พวกเธอเคยคิดสงสัยกันบ้างหรือป่าว? ว่าทำไมพวกคนชั้นตำแหน่งสูงถึงมีการก่อตั้งระบบการศึกษาหรือโรงเรียนขึ้นมาด้วย~~
อืม...แต่ทว่าความคิดของพวกเธอคงจะแตกต่างกันไปในแต่ล่ะบุคคล เราจะไม่รับฟังอะไรจากพวกเธอล่ะกัน เพราะไม่อยากจะระเมิดสิทธิส่วนตัวบุคคล
แต่ทว่าจากการคาดการแล้ว คงจะมีอยู่หลากหลายความคิดเห็นกันสินะ
แต่ที่เห็นกันแน่อยู่แล้วว่าเบื้องบน
จะทำเอากำไร หรือ หากินกันยังไง นักศึกษาหรือเหล่านักเรียนคงไม่สนใจกันหรอก
นั้นก็ เพราะว่ามีตัวอันตรายที่เรียกว่าปีศาจอาจารย์อยู่ยังไงล่ะ เขาคอยจับยัดการบ้านหรืองานเขียนเกินความจำเป็หลากหลายเข้ามาให้เหล่านักศึกษาหรือเหล่านักเรียนไม่เว้นแต่ล่ะวัน
เหล่านักศึกษาหรือเหล่านักเรียน ต้องคำกินฝืนทนต่อการกระทำแบบนี้มากมายจนแถบจะเป็บ้า จนเป็เหตุบางประการณ์ ให้เหล่านักศึกษาหรือเหล่านักเรียนเกิดการแบ่งพักแบ่งฝ่ายกันภายในสถานที่ศึกษาหรือโรงเรียน
อันได้แก่ "ฝ่ายศึกษา""ฝ่ายกฏบ""ฝ่ายอิสระ"
และ แต่ละฝ่ายก็จะมีอคติของฝ่ายตนเองเป็ที่ตั้งจนเป็เหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในโรงเรียน อย่างรวดเร็ว อันทำให้เกิดการล้มสลายของสถานที่ศึกษาแห่งนั้น
แต่ทว่าการล้มสลายทำให้พวกชนชั้นสูงได้ตาสว่างขึ้นมา พวกชนชั้นสูงได้ก่อตั้งสถานที่ศึกษาแห่งนั้นขึ้นมาใหม่ และ ได้เปลี่ยนระบบใหม่ของภายในอีกด้วย ส่วนการปกครองสูงสุดนั้นก็คือ "สภานักเรียน" พวกเขาจะต้องจัดการงานเอกสารทั้งหมดรวมถึงความรับผิดชอบที่ต้องสูง!!!!------
"ห้าว~~~~"
"เห้ย!! อะไรเนี่ย~~จิมมี่รีบจัดการงานเอกสารได้แล้ว...เฮ้อ~~เป็ประธานนักเรียนอะไรกัน..ี้เีได้ขนาดนี้~~"
"อะไร~~เล่าวายุ~~หย่วนๆหน่อยสิ!!"
"หย่วนๆหรอนี่เอ่งคิดบ้างหรือป่าวระหว่างที่เอ่งหลับเนี่ยใครต้องจัดงานเอกสารให้ห่ะ!!!"
"จะะโทำซากอะไร เ้ารองประธานนี่!!"
"ตูจะไม่ไหวแล้วนะเว้ย
ขออัดสักหมัดเหอะ!!---เห้ยอย่ามาจับสิบาสเอ่งด้วยหรอเต้ย"
ในขณะที่วายุกำลังหัวเสียะโขึ้นโต๊ะทำงานอย่างบ้าครั้ง เขาก็ถูกล็อคแขนล็อคขาอย่างหนาแน่น จนขยับตัวไม่ได้แม้แต่นิด
จิมมี่ผู้รับตำแหน่งประธานสภานักเรียนรุ่นปัจจุบันที่ได้เห็นวายุผู้รับตำแหน่งรองประธานสภานักเรียนถูกล็อคตัวอยู่ จีมมี่ได้ทำหน้าตาหล่อเลียนแลบลิ้นไปมาอย่างสนุกสนาน
วายุที่ได้เห็นหน้าตาแบบนั้น เส้นเืได้พุดขึ้นมาจากระหว่างหน้าผากก่อนที่จะใช้แรงกล้ามเนื้อส่วนขาที่หนักแน่นเหวียงท้าวอย่างสุดแรง
ในจังหวะที่แรงลมประทะท้าวจิมมี่ที่ได้เห็นว่าตัวเองกำลังถูกโจมตีได้ะโถอยหลังอย่างว่องไว
แต่ทว่ากับกันวายุได้ยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับรองท้าวได้หลุดลอยหายไปในพริบตา
และ ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น รองท้าวของรองประวายุก็.....
"โอ้ย!!!"
เสียงแรงประทะอันหนักแน่นของรองท้าวได้แนบหน้าของประธานอย่างกลมเกียว...
ตึง...และหลังจากนั้น ท่านประธานสภา
นักเรียนจิมมี่ก็ได้เลิกี้เีทำงานเอกสารเลยนับั้แ่วันนั้น
282
