วันต่อมาจ้าวเจ๋อหยวนสะดุ้งตื่นขึ้นมาก่อน เขาคลำไปที่เอว ที่เพียงขยับตัวก็รู้สึกปวดแปลกๆ เขาหันไปเห็นสองแม่ลูกที่นอนกอดกันตัวกลมก็อดที่จะมองอย่างเหม่อลอยไม่ได้
ั้แ่ที่เขาโดนนางว่างยากำหนัดก็ไม่เคยนอนห้องเดียวกับนางอีกเลย จึงไม่รู้ว่าสองแม่ลูกเมื่ออยู่ด้วยกันช่างน่าเอ็นดูนัก
จ้าวเจ๋อหยวนสะบัดหัวไล่ความคิดของตนทิ้งไป เขายังไม่ลืมเื่ที่นางทำไว้กับเขา จึงคิดที่จะออกจากเรือนของชิงหลิงไปอย่างเงียบๆ
แต่เมื่อเขาลุกขึ้นจะลงจากเตียง เสียงของชิงหลิงที่เพิ่งงัวเงียตื่นก็เอ่ยไล่เขาเสียก่อน
“ตื่นแล้วหรือ เช่นนั้นท่านก็รีบกลับเรือนไปเสีย หากผู้ใดมาเห็นเข้า ข้าจะถูกว่าร้ายอีก” ชิงหลิงนางขยี้ตา ก่อนจะหันไปห่มผ้าให้บุตรชายแล้วเดินออกจากห้องไปเพื่อเตรียมน้ำกับมื้อเช้าให้บุตรชายเช่นปกติ
จ้าวเจ๋อหยวนลืมเื่นี้ไปเสียสนิม เพราะทั้งคู่หย่าขาดจากกันแล้ว หากผู้ใดมาเห็นตนอยู่ในเรือนของชิงหลิงคงจะดูไม่ดีแน่
แต่ก็เหมือน์จะไม่เข้าข้างทั้งคู่ เมื่อมีชาวบ้านที่กำลังจะออกไปหาของป่าพบจ้าวเจ๋อหยวนกำลังออกมาจากเรือนของชิงหลิงเข้าพอดี
วันนั้นในหมู่บ้านจึงเกิดข่าวลือขึ้นเื่ระหว่างทั้งคู่ คนที่ถูกต่อว่าก็ยังเป็ชิงหลิงเช่นเดิม เพราะเื่หนเก่าที่นางทำเื่น่าอับอายไว้คนผิดที่ชาวบ้านนึกถึงคนแรกก็มักจะเป็นาง
“แล้วเหตุใดข้าต้องเป็คนผิดด้วยเล่า” ชิงหลิงตัดพ้อกับบิดามารดา เมื่ออู๋หลางกับจงเยว่รู้เื่จึงมาหานางที่เรือน
ชิงหลิงนางจะไปรู้เื่ได้อย่างไร ั้แ่ตื่นนอนมา นางจะยังไม่ได้หยุดมือ เมื่อเสร็จเื่ของจ้าวเยี่ยนแล้ว นางก็ยังต้องมากรองปูนขาวที่นางต้มไว้ เพื่อเอาส่วนที่ตกตะกอนมาเตรียมทำสบู่
“แล้วเื่มันเป็อย่างไรเล่า เ้าก็บอกพ่อกับแม่มา” อู๋หลางมองบุตรสาวอย่างตำหนิ เหตุใดถึงปล่อยให้จ้าวเจ๋อหยวนเข้ามานอนในเรือนได้
ชิงหลิงเล่าเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้บิดามารดาฟัง ผู้อื่นจะต่อว่านางเช่นไรนางไม่สนใจ แต่หากเป็บิดามารดาไม่เชื่อนาง นางคงเสียใจมากเป็แน่
“ท่านพี่แล้วจะทำอย่างไรกันดี” จงเยว่หันไปมองหน้าสามีอย่างกังวล
สตรีในยุคนี้โดนหย่าก็ถือว่าหนักหนาแล้ว แต่นี่ชิงหลิงนางยังกล้าปล่อยให้อดีตสามีมานอนในเรือน คงได้ถูกตราหน้าว่าเป็หญิงไร้ยางอายเป็แน่
ชิงหลิงนางยังไม่เข้าใจ ว่าเหตุใดบิดามารดาถึงกังวลมากเพียงนี้ หากอยู่ในภพของนางการที่บิดามารดาจะเลี้ยงลูกร่วมกันก็นับว่าไม่แปลก
เสียงะโโวยวายหน้าเรือนของชิงหลิงทำให้ทั้งหมดต้องออกไปดู
“โอวโยว พวกเ้ามาดูกันเร็ว สตรีไร้ยางอายถูกบุตรชายเลี้ยงข้าหย่าขาดยังมีหน้ามายั่วยวนเขาให้มานอนค้างที่เรือนของนางอีก คงไม่ใช่ใช้เล่ห์เดิมที่เคยทำหรอกรึ อาหยวนถึงได้ยอมค้างที่เรือนของนาง”
ถึงนางไม่ได้พูดเื่ชิงหลิงวางยากำหนัดจ้าวเจ๋อหยวนแต่ชาวบ้านก็ไม่เคยลืมเื่นี้
ชิงหลิงนางได้ฟังสิ่งที่นางเหยียนแม่เลี้ยงของจ้าวเจ๋อหยวนพูดก็ตัวสั่นด้วยความโกรธ นางกำมือแน่น ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำราวกับจะร่ำไห้ออกมา
“เพ้ย นังเหยียน มิใช่เ้ากลัวว่าลูกเลี้ยงเ้าจะกลับไปอยู่ที่เรือนตระกูลจ้าวหรือ ถึงได้ปากเหม็นแต่เช้า” จงเยว่ก็ตอบโต้กลับอย่างไม่ยอม
อู๋หลางก็ยืนหน้าเครียดอย่างไม่รู้จะพูดอันใด ถึงจะโต้แย้งเช่นไร บุตรสาวของเขาก็เป็ฝ่ายเสียเปรียบอยู่ดี
“เื่นี้ท่านมาเกี่ยวอะไรด้วย”
แต่ก่อนที่ชิงหลิงนางจะตอบโต้กลับ จ้าวเจ๋อหยวนที่กำลังจะกลับเข้าเมือง แต่เขาจะแวะมาหาบุตรชายก่อน เมื่อเห็นชาวบ้านยืนเต็มหน้าเรือนของชิงหลิง เขาก็รีบเร่งฝีเท้าเพื่อเข้ามาดู
ก็พบว่ามารดาเลี้ยงของเขากำลังต่อว่าชิงหลิงอย่างสนุกปาก แต่เื่นี้นางไม่ผิด เป็เขาที่เผลอหลับในเรือนของนางเอง
จ้าวเจ๋อหยวนมองใบหน้าที่โกรธจนน้ำตาคลอของชิงหลิงก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้
“เหอะ มาแล้วหรือ เ้าก็อีกคน เมื่อไหร่จะหายโง่เขลาเสียที หลงเล่ห์ของนางกี่ครั้งกันแล้วเล่า”
นางเหยียนถามถางลูกเลี้ยงอย่างเจ็บแสบ
“ข้านอนที่เรือนของภรรยาผิดด้วยหรือ แล้วข้ากับหลิงเออร์เคยบอกผู้ใดว่าข้ากับนางหย่ากันแล้ว” จ้าวเจ๋อหยวนมองจ้องมารดาเลี้ยงอย่างดุดัน
ชิงหลิงอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อหู ว่าเขาจะหน้าหนาโกหกออกมาได้หน้าตาเฉยเช่นนี้
ตอนที่นางกำลังจะอ้าปากโต้เถียงก็ถูกสายตาของจ้าวเจ๋อหยวนมองเตือนให้นางเงียบปากเสียก่อน
อู๋หลางกับจงเยว่ก็ขมวดคิ้วคิด หากพูดเื่หย่าก็เห็นจะเป็จริงที่ จ้าวเจ๋อหยวนเขียนหนังสือขึ้นมาด้วยตนเอง แต่เื่นี้ยังไม่ได้ไปยื่นเื่ที่ว่าการ
“หากพวกท่านไม่มีเื่อันใดแล้ว ข้าขอพาหลิงเออร์กับอาเยี่ยนเข้าเรือนก่อนขอรับ บุตรชายข้าคงใที่เห็นพวกท่านมากันมากเพียงนี้”
จ้าวเจ๋อหยวนอุ้มอาเยี่ยนที่แอบอยู่ข้างหลังอู๋หลางเข้าเรือนโดยที่เขาก็ดึงแขนของชิงหลิงให้ตามเข้าไปด้วย แล้วปิดประตูเรือนทันที โดยไม่ได้รอให้อู๋หลางกับจงเยว่เข้ามาด้านใน
หากทั้งคู่มองสังเกตที่กลุ่มของชาวบ้านให้ดีจะพบกับซูซินที่นางมาดูเหตุการณ์ในครั้งนี้ด้วย
เป็ตัวนางที่ไปบอกนางเหยียนเื่ที่จ้าวเจ๋อหยวนกับชิงหลิงหย่ากันแล้ว และมีคนเห็นเขาออกมาจากเรือนของชิงหลิงในตอนเช้า
นาง้าให้ชิงหลิงอับอายจนไม่มีหน้าอยู่ที่หมู่บ้านได้อีกต่อไป นางยังแค้นเื่ที่ทำให้นางไม่ได้แต่งกับจ้าวเจ๋อหยวนด้วย
“เหตุใดท่านจึงพูดเช่นนี้ ท่านกับข้าหย่าขาดกันแล้วก็ควรจะพูดตามตรง”
เมื่อกลับเข้ามาในเรือน ชิงหลิงนางก็เอ่ยถามทันที
“เหตุใดท่านจึงพูดเช่นนี้ ท่านกับข้าหย่าขาดกันแล้วก็ควรจะพูดตามตรง”
“เ้าอยากถูกจับถ่วงน้ำใช่หรือไม่”
8K
