ทะลุไปในโลกนิยายพร้อมระบบเกมทำสวน

ตอนที่ 40 คำขอจากพระเจ้าผู้สร้างโลก

        ตอนนี้ม่านฟ้ามึนไปหมด “ขอเวลานอกไปกินกาแฟได้ไหมคะ?”

        ทั้งสองพยักหน้า ม่านฟ้าออกไปข้างนอก เธอเห็นว่าที่นี่เป็นคฤหาสน์ที่คุ้นมากๆ ก่อนที่จะได้ไปหากาแฟดื่ม เธอได้เดินออกมาจากคฤหาสน์ เธอเห็นสวนที่สวยงามกว้างใหญ่และไกลสุดลูกหูลูกตา ที่นี่มีสารพัดโรงงานแปรรูปอาหารและของใช้ บ่อเลี้ยงปลา รังผึ้ง รวมถึงฟาร์มสัตว์ต่างๆ

        ม่านฟ้าวิ่งเข้าไปดูม้ายูนิคอร์นที่ฟาร์มเลี้ยงม้า

        “สุดยอด มันคือม้ายูนิคอร์นจริงๆด้วย” ม่านฟ้าเข้าไปใกล้ๆมัน ม้ายูนิคอร์นรับรู้ได้เองว่าม่านฟ้าคือเจ้านายของมัน มันจึงเอาหัวถูไถอย่างออดอ้อน

        ม่านฟ้าคิดว่าเธอออกมานานเกินไปแล้ว เธอรีบเข้าไปในคฤหาสน์และชงกาแฟในครัวจากนั้นก็ถือแก้วเข้ามาในห้องนอน ม่านฟ้ากลับมานั่งที่เดิม 

        พระเจ้าแห่งมิติพูด “เป็นไง? สวนสวยดีใช่ไหมล่ะ?”

        “มันสวยงามมาก หนูอยากอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยด้วยซ้ำ”

        พระเจ้าแห่งมิติยิ้มกริ่ม “เธอจะได้เป็นเจ้าของระบบฟาร์มมิตินี้อย่างแท้จริง หากเธอช่วยฟื้นฟูโลก”

        “หนูคงตายก่อนจะช่วยโลกได้”

        พระเจ้าผู้สร้างโลกพูด “เมื่อถึงอายุขัย ทายาทจะเป็นผู้สืบทอด ผมกำชับพี่สาวไว้แล้ว คุณมีพรสวรรค์ คุณอยู่ในโลกโน้น ต้องอดทนดิ้นรนสู้ชีวิตแถมทำได้ดีด้วยซ้ำโดยไม่ต้องมีระบบมาช่วยเหลือ ในฐานะของมนุษย์ คุณได้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า แม้มีอยู่หลายครั้งที่คุณได้พบเจอทางเลือกที่โหดร้าย และมันก็พยายามล่อลวงให้คุณไปในเส้นทางที่ทำลายคนอื่น แต่คุณก็เลือกที่จะไม่ทำ”

        “ฉันตายได้ยังไงคะในตอนที่ได้เกิดมาเป็นพี่สาวของม่านฟ้า?”

        “คุณป่วยตายตอนอายุห้าขวบ”

        “อ้อ…” ม่านฟ้าพยักหน้า อย่างน้อยฉันก็ตายปกติ ไม่ใช่เพราะพระเจ้าแห่งมิติอีก

        โล่งอกไปทีค่ะ!

        พระเจ้าผู้สร้างโลกขำกับความคิดในหัวของม่านฟ้า

        พระเจ้าแห่งมิติพูด “มิตินี้ไม่ใช่ใครจะครอบครองได้ นิสัยใจคอของเธอได้มิตินี้ไป ย่อมไม่เอาไปใช้ในทางที่ผิดแน่นอน ฉันคาดหวังกับเธอไว้มากนะ”

        “ท่านเลยเสนอให้ฉันเอาระบบมิติเกมฟาร์มมากับฉันด้วยสินะคะ”

        “อื้ม! นี่คงเป็นโชคชะตาล่ะมั้ง ฮ่าๆ”

        พระเจ้าผู้สร้างโลกและม่านฟ้าพูดพร้อมกัน “มันเป็นพราะความสะเพร่าต่างหาก!”

        พระเจ้าแห่งมิติหน้างอ “เอาเถอะ ฉันผิด พอใจรึยัง? สรุปอิงฟ้าเธอจะเอายังไง?”

        “ค่ะ ฉันร่วมด้วย” ม่านฟ้าพยักหน้า 

        พระเจ้าผู้สร้างโลกกล่าว “เมื่อคุณกลับไป คุณจะต้องทำตัวเองให้แข็งแกร่ง ต้องสามารถปกป้องตัวเองได้ การฆ่าของคนโลกนี้เป็นเรื่องปกติ ต่อให้มีกฎหมายก็ควบคุมไม่ได้ ดูแลตัวเองให้ดี ความเจริญไม่ได้ทำให้มนุษย์เจริญไปด้วย มนุษย์ยังคงป่าเถื่อนเหี้ยมโหด คิดแต่จะหาอาวุธที่ร้ายกาจกว่ามาห้ำหั่นกันเอง พวกเขามาสงบศึกตอนนี้ก็สายไปแล้ว โลกนี้จะค่อยๆตายลงไปอย่างช้าๆ พวกเขาคิดหาวิธีฟื้นฟูไม่ได้ อยากจะหยุดพิษนี้ก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน โลกนี้จนมุมแล้ว”

        “มันคือมีการสร้างระเบิดที่เหมือนนิวเคลียร์ใช่ไหมคะ?”

        “ใช่…แต่มันไม่แรงเท่านิวเคลียร์ แต่พวกเขาสร้างมาแล้ววางระเบิดใส่กันมากมายจนแทบนับไม่ได้ แถมยังเกิดขึ้นแทบทั่วโลก ทวีปคุณโชคดีมากที่พวกเขามัวแต่สนใจการฆ่ากันเอง จึงไม่มีเวลาสำรวจถึงที่นี่"

        ม่านฟ้าคิดในใจ มันคือความโชคดีในโชคดีจริงๆ

        “โชคดีที่ยังสร้างเครื่องบินไม่ได้ ไม่งั้นเกรงว่าอยู่ไม่ถึงพันปีด้วยซ้ำ”

        “เอ่อ…ขอนอกเรื่องหน่อยนะคะ โลกนี้มีคอมพิวเตอร์กับอินเทอร์เน็ตรึยังคะ?”

        “คอมพิวเตอร์มีแล้ว แต่ยังล้าสมัยอยู่มาก ไม่มีอินเทอร์เน็ตหรอกตอนนี้”

        ม่านฟ้าพยักหน้า “หนูเข้าใจแล้วค่ะ”

        แม้ทุกที่จะเป็นแบบนี้ แต่โลกนี้โหดกว่า อย่างน้อยตอนนี้เธอพอจะรู้ว่แล้วาโลกนี้มันพัฒนาถึงไหน โลกนี้มันผิดเพี้ยนจริงๆ ไม่สมเหตุสมผลในหลายๆอย่าง หรือมันเป็นเพราะโลกที่พระเจ้าสร้างขึ้นมาสมบูรณ์แบบเกินไปเลยส่งผลให้มนุษย์มีอารมณ์ผิดเพี้ยนเกินเหตุ

        ม่านฟ้าแอบคิดในใจ คนโลกนี้สุขภาพจิตป่วยหนักมาก ฆ่ากันจนไม่สนโลก ยังดีรู้จักหยุดทำสงครามเพราะไม่มีจะกิน อนาคตอาชีพหมอจิตเวชเป็นอาชีพที่ทำเงินได้แน่!

        “โลกนี้อันตรายกว่าที่คุณคิดนะอิงฟ้า เทียบกับโลกคุณแล้ว มันปลอดภัยกว่ามาก ผมไม่อยากให้มีความจำเหมารวม ผมไม่อยากให้คุณประมาท กลับไปคุณต้องให้สมยศสอนคุณเรื่องการยิงปืนนะ เขาเก่งกว่าตาของคุณเสียอีก”

        “อ้อ…ได้ค่ะ”

        “ดีแล้ว สมยศเป็นนักฆ่า เขาทำเรื่องพวกนี้ได้ดีเลยล่ะ การสอนป้องกันตัวและยิงปืนไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา ตาของคุณทั้งสองคนเก่งทั้งมวยและยิงปืนเช่นกัน เมื่อไปในเมืองหลวงสยาม คุณก็ไปขอเล่าเรียนกับทั้งสองคนเถอะ”

        “…” เรื่องจริงดิ? ลุงสมยศเป็นนักฆ่าเรอะ! นี่ฉันต้องเรียนจริงๆสินะ

        พระเจ้าผู้สร้างโลกพูด “อิงฟ้า เธอจำไม่ได้แล้วเหรอ? สวนม่านฟ้าโดนเผาทั้งสวนนะ”

        อิงฟ้าสบถเมื่อนึกได้ “พวกเลว! มันไม่สนใจว่าเลยว่าตาหนูเป็นใคร”

        “คุณจำได้ไหม? ว่าม่านฟ้าตายยังไง?”

        “เธอถูกคนแทงตาย คนที่ฆ่าคือเพื่อนสนิทของเธอ หึ! มาตีสนิทม่านฟ้าแล้วทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงนิสัยเสียกว่าเดิม ใจแตก บ้าพระเอก แกล้งแต่นางเอก ท่านตาตายหลังจากม่านฟ้าตาย…ท่านตรอมใจ…แล้วเขาก็เสียชีวิตไปทั้งอย่างนั้น วาระสุดท้าย ผู้หญิงคนนั้นแทงม่านฟ้าและดูถูกด่าเธอจนตาย”

        พระเจ้าแห่งมิติพูด “ไม่แปลกที่อุปกรณ์วิเศษของฉันจะตอบรับ”

        “ที่แปลกก็พี่นี่แหละที่สร้างมันขึ้นมาได้”

        จี้ใจดำฉันอีกแล้ว!

        “พระเจ้าคะ บอกฉันได้ไหมคะ? ว่าใครกันคือที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายของตระกูลทั้งสี่”

        “ได้สิ นี่จะถือเป็นการตอบแทน ถ้าเธอยอมช่วยโลกของฉัน” พระเจ้าผู้สร้างโลกส่งยิ้มหล่ออย่างเจิดจ้า

        “ช่วยค่ะ โลกนี้ไม่ใช่โลกของท่านคนเดียวนะคะ มันคือโลกของเราทุกคน ตายไปฉันก็มาเกิดในโลกนี้อยู่ดี ฉันต้องช่วยท่านตาค่ะ”

        พระเจ้าผู้สร้างยิ้มกว้างอีกครั้ง อิงฟ้าใจกระตุกเพราะความหล่ออ่อนโยนของพระเจ้า

        “เฮ้อ…ชีวิตนี้เจอคนหล่อขนาดนี้ก็ถือว่าคุ้มกับชีวิต”

        “ขอบคุณ คุณเป็นคนสวยมากเช่นกัน”

        “วิญาณของฉันถูกสร้างขึ้นจากท่านนี่คะ ฮ่าๆ”

        พระเจ้าแห่งมิติตบโต๊ะ จะชมกันเองทำไม!

        “รีบๆเล่าสิ ฉันเองก็อยากรู้ว่าเบื้องหลังเป็นใคร ยิ่งตามติดชีวิตของอิงฟ้าเรื่อยๆก็ยิ่งอยากรู้อ่ะ”

        “…” อิงฟ้า นี่เจ้แกแอบดูชีวิตฉันอยู่ตลอดเรอะ

        “ได้… เบื้องหลังคือ…อัครมหาเสนาบดีอินจันทร์ ถิรภูวดล เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลัง”

        พระเจ้าแห่งมิติพูดอย่างตื่นเต้น “มาแล้วๆตัวร้าย”   

        พระเจ้าผู้สร้างโลกเห็นพี่สาวทำตัวเหมือนเด็กก็ส่ายหัว

        ม่านฟ้าครุ่นคิด “เขาทำอย่างนี้ เพราะอยากเป็นเจ้าพระยาเหรอคะ? ไม่ใช่สิ ก็แค่กำจัดใครสักคนจากในสี่ก็พอ ไม่จะเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ เขาวางแผนได้ดีมากในยุคที่ไม่มีกล้องวงจรปิดและแบงค์กิ้งแบบนี้ หรือว่าเขาอยากจะโค่นล้มนายเหนือหัวหลวงเหรอคะ?”

        ม่านฟ้ากำมือแน่นเมื่อเห็นสีหน้าของพระเจ้าผู้สร้างโลก “ใช่สินะคะ เขาวางแผนกำจัดเจ้าพระยาทั้งสี่จริงๆ เขาต้องการลดอำนาจทางราชวงศ์แล้วค่อยๆแย่งอำนาจไป โอ้…เรื่องนี้มันใหญ่มากเลยนะคะ ก่อนจะช่วยโลก ฉันจะตายเพราะเรื่องแย่งชิงอำนาจไปซะก่อน”

        “ผมถึงบอกคุณให้เตรียมตัวไงล่ะ”

        อิงฟ้าไหว้ขอบคุณพระเจ้า “ขอบคุณค่ะ ที่เมตตาตระกูลภักดี หนูจะพยายามช่วยโลกให้ได้มากที่สุดตามสัญญา”

        “ใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็นเถอะ คุณมีหัวการค้า สิ่งนี้จะทำให้คุณไม่อยู่กับที่ ต้องออกเดินทางตลอด อะไรที่สามารถทำเงินได้ คุณไม่ลังเลจะที่ลงทุนเลย โลกใบนี้มีหลายอย่างให้คุณไปหาผลกำไรนะ เพราะมันไม่ได้เจริญเท่าโลกที่คุณจากมาไง”

        พระเจ้าผู้สร้างโลกเอากำไรมาล่อลวงหนูค่ะ!

        พระเจ้าผู้สร้างยิ้มหวาน ความหล่อแผ่ออกมาจนใจฉันสะดุดอีกแล้ว

        “ผมเชื่อว่าโลกของผมจะปลอดภัยกว่านี้เมื่อมีคุณ ผมหวังพึ่งให้พี่สาวชดใช้ในสิ่งที่กระทำผิดพลาดไปตลอดคงไม่ได้ คุณเข้าใจผมใช่ไหม?”

        แปลง่ายๆ หากพระเจ้าแห่งมิติมายุ่งในโลกนี้มากเกินไป

        โลกได้แตกก่อนเพราะฝีมือมนุษย์นี่แหละ

        ม่านฟ้าทำหน้าจริงพร้อมกับเอามือตบอก สายตาแน่วแน่มองไปที่พระเจ้าผู้สร้างโลก

        “มั่นใจได้เลยค่ะ เพื่อโลกของเรา อิงฟ้าคนนี้จะทำให้ดีที่สุด”

        พระเจ้าแห่งมิติพูด “เจ้าพวกนี้มันไม่เห็นหัวฉันเลย!”

        พระเจ้าผู้สร้างโลกโล่งใจอย่างที่สุด “คุณและทายาทรุ่นต่อไปอีกหลายรุ่นของคุณจะต้องรับหน้าที่นี้จนกว่าโลกจะกลับมาสมดุล แค่นั้นก็พอ”

        อิงฟ้ามองบนและแอบบ่นเบาๆ “ต้องกี่รุ่นล่ะคะถึงจะจบ?”

        พระเจ้าแห่งมิติกล่าว “เอาล่ะ เมื่อรับปากว่าจะช่วย ฉันก็จะขอมอบมิตินี้ให้เธอนับแต่บัดนี้”

        ระบบ: ขอแสดงความยินดี ท่านได้เป็นเจ้าของมิติระบบฟาร์มอย่างเป็นทางการ คุณสามารถเข้าออกในมิตินี้ได้อย่างอิสระ

        พระเจ้าทั้งสองยิ้มส่งให้เธอ “ถ้าอย่างนั้น คงถึงเวลาที่หนูต้องออกไปแล้ว ขอบคุณที่ช่วยหนูค่ะท่านทั้งสอง”

        “ไปเถอะ เราจะเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ…อิงฟ้า”

        ม่านฟ้าหายไปจากห้องนอนในคฤหาสน์ เธอได้ออกจากมิติ ตอนนี้เธอคือม่านฟ้าเต็มตัวแล้ว

        ม่านฟ้ากลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง ม่านฟ้าออกจากห้องและพบว่าพระยาเดชาดำรงศักดิ์ น้าพาย ลุงผินและเจ้าสุดหล่ออยู่กันครบเลย

        ลุงผินเข้ามาถามเธอว่าไปไหนมา เพราะหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ 

        ม่านฟ้ายังไม่พูดอะไร เธอมองไปที่พระยาเดชาดำรงศักดิ์

        น้าพายกับลุงผินบอกว่าพระยาเดชาดำรงศักดิ์รู้เรื่องทุกอย่างแล้ว

        “ดีค่ะ ถ้าอย่างนั้นหนูจะเล่าให้ฟังว่าหนูไปไหน ไม่สิพาไปเลยดีกว่า” ม่านฟ้ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

        ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้สงสัยอะไร ม่านฟ้าก็ดีดนิ้ว ทุกคนจึงถูกย้ายมาที่มิติฟาร์มของเธอ

        แหม…ท่าดีดนิ้วของเธอเท่ห์ไม่หยอก

        ทุกคนรวมถึงเจ้าสุดหล่อแปลกใจกับสถานที่ใหม่

         “หนูหายไปเพราะมาอยู่ที่นี่ค่ะ หนูพึ่งได้รับความสามารถใหม่ หนูสามารถเข้าออกที่นี่ได้แล้ว”

        พระยาเดชาดำรงศักดิ์มองไปรอบๆอย่างแปลกใจ เขากำไม้เท้าแน่น

        “ที่นี่เป็นสถานที่ที่สวยมาก”

        “ท่านตาชอบไหมคะ?”

        พระยาเดชาดำรงศักดิ์พยักหน้า “ที่ฉันหายจากโรค เพราะของในมิตินี้ใช่ไหม?”

        ม่านฟ้าพาทุกคนไปที่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์  “น้ำพุนี้แหละค่ะ ที่หนูแอบเอาใส่ในแก้วให้ท่านตากับลุงสมยศดื่มไป”

        น้าพายกับลุงผินตื่นเต้นอย่างมาก เจ้าสุดหล่อวิ่งไปทั่วแล้วร้องกระต๊ากๆอย่างตื่นเต้น เมื่อทุกคนได้สำรวจอย่างพอใจแล้วเธอจึงพาทุกคนออกจากมิติ ปัญหาต้องค่อยๆแก้ ตอนนี้เธอต้องสร้างฐานของตัวเองก่อน! สวนม่านฟ้าคือฐานของเธอ เธอคือราชินีของที่นี่!

        แต่นิสัยของพระเจ้าพี่น้องคู่นี้ช่างต่างกันจริงๆ   (￣ー￣；(￣ー￣；

        หวังว่าพวกเขาจะเลิกตีกันบ้างนะ