ฝุดฝิดฝุดฝิด แค่กๆๆๆ
แฮ่กๆๆๆๆ
เหม็นชิบ กลิ่นมูลสัตว์นี่จะประเภทไหนก็เหม็นสุดๆเลยโว้ยยยย เพราะด้านหน้าของผมมีอึม้ากองเบ้อเริ่มตั้งอยู่
ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าตัวเองนอนหลับลงได้อย่างไรในที่ๆเหม็นสุดๆอย่างนี้... กลิ่นสาบม้าก็แรงด้วย เฮ้อออออ
ในที่สุดก็เช้าสักที ขอแวะไปอาบน้ำหน่อยละกัน..
*
หลังจากที่ขอร้องคุณลุงเ้าของโรงเตี้ยม ก็ได้อาบน้ำในที่สุด... ถึงจะไม่มีสบู่เลยก็เถอะ แต่ก็ยังดีที่มีน้ำหอมขายในโลกนี้ ดูเหมือนสบู่ในโลกนี้จะมีแต่พวกขุนนางเท่านั้นที่จะใช้ได้ ไม่ตลกเลยนะเฮ้ยย!!!
พอแวะหาอะไรกินเสร็จ ผมก็ออกไปและมุ่งหน้าสู่กิลด์นักผจญภัย
กิลด์นักผจญภัยคือ สถานที่ๆเหล่าคนที่แข็งแกร่งมารวมตัวกันเพื่อทำเควสต์ในแต่ละวัน และเมื่อทำเควสต์สำเร็จก็จะได้รับค่าตอบแทนจากทางกิลด์ และที่สำคัญคือไม่มีการรับประกันชีวิต หากาเ็ก็จะต้องออกค่ารักษาเอง หรือตายก็จะถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้น
ไม่มีรถพยาบาลหรือปอเต็กตึ๋งมารับ ไม่มีทั้งประกัน... ดูเหมือนตูจะตัดสินใจผิดอย่างแรงเลยแฮะ... ช่างเถอะ
พอคิดนู้นคิดนี่ก็เดินมาจนถึงกิลด์นักผจญภัยจนได้ ภายนอกนี่ใหญ่โอ่งอ่างสุดๆ แต่ประตูจะเป็แบบประตูคาวบอยเล็กๆ ผิดกับโครงสร้างภายนอกที่ใหญ่โต
ว่าแล้วผมก็เดินเข้าไปดูดีกว่า... แต่พอมาถึงก็ชักเสียวๆพวกนักเลงหัวไม้หรือความอับอายต่อสเตตัสที่มักจะเห็นในอนิเมะเลยแฮะ...
แย่ละสิ.. ไปหางานอย่างอื่นทำดีกว่ารึเปล่าเนี่ย?! ผมที่ยืนค้างอยู่หน้าประตู จู่ๆก็มีใครคนนึงมาทัก
"โย่วว มีธุระอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ"
ชายรูปหล่ออย่างกับนายแบบ มาทักผม ดูเหมือนเขาจะคิดว่าผมจะมาจ้างให้ทางกิลด์กำจัดมอนสเตอร์ล่ะ
"เปล่าครับ พอดีอยากจะลองเข้าไปในกิลด์ดูน่ะครับ..."
"ถ้างั้นให้ผมพาไปด้วยเลยดีรึเปล่า ผมก็มีธุระที่นั่นเหมือนกัน"
"อะ อา รบกวนหน่อยนะครับ..."
ว่าแล้วเขาก็ค้องไหล่พาผมเข้าไปในกิลด์
"โหหหหหหห"
ผมส่งเสียงออกมาต่อภาพตรงหน้า ผู้คนมากมายต่างเผ่ากำลังยืนกระจัดกระจายทั่วทั้งกิลด์ ไหนจะทั้ง เผ่ามนุษย์สัตว์ เผ่าคนแคระ และดูเหมือนจะมีพี่สาวต้นไม้ด้วย.. ที่เรียกว่าไดรแอดรึเปล่านะ
ภายในก็ไม่แพ้กัน สถานที่ภายในกว้างขวาง ส่วนกลางดูเหมือนจะเป็ประชาสัมพันธ์ สุดทางซ้ายและขวามีบันไดขึ้นไปสู่ชั้นสอง ที่สำคัญมีบาร์ภายในนี้ด้วย สุดยอดดดด!!
"ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่ล่ะ"
ั้แ่ต้นจนจบหมอนี่ยิ้มแย้มตลอดเลยแฮะ ถึงจะแปลกๆแต่ก็ช่วยได้เยอะเลย.. แต่คนที่นี่หน้าตาโหดๆทั้งนั้นเลยแฮะ
ผมลองเดินไปทางที่ๆคล้ายประชาสัมพันธ์ เมื่อไปถึงคิวที่ว่างอยู่ผมก็ลองถามพี่สาวที่นั่งอยู่
"เอ่อ สวัสดีครับ พอดีที่นี่รับลงทะเบียนกิลด์รึเปล่าครับ?..."
อึก... หลังจากส่งเสียงทักออกไป พี่สาวประชาสัมพันธ์มองผมั้แ่หัวจรดเท้า เหมือนแต่งตัวชิลๆอยู่บ้านแล้วไปเดินห้างเพื่อซื้อของแพงๆเลยแฮะ สายตาของพนักงานจะสงสัยว่าเราเป็ขโมยรึเปล่า และตอนนี้สายตาของพี่สาวประชาสัมพันธ์ก็กำลังสงสัย? หรือกำลังดูถูกตูกันนะ ที่คลี่ยิ้มให้ตูเห็นเนี่ย!!!
"ได้ค่ะ แต่การจะลงทะเบียนกับทางกิลด์จะต้องจ่ายค่าธรรมเนียม 2 เหรียญทองและต้องผ่านการทดสอบก่อนนะคะ ถึงจะลงทะเบียนได้"
อย่างนี้นี่เอง เพราะไม่อยากรับคนซี้ซั้วที่อ่อนแอและตายไวสินะ อย่างน้อยมาถึงแล้วก็ขอลองจะได้รึเปล่านะ ลองถามดูดีกว่า
"ค คือว่า.. ขอลองทดสอบดูจะได้รึเปล่าครับ..."
พี่สาวประชาสัมพันธ์มองผมด้วยสีหน้าประหลาดใจ แต่เขาก็ยอมให้ทดสอบดู จึงพาเดินไปทางหลังกิลด์และก็..
คนตัวใหญ่อย่างกับั์นี่มันอะไรกัน...
ชายผิวคล้ำหน้าโฉด สูงได้สัก 2-3 เมตรเลยมั้งเนี่ย กินเสาไฟฟ้าไปรึไง?! แถมกล้ามนั่นพอเห็นแล้วก็อย่างกับเหล็กเลยนี่หว่า เพราะผิวคล้ำๆนั่นด้วยจึงดูน่ากลัวสึด
"คุณโดลฟ์ พอดีคนทางนี้อยากจะขอรับการทดสอบค่ะ"
เดี๋ยวๆ คุณพี่สาว!!! ถ้ารับการทดสอบจากเ้านี่แล้วรอดได้ พวกนักผจญภัยนี่มันก็สัตว์ประหลาดแล้วนะเฮ้ย!!! ในนั้นก็มีมนุษย์เต็มเลยนี่หว่า ถ้าอย่างมนุษย์รอดไปก็คงพอเข้าใจอยู่
"โฮ่ มีพวกบ้าบิ่นอยู่ด้วยเรอะวันนี้!"
เวรละไง ทำไงดีวะเนี่ยยยย!!!
730
