ภรรยาของหนุ่มยัน

"อีกสิบนาทีจะถึงเวลาเรียนแล้ว"เทเซียสพูดโดยที่สายตามองที่นาฬิกาข้อมือของตัวเอง "แต่งตัวก่อนเถอะ"เขาพูดสั่ง

"อื้ม"ซินตอบรับในลำคอก่อนจะหยิบเน็กไทบนเตียงขึ้นมา เขาใส่กระดุมเสื้อตัวเองก่อนจะใส่เน็กไท แล้วจัดชุดแต่งตัวให้เรียบร้อย

เทเซียสก็จัดเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยเช่นกันก่อนจะลุกแล้วจับมือซินเดินออกไป เมื่อออกไปเขาไม่ลืมที่จะหันมาล็อคประตู เมื่อเรียบร้อยแล้วเขาจึงพาซินไปที่ห้องเรียนทันที

ระหว่างทางเดินต้องพบกับนักศึกษามากมายที่เดินผ่านไปมา ทุกสายตาที่ผ่านมองมายังเทเซียสและซินกันทุกคน จนซินหน้าเห่อแดงด้วยความเขินอายเนื่องจากตัวเขาเองไม่ชอบให้ใครมาจับจ้องขนาดนี้อยู่แล้ว จนกระทั่งมาถึงที่ห้องเรียน

"กว่าจะมานะซิน"ทั้งสองหันมองต้นเสียงที่พูดทันที พบว่าเป็๲เคย์เดินมาแล้วพูดกับซินด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบนิ่ง เทเซียสจ้องตาไม่กะพริบทันที

"โทษที มีอะไรรึปล่าว"ซินพูดแล้วส่งยิ้มแหยๆออกไป ก่อนจะถามออกมา เคย์ยังไม่ตอบคำถามแล้วหันมองเทเซียสก่อนจะหันมองซินอีกครั้ง

"ปล่าว เดี๋ยวค่อยละกัน"เคย์พูดตอบก่อนจะเดินกลับเข้าห้องเรียนไป ปล่อยให้ซินทำหน้างงอยู่อย่างนั้น

"พี่ไปเรียนก่อนนะ ตั้งใจเรียนล่ะ"เทเซียสพูด แต่สายตาเหลือบไปมองเคย์นิดหน่อยเหมือนกับว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร ก่อนจะเดินไป

"ดะ...เดี๋ยว..."เทเซียสชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวไปต่อทันทีเมื่อซินเรียกขัดไว้ก่อน เทเซียสหันมองด้วยความงุนงงเล็กน้อย ซินก็ยืนกอดเอวก้มหน้านิดหน่อย

"มีอะไร?"เทเซียสถามด้วยความงุนงงเมื่อเห็นอาการของคนตรงหน้าตัวเอง

"ละ...ลูบหัวก่อนไปก่อน"ซินพูดเสียงอ่อย เทเซียสยกยิ้มออกมาทันทีด้วยความเอ็นดู ก่อนจะเดินไปตรงหน้าซินแล้วลูบศีรษะเขาอย่างอ่อนโยน

"พี่ไปแล้วนะ ตอนเลิกเรียนเจอกัน ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ"เทเซียสพูด ซินจึงยิ้มออกมาแล้วพยักหน้าหงึกๆก่อนที่เทเซียสจะเดินไป

"ก่อนหน้านี้เคย์จะถามอะไรรึปล่าว?"ซินพูดถามเมื่อเดินเข้ามา พร้อมกับค่อยๆนั่งลงตรงที่ประจำของตัวเอง

"แค่จะถามเ๹ื่๪๫งานที่อาจารย์ให้ทำเฉยๆอ่ะ"เคย์ตอบ

"อ้อ แล้วหญ้ายังไม่มาอีกหรอ?"ซินตอบรับก่อนจะพูดถามเมื่อมองไปที่ที่นั่งข้างๆเคย์ กลับไม่พบเพื่อนตัวเองอยู่

"ทักมาบอกพึ่งตื่น ลืมตั้งนาฬิกาปลุก"เคย์ตอบแล้วยิ้มอ่อนๆแฝงไปด้วยความกลั้นขำนิดหน่อย ซินถึงกับหลุดยิ้มออกมาทันที

ณ เวลาเลิกเรียน

"ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ บายหญ้า บายเคย์"ซินพูดลาเพื่อนตัวเองแล้วเดินตรงมาหาเทเซียสที่ยืนรออยู่ตรงระเบียง

"ไงตัวเล็ก เหนื่อยไหม?"เทเซียสถามพร้อมกับลูบศีรษะซินอย่างอ่อนโยน ซินก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามที่เทเซียสใช้เรียกตัวเอง

"ไม่ครับ พี่ล่ะเหนื่อยไหม?"ซินตอบด้วยใบหน้าที่แดงก่ำแล้วพูดถาม เทเซียสส่งยิ้มแล้วส่ายหน้า "คนเขารู้ทั้งมหาลัยแล้วมั้งว่าเราคบกัน..."ซินก้มหน้าพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้

"รู้ก็รู้ไปสิ ไม่ได้จะปิดอยู่แล้ว"เมื่อเทเซียสพูดแบบนั้น ซินถึงกับหน้าแดงขึ้นมามากกว่าเดิม เขาก้มหน้านิดหน่อยเพื่อปิดบังความเขิน "ไปรอที่รถก่อน เดี๋ยวพี่ตามไป"

"อื้ม เร็วๆนะครับ ผมจะได้พาพี่ไปหาพ่อแล้วก็ขออนุญาตพ่อกับแม่ไปนอนกับพี่ด้วย"ซินพูด เทเซียสจึงพยักหน้ารับก่อนที่ซินจะเดินไป

เทเซียสเปลี่ยนเป็๲สีหน้าเฉยชาทันทีแล้วมองที่เคย์ด้วยสายตาที่ดูไม่สบอารมณ์มากนักพร้อมกับเดินเข้าหาเขา ตอนนี้ทุกคนก็ได้ออกไปกันหมดแล้ว

"พี่มีปัญหาอะไรกับผมรึปล่าวครับ?"เคย์เป็๞ฝ่ายพูดเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อเห็นเทเซียสหยุดอยู่ตรงหน้าของตัวเอง

"ตามมา มีเ๱ื่๵๹จะคุยด้วย"เทเซียสพูดสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเดินไป เคย์เดินตามไปอย่างง่ายดายโดยที่ไม่ได้คิดหรือเอะใจอะไรเลยสักนิด เทเซียสก็เดินมาจนถึงที่หลังตึกเรียน

"พี่มีอะไรก็รีบพูดๆมาดีกว่านะครับ ผมต้องรีบไปทำงานต่อ"เคย์พูดถามออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"คิดยังไงกับซิน?"เทเซียสเริ่มถามด้วยคำถามนี้

"เพื่อนไง ถ้าพี่จะหึงหวงก็พอเหอะ อย่าหึงหวงไม่เข้าเ๹ื่๪๫"เคย์พูดออกมาอย่างไม่เกรงกลัว เพราะเขาก็เป็๞คนที่ไม่ค่อยกลัวใครอยู่แล้ว

พรึ่บ!ปั่ก!

เคย์ถึงกับทำหน้าเหยเกทันทีแล้วจ้องเทเซียสเขม็ง เมื่อเขากำลังทำท่าจะเดินไปแต่กลับถูกเทเซียสดึงคอเสื้อแล้วจับผลักติดกำแพง

"อย่ามายุ่งกับซินให้มันมากนัก อย่าหาว่าไม่เตือน"เทเซียสพูดด้วยน้ำเสียงดุดันและจริงจัง ก่อนจะถูกเคย์ปัดมือออกอย่างแรง

"หึ!"เคย์แค่นหัวเราะออกมาในลำคอแล้วยกยิ้มมุมปากมองเทเซียส "จะให้เลิกยุ่งได้ไง ซินเพื่อนสนิทผม หญ้าเองก็เพื่อนสนิทผม ซินชอบได้ทั้งชายทั้งหญิงหนิ ทำไมไม่ไปหาเ๹ื่๪๫หญ้าบ้างอ่ะ"เคย์ยังคงพูดออกมาอย่างไม่เกรงกลัว และท่าทางที่ดูท้าทาย

"..."

"หึงอย่างมีขอบเขตบ้างนะครับ รู้หรอกว่าพี่เป็๞พวกยัน"เคย์พูดออกมาอย่างรู้ทัน เทเซียสแอบ๻๷ใ๯นิดหน่อยแต่เก็บอาการไว้ แล้วเคย์ก็เดินไปทันที

เทเซียสมองตามแผ่นหลังหนาที่เดินไปด้วยสายตาที่ไม่สบอารมณ์อีกเช่นเคย ก่อนที่เขาจะเดินไปที่รถของตัวเอง ซึ่งตอนนี้ซินกำลังยืนรออยู่

"ขอโทษนะที่ให้รอนาน"เทเซียสพูดพร้อมกับลูบศีรษะซินอีกครั้ง

"ไม่เป็๲ไรครับ นานแค่ไหนผมก็รอได้"ซินพูดแล้วส่งยิ้ม

"ไปกันเถอะ"เทเซียสพูดก่อนจะปลดล็อคประตูแล้วทั้งสองก็ขึ้นรถกัน จากนั้นเทเซียสพากลับไปที่บ้านของซิน ใช้เวลาสักพักหนึ่งก็มาถึงที่บ้าน ซินและเทเซียสจึงลงจากรถเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน

"พ่อ แม่สวัสดีครับ"เมื่อเข้ามาซินก็พูดทักทายพ่อและแม่ของตนเอง เทเซียสยกมือขึ้นไหว้เช่นกัน ทั้งสองจึงพยักหน้ารับ

"พ่อครับ นี่พี่เทเซียสครับ"ซินแนะนำเทเซียสให้พ่อตัวเองรู้จัก

"แฟน?"พ่อของเขาถามออกมาอย่างรู้ทัน ซินพยักหน้าหงึกๆเป็๲การให้คำตอบ "อดทนหน่อยนะ เ๽้าซินมันดื้อ"คนเป็๲พ่อพูด ซินทำหน้ามุ่ยใส่คนเป็๲พ่อทันที

"เดี๋ยวจะทำให้หายดื้อเองครับ"เทเซียสพูดออกมาขำๆ พ่อของซินยิ้มออกมาอย่างชอบใจ "เอ่อ...คุณพ่อคุณแม่ครับ...คือผมขออนุญาตเอาตัวลูกชายคุณพ่อคุณแม่ไปอยู่ด้วยได้ไหมครับ? เดี๋ยวผมพากลับมาแน่นอนครับ"เทเซียสพูดขอออกมา

"ไปอยู่ด้วย?"พ่อของซินพูดย้ำอีกครั้งเชิงคำถาม

"ใช่ครับ ถ้าไม่ให้...คืนนี้คงต้องเฝ้าซินดีๆนะครับ เดี๋ยวผมจะปีนหน้าต่างห้องซินแล้วลักพาตัวไปอยู่ด้วยครับ ถ้าซินไม่ไปด้วยผมจะโปะยาสลบแล้วเอาตัวไป"พ่อและแม่ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาทันทีเมื่อเทเซียสพูดแบบนั้น แต่สีหน้าเขาแฝงไปด้วยความจริงจัง

"จ้าๆเอาไปเถอะ จะย้ายไปอยู่ด้วยกันเลยแม่ก็ไม่ว่า"แม่ของซินพูดตอบแล้วยิ้มออกมาอย่างใจดี

"ขอบคุณครับ งั้นผมขอพาซินไปเลยนะครับ สวัสดีครับ"เทเซียสพูดก่อนจะจับมือซินพาเดินออกไป แล้วก็กลับไปที่บ้านของเทเซียส

-------------------

สวัสดีเคย์ลูกรัก!ʘ‿ʘ