หนังสือทั้งหมดยังมีข้อมูลเกี่ยวกับเมืองพยัคฆ์ครามอยู่ด้วย
นอกจากสมาคมต่างๆแล้ว ผู้ทรงอำนาจมากสุดคือจวนเ้าเมือง และตระกูลใหญ่สองแห่ง
ได้แก่ตระกูลหม่า และกระกูลกัว ทั้งสองตระกูลนี่ไม่ลงรอยกันเท่าไหร่ต่างแข่งกันเพื่อเป็ตระกูลอันดับหนึ่ง
และทั้งสองตระกูลยังเป็ตระกูลผู้หลอมศาสตรา ทั้งคู่ส้วนเป็คนของสมาคมผู้หลอมศาสตราสาขาเมืองพยัคฆ์คราม ทุกปีทั้งสองตระกูลจะนัดประลองศาสตรา โดยทั้งสองตระกูลต่างเสมอกันมาตลอด
หลังจากเฟยอวี่เรียกพนักงานหญิงมาเก็บหนังสือคืน ก็พาไป๋ลี่ออกจากสมาคมการค้าต้าเป่า
ทั้งคู่หาจุดลับตาคน แล้วเปลียนรูปรูปลักษณ์เดิม พร้อมกับมุ่งหน้าไปยังร้านขายอาวุธตระกูลหม่า
ระหว่างทาง เฟยอวี่ก็เห็น รั่วชิง สาวใช้ขอหม่าซินรุ่ย กำลังถูกคนกลุ่มหนึ่งยืนขวางทางอยู่ ในกลุ่มคนนั้น มีชายอยู่สามคน อายุประมาณยี่สิบต้นๆ
ขายทั้ง3มีระดับพลังที่ระดับ3ขั้นสูงสองคน ระดับ3ขั้นสมบูรณ์หนึ่งคน
ดูแล้วคนที่ที ระดับ3ขั้นสมบูรณ์หน้าเป็หัวหน้าด้วยชุดที่ใส่ค่อนข้างดูดีมีมีฐานะ อีกสองคนเหมือนเป็แค่เพียงผู้ติดตาม
"สาวน้อยเ้าจะรีบไปไหนคุณชายของข้ามีเื่จะคุยกับเ้า!" ชายหนุ่มสองคนเข้าไปปิดกั้นทางไปของรั่วชิง
"หลีกทางด้วยข้ากำลังรีบ" รั่วชิงมีระดับพลังเพียงแค่ระดับ2ขั้นขั้นสมบูรณ์ เท่านั้นนางไม่สามารถหนีจากคนทั้งสองได้เลย
"ข้าไม่ได้เจอคุณหนูของเ้ามาหลายวันรู้สึกคิดถึงจริงๆเ้ามาเดินเล่นเป็เพื่อนข้าแทนคุณหนูของเ้าหน่อยเป็ไร?"
"ข้ามีธุระที่ต้องรีบไปทำ ต้องโทษด้วยคุณชายเทียนเจี๋ยด้วยเ้าค่ะ" รั่วชิง ตอบด้วยสีหน้าหวาดกลัว
"รั่วชิง เจอเ้าพอดีเลยข้ากำลังจะไปหาคุณหนูซินรุ่ยของเ้าอยู่พอดี!" เสียงของเฟยอวี่ ทำให้คนทั้งสามหันมามองทันที
"เ้าเป็ใคร...?" ชายที่ชื่อเทียนเจี๋ยหันมาพูดกับเฟยอวี่
"ข้าจะเป็ใครมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเ้า!" เฟยอวี่ตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"เด็กน้อยเ้ารู้ไหม? คนที่เ้าพูดกับเ้าอยู่เป็ใคร? เขาคือคุณขายกัวเทียนเจี๋ย จากตระกูลกัวแห่งเมืองพยัคฆ์คราม ไม่ใช่คนที่เด็กอย่างเ้าจะมาลบหลู่ได้!" หนึ่งในคนติดตามของกัวเทียนเจี๋ย พูดด้วยน้ำเสียงอวดดี
"อืม..ตอนนี้ข้ารู้แล้ว! รั่วชิงพาข้าไปหาคุณหนูซินรุ่ยของเ้าที!" เฟยอวี่หันไปพูดกับรั่วชิงต่อทันที โดยไม่ได้สนใจคนทั้งสามเลยแม้แต่น้อย
"หนอย..เ้าเด็กนี่หาที่ตาย!"
"ฝ่ามือเหล็กไหล!" ผู้ติดตามคนหนึ่งของกัวเทียนเจี๋ย โจมตีใส่เฟยอวี่ทันที
เฟยอวี่ซัดฝ่ามือเข้าปะทะกับฝ่ามือเหล็กไหล เป็เพียงฝ่ามือธรรมดาเท่านั้น
"กร๊อบ!"
"ตุบ!"
"ตุบ!"
"อ๊าก!"
แขนของขายคนนั้นหักลงทันทีพร้อมกับกระเด็นไปไกลถึง10เมตร! พร้อมด้วยเสียงร้องที่เ็ป ชายอีกคนรีบพุ่งเข้าไปประคองร่างชายคนนั้นทันที
รั่วชิงตกตะลึง!? เด็กหนุ่มคนนี้สามารถจัดการ ผู้ฝึกยุทธระดับ3ขั้นสูง ได้ในพริบตาแถมดูเหมือนไม่ได้ออกแรงมากเท่าไหร่ ต่อให้เป็ระดับ3ขั้นสมบูรณ์ ก็ไม่สามารทำให้
กัวเทียนเจี๋ยเองก็ใอยู่เหมือนกัน เพราะเขาเองถ้าจะให้จัดการ ผู้ฝึกยุทธระดับ3ขั้นสูง ยังต้องใช้เวลาพอสมควร
เ้าเด็กนี้เป็ใครมาจากไหนกันแน่!? กัวเทียนเจี๋ยไม่สามารถตรวจสอบระดับพลังของเด็กหนุ่มคนนี้ได้เลยแม้แต่น้อย
มีเพียงเสี้ยวลมหายเท่านั้นที่พลังะเิออกมาจากฝ่ามือของเด็กหนุ่ม เด็กนี่รู้จักกับหม่าซินรุ่ย ดูเหมือนตระกูลหม่าจะมีแผนการบางอย่าง ข้าคงต้องกลับไปรายงานท่านพ่อเสียแล้ว
แม้อยากจะกู้หน้าให้ลูกน้องแต่ก็เกรงว่าจะกลายเป็ขายหน้าซ้ำสองด้วยความหน้ากลัวที่เด็กหนุ่มชุดขาวคนนี้แสดงออกมานั้นทำให้เขารู้สึกกลัวขึ้นมาอยากบอกไม่ถูก
"พวกเรากลับ!" กัวเทียนเจี๋ยและพวกเดินกับไปด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่าง
"เ้าทำได้ไม่เลวเลยนะเฟยอวี่ หวังว่าพวกมันจะกลับมาแก้แค้นข้าจะได้ออกแรงบ้าง" ไป๋ลี่พูดด้วยรอยยิ้มที่ดูไร้เดียงสาต่างจากความหมายของคำพูดลิบลับ
"คุณหนูของเ้าอยู่ร้านอาวุธใช่ไหม?"
"ชะ..ใช่"
"ไปกันเถอะรั่วชิง!"
"จะ..เ้า...เ้าค่ะ!" รั่วชิงยังคงใกับเหตุการทั้งหมดที่เกิดขึ้นอยู่
.........
ทั้งสามคนมาถึงร้านอาวุธตระกูลหม่า รั่วชิงพาพวกเฟยอวี่มารอที่ห้องรับรองที่ชั้น3
"คุณหนูยังคงฝึกซ้อมอยู่ที่ห้องหลอมอาวุธข้าจะไปตามให้นะเ้าค่ะ"
5นาทีผ่านไป...
หม่าซินรุ่ยในชุดสีม่วงเดินมาพร้อมกับรั่วชิง
"ขอบใจมากที่ช่วยรั่วชิงไว้นางเปรียบเสมือนนองสาวของข้าเลยถ้าเกิดอะไรขึ้นกับนางข้าคง... ว่าแต่เถอะเฟยอวี่เ้าทำข้าใมากเลยทีเดียว! เจอกันครั้งแรกเ้าทำเหมือนกับเด็กทั่วไปที่ไร้วรยุทธ์! เ้าหลอกข้าเสียสนิท!"
"ต้องขออภัยคุณหนูซินรุ่ย ข้าแค่ไม่ชอบทำตัวเป็จุดสนใจ พวกข้ามาจากนิกายลับแห่งหนึ่ง และไป๋ลี่ก็ไม่ใช่น้องสาวแต่เป็สหายของข้า"
"สหาย!?" หม่าซินรุ่ยงุนงง รั่วชิงก็เช่นกัน
"เป็เพราะวิชาที่นางฝึกร่างกายนางจึงดูเหมือนเด็กสี่ถึงห้าขวบ ช้าก็ไม่ต่างกันวิชาที่ข้าฝึก คนทั่วไปไม่รามารถตรวจจับพลังได้!"
"งั้นข้าควรจะเรียกพวกเ้าอย่างไรดี?"
"เรียกข้าเฟยอวี่ และนางว่าไป๋ลี่เช่นเดิมเพราะนี้คือชื่อจริงของพวกข้าไม่มีความจำเป็ต้องปิดบังชื่อจริง!"
"ข้าแค่เดินทางออกมาหาประสบการณ์ แล้วก็พบพวกเ้าโดยความบังเอิญก็เท่านั้น!"
"แล้วที่คุณชายเฟยอวี่มาหาข้ามีเื่อันใดให้ข้าช่วยงั้นหรือ?"
หมาซินรุ่ยเรียกว่าเฟยอวี่ว่าคุณชายด้วยนำเสียหยอกล้อ
"ข้าก็แค่ได้ยิงเื่ราวเกี่ยวกับการประลองศาสตราของตระกูลหม่าก็เลยอยากจะขอไปร่วมงานด้วยก็เท่านั้น"
"เ้าไม่กลัวคนตระกูลกัวจะแก้แค้นหรือ?"
"ถ้าข้าไปกับตระกูลหม่าคุณหนูซินรุ่ยจะปล่อยให้มีคนทำร้ายข้างั้นหรือ?"
"เราไม่ต้องสุภาพกันมาก็ได้เ้าเรียกข้าซินรุ่ยก็พอ"
"ได้!"
"อีกอย่างข้ามาจากนิกายลับมันไม่ง่ายหลอกที่จะทำร้ายข้าดีไม่ดีอาจจะเป็ตระกูลกัวมากกว่าที่จะถูกข้าลบหายไปเสียมากกว่า!" เฟยอวี่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย
แต่หม่าซินรุ่ยได้ยินเฟยอวี่พูดออกแบบนี่เข้าก็แอบใอยู่ไม่น้อย เกรงว่าเด็กหนุ่มเฟยอวี่คนนี้จะไม่ธรรมดาอย่างที่ตนกับท่านอาเชาหรงคิดไว้ั้แ่แรก
"ข้าพาเ้าไปด้วยได้ เพียงแต่งานจะเริ่มในอีก2วัน ข้ายังต้องไปสมาคมค่ายกลเพื่อเชิญผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์มาช่วย ตอนนี้ข้าคงยังไม่มีเวลาต้อนรับพวกเ้าทั้งสอง คงต้องขอให้รั่วชิงดูแลพวกเ้าไปก่อน" หม่าซินรุ่ยตอบด้วยท่าทีรีบร้อน
"งั้นรึแล้วเ้า้าผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์ระดับใดกัน? บางทีข้าอาจจะช่วยเ้าได้" เฟยอวี่พูดด้วยรอยยิ้ม
"เ้ารู้จักผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์งั้นหรือ?"
"จะว่าแบบนั้นก็ได้ เพียงแต่ว่าข้าเองก็เป็ผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์เหมือนกัน!"
"นิกายของข้าคงอยู่มามากกว่า100,000ปี ข้ากล้าพูดเลยว่า เื่เกี่ยวกับค่ายกลทุกอย่าง สมาคมค่ายกลล้วนไม่นับเป็อันใด!"
"เ้าพูดจริงหรือ?"
"จริง!"
หม่าซินรุ่ยดีใจได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น พูดกับเฟยอวี่ต่อ
"แต่ว่าเวลาเหลือเพียงแค่2วันเ้าจะตามผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์ระมาทันหรือ?"
"ข้าก็บอกอยู่นี่ไงว่าเองก็เป็ผู้เชี่ยวชาญอักขระยันต์!"
"เ้าสลักอาคมระดับ5ได้งั้นหรือ?"
"ไม่มีปัญหาหากเ้ามีวัตถุดิบเพียงพอ! ข้าสามารถสลักอาคมได้ถึงระดับ5ขั้นสูง!"
"เ้าทำได้จริงๆงั้นหรือ!?"
"ได้แน่นอนเ้าสามารถนำอาวุธระดับต่ำมาให้ข้าลองดูก่อนได้แต่ข้าบอกไว้เลยว่าทุกอย่างย่อมมีราคาของมัน!"
หม่าซินรุ่ยหยิบกระบี่ระดับ3ออกมาวางไว้บนโตะ เฟยอวี่หยิบกระบี่มาดูพร้อมกับวางลงบนโตะ
ไป๋ลี่หยิบขนมออกจาแหวนมิติที่ซื้อมาระหว่างทางออกมากินเหมือนกำลังดูการแสดงโชว์ยังไงหยั่งงั้น
เฟยอวี่นำแก่นโลหิตระดับ4ขั้นสูงออกมาพร้อมเริ่มวาดอักขระวงวงเวทย์ขนาดเท่าลูกฟุตบอลเต็มไปด้วยอักขระซับซ้อนมากมาย
หม่าซินรุ่ยเองพึ้งเคยเห็นวงเวทย์ที่ซับซ้อนมากขนาดนี่ทำให้นางอดอยากที่จะรู้ไม่ได้ว่านี้คืออักขระยันต์ประเภทใดกันแน่
เฟยอวี่ยังคงวาดต่อไปเรื่อยๆ
ระหว่างนี้ หม่าซินรุ่ย และรั่วชิงยังคงจับตาดูเฟยอวี่อย่างใจจดใจจ่อ มีเพียงแค่ไป๋ลี่เท่านั้นที่ยังเอาแต่กินขนม
และไม่ได้สนใจเฟยอวี่ที่กำลังอักขระยันต์อยู่เลย เวลายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เฟยอวี่ค่อยบีบอัดวงเวทย์จนเหลือขนาดเท่าลูกปิงปอง เฟยอวี่บังคับวงเวทย์ที่เสร็จสมบูรณ์แล้วปรทับไปที่กลางกระบี่
"อักขระเสริมแกร่งแบบพิเศษระดับ3ผนึก!"
ลวดลายอักขระที่สวยงามปรากฏที่กลางกระบี่ เฟยอวี่หยิบกระบี่ขึ้นมาส่งผ่านลมปราณเข้า อักขระที่กลางกระบี่ค่อยๆส่องแสงออกมาพร้อมกับพูดว่า
"ไม่เลว ไม่เลว เ้าลองทดสอบดูเองเถอะนี้แค่อักขระเสริมแกร่งธรรมดายังมีอักขระรูปแบบต่างๆอีกมากมาย!"