บทที่ 1 เ้าสาวตัวแทน
รชนิชลเยี่ยมหน้าจากระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์หลังใหญ่ลงไปยังสนามหญ้าด้านหน้าซึ่งได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามและเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ได้รับเชิญให้มาร่วมเป็สักขีพยานในงานแต่งที่จัดขึ้นอย่างอลังการในเขตเบอเวอรี่ฮิลล์ซึ่งเป็ย่านที่อยู่ของดาราและมหาเศรษฐี
หญิงสาวเ้าของเรือนร่างเล็กบอบบางและั์ตาสีน้ำตาลประกายบนใบหน้ารูปไข่ใต้กรอบเรือนผมยาวสลวยอยู่ในชุดกระโปรงสีชมพูปักเลื่อมงดงามยืนมองสักครู่ก่อนจะเดินกลับเข้าไปด้านในหากก็ต้องประหลาดใจที่เห็นแวววลีป้าแท้ ๆ ที่เลี้ยงดูเธอมาแต่เล็กแทนพ่อแม่ที่เสียชีวิตไปหมดแล้วยืนคุยกับชายชาวต่างชาติสวมชุดสูทภูมิฐานและเมื่อหันมาเห็นเธอก็ทำสีหน้าเหมือนใก่อนที่ชายคนนั้นจะปลีกตัวออกไป รชนิชลเดินเข้าไปหาคืนนี้ป้าของเธอสวมชุดกระโปรงลูกไม้ฝรั่งเศสสวยงามเปล่งประกายแม้อายุจะเลยห้าสิบไปแล้ว
“ป้าคะ...ยังไม่ลงไปข้างล่างอีกเหรอคะแขกมากันเต็มแล้ว”
“นินี...มาทางนี้ลูก”
แวววลีดึงแขนหญิงสาวให้เดินตามเข้าไปในห้องหนึ่งขณะที่นางชะเง้อมองซ้ายขวาเหมือนกังวลว่าจะมีใครเดินผ่านมาก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูลงอย่างเบามือและหันกลับไปยังหลานสาวคนเดียวพร้อมทั้งจับมือไว้แน่น
“นินี...ป้ายังลงไปที่งานตอนนี้ไม่ได้”
“ทำไมล่ะคะป้า...แล้วทำไมป้าถึงได้ทำหน้าอย่างนั้นคะ”
เธอถามและรู้สึกถึงแรงกดจากมือของแวววลีที่บีบมือเธอจนแน่นมีบางอย่างฉายอยู่ในดวงตาคู่นั้นและรชนิชลก็เห็นว่ามันคือความกังวลอย่างชัดเจน
“นินี...ฟังป้านะเกิดเื่ใหญ่แล้ว พี่สาวของแกน่ะ...หายตัวไปและป้าก็ติดต่อไม่ได้ั้แ่เมื่อวานนี้”
ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นเบิกกว้างรชนิชลมือเย็นเฉียบเพราะคนที่แวววลีกล่าวถึงคือ วรรษมล ลูกสาวแท้ ๆเพียงคนเดียวของแวววลีซึ่งเป็เ้าสาวในงานที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในคืนนี้นั่นเอง
“ป้าคะ...แล้ว...เอ้อ...เ้าบ่าว...คุณคาร์ลอสเขารู้เื่นี้รึยังคะ”
“ยัง...เขายังไม่รู้เขาถามเหมือนกันแต่ป้าพยายามปิดไม่ให้เขารู้”
“แล้วทำไมป้าไม่บอกเขาล่ะคะหรือว่าไปแจ้งความก็ได้”
“ไม่ได้!” แวววลีค้านเสียงแข็ง “ไม่ได้อย่างเด็ดขาดเลยถ้าเื่นี้แดงขึ้นมาคาร์ลอสต้องฆ่าพวกเราแน่ ๆ”
“ทะ...ทำไมล่ะคะป้าทำไมเขาต้องฆ่าพวกเรา”
“ฟังนะนินี...ที่พี่สาวแกหายไปน่ะมันเป็ความตั้งใจที่เขาจะไม่แต่งงานคืนนี้ วรรษมลหนีไปกับแฟนเก่าเขาโทรมาบอกป้าเมื่อกี๊...โธ่เอ๊ย!ป้านึกว่ามันจะลืมไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นได้แล้วซะอีก ดูมันทำหนีตามกันไปแถมทิ้งจดหมายนี่ไว้ให้”
แววลียื่นซองสีขาวให้หลานสาวรับไปรชนิชลก้มลงมองซองจดหมายในมือแล้วขมวดคิ้ว
“จดหมายอะไรคะป้า?”
“เป็จดหมายที่วรรษมลตั้งใจเขียนให้คาร์ลอส...ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่แต่ป้าไม่กล้าเอาไปให้เขาหรอก”
หญิงวัยกลางคนมีสีหน้าไม่สบายใจและตาแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ออกมา หญิงสาวกุมซองในมือไว้แน่นเพราะเธอก็สับสนมากกว่าเกินกว่าจะคิดอะไรได้มันเป็เื่ใหญ่มากจริง ๆ ที่จู่ ๆ เ้าสาวก็หายไปแต่เธอจะทำเช่นไรในสถานการณ์วุ่นวายแบบนี้ กระทั่งได้ยินเสียงแวววลีร้องไห้ออกมา
“ฮือ...ป้าผิดเอง...นึกว่าลูกสาวของป้ามันจะรักดีอุตส่าห์พบรักกับมหาเศรษฐีแล้วยังกลับไปพบแฟนเก่าเสียอีกป้าไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเื่นี้ดีแล้วนินีถ้าคาร์ลอสรู้เข้าก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำยังไง เขาต้องฆ่าพวกเราให้ตายหมดคืนนี้แน่ๆ”
“ป้าคะ...ใจเย็นนะคะ...อืม...เอางี้แล้วกันค่ะจดหมายของพี่วี นินีจะเอาไปให้คุณคาร์ลเองนะคะ”
พอได้ยินเช่นนั้นแวววลีก็ถึงกับหยุดสะอื้นนางจับไหล่หลานสาวไว้แน่น
“หา...จริงเหรอนินีจะช่วยป้าจริง ๆ เหรอลูก นินีไม่กลัวเหรอว่าถ้าเขาโกรธขึ้นมาแล้วจะเป็ยังไง”
“ไม่เป็ไรค่ะ...นินีจะอธิบายให้เขาฟังนะคะป้าไม่ต้องกังวล ถ้าเราพูดดีกับคาร์ลเขาคงจะเข้าใจเพราะเมื่อก่อนนี้เขาก็เคยดีกับเรามาก”
“โอ...หลานรักของป้า”แวววลีดึงร่างหลายสาวเข้าไปกอด “ลูกช่างดีกับป้าและลูกสาวของป้าจริง ๆไม่เสียแรงที่ป้าเลี้ยงหนูมาแต่อ้อนแต่ออก”
“แล้วตอนนี้คาร์ลอยู่ที่ไหนคะ?”
“เขาอยู่ที่ห้องชั้นบน...ป้าจะพาหนูไปแต่เราต้องไม่บอกเื่นี้กับใครเลยนะจ๊ะ”
“ค่ะ...ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยนะคะแล้วนินีจะเป็คนเอาจดหมายนี้ให้กับคาร์ลเองค่ะ”
หญิงสาวรับคำทั้งที่ในส่วนลึกก็ไม่แน่ใจเลยว่าเธอจะทำได้ดีแค่ไหนและว่าที่เ้าบ่าวจะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นหรือไม่เพราะมันเป็เื่ซับซ้อนที่ต้องะเืความรู้สึกของเขาแน่นอน
คาร์ลอสอเล็กซานเดอร์
มหาเศรษฐีหนุ่มเ้าของกิจการปิโตรเลียมั์ใหญ่ของอเมริกาเป็บุคคลซึ่งทรงอิทธิพลในแวดวงนักธุรกิจรชนิชลรู้จักเขามาเป็เวลาเกือบปีเพราะคาร์ลอสมาติดพันอยู่กับ วรรษมลลูกสาวของแวววลี ป้าแท้ ๆ ที่เลี้ยงดูหลานกำพร้าพ่อแม่อย่างเธอมาั้แ่เกิด
80
![[นิยายแปลเกาหลี] ขอที ผมคนนี้อยากหนีจากบทพระรอง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687765288_24758356.webp)
