เฉินหนาน ต้องรีบกล่าวกลบเกลื่อนเปลี่ยนท่าทีของเขาอย่างไว “บางทีข้าอาจโชคดีก็ได้กระมังท่านผู้าุโ”
ชายแก่เจียงเห็นเฉินหนานเฝ้าระวังตัวขึ้นมาไม่น้อย ชายแก่ยิ้มยียวนออกมาเล็กๆ ในตอนท้าย…เมื่อก้าวเดินเตรียมกลับเพิงที่พัก ครั้นเฉินหนานไม่้าจะบอกความลับร่างกายของเขา อีกฝ่ายก็ไม่คิดคาดคั้นเอาคำตอบ
เมื่อครุ่นคิดถึงเื่เทพแท้จริงที่จะลงมาเยือนยังโลกเบื้องล่างทีไร…มันพลันทำให้ชายแก่เจียง รู้สึกหดหู่ใจไม่น้อย มองอนาคตเบื้องหน้า แสนลำบากยากคาดเดา ‘ผู้ใดที่จะรอดพ้นหายนะครั้งนี้ไปได้ เกรงว่าคงมีแต่์เท่านั้นแล้วกระมังที่รู้’
เฉินหนานมองชายแก่เจียง แบกคันเบ็ดหลิวจากไป ช้าๆ เขาลองคิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน เมื่อคิดให้อีกฝ่ายช่วยชี้แนะ
จู่ๆ เฉินหนานพลันลุกขึ้นพรวดพราด ปากสูดลมหายใจเย็น เข้าไปลึกจนเต็มปอด เมื่อรวบรวมความกล้า กระดกน้ำเต้าหล่อเลี้ยง พิษสุราแล่นเข้าปากไปหลายอึก เผยพลังงานโกลาหล ด้านลบ เหมือนไฟตะเกียงน้ำมันจุดติดขึ้นมาอีกครั้ง
เฉินหนานก็พุ่งร่างเหยียบพื้นเย็น ฝากรอยเท้า เหวี่ยงแขนสีม่วง เปี่ยมไปด้วยพละกำลังระดับ300จิน เข้าหาชายแก่เจียงเมื่อกล่าวออก
“ผู้าุโเจียง ข้าขอคำชี้แนะจากท่านด้วย!” เมื่อรู้วิธีปกติ ไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายสนใจได้
ด้านชายแก่เจียงเดินหันหลังไปอย่างไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน แอบยิ้มเล็กๆ ก่อนเสียง ปัง! หมัดเฉินหนานพุ่งออกกำปั้นไปอย่างเร็ว พลันดังขึ้นมา
ภาพนั้นแม้แต่เฉินหนานเองยังใที่เห็นกำปั้นของเขาถูกคันเบ็ดหลิวด้านหลังชายแก่หยุดเอาไว้ได้ในเสี้ยวขณะ
“เป็ไปได้อย่างไร!”
ทว่าชายแก่เจียงเองก็แปลกใจเช่นกัน ที่ขั้นพลังขัดเกลากระดูก อย่างเ้าเฉินหนาน มีพละกำลังหมัดมากขนาดนี้ หากเทียบกับขั้นพลังเดียวกันแล้วก็
‘หรือว่าเ้าเด็กบ้านี่ มันจะมีกายาประหลาด หรือสายเืของสัตว์ร้ายาอยู่กัน’ เมื่อชายแก่หันมอง ฝ่ามือสีม่วงเฉินหนานลามไปถึงข้อมือในเสี้ยวขณะ ‘บางทีความแข็งแกร่ง อาจเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ก็เป็ได้’
เสี้ยวขณะชายแก่เจียงกำลังครุ่นคิด…จังหวะโจมตีต่อเนื่อง เฉินหนานพลันปลดปล่อยกรงเล็บใบมีด จากฝ่ามืออีกข้าง เข้าใส่ชายแก่เจียงอย่างไม่เก็บซ่อนไม้ตาย
เมื่อวาดฝ่ามือ ปลดปล่อยกรงเล็บใบมีด ที่เขาสามารถสร้างได้สูงสุด4ใบตอนนี้ พุ่ง ฟิ้ว! ใบมีดคมกริบ ออกไปเป็เส้นตรง
วูม!
แต่มันกลับใช้ไม่ได้ผลกับชายแก่เจียง เมื่อเสียงต่ำแค่นดัง หึ! ชายแก่เจียง ปัดฝ่ามือคล้ายมีคลื่นลมบางเบา สลายใบมีดเฉินหนานออกอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
เคร้ง! วูม! เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเร็วมาก แม้แต่เฉินหนานยังขมวดคิ้วมุ่นเป็ปม
เมื่อชายแก่เจียงยิ้มวางคันเบ็ดหลิวลง…ตั้งท่าพร้อมรับการจู่โจมของหนุ่มน้อย “ดี..ดีเฉินหนานเชิญเข้ามา ข้าจะช่วยสงเคราะห์ขัดเกลาเ้า ด้วยวิธีการของข้าเอง…หากเ้าไม่พิการตายตกไปเสียก่อน”
ทันใดกำปั้นเฉินหนานบีบรัด เข้าหากันจนแน่น เมื่อแค่นเสียง ไป! พร้อมแววตาแฝงความดุดัน พุ่งเข้าหาชายแก่เจียง อย่างรวดเร็ว เด็ดขาดไม่มีความลังเล
ย๊าก!
ทว่าเมื่อกระแทกเข้ากับฝ่ามือชายแก่เจียง เปรี้ยง! เคร่ง! แขนสีม่วงข้างขวา เฉินหนานนิ้วมือถึงกับเกิดการแตกร้าวบิดงอ เกล็ดสีม่วงร่วงกราว
ด้วยความไม่อยากเชื่อของเฉินหนานที่เืสด จากง่ามนิ้วมือหักเสียรูป กระเด็นติดใบหน้า “ได้อย่างไรกัน เหตุใดกายาชายแก่ถึงแข็งแกร่งเช่นนี้?”
เมื่อเฉินหนานคิดจะเหวี่ยงกำปั้นเปี่ยมไปด้วยพลังอีกข้าง ชายแก่เจียงจะกล่าวเตือนออกมา “นี่เป็การต่อสู้จริงเ้าหนู ดึงศักยภาพของเ้าออกมาให้ข้าเห็นมากกว่านี้”
ฉับพลันขาเฉินหนานที่เก้าออกหน้าเป็ฐาน จู่ๆ จะถูกเท้าชายแก่เตะตัดขา ส่งเสียงกระดูกข้อเท้าเฉินหนานแตกหัก ดังออกมาลั่น
เฉินหนานสูญเสียการทรงตัวในเสี้ยวขณะ ก่อนปล่อยหมัดซ้าย ออกไปหาศีรษะชายแกเจียง อย่างไม่ลดละอีกครั้ง “ยังหรอกน่า!”
วูม
ชายแก่เจียงยิ้มกล่าวสวน “ช้าไป” ครั้นเมื่อชายแก่เจียงถอยร่าง แล้วส่งหมัดเข้าประสานกัน
ตู้มงง!
หมัดทั้งสองกระแทกกันตรงๆ มันก็ทำให้เห็นความห่างชั้นของกำลังกายของทั้งคู่ แขนเฉินหนาน ราวกับชกเข้ากำแพงเหล็ก บิดงอผิดรูป เมื่อเสียงกระดูกท่อนแขน แตกหักดังออกมาสะท้านใจ
เฉินหนานสายตาเผยความเ็ปไม่น้อย เืไหลอาบแขน เมื่อกระดูกท่อนแขนสีขาวโผล่ ไม่สามารถใช้การมือข้างหนึ่งได้ ชนิดที่เขาต้องกัดฟันไว้จนแน่น ด้วยใบหน้าบูดเบี้ยวมืดทะมึน ตามความเร็วชายแก่เจียงไม่ทัน
ชายแก่เองก็จะไม่ปล่อยให้เฉินหนาน หยุดพักหายใจแม้แต่วินาทีเดียว ครั้นเป็ฝ่ายเข้าจู่โจม
เปรี้ยง!
เมื่อร่างเฉินหนาน ถูกฝ่ามือเหี่ยวย่น ซัดร่างถอยออกไป ได้ยินเสียงกระดูกหน้าอกแตกร้าว ดังออกมาชัดอีกครั้ง
เมื่อปรากฏรอยหลุมรูปฝ่ามือกลางหน้าอก
แกรก! หากไม่ใช่เฉินหนาน เคยเกือบจะตายตกมาแล้วหนหนึ่ง เขาไม่มีทางยืนหยัดอยู่ต่อได้
ร่างเฉินหนานถอยกรูด ดวงตาแทบบ้าคลั่งจากความเ็ป “บ้าเอ๊ย!”
ทว่าเฉินหนานก็ไม่รับรู้ถึงจิตสังหารของชายแก่เจียงแม้แต่น้อย ข้อนี้คงจะเป็สิ่งเดียว ที่ทำให้เฉินหนานยังคงกล้ายืนหยัด ต่อหน้าชายแก่เจียง…ไม่วิ่งหนีไปไหน
*****ต่อจากนี้ไปจะลงทุกวัน…วันละ2ตอนครับ ขอบคุณทุกคนเข้ามาอ่านแสดงความคิดเห็นได้ตามสบายเลยครับ