ตอนที่ 7
ผู้ปลุกพลังคนแรก
ภายในร้าน 7-ELEVEN เงียบกริบหลังประโยคของชายแปลกหน้าดังขึ้น ทุกสายตาหันมามองนนท์แทบพร้อมกัน แม้หลายคนจะยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่า “ระบบ” แต่จากสิ่งเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ก็ไม่มีใครกล้าคิดแล้วว่าโลกยังเป็โลกเดิมที่พวกเขารู้จัก
นนท์หรี่ตาลงเล็กน้อย ขณะที่มือยังคงกำกระบองไฟฟ้าแน่น ชายตรงหน้าดูอายุประมาณสามสิบต้นๆ ร่างกายสูงใหญ่ เต็มไปด้วยาแและเืแห้งกรัง แต่สิ่งที่ทำให้เขาดูแตกต่างจากคนทั่วไป คือสายตาที่เยือกเย็นผิดปกติ ราวกับผ่านสถานการณ์เป็ตายมามากกว่าคนธรรมดาหลายเท่า
“นายพูดเื่อะไร”
นนท์ถามกลับด้วยน้ำเสียงระวังตัว
ชายคนนั้นหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะใช้มือยันพื้นพยายามลุกขึ้น แต่เพราะเสียเืมากเกินไป ร่างของเขาจึงเซเกือบล้มอีกครั้ง เมย์รีบถอยหลังทันทีด้วยความหวาดกลัว ขณะที่ลูกค้าหลายคนเริ่มมองอีกฝ่ายเหมือนกำลังมองะเิเวลาที่พร้อมะเิได้ทุกเมื่อ
“ไม่ต้องระแวงขนาดนั้นก็ได้…” ชายคนนั้นถอนหายใจ “ถ้าฉันจะติดเชื้อ ฉันคงกลายเป็พวกนั้นไปนานแล้ว”
ทันใดนั้น หน้าต่างสีแดงเหนือหัวเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
[มนุษย์กลายพันธุ์ระดับเริ่มต้น]
[ชื่อ : วายุ]
[ระดับพลัง : 1]
[สกิล : Body Enhancement]
[สถานะ : อ่อนแรง / เสียเื]
ดวงตาของนนท์สั่นไหวทันที
สกิล?
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นข้อมูลลักษณะนี้
“นายเห็นใช่ไหม…”
วายุยิ้มบางๆ เหมือนอ่านสีหน้าของนนท์ออก “หน้าต่างประหลาดนั่น”
คำพูดนั้นทำให้หัวใจของนนท์เต้นแรงขึ้นอีกครั้ง
เขาไม่ได้เป็คนเดียว
นอกจากตัวเอง ยังมีคนอื่นที่ได้รับพลังแบบเดียวกันอยู่จริงๆ
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงกระแทกจากด้านนอกร้านดังขึ้นต่อเนื่อง ฝูง Walker ยังคงไม่ยอมจากไปง่ายๆ บางตัวเริ่มใช้ร่างกระแทกประตูเหล็กอย่างบ้าคลั่ง จนไฟภายในร้านกะพริบเป็ระยะ บรรยากาศกดดันขึ้นเรื่อยๆ จนหลายคนเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง
ติ๊ง!
[ระบบพลังงานเปิดใช้งาน]
[เครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองพร้อมติดตั้ง]
[ติดตั้งจะใช้แต้มเอาตัวรอด 100 แต้ม]
นนท์รีบเปิดหน้าต่างระบบทันที
ภายในเมนูร้าน มีพื้นที่บางส่วนของร้านถูกแสดงเป็ภาพสามมิติอย่างละเอียด ทั้งเคาน์เตอร์ เครื่องแช่สินค้า ห้องเก็บของ รวมถึงจุดติดตั้งระบบต่างๆ ราวกับเขากำลังเล่นเกมสร้างฐานระดับสูง
“นี่มัน…”
ดวงตาของนนท์ค่อยๆ เบิกกว้าง
ร้านทั้งร้านกำลังกลายเป็ “ฐาน” จริงๆ
วายุที่นั่งพิงชั้นสินค้าอยู่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง
“นายโชคดีกว่าฉันเยอะ”
“หมายความว่าไง”
“ระบบของฉัน…” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกแขนที่เต็มไปด้วยรอยเืขึ้นมา “มีแค่เพิ่มความแข็งแรงของร่างกาย แต่ของนาย…” สายตาของ
เขากวาดมองทั่วร้านช้าๆ “เหมือนระบบสร้างฐาน”
คำพูดนั้นทำให้หลายคนเริ่มมองนนท์เปลี่ยนไปอีกครั้ง
โดยเฉพาะชายชื่ออาคมที่ยืนเงียบมาตลอด เขามองชั้นสินค้าที่เติมตัวเองอัตโนมัติ ก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ
ติ๊ง!
[ตรวจพบอารมณ์ด้านลบ]
[อาคม — ความโลภเพิ่มขึ้น]
นนท์ขมวดคิ้วทันที
ระบบสามารถอ่านอารมณ์คนได้จริงๆ
“ฟังนะ”
วายุพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้างนอกตอนนี้เริ่มมีพวกกลายพันธุ์มากขึ้นเรื่อยๆ Walker พวกนั้นยังเป็แค่ตัวอ่อนที่สุด ถ้าปล่อยให้เวลาผ่านไปอีกไม่กี่วัน…” เขาหันไปมองประตูเหล็กที่สั่นะเือยู่ตลอดเวลา “กรุงเทพจะกลายเป็นรกจริงๆ”
หลายคนหน้าซีดทันที
เพราะแค่พวก Walker ตอนนี้ พวกเขายังแทบเอาชีวิตไม่รอด แล้วถ้ามีตัวที่น่ากลัวกว่านี้อีก…
ปัง!!!
เสียงกระแทกดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แรงจนชั้นวางสินค้าใกล้ประตูสั่นะเือย่างชัดเจน ก่อนที่ไฟภายในร้านจะดับวูบลงทันที
“กรี๊ดดดด!!”
เสียงผู้หญิงร้องดังลั่นร้าน
ความมืดเข้าปกคลุมทุกอย่างในพริบตา เหลือเพียงแสงสีแดงจากป้ายฉุกเฉินที่ส่องสลัวอยู่มุมร้าน บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบลงทันที ขณะที่เสียงหายใจตื่นตระหนกดังระงมไปทั่ว
ติ๊ง!
[ไฟฟ้าหลักของพื้นที่ถูกตัดขาด]
[กรุณาติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองโดยด่วน]
นนท์กำหมัดแน่น
เพราะเขารู้ดีว่า…
ถ้าร้านแห่งนี้ตกอยู่ในความมืดเมื่อไร
ความหวาดกลัวของมนุษย์ จะเริ่มอันตรายไม่ต่างจากซอมบี้ภายนอกทันที