ร่างอรชรทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วเพิ่งได้ว่าเมื่อคืนตนไปกับเพื่อนสาวคนสนิทเหตุใดถึงเกิดเื่บ้าๆแบบนี้ได้
“ดา เมื่อคืนทิ้งฉันทำไม”กชอรถามด้วยความโกรธ
“ฉันจะไปหาแม่พอดีเจอด่านเป่าแอลกอฮอล์แม่ชักที่บ้านสุดท้ายน้องต้องพาแม่ไปหาหมอเองกว่าจะเสร็จทุกอย่างก็เที่ยงคืนพอดีฉันขับรถกลับไปหาแกแล้วแต่ไม่เจอเลยคิดว่ายัยฝนมารับแล้วเพราะสั่งไว้”
“ฝนบ้าบออะไรรู้ไหมเกิดอะไรขึ้นกับฉัน”
“คือตอนนี้แม่อาการไม่ดีฉันเพิ่งตามมาเฝ้าแม่เดี๋ยวถ้าดีขึ้นน้องมาเฝ้าจะไปหาทันที”
“อือๆ ดูแม่เหอะไม่มีอะไรหรอก”กชอรกดวางสายพลิกตัวนอนตะแคงด้านซ้ายไม่กี่นาทีก็พลิกไปด้านขวาก่อนจะกรีดร้องคนเดียว
“โอ๊ย! อะไรนักหนากับชีวิตรถก็ถูกยึดบริษัทปิดตัวเดือนหน้าแฟนก็บอกเลิก”เสียงสะอื้นที่ดังแค่ลำคอราวกับพยายามจะเก็บความรู้สึกหวาดกลัวกับชีวิตเอาไว้ในใจเพียงลำพังแถมคนรักที่คบหามาห้าปีบอกเลิกเมื่อรู้ว่าตนกำลังมีปัญหาเื่เงิน
“ผมมารับรถ”
“เออจอดอยู่หน้าผับนั่นล่ะเอาไปเลยขาดอะไรโทรมาตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะเจอใคร”กชอรกดวางสายทั้งที่รู้สึกกลัวไปหมด คำพูดถากถางของคนรักยังคงฝังลึกในหัวใจ
5วันก่อน
ตรีภพชายหนุ่มหน้าตาดีอายุสามสิบปีตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาดของบริษัทแห่งหนึ่งเขากำลังรวบรวมความกล้าที่จะบอกเลิกกับแฟนสาวที่คบหามาห้าปีเพราะฝ่ายหญิงกำลังมีปัญหาเื่เงินและเขาก็คงไม่อาจช่วยเหลือได้ลำพังค่าผ่อนรถและคอนโดไหนจะส่งเสียงลูกที่ภรรยาเก่าเขาทิ้งไปอีกหนึ่งคน
“พี่ตรีมาแล้วเหรอคะนั่งก่อน”
“เอ่อ กชสั่งอาหารเลยพี่หิวมาก”เขารู้ว่าหากพูดเื่สำคัญไปคงไม่มีใครกินอะไรลง
“ค่ะ พี่ตรีเอาเหมือนเดิมนะ”
“จ้ะเหมือนเดิม” ตรีภพมองหญิงสาวตรงหน้าหากแม้นไม่ติดเื่เงินเขาก็หวังจะได้สร้างครอบครัวด้วยกันแต่นี่กชอรกำลังช็อตหนักขนาดค่าผ่อนคอนโดแต่ละเดือนต้องหยิบยืมเขาก่อนแม้ว่าหญิงสาวก็จ่ายคืนให้ทุกครั้งก็ตามแต่หากปล่อยไปแบบนี้เรื่อยๆสักวันก็ต้องเกิดปัญหาแน่นอน
“พี่ตรีรถของกชค้างมาสองเดือนล่ะกชหมุนไม่ทัน”
“เที่ยวบ่อยละสิ”
“ไม่นี่คะปกติไปก็หารกับเพื่อนๆและก็ไปแค่วันสำคัญพวกวันเกิดไรงี้”
“พี่เห็นไปบ่อยมากใครมันจะเกิดวันเว้นวันล่ะกช”
“พี่ตรี”กชอรเริ่มเห็นท่าทีเขาและใจคอไม่ค่อยดี หญิงสาวเลื่อนอาหารจานโปรดไปให้เขาและเอาอกเอาใจเพราะคิดว่าบางทีเขาอาจจะเครียดเื่ยอดขายไม่ถึงเป้าเลยพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก
“พี่อิ่มล่ะ กชอิ่มหรือยัง”
“ค่ะ”
“เก็บเงินเลยครับ”เขากวักมือเรียกพนักงานและเดินนำหน้ากชอรไปที่รถซึ่งจอดอยู่ใกล้ๆกัน
“พี่ตรีมีอะไรหรือเปล่าดูแปลกๆแล้วนี่ก็ไม่ทันคุยอะไรก็กลับล่ะเราเพิ่งได้เจอกันนะเดือนนี้”
“ปกติเราก็คุยโทรศัพท์กันอยู่แล้วนี่กช”
“ค่ะ”
“พี่ไม่อ้อมค้อมนะคือตอนนี้พี่ต้องทำงานเร่งยอดขายเพราะพี่้าใช้เงิน รายจ่ายพี่เยอะเกินรายได้พี่อยากตั้งใจทำงานเราห่างกันสักพักนะ”
“หะห่างกันอะไรนะคะพี่ตรีคือเลิกกันเหรอ”
“ไม่เชิงแค่ออกห่างจากกัน ทบทวนตัวเองพี่อยากอยู่คนเดียว”
“อยากอยู่คนเดียว”
“ใช่เข้าใจพี่นะถ้ากชเจอใครก็คุยกับเขาไปเลยนะพี่ไม่ว่า”
“ค่ะกชเข้าใจล่ะพี่กลัวกชจะไปรบกวนเื่เงินเหรอคะกชยืมแค่สามเดือนคืนทุกครั้งแค่คืนพี่ช้ากว่ากำหนดไม่กี่วันแต่ก็คืนเราเป็แฟนกันก็ต้องช่วยเหลือกันไม่ใช่เหรอคะ”
“ก็เที่ยวน้อยลง ประหยัดทำได้ไหมโตป่านนี้ยังเก็บเงินไม่ได้ อายุ27แล้วนะยังคิดไม่ได้”
“พี่ตรี กชแค่สะดุดเื่เงินแต่ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะจบแค่นี้ค่ะ”
“พอดีกว่าไม่เอาล่ะห่างกันหรือต่างคนต่างไปก็ได้พี่คงไม่หันกลับส่วนกชถ้าปรับปรุงตัวได้ก็ค่อยกลับมาหาพี่เผื่อพี่จะใจอ่อนให้โอกาสกชอีกครั้ง”
“อะไรนะพี่ตรี”
“ใช่ พี่เป็ผู้จัดการฝ่ายการตลาดหาแฟนไม่ยากหรอกส่วนกชเป็แค่พนักงานออฟฟิศทั่วไปเงินเดือนแค่สามหมื่นก็คงยากหน่อยนะดีที่ว่าหน้าตาสวยโชคดีนะ” ตรีภพเปิดประตูเข้าไปในรถโดยไม่ได้หันมามองหน้ากชอร
“ไอ้บ้าเออจำไว้นะคนอย่างกชไปแล้วไปเลยไอ้บ้า”กชอรขับรถกลับบ้านทั้งน้ำตาก่อนจะกดโทรศัพท์หาเพื่อนสาวสองคนและไปผับพากันดื่มจนเมาหนักทุกคนและคืนล่าสุดทุกคนก็นัดกันไปพร้อมหน้าพร้อมตาเพียงแต่ฝนสุดาขอตัวกลับก่อนเพราะมีนัดกับหนุ่มคนใหม่
“เมา” สองสาวเพื่อนซี้เมาราวกับอกหัก กชอรเมาหนักและถึงขั้นคว้าบุหรี่จากโต๊ะข้างๆมาสูบต่อหน้าเพื่อนสาวทั้งที่ไม่เคยสูบมาก่อน
“ยัยฝนมานรีบปายหนาย”
“หนุ่มใหม่มาหาเลยรีบปาย”
“ช่างมาน”
“เออแกสูบทำไมวะ” ชนิดาห้ามเพื่อนแต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเพราะกชอรไม่ได้สนใจฟังเพื่อนสาวแม้แต่น้อย
“แฟนเลวๆมีปายทามมาย”
“พี่ตรีก็นะแค่นี้เลิกเลยสงสัยมีคนใหม่อย่าให้เจอนะ”
“เอออย่าห้ายเจอ”กชอรเริ่มเมาหนักส่วนชนิดาก็เริ่มออกอาการเช่นกัน
“เออเจอจาถีบหงายเลย” ชนิดามองโทรศัพท์สายเรียกเข้าแล้วกดรับเมื่อรับรู้เื่ที่น้องโทรมาบอกก็เกือบจะหายเมาเป็ปลิดทิ้งและเมื่อฝากเพื่อนกับพนักงานที่คอยดูแลโต๊ะก็รีบขับรถออกไปจนกระทั่งไปเจอด่านตรวจแอลกอฮอล์
2เดือนผ่านไป
คอนโดหรูใจกลางเมืองหลวง
ร่างเพรียวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำมันวาวเดินไปที่ระเบียงพร้อมหันมายิ้มให้คนร่างสูงโปร่ง
“คุณนนท์ตรงนี้วิวสวยมากค่ะกรรณเลือกที่นี่เพราะวิวสวย”
“คุณกรรณซื้อคอนโดที่นี่ไว้ได้มาอยู่บ้างหรือเปล่า”
“ก็ไม่บ่อยแต่ก็มาค่ะอาจจะเดือนละสามสี่ครั้งแล้วแต่ว่าทำงานที่ไหน”กรรณิการ์พูดพลางยิ้มดวงตาคู่เฉี่ยวที่เต็มไปด้วยความสิเนหาแม้แต่ฐปนนท์เองก็พอรับรู้เพราะหญิงสาวพยายามชวนเขามาที่คอนโดหลายต่อหลายครั้งเขาเองก็บ่ายเบี่ยงตลอดจนกระทั่งคบหากันมาได้เกือบปีถึงตัดสินใจมา
“ผมซื้ออยู่จริงเพราะกลับบ้านก็ไม่มีเพื่อนเหมือนกันน้องชายก็อยู่คอนโดที่บ้านมีแค่คุณพ่อคุณแม่และแม่บ้านทำงานบ้าน”
“บ้านหลังใหญ่ให้คนใช้อยู่เหรอคะบ้านสวนด้วยคงร่มรื่นน่าอยู่มากนะคะ”รอยยิ้มมุมปากทำให้ฐปนนท์เผลอจ้องจนกรรณิการ์ต้องรีบหลบสายตา
“สี่ทุ่มแล้วผมกลับดีกว่าเพราะไม่อยากนอนดึกมาก”
“จิบไวน์ด้วยกันไหมคะ” คนชวนยิ้มหวานพร้อมเลื่อนมือไปแตะที่แก้มเขาเบาๆ
“ก็ได้นะแต่อยู่ได้ไม่นานนะครับ”
กรรณิการ์เดินไปหยิบแก้วไวน์แล้วรินใส่แก้วพร้อมกับยื่นให้เขา
“กรรณเคยฝันว่าอยากยืนดูดาวชมวิวจิบไวน์กับคนรักแบบนี้ค่ะ”
“ให้เกียรติผมเป็คนรักเหรอครับ” เขารู้ดีว่าฐานะของกรรณิการ์นั้นจะเลือกคบใครก็ได้ไม่จำเป็ต้องคบเขาที่เพิ่งสร้างตัวมาได้ไม่นาน
“เราคบกันมาเกือบปีคุณไม่เคยล่วงเกินกรรณเลยผู้ชายแบบคุณใครก็้านะคะ”
“ขอบคุณครับ”เขายิ้มแล้วจิบไวน์เล็กน้อย
“กรรณอาบน้ำก่อนค่ะ”
“งั้นผมกลับนะ”
“ไม่สิคะฉลองที่เราคบกันมาเกือบปีนะคะ”
“ก็ยังอีกตั้งเดือนกว่าจะครบปีนะกรรณ”
“กรรณว่าเรากระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้นดีกว่าไหมคะ”
“ผมรู้สึกว่าคุณกรรณเมานิดหน่อยนะครับ”ฐปนนท์มองใบหน้างามแล้วยิ้มในขณะที่อีกฝ่ายเลื่อนมือไปมาบนเนินไหล่ตัวเองแล้วดึงสายเดี่ยวให้ไหล่ไปหัวไหล่
“คุณกรรณ”
“กรรณอยากสนิทกับคุณให้มากขึ้น”
“คุณแน่ใจเหรอครับที่พูดแบบนี้”
2K
![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)
