เมื่อทั้งสองตกลงกันได้แล้วก็เริ่มมองไปรอบๆๆตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้นบาง แม่และพี่ใหญ่หายไปไหน มีผู้คนมายืนดูมากมายแต่ไม่มีใครสักคนเข้ามาช่วยครอบครัวบ้านสามจ้าวสักคน
อาซือ"พี่รองนั้นแม่กับพี่ใหญ่หรือเปล่าที่นอนหมดสติอยู่มุมนั้น "
ซานซานหันไปมองตามมือที่อาซือชี้"เราไปหาแม่กับพี่ใหญ่กันเถอะ"
ในขณะที่ชาวบ้านกำลังมุงดูแต่ไม่เข้าไปช่วยบ้านสามจ้าวก็มีรถทหารสองคันขับเข้ามาให้หมู่บ้านแบบเงียบ ท่านนายพลกู้เฟยหยวนมากับเพื่อนและเป็ลูกน้องคนสนิททั้งสามคน้านำเอากระดูกของพลทหารจ้าวซันมาให้กับครอบครัวจ้าวบ้านสามด้วยตัวเองจึงเข้ามาเห็นเหตุการณ์ะเืใจ
พลทหารจ้าวซันคงไม่รู้ว่าครอบครัวจ้าวบ้านสามต้องเจอเื่ถูกทำร้ายมากมายขนาดนี่จากพวกบ้านใหญ่จ้าว
พลทหารจ้าวซันยังโดนครอบครัวใหญ่หลอกว่าลูกๆเขาจะเข้าเรียนต้องใช้เงินจำนวนมากในการส่งเข้าเรียน จ้าวซันต้องรับงานเสี่ยงชีวิตเขาได้รับาเ็สาหัสถึงสามครั้งแต่ครั้งนี้
จ้าวซัน สละชีวิตตัวเองเพื่อช่วยเพื่อนในทีมทั้งหมดโดยออกปากขอฝากครอบครัวกับท่านนายพลกู้เฟยหยวนให้ช่วยดูแลแม้จะเกรงใจ แต่ชีวิตของเขากำลังจะจากไป
ซานซานและอาซือพยายามที่จะเดินไปหาแม่และพี่ใหญ่เริ่มรู้สึกตัวแต่แขนและขาข้างขวาของเขากับเจ็บมาก
อาซือ"เรียกพี่ใหญ่"
ซานซานดูแขนและขาของพี่ใหญ่ที่โดนนังย่าและนังป้าใหญ่มหาภัยเอาไม้ตีทำร้ายเพราะจะเอาตัวแม่ไปขายให้ตาเฒ่าบ้ากามพี่ใหญ่ช่วยปกป้องไม่ให้เอาแม่ไปขาย
พอแม่เห็นพี่ใหญ่โดนนังย่าและป้าสะใภ้ใหญ่ตีก็เอาตัวเองเข้าบังโดนตีจนสลบยังไม่ฟื้นเลย
ซานซาน"บอกพี่ใหญ่อย่าขยับตัวเพราะดูแล้วแขนและขากระดูกน่าจะหัก"
อาซือเดินไปปลุกแม่ แต่แม่ก็ยังนอนนิ่งอยู่ซานซานจึงเดินไปช่วยอาซือ ขยับหน้าแม่ให้เงยขึ้นถึงได้เห็นเืไหลออกมาเต็มใบหน้าแม่
ซานซานเอามืออังจมูกว่ายังมีลมหายใจอยู่หรือเปล่า ยังมีลมหายใจแต่อ่อนมากๆๆ ต้องรีบพาแม่ไปหมอให้ทันรักษา เพราะเสียเืมากทำให้สลบอยู่
อาซือทำการปฐมพยาบาลขั้นแรกห้ามเืและหาผ้าในห้องมาพันแผลให้แม่ก่อนแล้วก็ห้ามเืบนหัวตัวเองแล้วเอาผ้ามาพันแผลให้ตัวเองเช่นกัน
ซานซานก็รีบห้ามเืที่หน้าผากและพันแผลให้ตัวเอง
ซานซานและอาซือ หันมองคนที่ยังมุ่งดู "แล้วถามว่าช่วยหารถที่จะนำคนเจ็บไปโรงพยาบาลได้ที่ไหน"
ผิงผิงที่เป็เพื่อนซานซานรับอาสาวิ่งไปบ้านผู้นำหมู่บ้านหลี่แต่ขนาดเดียวกันก็มีคนเหมือนหวังดี
ป้าหลัว"ซานซานไปหาหมอก็ต้องมีเงินนะและต้องใช้เงินมากด้วย แต่พวกเธอไม่มีเงินเลยแล้วไปโรงพยาบาลได้ไง"
ซานซานมองหน้าคนถามที่ชื่อป้าหลัว "แล้วจะปล่อยให้พี่ใหญ่กับแม่ต้องตายแบบนี้หรือป้าหลัวแล้วที่ทุกคนมายืนมุ่งอยู่นี้มีใครรู้บ้างว่าจะหารถพาแม่และพี่ใหญ่ไปโรงพยาบาลได้อย่างไรค่ะ"
ขนาดนั้นเอง ท่านนายพลกู้และทหารอีกสามนายก็เดินเข้ามาแล้วบอกว่า"จะพาไปโรงพยาบาลเอง"
ซานซานไม่รู้ว่าพวกเขาเป็ใครแต่แต่งตัวทหารอาจเป็เพื่อนของคุณพ่อจ้าวซัน
ซานซาน"จึงบอกนายทหารสี่คนที่เดินตามมา แม่โดนตีที่หัวเืไหลมากจึงสลบไปตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่แต่ลมหายใจอ่อนมากคะต้องรีบพาไปหาหมอด่วน"
"ส่วนพี่ใหญ่โดนตีจนแขนและขาข้างขวาหักค่ะเวลายกผู้ป่วยคุณอาช่วยระวังด้วยนะคะ"
นายทหารทั้งสี่คนจึงช่วยกันยกผู้ป่วยทั้งสองคนอย่างระมัดระวังแล้วพาขึ้นรถไป
คันแรกท่านนายพลกู้นั่งคู่ไปกับคนขับคังเว่ย พาคุณแม่กับซานซานเดินทางไปโรงพยาบาลในอำเภอ
คันสองจงเป่าคนขับหลี่หวังพาพี่ใหญ่ซูฮันกับอาซือเดินทางไปโรงพยาบาลในอำเภอ
ทุกคนที่ยืนมุ่งดูต่างมองตามกันไปว่าทหารที่มาสี่คนนี่เป็ใครหรือจะเป็เพื่อนทหารของจ้าวซันบ้านสาม
จะเป็ใครก็ตามแต่วันนี้พวกบ้านใหญ่จ้าว ก็เดินมาถึงบ้านสามแล้วเห็นสะใภ้รองที่นอนสลบอยู่ที่พื้น
สามีจ้าวไฮ่"ก็ร้องไห้โวยวายและถามชาวบ้านว่าพวกบ้านสามมันไปไหนกันหมด"
ชาวบ้านอย่างป้าหลัวที่ชอบนินทาและพูดมากจึงบอกว่า"ทั้งสี่แม่ลูกไปโรงพยาบาลแล้ว มีทหารสี่คนเป็คนพาไปแล้ว"
พวกบ้านใหญ่ต่างมองหน้ากันว่าพวกมันเป็ใครที่เข้ามาช่วยบ้านสาม
รถทหารสองคันวิ่งเข้ามาที่โรงพยาบาลในอำเภอทันที
เมื่อรถทหารมาถึงก็มีเ้าหน้าที่โรงพยาบาลมาช่วยนำผู้าเ็หนักสองคนและาเ็ที่หัวอีกสองคน ทั้งสี่คนแม่ลูกได้รับการรักษาทันทีเพราะผู้ที่พาสี่แม่ลูกนี่ไปเป็ถึงท่านนายพลกู้เฟยหยวนตระกูลกู้เป็ตระกูลนายทหารใหญ่และยังมีกิจการตระกูลกู้ที่เป็หุ้นส่วนในหน่วยงานของรัฐไม่มีใครไม่รู้จัก
ครอบครัวบ้านสามจ้าวที่น่าสงสาร
เมื่อมาถึงโรงพยาบาลรัฐในอำเภอ ซานซานทำแผลที่หน้าผากส่วนอาซือก็ได้ทำแผลที่หัวด้านหลัง
หมอเฮ่อทำแผลให้อาซือถามอาซือว่า"ใครเป็คนทำแผลให้"
อาซือจึงตอบตามจริงว่า"ทำเองค่ะ"
หมอเฮ่อนั่งอึ้งไปแป๊บ"หนูน้อยทำแผลเองหรือครับ"
อาซือจึงพยักหน้า
ส่วนพยาบาลอีกคนที่ทำแผลให้ซานซานก็ถามเหมือนหมอเฮ่อว่าใครเป็คนห้ามเืและทำแผลให้เพราะแผลที่หน้าผากค่อนข้างลึกและเืไหลเยอะ เพราะเท่าที่เห็นเสื้อเปื้อนเืเปียกโชกซานซานก็ตอบตามจริง เหมือนอาซือว่า"ห้ามเืและทำแผลเอง"ทำให้พยาบาลและหมอหันมามองหน้ากัน
เมื่อซานซานและอาซือทำแผลที่หัวเสร็จก็ออกมารอฟังอาการของแม่และพี่ใหญ่
พี่ใหญ่ต้องเข้าเฝือกที่แขนและขาข้างขวาไม่สามารถเดินได้สามเดือน ส่วนที่หน้าก็โดนทำร้ายคิ้วแตกหน้าบวม ซานซานและอาซือสงสารพี่ใหญ่มากเพราะ้าช่วยแม่
ส่วนแม่ตอนนี้เริ่มรู้สึกตัวแล้วเพราะอ่อนเพลียอ่อนแอเสียใจที่คุณพ่อจ้าวซันตายและมารู้ว่าตัวเองกำลังจะโดนขายให้กับตาเฒ่าบ้ากามจึงหมดกำลังใจจะมีชีวิตอยู่
ซานซานและอาซือเดินเข้ามาหาแม่อาซือหรือหมวดเม่น..
หมวดเม่นเป็เด็กกำพร้าที่ครอบครัวผู้กองกระรอกเป็คนส่งให้เรียนหนังสือจึงเรียนตามหรือทำอะไรตามผู้กองกระรอกทุกอย่างเพื่อที่จะมาอยู่ใกล้ๆๆผู้กองไม่เคยมีพ่อแม่ พอมาอยู่ยุคนี้มีแม่ พี่ใหญ่ พี่รองจึงดีใจมากๆ
อาซือ"แม่คะเป็อย่างไงบ้างยังเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"
แม่หลานร้องไห้แล้วกอดลูกสาวคนเล็ก "อาซือลูกแม่" น้ำตาก็ไหลทำให้ซานซานเข้าใจอาซือหรือเม่นที่ไม่เคยมีแม่และครอบครัวมาก่อนอาซือจึงกอดแม่เสียแน่นกลัวว่าจะหายไป
ซานซานบอกอาซือ"อาซือ กอดแม่เบาๆ แม่ยังเจ็บที่โดนตีเอาไว้ หน้าผากแม่แตกแขนซ้ายที่กันไม่ให้พี่ใหญ่ถูกตีแขนหักต้องเข้าเฝือก"
ทหารทั้งสี่คนยังไม่ไปไหนยังคงยืนดูสี่แม่ลูกกอดกันร้องไห้กันอยู่
แม่หลานจึงเอามือข้างขวาลูบใบหน้าอาซือเบาๆๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม "อาซือลูกแม่ไม่เคยเจอคุณพ่อเลยั้แ่เกิด ตอนแม่ท้องอาซือได้สองเดือน คุณพ่อก็ต้องไปเป็ทหารั้แ่ตอนนั้นคุณพ่อของลูกก็ยังไม่เคยได้กลับบ้านเลย..ฮือ ฮือ ตอนนี้คุณพ่อของลูกขึ้นไปอยู่บน์แล้ว"
ซานซานรู้ว่าแม่เสียใจมาก"แม่คะพ่อกำลังมองแม่อยู่ที่ไหนสักแห่งแม่ต้องเข้มแข็งนะคะ เพราะแม่ยังมีพวกเราอีกสามคนอยู่"
คำพูดของซานซานทำให้แม่หลานมีดวงตาเข้มแข็งขึ้นมา"ใช่ แม่ยังมีพวกลูกๆอยู่ข้างๆแม่ แม่ต้องเข้มแข็งและต้องปกป้องลูกๆของแม่"
ซานซานและอาซือจึงพยักหน้า "ใช่คะแม่"
จากนั้นซานซานจึงหันไปหานายทหารทั้งสี่คนถามขึ้น"พวกคุณอาเป็เพื่อนคุณพ่อจ้าวซันหรือค่ะ"
คังเว่ยจึงเป็คนตอบ "ใช่ พวกเราเป็เพื่อนพลทหารจ้าวซันแล้วตั้งใจเอากระดูกของจ้าวซันมาให้ครอบครัวสามจ้าว"
ท่านนายพลกู้เป็คนถือที่ใส่กระดูกยืนอยู่จึงเดินขึ้นมาข้างหน้าแล้วส่งมอบที่ใส่กระดูกให้กับจ้าวซูซาน
น้ำตาของทั้งสี่คนแม่ลูกจึงไหลนองหน้า
ซานซาน"พ่อคะพ่อคงไม่รู้ว่าพวกเราสี่คนแม่ลูกลำบากแค่ไหน พวกเราโดนไล่ให้มานอนห้องเก็บฟืน เราไม่ได้กินอาหารเหมือนคนตระกูลจ้าว พี่ใหญ่และหนูไม่ได้เรียนหนังสือ พ่อคะพอบ้านใหญ่รู้ว่าพ่อตายพวกเขาก็คิดขายแม่ให้ตาเฒ่าบ้ากาม ยังคิดขายหนูให้กับคนแก่อายุมากกว่าคุณพ่ออีก เขาจะขายน้องเล็กที่คุณพ่อยังไม่เคยเจอหน้าให้ไปเป็ลูกอิจฉา เขาจะจับพี่ใหญ่ให้ทำงานในคอมมูนเพื่อแลกแต้มเลี้ยงคนทั้งตระกูลจ้าว ที่ลูกเล่ามาทั้งหมดยังไม่ครบด้วยซ้ำที่พวกบ้านใหญ่จ้าวทำร้ายเราสี่แม่ลูก"
ซานซานหลับตา"พ่อคะพวกเราสี่แม่ลูก้าแยกบ้านย้ายออกและทำหนังสือตัดขาดคนบ้านสกุลจ้าว คุณพ่อจ้าวซันเข้าใจพวกเรานะคะ"
ซานซาน"อ้อ...คุณพ่อคะเงินทุกหยวนที่คุณพ่อส่งให้แม่เพื่อเลี้ยงพวกเราคุณปู่คุณย่าเอาไปหมดไม่เคยให้พวกเราได้กินได้ใช้เลยพวกเราต้องไปเก็บผักป่ามาต้มน้ำกินกันประทังชีวิต พวกเรารอคุณพ่อกลับมา ตอนนี้คุณพ่อก็กลับมาแล้วถึงจะแค่กระดูกหนูก็ดีใจค่ะ พวกเราไม่สามารถจะกลับไปอยู่กับคนตระกูลจ้าวได้อีกแล้วพวกเราจะไปใช้สกุลแม่นะคะคุณพ่อ"
พอซานซานเล่าเื่จะขออนุญาติพ่อ.ก็หันไปทางนายทหารทั้งสี่คน"คุณอาค่ะ"
ซานซาน"คุณอาพอจะช่วยพวกเราแยกบ้านและทำหนังสือตัดขาดได้มั้ยคะ"
ซานซาน"พวกเราไม่มีกำลังจะไปสู้คนเ่าั้คะ"
ท่านนายพลกู้ที่ได้ฟังเื่ราวจึงพูดขึ้นว่า "พลทหารจ้าวซันตลอดหกปีที่ประจำการอยู่ที่ค่ายทหารได้ไปรับอาสาทำงานเสี่ยงภัยตลอดหกปีที่ผ่านมาเขาได้รับาเ็สาหัสถึงสามครั้งแต่ครั้งนี้พลทหารจ้าวซันได้สละชีวิตเพื่อช่วยเพื่อนทั้งกองทัพทางกองทัพที่เคยจ่ายค่าชดเชยครั้งก่อน สองพันหยวนให้คุณย่าจ้าวเป็คนรับไป" สี่แม่ลูกพยักหน้า
ท่านนายพลกู้ "แต่ยังเงินอีกจำนวนที่กองทัพจะให้พิเศษอีก สามพันหยวนและเงินจากเพื่อนทหารในกองทัพอีก สองพันหยวน ส่วนอีก ห้าพันหยวนผมนายพลกู้เป็คนให้เองรวมทั้งหมด หนึ่งหมื่นหยวน"
ทุกคนบ้านสามจ้าวตกตะลึงคุณแม่หลานกล่าว"ขอบคุณจากใจจริงๆ"
เพราะมันเป็เงินที่จะช่วยชีวิตให้ตัวเธอและลูกๆมีทางเดินต่อไปเมื่อแยกบ้านและตัดขาดจากตระกูลจ้าวใหญ่
--------------‐-‐-----------------------
ทางรอดของบ้านสามจ้าว
2K
