ผมพูดชื่อของคุณชัยแววตาของลิตาเปลี่ยนไปทันที แค่นี้ผมก็รู้แล้วครับว่าเื่ที่พี่ตาลพูดคือเื่จริง
“ว่าไง”
“คะ คือ....”
“พี่ตาลเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว เื่คุณชัยและลุกชายของเขา”
“ฮือๆ”
“มันคือเื่จริงไหม”
“จริง แต่ลิดาไม่ได้อยากทำมันเลยนะตุลย์ ฮือๆ”
“ลิดาแค่ทำตามที่ผู้จัดการเข้าสั่ง ถ้าเกิดลิดาไม่ทำมันอาจจะมีปัญหากับบริษัทได้นะ ฮือๆ”
“เขาให้ลิดาทำแบบนี้ทุกครั้งเหรอ”
“อื้ออ ฮือๆ ลิดาไม่อยากทำมันจริงๆ”
“ถ้าลิดาไม่อยากทำไม่ต้องทำพรุ่งนี้ลิดาลาออกไปเลยผมดูแลคุณได้”
“ไม่ได้!!!!เออ..คือยังนี้นะตุลย์มันไม่ได้เสียหายอะไรหนิอีกอย่างลิดาได้เงินเยอะด้วย ลิดาอยากมีเงินเยอะๆเพื่อที่จะซื้อบ้านอยู่กับตุลย์ไง”
“ไม่เป็ไรเลยลิดา ผมซื้อเองได้”
“ไม่ได้ ลิดาไม่อยากเอาภาระให้ตุลย์คนเดียว ขอเวลาลิดา2ปีนะ ลิดาเก็บเงินได้ลิดาจะลาออกทันที”
“............”
“นะตุลย์ ลิดาไม่เคยขออะไรตุลย์สักครั้งเลยนะ”
“อืมก็ได้ 2 ปีนะ”
“เย้ ลิดารักตุลย์ที่สุด จุ้บ จุ้บ”
ผมได้รู้ความจริงก็ยิ่งสงสารเธอเข้าไปใหญ่ทำไม ผู้จัดการของเธอช่างใจร้ายกับเธอขนาดนี้ ถ้าเกิดพี่ตาลและคุณแม่ของผมรู้เื่จริงทั้งหมดพวกท่านอาจจะให้ผมคบกับเธอต่อแน่นอนครับ
หลายวันผ่านไป ผมพยายามจะพูดกับคุรแม่เื่ของลิดาให้ฟัง แต่คุณแม่ไม่ฟังผมเลยด้วยซ่ำ พี่ตาลก็เช่นกันพี่ตาลเอาแต่พูดว่าลิดาโกหก
“เธอโกหกแกไม่รู้เหรอ!!!”
“พี่ครับเธอพูดจริงๆนะครับ”
“แกฟังฉันนะตุลย์ถ้าเขาไม่สบายอย่างที่เขาพูดเขาลาออกนานแล้ว!!!!”
“...........”ผมสตั้นกับคำพูดของพี่ตาล
“แต่....”
“แกไม่ต้องพูดเอาง่ายๆนะคนบ้าอะไรต้องรออีก2ปีแล้วค่อยลาออก บ้าป่ะ”
“ใช่ลูกตุลย์ต้องเชื่อพี่เขานะ”
“คุณแม่ครับแต่เธอไม่สบายอยู่นะครับ”
“ไม่สบายอะไร!!!”
“ลิดาเธอเป็โรคครับ”
“โรคขาดเซ็กซ์ไม่ได้อย่างนั้นเหรอ!!!!หึ ข้ออ้างละสิ”
“พี่ผมพูดเื่จริงนะครับ”
“หึ...หลงมันจนไม่ลืมหูลืมตา”
“ตุลย์????”
“แม่ร้องไห้ทำไมครับ”ั้แ่ผมเกิดมาผมไม่เคยทำให้แม่ของผมร้องไห้เลยสักครั้ง ครั้งนี้เป็ครั้งแรก
“ฮือๆั้แ่เกิดมาแม่ไม่เคยเห็นเรา2คนพี่น้องทะเลาะกันเลย ฮือๆ”ผมกับพี่ตาลต่างพากันมองหน้ากัน
“แม่ขอเถอะนะเลิกกับเธอนะ ทำเพื่อแม่ได้ไหม”
“แม่ครับ....คือผม”
“นะฮือๆ”
“ผมขอโทษจริงๆผมรักลิดามากครับคุณแม่”
คุณแม่ผมร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ทำให้พี่ตาลเขามาผลักผมออกและไล่ผมออกจากบ้านทันที
ลิดา
หลังจากเกิดเื่วันนั้นที่บ้านตุลย์ ฉันเองก็คิดหนักกับเื่ที่ทำอยู่ทันที ฉันเข้าใจแม่กับพี่ชายเขาอย่างดีเขามีฐานะและหน้าตาทางสังคมที่ดี และที่สำคัญคนดีๆแบบตุลย์ไม่คู่ควรกับฉันเลยด้วยซ่ำ
“เลิกยุ่งกับลูกชายของฉันซะ!!!!”
“ถ้าเธอยังยุ่งกับน้องชายของฉันอีกเธอเจอดีแน่”
“ปล่อยลูกชายของฉันนังโสเภณี!!!”
“เธอมันไม่คู่ควรกับน้องชายของฉัน!!!”
“ฉันจะให้เงินเธอ50,000เลิกยุ่งกับลูกชายของฉัน!!!”เงินห้าหมื่นมันเยอะมากสำหรับฉันแต่ฉันรักตุลย์จริงๆฉันไม่อยากเสียเขาไป
และนี่เป็แค่ส่วนนึงที่ฉันโดนแม่และพี่ชายของตุลย์ค่อยตามด่าฉัน บ้างครั้งพี่ชายของเขาก็มาพูดกับฉันที่บริษัท ส่วนเื่ที่เกิดขึ้นฉันบอกตุลย์บ้างไม่บอกบ้างเพราะฉันไม่อยากให้ตุลย์เครียดและทะเลาะกับคุณแม่และพี่ชายของเขา
“คุณแม่ชักจะทำเกินไปแล้ว”
“ตุลย์ลิดาขอเถอะ ตุลย์อย่าทำแบบนี้เลยนะ”ตุลย์พยายามจะโทรหาคุณแม่ทุกครั้งที่เกิดเื่แต่ฉันก็ค่อยห้ามเอาไว้
หลายๆคนอาจจะสงสัยทำไมฉันถึงไม่ยอมปล่อยตุลย์ไปทั้งๆที่ฉันสามารถหาเงินเื่ตัวเองได้อย่างสบาย ฉันรู้สึกแนไม่เคยได้รับความรักจากใครมากขนาดนี้มาก่อน ฉันสบายใจทุกครั้งที่อยู่กับเขา และที่สำคัญคือ ฉันรักเขา และจะไม่มีวันปล่อยเขาไปเด็ดขาด!!!!
947
