“ค่ะหัวหน้า”
“แพท คุณยังไม่ส่งงานที่สั่งให้ผมเลยนะ”
“งาน....อะไรคะ”
“ก็เื่เอกสารที่คุณจะต้องส่งให้ผมวันนี้ไง”
“ต…แต่….พี่ไพศาลบอกว่า”
“อะไร”
“เอ่อ…หนูหมายถึง หัวหน้าฝ่ายการเงินน่ะคะ เขายังไม่ส่งงานให้หัวหน้าหรอกหรอคะ”
“แล้วเขาจะมาทำงานให้ฝ่ายการตลอดของเราทำไม”
“คือ….ม….ไม่มีอะไรค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้แพทจะรีบจัดการให้นะคะ”
“ผม้าตอนนี้ พรุ่งนี้เช้าเรามีประชุมกับท่านประธานจำไม่ได้หรอ”
“ต…แต่”
“ไม่รู้ล่ะ คุณเป็คนเสนอตัวอยากทำงานชิ้นนี้เอง ผมไม่ได้บังคับคุณซักหน่อย จำได้มั้ย”
“จำได้ค่ะหัวหน้า แพทจะรีบจัดการให้ทันที แต่ขอเวลาหน่อยนะคะ รับรองว่าทันเวลาก่อนประชุมกับท่านประธานแน่นอนค่ะ”
“รีบๆเลย”
หลังจากโดนเสียงด่าจากหัวหน้าทางโทรศัพท์ แพทก็รีบกระเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง หญิงสาวไม่มีเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอพุ่งออกจากคอนโดไปพร้อมกางเกงขาสั้นและเสื้อส่ายเดี่ยวสำหรับนอน ทิ้งให้แฟนหนุ่มขี้เซานอนหลับปุ๋ยสบายใจ
“ไอ้ลุงไพศาล แกนะแก!”
กลางดึก...
แพทขับรถยนต์ออกจากคอนโดมุ่งหน้าเข้าบริษัท งานของเธออยู่ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวทั้งหมด ให้สาวออฟฟิศต้องรีบพาร่างของตัวเองเข้ามาเคลียร์โดยด่วน โชคดีที่ถนนยามค่ำคืนโล่งโปร่งเลยทำให้หญิงสาวสามารถถึงบริษัทได้อย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันที่รถยนต์จะพุ่งผ่านเข้าไป รั้วกั้นหน้าป้อมยามก็ไม่ยอมเปิดให้เธอ แถมรปภ.ที่เฝ้าอยู่ก็ทำหน้าขรึมใส่ด้วย!
“ลุงคำขา...นี่หนูเอง”
“อ้าวหนูแพทเองหรอ ลุงก็นึกว่าใคร”
“ช่วยเปิดรั้วให้หนูได้มั้ยคะ”
“ตอนนี้บริษัทปิดแล้ว ลุงให้ใครเข้าไม่ได้”
“แต่….หนูมีงานด่วนต้องส่งให้หัวหน้านะคะ”
เสียงเล็กออดอ้อนไอ้ลุงรักษาความปลอดภัยในป้อม ไอ้คำเป็รปภ.ในบริษัทแห่งนี้มานานหลายปี ทำให้มันยึดมั่นในหน้าที่และคำสั่งเ้านายเป็อย่างมาก ไอ้ลุงหน้าหนวดตัวดำร่างสูงไม่สามารถให้ใครหน้าไหนเข้าไปได้ทั้งนั้น ยกเว้นท่านประธานและคนสำคัญตามที่มีชื่อระบุ
“อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้วนะหนูแพท มาตอนเช้ามืดไม่ได้หรอ”
“ไม่ได้นะคะคุณลุง ขืนเป็อย่างนั้นหนูต้องโดนไล่ออกแน่”
“เื่ใหญ่ขนาดนั้นเลยหรอ”
“ค่ะ ช่วยหนูทีเถอะนะคะ”
ไอ้คำทำหน้าครุ่นคิด...มันจ้องมองใบหน้าใสซื่อของหญิงสาวรุ่นลูก แพทเป็คนจิตใจดีและมักจะทักทายมันด้วยรอยยิ้มเสมอ ในตอนแรกไอ้คำมองหญิงสาวเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่ง แต่นานวันเข้า....บั้นท้ายและเรียวขาขาวๆในชุดรัดรูปของเธอก็ทำให้มันเอาไปจินตนาการยามเหงาๆอยู่หลายครั้ง!
“เอายังไงดีล่ะ ถ้าท่านประธานรู้ลุงซวยแน่”
“คุณลุงขาาาา”
แพทเดินลงมาจากรถยนต์ ในมือของเธอถือถุงเครื่องดื่มชูกำลังหลายขวดที่แอบซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ หญิงสาวรู้ดีว่าบริษัทที่เธอทำงานอยู่ั์ใหญ่ขนาดไหน เื่ความลับในที่ทำงานจึงเป็ส่วนสำคัญมาก แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาแล้ว ถ้าเกิดต้องรอให้ถึงพรุ่งเช้ารับรองว่าการประชุมที่กำลังจะเกิดขึ้นต้องพังไม่เป็ท่าแน่นอน!
“ของฝากเล็กๆน้อยๆจากหนูค่ะ”
“ซื้อมาเยอะขนาดนี้เลยหรอ”
“หนูรู้ว่าลุงคำทำงานกะดึกวันนี้ หนูเลยซื้อมาฝากเป็พิเศษค่ะ”
หญิงสาวร่างระหงพูดออดอ้อนในป้อมยาม แต่แทนที่ไอ้คำมันจะสนใจถุงเครื่องดื่มชูกำลังที่สาวออฟฟิศซื้อมาให้ สายตาลุงรปภ.กลับจ้องมองไปที่เรียวขาในกางเกงขาสั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาดูหน้าอกลูกใหญ่ที่ทะลักออกมาจากเสื้อส่ายเดี่ยว ชุดนอนที่แพทใส่อยู่ตอนนี้ มันเป็ชุดนอนแบบไหนกัน!
2K
