แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนั่งเล่น กระทบกับเปลือกตาของผมจนต้องกะพริบตาทีละนิดเพื่อปรับโฟกัส ความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาทักทายคืออาการปวดตึบๆ ที่ขมับ ซึ่งเป็ผลพวงจากการดื่มหนักเมื่อคืนวาน ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอน พยายามลำดับเหตุการณ์ในหัว
ความทรงจำเมื่อคืนไหลบ่ากลับเข้ามาเป็ฉากๆ... ฝนตกหนัก... แคท... ห้องน้ำ... และความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่เกิดขึ้นท่ามกลางสายน้ำและเสื้อผ้าที่เปียกโชก
ภาพของแคทที่เนื้อตัวเปียกปอน หน้าอกขนาด 42 นิ้วที่กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง และเสียงครางกระเส่าของเธอ ยังคงติดตาและดังก้องอยู่ในหูผมราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อนาทีที่แล้ว ผมก้มลงมองเป้ากางเกงบ็อกเซอร์ของตัวเอง มันนูนตุงขึ้นมาทันทีเพียงแค่คิดถึงเธอ
กริก... แกรก...
เสียงกุกกักดังมาจากด้านนอกห้องนอน ตามมาด้วยกลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดและกลิ่นไข่ทอดหอมฉุย ผมเหลือบมองนาฬิกา แปดโมงเช้าแล้ว ผมลุกจากเตียง ล้างหน้าล้างตาพอให้หายมึน แล้วค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนเดินออกไป
สิ่งแรกที่ผมเห็นคือสภาพความเละเทะของห้องนั่งเล่นจากวงเหล้าเมื่อคืน และร่างของ 'ไอ้นัท' เพื่อนสนิทที่ยังคงนอนกรนเสียงดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ที่โซฟาตัวเดิม มันนอนคว่ำหน้า ขาข้างหนึ่งพาดพนักโซฟา น้ำลายยืดเป็ทาง ดูท่าทางคงอีกนานกว่าจะฟื้นคืนชีพ
ผมละสายตาจากเพื่อนรัก แล้วหันไปทางโซนครัวที่อยู่ถัดไปไม่ไกล... และภาพตรงหน้าก็ทำให้ผมต้องหยุดหายใจ
แคทยืนหันหลังให้ผม อยู่หน้าเตาไฟฟ้า เธอกำลังง่วนอยู่กับการทอดอะไรบางอย่างในกระทะ แต่สิ่งที่ตรึงสายตาผมไว้ไม่ใช่ทักษะการทำอาหารของเธอ หากแต่เป็แผ่นหลังและเรือนร่างของเธอในยามเช้า
เธอใส่ชุดเดิม... เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งของผมที่เธอขอยืมไปเมื่อคืน ตอนนี้มันแห้งแล้ว แต่ด้วยความที่มันผ่านศึกหนักมาทั้งเปียกน้ำและเปียกเหงื่อ ทำให้ผ้าฝ้ายเนื้อดีดูยับย่นและแนบไปกับลำตัวมากกว่าปกติ แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างครัวเข้ามากระทบตัวเธอ ทำให้เสื้อยืดสีขาวบางๆ ตัวนั้นดูโปร่งแสงขึ้นจนเห็นเงาร่างกายเลือนราง
และที่สำคัญ... ผมสังเกตเห็นทันทีว่าตะขอเสื้อชั้นในสีดำที่ผมเห็นเมื่อคืน มันหายไปแล้ว
ไม่มีรอยนูนของสายเสื้อในพาดผ่านแผ่นหลังเนียนๆ นั่นหมายความว่า ภายใต้เสื้อยืดตัวโคร่งตัวนั้น... แคทไม่ได้ใส่อะไรเลย
ก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นคู่มหึมาคงกำลังเป็อิสระ ไร้พันธนาการใดๆ ผมจินตนาการถึงน้ำหนักและความนุ่มนิ่มที่แกว่งไกวอยู่ใต้เสื้อตัวนั้น หัวใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้น แข่งกับเสียงกรนของไอ้นัทที่ดังอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร
ความตื่นเต้นแล่นพล่านไปทั่วร่าง การที่มีเพื่อนสนิทนอนหลับอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ มันสร้างความรู้สึกเสี่ยงภัยที่ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนได้อย่างน่าประหลาด
ผมเดินย่องเข้าไปเงียบๆ พยายามลงน้ำหนักเท้าให้เบาที่สุด ราวกับนักล่าที่กำลังเข้าหาเหยื่อ
"หอมจัง..." ผมกระซิบเสียงแหบพร่าที่ข้างหูเธอ
"อุ๊ย!" แคทสะดุ้งโหยงจนตะหลิวในมือเกือบร่วง เธอหันขวับมามองผมด้วยดวงตาเบิกกว้าง ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าเป็ผม "ใหมดเลยกานต์... มาไม่ให้สุ่มให้เสียง"
"ก็เห็นตั้งใจทำอยู่... ไม่อยากกวน" ผมยิ้มเ้าเล่ห์ สายตาโลมเลียกวาดมองเธอั้แ่หน้าผากลงมา
เช้านี้แคทดูสวยในแบบที่เป็ธรรมชาติ ผมยาวสลวยถูกมัดรวบไว้ลวกๆ ด้วยหนังยาง เผยให้เห็นต้นคอระหงที่มีไรผมปรกลงมาเล็กน้อย ใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางดูใสสะอาด แต่สิ่งที่แย่งซีนทุกอย่างคือหน้าอกของเธอ
อย่างที่ผมคาดไว้... เธอไม่ได้ใส่บราจริงๆ
เสื้อยืดคอกลมตัวย้วยๆ นั้นทิ้งตัวลงมาตามแรงโน้มถ่วง แต่ก็ไม่อาจซ่อนความยิ่งใหญ่ของหน้าอกไซส์ 42 นิ้วได้ ยอดอกสองข้างดันเสื้อยืดออกมาเป็จุดนูนเล็กๆ อย่างชัดเจน และทุกครั้งที่เธอขยับแขนเพื่อพลิกไข่ในกระทะ ก้อนเนื้อคู่นั้นก็จะกระเพื่อมไหวไปมาอย่างอิสระอยู่ภายใน
"นัทล่ะ?" เธอกระซิบถาม พลางเหลือบตามองไปที่ห้องนั่งเล่น
"หลับเป็ตาย... แผ่นดินไหวก็คงไม่ตื่นหรอก" ผมตอบเสียงเบา ขยับตัวเข้าไปประชิดเธอจากด้านหลัง
แคทไม่ได้ถอยหนี กลับกัน เธอเอนหลังพิงอกผมเล็กน้อย ราวกับรอคอยัันี้อยู่ กลิ่นกายสาวหอมละมุนผสมกับกลิ่นสบู่ที่เธอใช้เมื่อคืนลอยมาแตะจมูก ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป สอดแขนทั้งสองข้างโอบรัดเอวคอดกิ่วของเธอจากด้านหลัง แล้วเกยคางไว้บนไหล่ลาดมน
"ทำไมไม่ใส่เสื้อในล่ะ?" ผมกระซิบถาม พร้อมกับสูดดมความหอมที่ซอกคอเธอ
"ก็... มันยังชื้นๆ อยู่นี่นา ใส่แล้วคัน" เธอตอบเสียงสั่น พยายามทำมือไม้ให้วุ่นอยู่กับการตักอาหารใส่จาน แต่ร่างกายกลับเริ่มสั่นเทา "อีกอย่าง... อยู่ในห้องกานต์ คงไม่ต้องระวังอะไรมากหรอกมั้ง"
"อืม... ไม่ต้องระวังหรอก" ผมตอบรับในลำคอ
มือของผมเริ่มซุกซน เลื่อนจากเอวบางขึ้นมาที่หน้าท้องแบนราบ ผ่านเนื้อผ้าเสื้อยืดที่แห้งแต่ยับย่น ััอุ่นๆ จากตัวเธอทะลุผ่านมาถึงฝ่ามือผม ผมค่อยๆ เลื่อนมือสูงขึ้นไปอีก จนกระทั่งถึงฐานของความนุ่มหยุ่นที่ถ่วงน้ำหนักอยู่
"กานต์... เดี๋ยวไอ้นัทตื่น..." แคทประท้วงเบาๆ แต่ไม่ได้ปัดมือผมออก
"มันไม่ตื่นหรอก..." ผมยืนยันหนักแน่น
ผมตัดสินใจสอดมือทั้งสองข้างมุดเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดตัวโคร่ง ััแรกที่ได้รับคือความเรียบเนียนของผิวเนื้อที่ไร้สิ่งกีดขวาง ผิวของแคทละเอียดและนุ่มเหมือนแพรไหม ผมลากฝ่ามือผ่านหน้าท้องขึ้นไปกอบกุมหน้าอกคู่ั์ที่ห้อยตัวลงมาตามธรรมชาติ
"อื๊อออ..." แคทครางในลำคอ แหงนหน้าขึ้นพิงไหล่ผม ปล่อยตะหลิววางไว้ข้างเตา
มันช่าง... เต็มไม้เต็มมือและหนักอึ้ง
เมื่อไม่มีบราช่วยพยุง หน้าอกของแคทจึงทิ้งน้ำหนักลงบนฝ่ามือผมอย่างเต็มที่ ผมต้องกางนิ้วออกจนสุดเพื่อที่จะโอบอุ้มมันไว้ แต่ก็ยังโอบได้ไม่รอบ เนื้อนมนุ่มนิ่มล้นทะลักออกมาตามง่ามนิ้ว ความรู้สึกของเนื้อสดๆ ที่แนบชิดกับฝ่ามือมันช่างวิเศษและแตกต่างจากการััผ่านผ้าเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง
ผมบีบเคล้นคลึงก้อนเนื้อคู่นั้นเบาๆ สลับกับแรงๆ นิ้วโป้งของผมปัดป่ายไปมาจนเจอกับยอดอกที่เริ่มแข็งตัวสู้มือ ผมใช้นิ้วคีบหัวนมเล็กๆ นั้นแล้วบดขยี้เบาๆ แคทสะดุ้งเฮือก หน้าท้องเกร็งวูบ ขาของเธอเริ่มอ่อนแรงจนต้องพิงน้ำหนักตัวทั้งหมดมาที่ผม
"เสียว... กานต์... เสียวหัวนม..." เธอกระซิบเสียงพร่า
"ชอบไหม?" ผมถาม พลางใช้นิ้วเขี่ยวนรอบฐานหัวนม เล่นกับความไวต่อความรู้สึกของเธอ
"ชอบ... อื้อ... ชอบ..."
ผมเพิ่มดีกรีความเสียวซ่านด้วยการใช้มือข้างหนึ่งขยำหน้าอกเธอแรงขึ้น ส่วนอีกข้างเลื่อนต่ำลงไปที่หน้าท้องน้อย ลูบไล้ผ่านขอบกางเกงเจเจขาสั้นที่เธอใส่อยู่ แคทหายใจหอบถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงในอุ้งมือผม
"ไปที่โต๊ะกินข้าวเถอะ... เดี๋ยวกานต์เมื่อย" แคทพูดชวนด้วยน้ำเสียงที่มีเลศนัย
เราผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง แคทจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แต่รอยนูนของหัวนมที่ดันเสื้อออกมายังคงเด่นชัด เธอถือจานอาหารเช้าเดินไปวางที่โต๊ะกินข้าว ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างโซนครัวกับห้องนั่งเล่น จุดนี้มีเคาน์เตอร์บาร์เล็กๆ บังสายตาจากโซฟาที่นัทนอนอยู่ได้ระดับหนึ่ง แต่ก็ยังถือว่าเสี่ยงมากหากนัทลุกขึ้นมานั่ง
ผมนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งที่หันหลังให้โซฟา เพื่อใช้แผ่นหลังของตัวเองบังสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แคทไม่ได้นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่เธอเดินอ้อมมายืนแทรกกลางระหว่างขาของผมที่กางออก
"ป้อนหน่อยสิ..." ผมบอก
แคทยิ้มยั่ว เธอหยิบชิ้นไส้กรอกขึ้นมาจ่อที่ปากผม แต่ในขณะที่ผมกำลังเคี้ยวไส้กรอก มือเรียวสวยของแคทก็ไม่ได้อยู่เฉย เธอเลื่อนมือลงไปที่เป้ากางเกงบ็อกเซอร์ของผม ลูบไล้เบาๆ ผ่านเนื้อผ้าบางๆ
"ตรงนี้แข็งโป๊กเลยนะ... หิวเหรอ?" เธอถามหยอกเย้า
"หิวมาก... หิวเธอ"
แคทหัวเราะเบาๆ เธอค่อยๆ คุกเข่าลงช้าๆ ทำทีเป็เก็บของที่ตกพื้น แต่จริงๆ แล้วเธอซ่อนตัวลงไปอยู่ใต้โต๊ะกินข้าว โดยมีผ้าปูโต๊ะชายยาวช่วยอำพรางการกระทำอันอุกอาจนี้ไว้อีกชั้น
ผมมองข้ามไหล่ตัวเองไปที่โซฟา ไอ้นัทยังคงนอนนิ่ง แต่มีเสียงขยับตัวเล็กน้อยทำเอาใจผมหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ความตื่นเต้นที่ต้องแอบทำลับหลังเพื่อนมันสูบฉีดเืลมให้แล่นพล่าน
ััอุ่นๆ เกิดขึ้นที่หว่างขาผม...
แคทมุดหัวเข้ามาอยู่ระหว่างขาผม เธอใช้มือดึงขอบกางเกงบ็อกเซอร์ของผมลง เผยให้เห็นแก่นกายที่ขยายตัวเต็มที่จนเส้นเืปูดโปน ผงกหัวทักทายเธออย่างกระตือรือร้น
"จุ๊บ..."
เธอจูบเบาๆ ที่ส่วนหัวหยักบานหนึ่งครั้ง ก่อนจะใช้มือข้างขวาที่นุ่มนิ่มกอบกุมรอบแท่งเนื้อร้อนผ่าวของผมไว้
"มือนิ่มจังแคท..." ผมครางกระเส่า ต้องพยายามกลั้นเสียงไม่ให้ดังเกินไป
แคทเริ่มขยับมือรูดรั้งแก่นกายของผมขึ้นลงเป็จังหวะ เนิบนาบแต่มั่นคง นิ้วโป้งของเธอบดขยี้ส่วนหัวที่มีน้ำหล่อลื่นซึมออกมาปริ่มๆ เกลี่ยน้ำใสๆ นั้นให้เคลือบไปทั่วส่วนหัวเพื่อเพิ่มความลื่นไหล
แจ๊บ... แจ๊บ...
เสียงมือที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นกระทบกับเนื้อดังเบาๆ ภายใต้ความเงียบของห้อง แคทเร่งจังหวะมือให้เร็วขึ้น เธอใช้เทคนิคการบิดข้อมือเล็กน้อยในจังหวะที่รูดลงสุดโคน และบีบแน่นขึ้นในจังหวะที่รูดขึ้นมาถึงส่วนปลาย ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นมาถึงสมอง
ผมก้มลงมองลอดใต้โต๊ะ เห็นแคทกำลังตั้งอกตั้งใจปรนเปรอผม ใบหน้าสวยเงยขึ้นมองผมเป็ระยะ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ลิ้นสีชมพูแลบออกมาเลียริมฝีปากตัวเอง เสื้อยืดตัวโคร่งของเธอร่วงลงมากองที่ไหล่ เผยให้เห็นเนินอกขาวๆ ที่กระเพื่อมตามแรงขยับแขน
"อื้ม... แคท... ดี... ดีมาก..." ผมเผลอกระเด้งเอวสวนทางมือเธอ
แคทรู้ใจ เธอใช้มืออีกข้างช่วยประคองพวง์ของผมไว้ แล้วใช้นิ้วเขี่ยวนเบาๆ ที่ด้านล่าง สร้างความเสียวซ่านแบบทวีคูณ ผมต้องใช้มือจิกขอบโต๊ะกินข้าวแน่น เล็บแทบจะจิกทะลุเนื้อไม้
"เร็วอีก... แคท... เร็วอีกนิด..." ผมกระซิบสั่ง
มือของแคทขยับรัวเร็วขึ้น รูดขึ้นลงถี่ยิบ ความร้อนจากฝ่ามือและความนุ่มนิ่มของนิ้วเธอมันช่างยอดเยี่ยม ผมรู้สึกได้ว่าความอัดอั้นกำลังจะะเิออกมาในไม่ช้า
"อึก... จะแตก... แคท... จะแตกแล้ว..."
ลมหายใจผมหอบถี่ ผมเกร็งหน้าท้อง เตรียมจะปล่อยธารน้ำรักออกมาใส่ฝ่ามือสวยๆ ของเธอ แต่ทว่า...
ครืดดดด...
เสียงขยับตัวอย่างแรงดังมาจากโซฟา ตามมาด้วยเสียงพึมพำงัวเงียของนัท
"อือออ... น้ำ... หิวน้ำว่ะ..."
วินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุน ผมกับแคทสะดุ้งสุดตัว แคทหยุดมือทันที ความเสียวที่พุ่งขึ้นสูงปรี๊ดค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ
แคทรีบผละออกจากหว่างขาผมอย่างรวดเร็ว เธอผลุบตัวออกมาจากใต้โต๊ะ จัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ด้วยความเร็วแสง แล้วแกล้งทำเป็หยิบแก้วน้ำเดินไปที่ตู้เย็น ส่วนผมรีบดึงกางเกงบ็อกเซอร์ขึ้นมาสวมทับแก่นกายที่ยังแข็งค้างและปวดหนึบ พยายามนั่งตัวงอเพื่อซ่อนความนูน
"ตื่นแล้วเหรอไอ้นัท?" ผมะโถามเสียงสั่นๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็ปกติที่สุด
นัทค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตาปรือมองมาทางพวกเราแบบงงๆ "เออ... ปวดหัวชิบหาย... พวกมึงตื่นนานยังเนี่ย?"
"เพิ่งตื่น..." แคทตอบเสียงใส แต่หน้าแดงก่ำ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามไรผม "กินน้ำไหม? เดี๋ยวเราหยิบให้"
เธอยื่นแก้วน้ำให้นัท มือเธอยังสั่นเล็กน้อย นัทรับไปดื่มอึกๆ โดยไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติ หรือสายตาเสียดายของผมที่จ้องมองแคท
ผมมองหน้าแคท เธอหันมาสบตาผมพร้อมกับกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ส่งสายตาขอโทษและเสียดายมาให้ แววตายั่วยวนนั้นบอกชัดเจนว่า 'ฝากไว้ก่อนนะ'
ความรู้สึก 'ค้าง' เล่นงานผมอย่างหนัก แก่นกายที่เกือบจะถึงฝั่งฝันเมื่อกี้ยังคงเต้นตุบๆ ด้วยความทรมานปนสุขสม ผมได้แต่นั่งไขว่ห้าง ข่มอารมณ์พลุ่งพล่านเอาไว้ใต้โต๊ะอาหาร
เช้าวันใหม่เพิ่งเริ่มต้น... แต่ความลับและความ้าของเรามันเพิ่งจะเริ่มปะทุขึ้นเท่านั้น และดูเหมือนว่าคืนนี้ หรือจังหวะต่อไป ผมต้องหาทาง 'สานต่อ' ให้จบให้ได้
2K
