"ลุกขึ้นมาเร็วๆ สิริน... อย่าให้ของพี่ต้องรอนาน"
เสียงสั่งของ ชัยกร ดึงรินให้หลุดออกจากภวังค์แห่งความเหนื่อยล้า เธอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่าบนเตียงด้วยความยากลำบาก ขาเรียวสวยสั่นระริก น้ำรักสีขาวขุ่นผสมน้ำหล่อลื่นใสไหลย้อนลงมาจากหว่างขาหยดลงบนหน้าขาเป็ทางยาว ชัยกรเอนหลังพิงหัวเตียงอย่างสบายอารมณ์ มือหนาตบเบาๆ ที่หน้าตักของตัวเอง เป็สัญญาณเรียกให้เธอเข้ามาหา
"ขึ้นมาขย่มให้พี่ดูหน่อย... ทำให้พี่รู้ว่าเมียนักแข่งรถเขา 'ซิ่ง' กันยังไง"
รินกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บใจ แต่เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางหนีพ้นห้องนี้ไปได้จนกว่าเขาจะพอใจ เธอค่อยๆ คลานเข่าเข้าไปคร่อมทับหน้าตักของชัยกร ลมหายใจร้อนผ่าวของเธอรดรินหน้าท้องแกร่งของเขา สายตาของรินจ้องมองแท่งเนื้อขนาดเขื่องที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า มันยังคงแข็งขึงและเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำกามจากการร่วมเพศรอบแรก
มือบางอันสั่นเทาเอื้อมไปจับแก่นกายของเขา จ่อส่วนหัวบานหยักเข้าที่ปากทางรักของตัวเองที่บวมเป่งและเปิดอ้า รินสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวกดสะโพกลงมา
สวบ...
"อื๊อออ..." รินครางในลำคอเมื่อความคับแน่นแทรกตัวเข้ามาในร่างอีกครั้ง แม้มันจะไม่ใหญ่เท่าของเสี่ยอ้วนจนทำให้เ็ป แต่มันก็มีความ "พอดี" ที่ครูดถูผนังช่องคลอดที่กำลังอ่อนไหวของเธอได้อย่างร้ายกาจ ความรู้สึกวูบวาบในช่องท้องแล่นปราดขึ้นมาทันที
"อ่า... ดีมากริน... ลึก... สุดยอด" ชัยกรครางอย่างพึงพอใจ มือหนาบีบขยำสะโพกผายของรินแน่น "ทีนี้ก็ขยับสิ... โยกเอวร่อนๆ หน่อย อย่าแข็งทื่อ"
รินเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ ตามคำสั่ง ในตอนแรกจังหวะของเธอยังดูเก้ๆ กังๆ แต่เมื่อท่อนเอ็นแข็งร้อนเสียดสีกับจุดกระสันภายในซ้ำๆ สัญชาตญาณดิบของเธอก็เริ่มทำงาน รินเริ่มจับจังหวะได้ เธอแอ่นหลังโค้ง เชิดหน้าขึ้น และเริ่มบดคลึงสะโพกเป็วงกลม ร่อนเอวบดขยี้ความเป็ชายของชัยกรอย่างเร่าร้อนโดยไม่รู้ตัว
ตับ... ตับ... ตับ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อเริ่มดังถี่ขึ้น หน้าอกคู่โตของรินกระเพื่อมไหวรุนแรงตามแรงขย่ม ยอดอกสีหวานชูชันล่อตาล่อใจ ชัยกรนอนมองภาพนั้นด้วยความหลงใหล เขาเอื้อมมือไปบีบขยำเต้าสวยทั้งสองข้างอย่างมันมือ พร้อมกับกระแทกสวนสะโพกขึ้นไปรับจังหวะกดลงของเธอ
"โอ้ววว... ริน... เธอแม่ง..." ชัยกรสูดปากเสียว "เธอนี่มีพร์นะเนี่ย... ดูเอวเธอดิ้นสิ... ร่านไม่เบาเลยนะเรา"
คำชมที่เหมือนคำด่าทำให้รินรู้สึกอับอาย แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าร่างกายของเธอกำลังมีความสุข ผนังมดลูกของเธอบีบรัดตัวตนของเขาแน่นตุบๆ ทุกครั้งที่เขากระแทกสวนขึ้นมาโดนจุดเสียว รินจะเผลอหลุดเสียงครางหวานหูออกมา
"อ๊ะ... อ๊า... พะ... พี่กร... ลึก... อูยยยย!"
"ชอบล่ะสิ... ปากบอกไม่เอา แต่หีตอดพี่จนจะแตกอยู่แล้ว" ชัยกรเย้ยหยัน "เอาอีก... เร็วกว่านี้! ขย่มให้แรงเหมือนตอนเชียร์ผัวแข่งรถเลย!"
รินหลับตาปี๋ เร่งจังหวะการขย่มตามแรงอารมณ์ เธอทิ้งน้ำหนักลงกระแทกครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงเฉาะแฉะลามกดังระงมห้อง เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวจนผิวกายลื่นเป็มันปลาบ ความเสียวซ่านสะสมตัวขึ้นจนถึงขีดสุดอีกครั้ง
"จะ... จะเสร็จ... อ๊าาาา! ไม่ไหวแล้ว!"
แต่ก่อนที่รินจะไปถึงฝั่งฝัน ชัยกรกลับหยุดการเคลื่อนไหวแล้วจับเอวเธอยกขึ้นถอดแก่นกายออกกะทันหัน
บล๊วบ!
"อ๊ะ! พี่กร... ทำไม...?" รินลืมตาขึ้นมองด้วยความงุนงงและค้างคา อารมณ์ที่พุ่งสูงถูกตัดบทกลางอากาศทำให้เธอรู้สึกทรมานอย่างบอกไม่ถูก
"จุ๊ๆ... อย่าเพิ่งรีบเสร็จสิครับคนสวย" ชัยกรยิ้มเ้าเล่ห์ "ข้างล่างพอแล้ว... พี่อยากลอง 'ปาก' เธอมากกว่า เห็นเสี่ยอ้วนบอกว่าเธอยังต้องฝึกอีกเยอะ พี่เลยอยากจะช่วยเทรนให้... มานี่"
เขากดไหล่รินให้ทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าระหว่างขาเขา ปรับท่านั่งให้พร้อมสำหรับการรับบริการ รินมองท่อนเอ็นที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ปลายหัวบานมีน้ำใสๆ ซึมออกมา มันดูน่าเกรงขามและส่งกลิ่นคาวรุนแรง
"จัดการซะ... ทำให้พี่แตกคาปาก" ชัยกรสั่งเสียงเข้ม "แล้วจำไว้นะ... ห้ามใช้ฟัน ใช้ลิ้นเยอะๆ ดูดให้แก้มตอบ... ทำให้เหมือนที่พวกมืออาชีพเขาทำกัน"
รินเงยหน้ามองชัยกรแวบหนึ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความชิงชัง เธอเกลียดเขา เกลียดสิ่งที่เขาทำกับเธอ และเกลียดตัวเองที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ความกลัวและอำนาจที่เขามีเหนือทีม ทำให้เธอจำใจต้องก้มหน้าลง
เธอแลบลิ้นออกมาแตะเลียที่ส่วนปลายหัวบานเบาๆ รับรสเค็มปร่าของเหงื่อและรสคาวของน้ำรัก ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากความใหญ่โตนั้นเข้าไป
"อื๊มมม..." ชัยกรครางออกมาทันที "ดี... ห่อปากแน่นๆ... ลึกอีก... เออ แบบนั้นแหละ"
รินผงกหัวขึ้นลงเป็จังหวะ เธอพยายามเก็บฟันไม่ให้โดนผิวเนื้อของเขาตามคำสั่ง ใช้ลิ้นตวัดเลียไปรอบๆ ส่วนหัวและเส้นสลึง ดูดดึงแก่นกายของเขาอย่างตั้งใจ ประสบการณ์อันโหดร้ายจากเสี่ยอ้วนเมื่อครู่กลายเป็บทเรียนเร่งรัดที่ทำให้เธอรู้จังหวะจะโคนมากขึ้นโดยอัตโนมัติ
จ๊วบ... จ๊วบ... อ๊อก...
เสียงดูดเลียดังลั่นห้อง รินดูดแก้มตอบจนเกิดรอยบุ๋ม มือบางทั้งสองข้างช่วยประคองพวง์ของเขาและรูดรั้งโคนกายไปด้วย ชัยกรก้มมองภาพหญิงสาวที่เขามองว่าเป็ 'ดอกฟ้า' กำลังก้มหัวปรนเปรอให้เขาอย่างทาสผู้ซื่อสัตย์ด้วยความรู้สึกเหนือกว่าอย่างที่สุด
"สุดยอดว่ะริน..." ชัยกรเอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบาๆ เหมือนลูบหัวสัตว์เลี้ยง "เธอนี่เรียนรู้ไวนะ... หรือจริงๆ แล้วเธอชอบแบบนี้? ลีลาเธอเหมือนพวกกะหรี่ตัวท็อปเลยรู้ตัวไหม? มีพร์ด้านนี้นะเนี่ยเรา"
คำว่า "กะหรี่" และ "พร์" ทำให้รินชะงัก เธอเงยหน้าขึ้นมองชัยกรทั้งที่ปากยังอมแก่นกายของเขาอยู่จนแก้มตุ่ย ดวงตาคู่สวยของเธอเบิกกว้างและจ้องมองเขาด้วยความ "อาฆาตมาดร้าย" (Glare) สายตานั้นแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด
แต่ทว่า... ปากของเธอกลับไม่หยุดทำงาน ลิ้นนุ่มยังคงตวัดเลียและดูดดึงท่อนเนื้อของเขาอย่างรู้งาน สวนทางกับสายตาที่มองตาขวางอย่างสิ้นเชิง
ชัยกรเห็นสายตานั้นแล้วกลับยิ่งรู้สึกตื่นตัว "มองพี่แบบนั้นทำไมครับ? โกรธเหรอ? ยิ่งเธอทำหน้าดุแบบนี้พี่ยิ่งเสียวรู้ไหม... ดูดอีก... แรงๆ เลยริน! พี่จะแตกแล้ว!"
เขาจับศีรษะของรินกดไว้แน่น แล้วเริ่มสวนสะโพกกระแทกเข้าใส่ปากเธอรัวเร็ว รินจำใจต้องเปิดคอหอยรับแรงกระแทกนั้น น้ำตาแห่งความคับแค้นไหลซึมออกมาทางหางตา แต่เธอก็ยังคงปรนเปรอเขาจนวินาทีสุดท้าย
"อ่า... ซี๊ดดดด... แตกแล้ว! อ้าปากค้างไว้!"
พรวด! พรวด! พรวด!
ร่างกายของชัยกรเกร็งกระตุก ฉีดพ่นน้ำกามอุ่นร้อนเข้าไปในโพรงปากของรินทุกหยาดหยด รินสำลักเล็กน้อยแต่ไม่กล้าคายออก เธอรองรับน้ำข้นคลั่กนั้นไว้เต็มปาก กลิ่นคาวเฉพาะตัวฟุ้งกระจายไปทั่วโพรงจมูก
ชัยกรแช่ค้างไว้อีกครู่หนึ่งจนรีดน้ำออกมาหมด ก่อนจะค่อยๆ ถอนแก่นกายออกมา น้ำสีขาวขุ่นบางส่วนไหลย้อยออกมาจากมุมปากของรินเลอะลงมาที่คาง
"อย่าเพิ่งคายนะ..." ชัยกรสั่งเสียงดุ "เงยหน้าขึ้น... อ้าปากให้พี่ดูหน่อย"
รินค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่ยังคงแข็งกร้าวและแดงก่ำ เธอค่อยๆ เผยอปากอ้าออกตามคำสั่ง เผยให้เห็นน้ำอสุจิข้นคลั่กที่ขังตัวอยู่บนลิ้นและในกระพุ้งแก้มจำนวนมาก ภาพนั้นทำให้ชัยกรยิ้มออกมาด้วยความสะใจในอำนาจ
"ดีมาก... สวยงามจริงๆ" เขาใช้นิ้วโป้งปาดคราบน้ำที่มุมปากเธอแล้วยัดกลับเข้าไปในปาก "กลืนลงไปให้หมดริน... อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียว ถือว่าเป็วิตามินบำรุงจากผู้จัดการทีม"
รินหลับตาลงแน่น กลั้นใจกลืนก้อนความอัปยศนั้นลงคอไปเสียงดัง เอื้อก รสชาติขมปร่าและคาวคลุ้งบาดคอหอย แต่เธอก็กลืนมันจนหมดเกลี้ยง ก่อนจะลืมตาขึ้นมองชัยกรด้วยสายตาว่างเปล่า
"เก่งมาก... เด็กดี" ชัยกรตบแก้มเธอเบาๆ "เห็นไหม... เธอก็ทำได้ และทำได้ดีมากด้วย"
รินไม่พูดอะไร เธอใช้หลังมือเช็ดปากตัวเองอย่างแรง ราวกับจะลบััของเขาออกไป แต่เธอรู้ดีว่า... คราบคาวนี้มันได้ซึมลึกเข้าไปถึงิญญาของเธอแล้ว และคำชมว่า "มีพร์ในการเป็กะหรี่" ของเขา มันกำลังจะกลายเป็คำสาปที่ติดตัวเธอไปตลอดกาล
เสียงน้ำไหลซ่าหยุดลงภายในห้องน้ำแคบๆ ของม่านรูด รินก้าวออกมาในสภาพนุ่งผ้าขนหนูผืนบาง ผมยาวสลวยเปียกลู่แนบแก้มหยดน้ำติ๋งๆ ลงบนไหล่ขาวเนียน เธอใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการชำระล้างร่างกาย ขัดถูทุกซอกทุกมุมจนผิวแดงเถือก เพื่อหวังจะล้างคราบคาวโลกีย์และร่องรอยััของชายชู้ถึงสองคนออกไปให้หมดสิ้น
แต่ทว่า... ความรู้สึก "หน่วง" และ "ระบม" ลึกๆ ภายในช่องท้องและ่ล่างนั้น ไม่สามารถล้างออกได้ด้วยสบู่หรือน้ำเปล่า
รินยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจกบานเก่า สวมชุดเสื้อเชิ้ตและกระโปรงตัวเดิมกลับเข้าไปด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ทุกจังหวะที่ขยับขาหรือก้มตัว เธอจะรู้สึกเจ็บแปลบที่สะโพกและหว่างขา กล้ามเนื้อขาหนีบยังคงสั่นระริกประท้วงการใช้งานที่หนักหน่วงเกินขีดจำกัด ใบหน้าสวยหวานในกระจกดูซีดเซียว แต่ริมฝีปากที่บวมเจ่อแดงช้ำจากการถูกกระแทกกระทั้นด้วยความเป็ชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลับเป็หลักฐานฟ้องว่าเธอเพิ่งผ่านสมรภูมิอะไรมา
ชัยกรที่นั่งแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วบนเตียง มองดูรินด้วยสายตายิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ
"เสร็จหรือยังริน? รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวไอ้กานต์มันจะสงสัยเอา" เขาพูดพลางควงกุญแจรถเล่น
รินไม่ตอบ เธอเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ แล้วคว้ากระเป๋าเดินตามเขาออกจากห้องไป ทุกย่างก้าวของเธอดูไม่มั่นคง ขาเรียวสวยกางออกเล็กน้อยอย่างเสียทรงเพราะความบวมเป่งที่หว่างขาทำให้เธอหุบขาเดินตรงๆ ไม่ถนัด สภาพของเธอเหมือนคนป่วยที่เพิ่งฟื้นไข้ แต่ความจริงคือคนที่ "พังยับ" จากเซ็กส์มาราธอน
...
บรรยากาศภายในรถเก๋งซีดานคันเก่าขากลับ เต็มไปด้วยความเงียบที่น่าอึดอัดยิ่งกว่าขามา
รินนั่งกอดกระเป๋าแน่น สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างดูแสงไฟข้างทางที่วูบผ่านไปอย่างไร้จุดหมาย เธอไม่พูดอะไรกับชัยกรเลยแม้แต่คำเดียว ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้า ความโกรธแค้น ความละอาย และความสับสนตีกันวุ่นวายในหัว
ชัยกรเองก็ไม่ได้ชวนคุย เขาฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ขับรถกินลมชมวิวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น การที่เขาได้ "เคลม" เมียของลูกน้องและ Race Queen เบอร์ต้นของวงการมาฟรีๆ แถมเธอยังลีลาเด็ดดวงขนาดนั้น ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจในชีวิตอย่างที่สุด
ตลอดทาง รินต้องกัดฟันข่มความเ็ป ทุกครั้งที่รถตกหลุมหรือเบรกแรงๆ แรงสั่นะเืจะส่งผลโดยตรงต่อช่องทางรักที่บวมช้ำของเธอ ความรู้สึกเสียดสีของกางเกงในผ้าลูกไม้ที่บาดผิวเนื้ออ่อนไหวทำให้เธอต้องขยับตัวไปมาอย่างอึดอัด ซึ่งทุกปฏิกิริยานั้นอยู่ในสายตาของชัยกรตลอดเวลา
ใช้เวลาไม่นาน รถเก๋งสีขาวก็เลี้ยวเข้ามาจอดเทียบท่าที่หน้าคอนโดมิเนียมของริน
รินปลดเข็มขัดนิรภัยออกทันที เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความเข้มแข็งกลับคืนมา ก่อนจะหันไปพูดประโยคแรกและประโยคเดียวกับชัยกร
"พี่กรคะ..." น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง "เื่วันนี้... อย่าบอกกานต์นะ อย่าให้เขารู้เด็ดขาด"
มันคือคำขอร้องเดิมซ้ำๆ ที่เธอใช้ปกป้องหัวใจของสามีผู้ใสซื่อ ชัยกรหันมามองหน้าเธอ ยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน
"โธ่ริน... พี่จะไปบอกมันทำไมล่ะ?" ชัยกรตอบเสียงนุ่ม แววตาเ้าเล่ห์เป็ประกาย "พี่เป็ลูกผู้ชายพอนะ เื่ของเราก็ให้มันเป็เื่ของเรา... พี่สัญญาว่าจะไม่บอกกานต์ เว้นแต่ว่า..."
เขาเว้นจังหวะ โน้มหน้าเข้ามาใกล้เธอเล็กน้อย "เว้นแต่ว่าเธออยากจะบอกมันด้วยตัวเอง... หรือถ้าเธอทำตัวไม่น่ารัก พี่ก็อาจจะเผลอหลุดปากไปบ้างก็ได้นะ"
รินกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือเจ็บจนชา เธอรู้ดีว่านี่คือคำขู่กลายๆ ว่าเธอกลายเป็ลูกไก่ในกำมือเขาแล้ว
"ขอบคุณค่ะ" รินกัดฟันพูด ตัดบทเพียงแค่นั้นแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูรถ
เธอค่อยๆ ก้าวขาลงจากรถ ความเ็ปแล่นริ้วขึ้นมาจากหว่างขาจนเธอเกือบทรงตัวไม่อยู่ แต่ก็ฝืนยืนให้ตรงที่สุดเพื่อไม่ให้รปภ.หน้าคอนโดผิดสังเกต
ขณะที่เธอกำลังจะปิดประตูรถ เสียงของชัยกรก็ดังแทรกขึ้นมาอีกครั้ง เป็ประโยคทิ้งท้ายที่เปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟตัณหา
"แต่รินนี่... เด็ดจังเลยนะ" ชัยกรพูดด้วยน้ำเสียงหยาบโลน สายตาโลมเลียไปที่่ล่างของเธออย่างเปิดเผย "มิน่าล่ะ... เสี่ยอ้วนถึงได้ชมรินนักหนา ว่ารินร่านลึก ตอดเก่งสุดยอด... พอพี่ได้ลองเองถึงได้รู้ว่าของเขาดีจริง"
รินชะงักมือที่จับประตู ตัวแข็งทื่อ หันขวับมามองเขาตาเขียวปั้ด
"รินคงไม่ว่านะ..." ชัยกรยิ้มกว้างกว่าเดิม "ถ้าวันหลังพี่จะขอ 'เย็ด' รินอีก... พี่เริ่มติดใจลีลากับปากนุ่มๆ ของเธอซะแล้วสิ"
รินไม่ได้ด่าทอและไม่ได้ตอบโต้คำพูดที่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีนั้น เธอเพียงแค่กระแทกปิดประตูรถใส่หน้าเขาเสียงดัง ปัง! เพื่อระบายอารมณ์ แล้วรีบหันหลังเดินกะเผลกเข้าตึกไปทันทีโดยไม่หันกลับมามองอีก
ชัยกรหัวเราะชอบใจในลำคอ ก่อนจะเข้าเกียร์ขับรถออกไป ทิ้งให้รินเผชิญกับความจริงเพียงลำพัง
...
ภายในลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้นสู่ชั้นบน รินยืนพิงผนังลิฟต์ด้วยความอ่อนแรง ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธและความอับอาย เสียงหัวเราะและคำพูดหยาบคายของชัยกรยังคงดังก้องอยู่ในหู
‘วันหลังพี่จะขอเย็ดรินอีก...’
เธอเกลียดมัน... เธอเกลียดผู้ชายคนนี้ เกลียดคำพูดสกปรกนั่น และเกลียดสถานการณ์ที่บีบบังคับเธอ
แต่ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง สิ่งที่น่าใและน่าหวาดกลัวที่สุดก็ได้เกิดขึ้น
ท่ามกลางความโกรธเกรี้ยว จู่ๆ ร่างกายของรินกลับเกิดปฏิกิริยาตอบสนองที่เธอควบคุมไม่ได้ ทันทีที่สมองประมวลผลคำว่า "ขอเย็ดอีก" ของชัยกร กล้ามเนื้อภายในช่องคลอดที่บวมช้ำของเธอกลับกระตุกรัดตัวตุบๆ อย่างรุนแรง
ความร้อนวูบวาบแล่นปราดไปทั่วท้องน้อย และวินาทีต่อมา...
แฉะ...
รินรู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่ซึมออกมาจากใจกลางความเป็สาว น้ำหล่อลื่นใสๆ ไหลทะลักออกมาจากกลีบเนื้อที่บวมเป่งจนเปียกแฉะกางเกงในตัวจิ๋วอีกครั้ง ทั้งที่เธอเพิ่งจะอาบน้ำมาหมาดๆ และทั้งที่จิตใจของเธอกำลังปฏิเสธอย่างรุนแรง
รินก้มลงมองหว่างขาตัวเองด้วยความตื่นตระหนก ขาของเธอสั่นระริก และเธอก็ต้องยอมรับความจริงที่น่าสมเพชว่า... คำพูดหยาบโลนและการถูกปฏิบัติเหมือนนางบำเรอราคาถูก มันกลับไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในร่างกายเธอให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างน่าละอาย
ร่างกายของเธอ... กำลังเรียกร้องและรอคอยการถูก "ย่ำยี" ครั้งต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ
2K
