...ในยามรุ่งอรุณของเช้าวันใหม่ ผมลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย บรรยากาศตอนนี้บอกเลยว่าดีสุด ๆ สายลมเย็นสบายกำลังพัดเอื่อย ๆ เข้ามาทางหน้าต่าง ถ้าทิ้งตัวนอนต่อผมอาจจะตื่นอีกทีตอนเที่ยงเลยก็เป็ได้ แต่...ไม่ล่ะ ไม่อยากถูกแม่ หรือยัยพี่สาวทรงโตมองว่าเป็พวกี้เีสันหลังยาว ดังนั้นผมเลยโดยลงจากเตียง ก่อนจะเดินไปล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเสื้อผ้า และลงไปที่ชั้นสองของบ้าน อันที่จริงผมควรจะแต่งตัวไปโรงเรียนนั่นแหละ แต่เพราะย้ายมากะทันหันเกินไป จึงต้องรอเทอมหน้า
พอเท้าเหยียบลงมาบนพื้นบ้านชั้นสอง กลิ่นโจ๊กหอมกลุ่มก็ลอยจากห้องทานอาหาร มาเข้าจมูกผมทันที กลิ่นของมันปลุกเร้าน้ำย่อยในท้องของผมอย่างรุนแรง ร่างกายถูกเชื้อเชิญให้เดินตามกลิ่นนั้นไปอย่างไม่รู้ตัว จนกระทั่งผมก็มาถึงห้องทานอาหารในที่สุด
“หอมจังเลยแม่ครับมีโจ๊ก...ฮึก!!”
ขณะที่ผมกำลังจะเอ่ยถามแม่ว่าวันนี้มีโจ๊กเป็อาหารเช้าใช่ไหม ปากก็ต้องอ้าค้าง พร้อมกับสองตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง เพราะตรงโต๊ะทานข้าวมีร่างของยัยมิลค์พี่สาวผมในชุดนักศึกษาสุดXกำลังนั่งอยู่
สะ....เสื้อนักศึกษาสีขาวรัดฟิตจนเห็นนมเป็ลูก กระดุมปริจนยกทรงสีดำภายในชัดเจน ส่วนกระโปรงทรงเอก็สั้นสุด ๆ มันเผยให้เห็นโคนขาขาวอวบที่น่าััสุด ๆ ผมไม่อยากมองสูงขึ้นไปอีกนิดเลยจริง ๆ เพราะถ้าตั้งใจมองคงจะเห็น..หะ...หอ..ย
“อ้าว นนท์ตื่นแล้วเหรอลูก มา ๆ มาทานโจ๊กหมู แม่พึ่งทำเสร็จพอดี”
เสียงแม่เอ่ยขึ้น ก่อนที่ผมจะพลันดึงสติกลับคืนมา
“คะ...ครับแม่กำลังหิว..ฮึก!!”
อาการตาค้าง ตกตะลึงกลับมาอีกครั้ง แม่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีม่วงตัวเดิม ซึ่งคงไม่ต้องบอกว่าร่องเสื้อนั้นห่างขนาดไหน และเธอได้ใส่อะไรไว้ข้างในรึเปล่า...
หน้าผมแดงซ่าน เืลมสูบฉีดไปทั่วร่าง แต่ครั้งนี้ผมไม่ยอมให้ ‘เ้านั้น’ ตื่นจากการหลับใหล เพราะถ้ามันตื่นแม่กับยัยมิลค์คงได้ผิดสังเกตเป็แน่ ดังนั้นผมเลยรีบพุ่งไปนั่งที่โต๊ะ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาตักโจ๊กใส่ปาก เพื่อกลบเกลื่อนความผิดปรกติ...
...
“จ้ากกกกกกกกกกก...กกกกกกกกกกกก!!!!”
“นนท์ทำไมไม่เป่าก่อนล่ะลูก แม่ก็บอกอยู่ว่าพึ่งต้มเสร็จมันร้อน”
....นั้นสิ ทำไมผมถึงไม่เป่า ทั้งลิ้น ทั้งคอพองจนน้ำตาไหล
“สมน้ำหน้าตะกละดีนัก...”
เจ็บปากที่ไม่ยอมเป่าโจ๊กร้อน ๆ ก็ว่าหนักแล้ว แต่เจ็บใจเพราะโดนยัยมิลค์แขวะหนักว่าหลายเท่า
จากนั้นผมก็ฝืนกินโจ๊กจนหมดถ้วยได้ในที่สุด ก่อนยัยมิลค์จะไปเรียน และแม่เองก็...
“นนท์วันนี้แม่ออกไปทำธุระข้างนอกนะลูก กว่าจะกลับก็่เย็น ๆ เลย ถ้าหิวมีของกินในตู้เย็นลูกเอามาเวฟทานเองนะจ๊ะ”
“ครับแม่ เข้าใจแล้วครับ”
พูดจบแม่ก็เดินออกจากบ้านไป ส่วนผมน่ะเหรอ...
จะทำอะไรได้นอกจากไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขก แล้วเปิดโทรทัศน์ดู มันก็พอจะมีหนัง มีรายการดี ๆ ให้ดูอยู่บ้าง แต่ดูไปดูมาสุดท้าย ผมก็เบื่ออยู่ดี สุดท้ายจึงปิด แล้วหลับตานอน นอนไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ตื่น และจากนั้นก็หลับไม่ลงอีกแล้ว
“เบื่อชะมัด หาอะไรทำดีกว่า...”
ผมบ่นพึมพำก่อนจะลุกจากโซฟา แล้วเดินสำรวจไปทั่วบ้าน ดูห้องนั้น ห้องนี้ ลองหาหนังสือในชั้นหนังสือของแม่มาดู แต่ก็ไม่ใช่ที่อยากอ่านสักนิด
“ชั้นสองดูจนทั่วแล้วไม่มีอะไรน่าสนใจสักนิด หรือว่าเราจะ...”
ผมบ่นพึมพำพร้อมแหงนหน้ามองไปข้างบน ซึ่งสิ่งที่คิดมันไม่ใช่สิ่งที่ควรทำสักนิด แต่ก็นะ คนมันเบื่อนี่หว่า ขอแอบสำรวจห้องยัยมิลค์ กับห้องแม่หน่อยละกันอิอิ (ไม่รู้ว่าจะล็อกรึเปล่า)
ผมเดินดุ่ม ๆ ตรงไปที่ห้องยัยมิลค์ก่อนเป็คนแรก ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดประตู
“โอ๊ะ!! ไม่ได้ล็อก แบบนี้ก็เข้าทางโจรหึหึ”
ห้องยัยมิลค์ก็มีขนาดพอ ๆ กับห้องของผม แต่ดูเป็ระเบียบ และมีอะไรที่เป็ของผู้หญิงเยอะกว่าเช่นโต๊ะเครื่องแป้ง กระจก และตู้เสื้อผ้า ส่วนใหญ่จะเป็เสื้อผ้านั่นแหละก็ผู้หญิงนี่นะ หนังสือพอมีอยู่สองสามเล่มที่เป็นิตยสารแฟชั่น นอกนั้นก็เป็พวกตำราเรียน จากนั้นผมก็เจอโน๊ตบุ๊คเครื่องหนึ่งด้วย เยี่ยมเลย อย่างน้อย ๆ ก็จะได้แอบเล่นเน็ตฆ่าเวลาสักหน่อย หรือไม่ก็อาจแอบดูในเครื่องว่ายมิลค์ซ่อนความลับอะไรไว้บ้าง อย่างเช่น รูปส่วนตัวหรือคลิปสุดเสียว ยัยนี้แต่งตัวยั่วค_ย ขนาดนี้ มันต้องมีแน่ ๆ แต่ทว่า...
พอเปิดเครื่องความฝันของผมก็พลันดับวูบ
เครื่องยัยมิลค์ต้องมีรหัสผ่านในกานใช้งาน ซึ่งไม่ใช่รหัสโหล ๆ อย่าง 123456 หรือ 999999 แน่เพราะผมลองแล้ว เข้าไม่ได้ อาจจะเป็วันเกิดนาง ซึ่งผมก็ยังไม่รู้ว่าอีกว่าเป็วันไหน สุดท้ายจึงต้องยอมถอดใจ ชัทดาว์ปิดเครื่องไปในที่สุด
สำรวจอะไรต่อดี...
อ้า ตู้เสื้อผ้าไงล่ะ ไหนขอดูหน่อยสิว่าเธอซ่อน...หือ?
กึก...กึก...กึก
เปิดไม่ได้ยัยมิลค์ล็อกตู้เสื้อผ้า
เออ...แปลกดีห้องนอนไม่ล็อกแต่ล็อกตู้เสื้อผ้า แสดงว่าซ่อนบางอย่างไว้แน่ ๆ เจ็บใจชะมัด...
ยามนั้นผมรู้เซ็งสุด ๆ และกำลังจะเดินออกจากห้อง ทว่า...สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นลิ้นชักตรงโต๊ะหนังสือของยัยมิลค์ ตรงนั้นบางชั้นเหมือนจะปิดไม่สนิท และมีชั้นหนึ่งเสียบคากุญแจไว้ด้วย
โอ้...เชิญชวนกันแบบนี้ มันก็ต้องขอดูหน่อยแล้วล่ะ
ผมเดินปรี่ตรงเข้าไปเปิดลิ้นชักแรก ก่อนจะพบว่าไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เป็ของใช้กระจุกกระจิก ดังนั้นจึงก้มตัวลงไปเปิดลิ้นชักที่สอง ก่อนที่สายตาผมจะพลันเบิกกว้างเมื่อได้เห็นเข้ากับ...
คลอมปวย (ห้ามผวน) สีดำอันเบิ้มเร้อ กับไข่สั่นสีชมพูหวานแวว อีกหนึ่งเครื่อง
ไม่คิดไม่ฝันว่ายัยมิลค์จะมีของเล่นซ่อนไว้ด้วย... ใช้บ่อยไหม เนี่ยดูยังใหม่ ๆ อยู่เลย แหม...ชักอยากเห็นตอนยัยมิลค์เล่นของพวกนี้สักครั้งจัง มันจะเสียวแค่ไหนนะ...
หลังจากปิดลิ้นชักคืนที่เดิม ผมก็ออกมาจากห้องยัยพี่สาวเซ็กส์จัด และเป้าหมายต่อไปก็คือ..ห้องคุณแม่คนสวยของผมนั้นเอง
ภายในห้องแม่ดูโล่ง ๆ ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ หลัก ๆ ก็โต๊ะเครื่องแป้ง กระจก เตียง และตู้เสื้อผ้า ซึ่งผมพุ่งตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าเป็อันดับแรก พอเปิดดูก็ไม่มีอะไรมากนอกจากเสื้อผ้าสวย ๆ ของแม่ แต่...ไฮไลท์มันอยู่ตรงลิ้นชักตู้ที่อยู่ข้างล่างนั่นแหละ พอเปิดออกมาก็พับกบ....
ยกทรง และกางเกงในของแม่!!
แต่ล่ะตัวสวย ๆ ทั้งนั้น แถม...ยังมีกลิ่นหอมอีกต่างหาก
ยามนั้นผมเหมือนพวกโรคจิตไม่มีผิด หยิบยกทรง กับกางเกงในมาดม และสูดกลิ่นของมันเข้าไปเต็มปอด
อ๊าาา...าาาา กลิ่นมาดามหอมชื่นจายยยย
ยิ่งดม ยิ่งสูดเข้าไปเรื่อย ๆ อารมณ์เงี่ยนในร่างมันก็ยิ่งพลุ่งพล่าน เ้าอนาคอนดาั์เดียวของผมที่หลับใหลอยู่นาน ถึงกับตื่นขึ้น และพองตัวตุงโด่ออกนอกเป้า ซึ่ง...เวลานี้ไม่มีใครอยู่ในบ้าน แล้วผมจะต้องกลัวอะไรกันล่ะ
กางเกงผมลงไปนอนกองที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นมือหนึ่งก็พุ่งไปกำเ้างูั์ตาเดียวแน่น อีกมือผมถือกางเกงในลายลูกไม้สีดำของแม่อยู่ และพอทุกอย่างพร้อม ผมก็เริ่มทำการรีดพิษแห่งความหมกมุ่นทันที ใจจริงอยากจะใช้มือที่ถือกางเกงในเป็มือที่ถอกดุ้นเอ็น แต่ถ้าทำแล้วน้ำแตกใส่จนเลอะ แม่คงรู้แน่ ๆ ว่าลูกชายเธอแอบมาทำอัปรีย์อะไรกับมัน ผมเลยต้องใช้มือข้างนั้นทำแทน
“อูววววว..ววว โอว โอว โอว ซี้ด ๆ ๆ อ๊า ๆ ๆ ๆ แม่ครับ นนท์ขอโทษ นนท์เสียวเหลือเกิน”
ผมรูดถอกลำเอ็นไป จมูกก็สูดกลิ่นกางเกงในไป ปากก็ครางระงมด้วยความเสียว ปนกันคำขอโทษแม่ไปด้วย
ผมทำอยู่เกือบสามนาทีจนเกือบจะใกล้ถึง์ แต่แล้วเื่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!!
“นนท์อยู่ไหนลูก พอดีเพื่อนแม่เขายกเลิกนัด แม่เลยกลับมาไวกว่าที่บอก...” เสียงแม่ะโดังขึ้นมาจากชั้นล่างของบ้าน
...
...ฉิบ...หาย...แล้ว!! แม่กลับมาก่อนกำหนด!!!
จบตอน
102K
![ตื๊อรักแพทย์หญิง ฉบับท่านอ๋อง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778577158_75890405.webp)
