนใหญ่ปิดมืดลงเหลือเพียงแสงไฟส่องสว่างตามทางเดินหลักและระบบรักษาความปลอดภัยยามค่ำคืน
พาย ในชุดเสื้อไหมพรมแขนยาวสีเข้มและกางเกงสแล็กส์คล่องตัวยืนหลบมุมอยู่บริเวณสวนเงียบๆ ข้างตัวอาคาร มือบางกอดกระเป๋าสะพายแน่นสายตากวาดมองไปรอบๆ ด้วยความระทึกใจราวกับกำลังสวมบทบาทเป็สายลับในภาพยนตร์ฮอลลีวูด
‘โอ๊ยยย ยัยพายเอ๊ย! เกิดมายี่สิบห้าปี ไม่เคยต้องมาแอบเข้าออฟฟิศคนอื่นตอนสี่ทุ่มแบบนี้เลย!ถ้าเกิดยามจับได้ขึ้นมา จะโดนยัดข้อหาบุกรุกไหมเนี่ย!’พายกรีดร้องและบ่นกับตัวเองเบา ๆ ในใจ
กึก...
เสียงก้าวเท้าหนักแน่นแต่เบากริบดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมกับร่างสูงโปร่งของ ภพธร ที่เดินออกมาจากเงามืดคืนนี้เขาไม่ได้แต่งกายด้วยชุดสูททางการเหมือนทุกวันแต่สวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มพับแขน และกางเกงขายาวทรงสุภาพ แม้จะอยู่ในชุดสบายๆแต่รัศมีผู้นำและเสน่ห์อันน่ามองของเขากลับไม่ได้ลดลงเลยสักนิด
“มานานหรือยังครับคุณพิมมาดา?” ภพธรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล
“เพิ่งมาถึงเมื่อกี้เองค่ะคุณภพ...” พายกระซิบตอบพลางยืดตัวตรง“แล้ว... เราจะเข้าไปข้างในยังไงเหรอคะ? รปภ.ตรงเคาน์เตอร์ด้านหน้าจะไม่อนุญาตให้เราเข้าหรือเปล่า?”
ภพธรคลี่ยิ้มบางๆ ตรงมุมปาก ั์ตาคมกริบฉายแววขบขัน“นี่มันตึกของผมนะครับ... อีกอย่าง ผมแจ้ง รปภ.ไว้แล้วว่าผมจะเข้ามาเอาเอกสารสำคัญส่วนตัวบนห้องทำงานนิดหน่อย เพราะฉะนั้นทางเข้าหลักสะดวกแน่นอนครับ”
“อ้าว... แล้วที่บอกว่าต้องแอบเข้าล่ะคะ?” พายทำหน้าเหวอ
“ที่ต้องแอบ... คือการแอบเข้าไปใน 'ห้องเก็บเอกสารสำคัญย้อนหลัง' ที่ชั้นบีสองครับ”ภพธรเอียงตัวเข้ามาใกล้ พลางอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ห้องนั้นเป็ห้องนิรภัยของฝ่ายบัญชีและฝ่ายบริหารคนที่มีการ์ดผ่านเข้าออกได้มีแค่ผม เลขาสายใจ และ... คุณวิทวัส เท่านั้นถ้าเราแตะการ์ดเข้าไปในยามวิกาล ระบบจะบันทึกประวัติการเข้าห้องทันทีเพราะฉะนั้น... เราจะใช้ประตูเชื่อมระบบซ่อมบำรุงด้านหลัง”
พายฟังแล้วก็ต้องกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ั์ตากลมโตฉายแววตื่นเต้นผสมตื่นตระหนก“ฟังดูเป็ภารกิจลับของจริงเลยนะคะเนี่ย... โอเคค่ะ! พายพร้อมแล้ว!”
ภพธรมองท่าทางฮึกเหิมอย่างน่าเอ็นดูของเธอแล้วก้าวเดินนำเธอเข้าไปในตัวอาคารผ่านทางเข้า VIP ฝั่งลานจอดรถอย่างราบรื่น
ลิฟต์โดยสารเคลื่อนตัวลงสู่ชั้น บี2 อย่างเงียบเชียบ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกบรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนเป็ความเงียบสงัดและเย็นเยียบโซนนี้เป็โซนห้องเก็บเอกสารและห้องควบคุมระบบของอาคารไฟตามทางเดินเปิดไว้เพียงครึ่งเดียวเพื่อประหยัดพลังงานทำให้เกิดเงามืดทอดตัวยาวตลอดทางเดินคอนกรีต
ภพธรเดินนำพายไปตามทางเดินแคบๆจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กบานหนาซึ่งเป็ประตูห้องระบบซ่อมบำรุงชายหนุ่มหยิบพวงกุญแจสำรองออกมาเสียบไขล็อกอย่างเบามือ เสียงกุญแจลั่นปลดล็อกดังแกร๊ก เบาๆ ก่อนที่เขาจะดันประตูเปิดออก
ภายในห้องที่เชื่อมติดกัน เป็ห้องเก็บเอกสารขนาดใหญ่ราวกับคลังหนังสือขนาดย่อมตู้เหล็กเก็บเอกสารสูงชนเพดานเรียงรายกันเป็ตับนับสิบตู้กลิ่นกระดาษเก่าและกลิ่นเครื่องปรับอากาศลอยเตะจมูกขึ้นมาทันที
“โฮ้โห... เอกสารเยอะขนาดนี้เราจะหาแฟ้มโครงการปรับปรุงโชว์รูมเมื่อสองปีก่อนเจอได้ยังไงคะเนี่ย?” พายกวาดสายตามมองตู้เหล็กนับสิบตู้แล้วทำตาโต
“เอกสารถูกจัดเรียงตามหมวดหมู่ปีและรหัสโครงการครับ”ภพธรเดินตรงไปยังตู้เหล็กแถวที่สามฝั่งขวามือ“โครงการปรับปรุงโชว์รูมเมื่อสองปีก่อน อยู่ในหมวดงบลงทุนพิเศษ รหัส PJ-2024...”
ภพธรใช้ไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือส่องไปตามป้ายรหัสบนสันแฟ้มอย่างคล่องแคล่วพายไม่รอช้ารีบขยับเข้าไปช่วยส่องไฟและช่วยหยิบแฟ้มเอกสารลงมาตรวจเช็กทีละเล่มด้วยความมุ่งมั่น
ทั้งสองคนยืนทำงานชิดกันอยู่ระหว่างช่องว่างแคบๆ ของตู้เหล็กความเงียบสงบทำให้พายได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของภพธรกลิ่นหอมสะอาดประจำตัวเขาผสมผสานกับกลิ่นกระดาษเก่า ยิ่งทำให้หัวใจของ AE สาวเต้นผิดจังหวะขึ้นมาดื้อๆ
“คุณพิมมาดาครับ...” เสียงทุ้มของภพธรดังขึ้นใกล้หู จนพายสะดุ้งน้อยๆ
“คะ... คะคุณภพ! เจออะไรเหรอคะ?!”
“เจอแล้วครับ... นี่คือแฟ้มงบประมาณโครงการปรับปรุงโชว์รูมใหญ่ปี2024” ภพธรคลี่ยิ้มพร้อมกางแฟ้มปกหนาลงบนโต๊ะตรวจงานกลางห้อง
พายรีบขยับเข้าไปชะโงกหน้าดูทันทีทั้งสองคนช่วยกันพลิกดูเอกสารการเบิกจ่ายทีละหน้า จนกระทั่งมาถึงหน้า 'สัญญาว่าจ้างระบบเทคโนโลยีและมัลติมีเดีย'
“นี่ไงคะคุณภพ!” พายใช้นิ้วเรียวชี้ลงไปบนตัวเลขในตาราง “บริษัท 'เน็กซ์เจน มีเดีย' รับงานระบบจอภาพอัจฉริยะ มูลค่า 15ล้านบาท... และดูตรงนี้สิคะ!”
ภพธรเพ่งสายตามองตามนิ้วของเธอ“หนังสือรับรองการจดทะเบียนบริษัทแนบท้ายสัญญา...”
“ใช่ค่ะ!” พายเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ในเอกสารจดทะเบียนของเน็กซ์เจน มีเดีย ฉบับเมื่อสองปีก่อน...มีชื่อกรรมการผู้มีอำนาจลงนามคนแรกคือ นางสาวศิริพร... เอ๊ะ ! พายเคยเห็นนามสกุลนี้ในสัญญาลงนามนามสกุลเดียวกับคุณวิทวัสเลย เธอต้องเป็ญาติกับคุณวิทวัสแน่นอนเลยค่ะ!”
“ใช่จริงๆ นามสกุลเดียวกันเลย...ผมคุ้นๆเหมือนชื่อนี้น่าจะเป็ชื่อลูกสาวของวิทวัสนะเดี๋ยวผมโทรเช็คเลขาผมแปปนึงครับ” ภพธรจัดการโทรหาเลขาสาวเช็ครายละเอียดของชื่อปริศนาโดยไม่รอช้า
หลังจากได้คำตอบจากเลขาสาว ดวงตาของประธานหนุ่มวาวโรจน์ขึ้นมาทันทีความจริงทุกอย่างสว่างวาบราวกับไขปริศนาสำเร็จ!
“ชัดเจนที่สุด...” ภพธรเอ่ยเสียงเรียบแต่ดุดัน “บริษัท 'โกลบอล ดิจิทัล' ใช้ชื่อน้องชายภรรยา... ส่วนบริษัท 'เน็กซ์เจน มีเดีย' ใช้ชื่อลูกสาวตัวเอง!วิทวัสแอบจดทะเบียนบริษัทผีสองแห่งนี้ขึ้นมาเพื่อรองรับการยักยอกเงินของพาราดิโซมานานหลายปีแล้ว!”
“เขาแอบโกงกินมาั้แ่สมัยท่านประธานคนก่อนจนกระทั่งมาถึงโปรเจกต์ของพายเลยเหรอคะเนี่ย!” พายกำหมัดแน่นด้วยความโมโห“หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ ทั้งสัญญาเก่า ทั้งเอกสารจดทะเบียนที่มีชื่อลูกสาวเขา...วิทวัสดิ้นไม่หลุดแน่ค่ะ!”
ภพธรหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปเอกสารสำคัญทุกหน้าไว้อย่างละเอียดและแม่นยำ“ขอบคุณมากนะพาย... ถ้าไม่ได้ความช่างสังเกตของคุณ ผมคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะได้หลักฐานชิ้นนี้”
การที่ภพธรหลุดเรียกชื่อเล่น 'พาย' ออกมาอย่างเป็ธรรมชาติ โดยไม่มีคำว่า 'คุณพิมมาดา' ทำให้หัวใจของสาวโก๊ะอุ่นวาบความเหน็ดเหนื่อยจากการสืบหาเบาะแสหายไปสิ้น เหลือเพียงรอยยิ้มหวานสดใส
“พายบอกแล้วไงคะว่าพายยินดีช่วย... เราเป็ทีมเดียวกันแล้วนี่คะท่านประธาน”
ภพธรมองรอยยิ้มหวานของเธอั์ตาคู่คมฉายความอบอุ่นและลึกซึ้งออกมาอย่างปิดไม่มิดมือหนายกขึ้นแตะที่ผมนุ่มของเธอเบาๆ อย่างลืมตัว “ครับ... เราเป็ทีมเดียวกันแล้ว”
แกร๊ก... กึ่ก!
ทว่า... ใน่เวลาที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นเสียงกุญแจหน้าประตูห้องเก็บเอกสารกลับดังขึ้นอย่างไม่มีใครคาดคิด!
แสงไฟจากทางเดินด้านนอกลอดผ่านช่องประตูที่กำลังถูกดันเปิดเข้ามา!
“อุ๊ย! มีคนกำลังจะเข้ามาค่ะคุณภพ!” พายกระซิบบอกตาโตด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
ภพธรปฏิกิริยาไวเท่าแสง! เขารีบปิดแฟ้มเอกสารยัดเก็บเข้าตู้ดับไฟฉายโทรศัพท์ แล้วคว้าข้อมือบางของพาย ดึงเธอเข้าไปซ่อนตัวใน ช่องว่างแคบๆระหว่างตู้เหล็กเก็บเอกสารแถวในสุด ทันที!
พรึ่บ...
เสียงสวิตช์ไฟหน้าห้องถูกเปิดขึ้น แสงสว่างจ้ากระจายไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงก้าวเท้าของใครบางคนเดินตรงเข้ามาในห้องเก็บเอกสาร...
ภายในช่องว่างแคบๆ ระหว่างตู้เหล็ก... ระยะห่างระหว่างภพธรและพายแทบไม่มีแผ่นหลังของพายแนบชิดติดกับผนังตู้เหล็กเย็นเยียบขณะที่ภพธรใช้วงแขนกว้างทั้งสองข้างยันตู้เหล็กไว้เพื่อใช้ร่างกายของเขาช่วยบดบังตัวเธอเอาไว้ในเงามืด
ลมหายใจอุ่นๆ ของภพธรเป่ารดเบาๆ อยู่ตรงบริเวณหน้าผากเนียนของพายกลิ่นกายหอมสะอาดและหน้าอกเกร็งแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มอยู่ใกล้จนพายรับรู้ได้ถึง อัตราการเต้นของหัวใจ ที่เต้นตึกตักและหนักแน่นของเขา...ไม่แพ้หัวใจของเธอเองที่กำลังเต้นระทึกจนแทบจะะเิออกมา!
ภพธรยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ เป็เชิงบอกให้เธอเงียบั์ตาคมกริบมองสบตาเธอในระยะประชิด ประกายตาของเขาลึกซึ้งและทรงพลังจนพายต้องก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความเขินอายจนแก้มแดงแจ๋ไปถึงใบหู
เสียงก้าวเท้าด้านนอกเดินตรงเข้ามายังโซนตู้เหล็ก...ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าตู้แถวที่สาม!
พายเกร็งตัวแน่น รอลุ้นจนลมหายใจสะดุด...
“แปลกจัง... เมื่อกี้เหมือนได้ยินเสียงคนอยู่ในห้องนี้”เสียงห้าวทุ้มของ เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ดังขึ้นเบาๆ
เ้าหน้าที่กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องแต่เนื่องจากภพธรดับไฟฉายและซ่อนตัวอยู่ในมุมอับลึกที่สุด เ้าหน้าที่จึงไม่เห็นความผิดปกติใดๆเขาเดินตรวจดูความเรียบร้อยอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปที่ประตู
พรึ่บ... แกร๊ก!
เสียงปิดสวิตช์ไฟตามด้วยเสียงล็อกประตูหน้าห้องดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับความมืดและความเงียบสงบที่กลับคืนมาสู่ห้องเก็บเอกสาร...
ทั้งสองคนถอนหายใจออกมาพร้อมกันด้วยความโล่งอกอย่างที่สุด
“ไป... ไปกันได้แล้วค่ะคุณภพ” พายกระซิบเสียงแ่ แต่ทว่า...ทั้งสองคนยังคงอยู่ในท่าแนบชิดกันในช่องแคบนั้น ไม่ได้ขยับออกไปไหน
ภพธรยังคงก้มมองใบหน้าสวยหวานของพายในเงามืดมือหนาที่ยันตู้เหล็กไว้ค่อยๆ ลดลงมาแตะที่แก้มเนียนนุ่มของเธอเบาๆััอันอบอุ่นและ
อ่อนโยนทำให้พายถึงกับเคลิ้มและจ้องมองสบตาเขาตอบอย่างลืมตัว
“ขอบคุณนะพาย...” ภพธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์“ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างผมในคืนนี้”
“พาย... พายเต็มใจค่ะ” พายตอบเสียงเบา หัวใจพองโตจนละลาย
“อีกไม่นาน...ทางซัพพลายเออร์ของพายจะต้องแจ้งเื่ไม่ได้รับเงินงวดที่สองและวิทวัสก็จะบอกว่าทางบริษัทโอนเงินไปแล้ว พร้อมแนบหลักฐาน” ภพธรคลี่ยิ้มบางๆที่ดูเ้าเล่ห์และมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ “เมื่อนั้น ผมจะเรียกประชุมบอร์ดและเราสองคนจะเอาหลักฐานชิ้นนี้...ไปจัดละครฉากใหญ่ ดักจับวิทวัสกันครับ”
พายสบตากับประธานหนุ่มแล้วยิ้มรับด้วยความมุ่งมั่น... ภารกิจในค่ำคืนนี้ผ่านพ้นไปด้วยดีพร้อมกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ที่พัฒนาแแ่ขึ้นจนหัวใจแทบจะเต้นจังหวะเดียวกันและในอีกไม่นาน... การคิดบัญชีทบต้นทบดอกกับคนโกง กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างสมบูรณ์!
951
