บทที่ 20 นั่นคือหลัวเซิงจริงเหรอ?
พวกตระกูลลู่เบิกตากว้างมองใบหน้าทั้งสองบนหน้าจอใหญ่
พวกเขาไม่มีทางเชื่อ นี่มันเป็เื่จริงได้ยังไง?
พวกเขารู้สึกเหมือนร่างกายแข็งเป็หิน
“ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม นั่นหลัวเซิงกับลู่ชิงเมิ่ง?”
ผ่านไปหลายนาที ผู้บริหารระดับสูงของตระกูลลู่คนหนึ่งก็อุทานออกมา
“หรือว่า หลัวเซิงคือเ้านายใหญ่ของเศรษฐีโจว?”
“ลู่ชิงเมิ่งกลายเป็ผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก”
ผู้บริหารระดับสูงของตระกูลลู่หลายคนต่างพูดสิ่งเหล่านี้ด้วยความตกตะลึง
จนถึงตอนนี้ ลู่กั๋วฟู่ จางกุ้ยเฟิน และลู่เจียวเจียว เพิ่งตั้งสติได้
ลู่เจียวเจียวรู้สึกอิจฉา อิจฉาจากก้นบึ้งของหัวใจ ความอิจฉารุนแรงราวกับจะฉีกกระชากร่างกายเธอ
หลายปีที่ผ่านมา เธอถูกกดขี่โดยลู่ชิงเมิ่งมาตลอด จนกระทั่งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลู่ชิงเมิ่งกลายเป็ความอัปยศของตระกูลลู่ เธอถึงได้รู้สึกโล่งใจ เธอสามารถเหยียบย่ำลู่ชิงเมิ่ง และแก้แค้นที่เธอเคยถูกกระทำเมื่อตอนเด็ก ๆ
แต่ตอนนี้ ลู่ชิงเมิ่งกลับกลายเป็ผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก ได้แต่งงานกับเ้านายใหญ่
เธอรู้สึกเวียนหัว
ไม่ยอม เธอไม่ยอม!
“เป็ไปไม่ได้! หลัวเซิงจะเป็เ้านายใหญ่ได้ยังไง!”
ลู่เจียวเจียวะโอย่างบ้าคลั่ง
แต่ลู่กั๋วฟู่กลับตื่นเต้น จนพึมพำซ้ำไปซ้ำมา
“เยี่ยมมาก! เยี่ยมมาก! ตระกูลลู่ของเรา! ต่อไปนี้จะเป็ตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนานแล้ว!”
“เ้านายใหญ่กลายเป็ลูกเขยของตระกูลลู่แล้ว!”
“แบบนี้ เราสามารถเข้าร่วมงานแต่งงานได้แล้ว!”
พอได้ยินคำพูดของลู่กั๋วฟู่ จางกุ้ยเฟินก็พยักหน้าเห็นด้วย
“ใช่ ๆๆ! รีบเข้าไปกันเถอะ! ฉันไม่เคยเข้าร่วมงานแบบนี้มาก่อนเลย!”
ลู่กั๋วฟู่ไม่ลังเล ดึงจางกุ้ยเฟิน เดินตรงไปยังประตูทางเข้าเทียนจือเฉิงด้วยท่าทางหยิ่งผยอง
ทันทีที่พวกเขาเดินไปถึงประตู พนักงานรักษาความปลอดภัยก็เข้ามาขวางอีกครั้ง เขาจำหน้าลู่กั๋วฟู่ได้แล้ว
คราวนี้ ลู่กั๋วฟู่ไม่ได้ประจบประแจงเหมือนก่อน แต่กลับหยิ่งยโส
“พวกแกยังไม่หลีกไปอีก! เป็แค่ยาม พวกแกรู้ไหมว่าฉันเป็ใคร? ยังไม่หลีกไปอีก! บอกไปจะใ หลัวเซิงน่ะเป็ลูกเขยของตระกูลลู่ของพวกเรา! พวกเราเป็ญาติกันทั้งนั้น!”
“ถ้ายังไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงล่ะก็ ระวังจะโดนไล่ออก!”
เมื่อได้ยินแบบนี้ พนักงานรักษาความปลอดภัยก็พูดด้วยความโกรธว่า “ไสหัวไป!”
“กล้าไล่พวกเราเหรอ? ฉันเป็อาของหลัวเซิงนะ! นี่แม่ของมัน!”
ลู่กั๋วฟู่ยังคงะโอย่างเย่อหยิ่ง
พนักงานรักษาความปลอดภัยทนไม่ไหว ยกเท้าเตะลู่กั๋วฟู่จนล้มกลิ้ง
ลู่กั๋วฟู่กลิ้งลงบันไดไปหลายขั้นกว่าจะหยุดได้
“วันนี้เจอคนแบบไหนกันเนี่ย ถ้าพวกคุณรู้จักเ้านายใหญ่จริง จะไม่มีบัตรเชิญเหรอ? ยังจะแอบเข้าไปอีก! ไสหัวไปซะ!”
“ไม่งั้นก็เตรียมตัวโดนหามออกไปได้เลย!”
ทันทีที่เขาพูดจบ พนักงานรักษาความปลอดภัยกลุ่มใหญ่ก็กรูกันเข้ามา ทำให้ลู่เจียวเจียวกับคนอื่น ๆ ใกลัว
น่าสมเพช น่าสมเพชสิ้นดี!
เมื่อวานหลัวเซิงกับลู่ชิงเมิ่งเอาบัตรเชิญมาให้พวกเขา แต่พวกเขากลับเหยียบย่ำบัตรเชิญ แถมยังพูดจาดูถูกเหยียดหยาม
แต่ตอนนี้ พวกเขากลับอยากจะเข้าไป จะมีเื่ดี ๆ แบบนั้นได้ยังไง?
พวกเขานึกถึงคำพูดที่หลัวเซิงเคยพูดกับพวกเขาเมื่อไม่กี่วันก่อน
‘จำคำพูดของพวกคุณไว้ให้ดี’
พวกเขารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ถ้าให้โอกาสพวกเขาอีกครั้ง พวกเขาจะรับบัตรเชิญของหลัวเซิงด้วยความยินดี และเอาใจเขาทุกอย่าง
แต่ตอนนี้ ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว
ลู่กั๋วฟู่ครุ่นคิด เขาจะเปลี่ยนแปลงเื่ทั้งหมดนี้ได้อย่างไร และทำอย่างไรถึงจะเอาใจหลัวเซิงได้
หลัวเซิงในตอนนี้ ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะทำให้ขุ่นเคืองได้อีกต่อไป!
แค่เขาขยับนิ้ว ก็สามารถทำลายตระกูลลู่ได้แล้ว!
ณ เวลานี้ เทียนจือเฉิงประดับประดาไปด้วยแสงไฟ เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหว ครึกครื้นเป็อย่างยิ่ง
ฉากนี้ช่างสมบูรณ์แบบ
ดอกไม้ไฟสว่างไสว เครื่องบินไอพ่นบินผ่าน ทิ้งรอยควันรูปหัวใจขนาดใหญ่ไว้บนท้องฟ้า
จากนั้นก็มีเครื่องบินอีกหลายลำบินผ่าน กลีบดอกไม้นับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากรูปหัวใจอย่างช้า ๆ
ก้อนเมฆรูปหัวใจ สายฝนกลีบดอกไม้
ทุกอย่างราวกับเป็ความฝัน
ในขณะนี้ งานแต่งงานก็ดำเนินมาถึงจุดสูงสุด
เสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วเจียงหนาน
ลู่เจียวเจียวกำหมัดแน่นขณะจ้องมองทุกอย่างบนหน้าจอใหญ่ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ทำไม ทำไมลู่ชิงเมิ่งที่เป็ความอัปยศของตระกูล ถึงได้เหนือกว่าเธอได้!
ทำไมเธอถึงโชคดีแบบนี้ ถูกคนอื่นขึ้นเตียงโดยไม่ตั้งใจ ปรากฏว่าผู้ชายคนนั้น ดันเป็เศรษฐีระดับท็อป!
ทำไมเื่ดี ๆ แบบนี้ไม่เกิดขึ้นกับเธอ!
ตู้ิอวี่เองก็ไม่พอใจเช่นกัน ขณะมองดูทุกอย่างบนหน้าจอ เขาไม่กล้าเชื่อว่าหลัวเซิงจะเหนือกว่าเขา กลายเป็คนที่เขาไม่อาจเทียบได้
“ไอ้ขยะ มันมีสิทธิ์อะไร? เื่ทั้งหมดนี้ต้องเป็ของปลอม!”
ตู้ิอวี่คำรามอย่างเกลียดชัง
“ใช่! เื่ทั้งหมดนี้ต้องเป็ของปลอม!”
“หลัวเซิงต้องแกล้งทำเป็คนรวยแน่ ๆ! คอยดู! ฉันจะต้องหาโอกาสเปิดโปงธาตุแท้ของมัน!”
ลู่เจียวเจียวพูดอย่างเคียดแค้น ถึงแม้เธอจะรู้ว่าเื่ทั้งหมดนี้เป็เื่จริง แต่เธอก็ไม่อยากจะเชื่อ
บนหน้าจอใหญ่ หลัวเซิงมองดูลู่ชิงเมิ่งด้วยความรัก เขาจูงมือเธอ และอุ้มเหยาเหยาไว้ในอ้อมแขน ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกเดินไปที่หน้าต่างกระจกจากพื้นจรดเพดานของอวิ๋นจือติ่ง
มองดูก้อนเมฆรูปหัวใจ สายฝนกลีบดอกไม้ และแสงไฟนีออนที่ส่องประกายระยิบระยับ รวมถึงดอกไม้ไฟแสนสวยงาม ดวงตาของลู่ชิงเมิ่งเริ่มมีน้ำตาคลอ
ในที่สุด ่เวลาที่เธอรอคอยก็มาถึง
หลัวเซิงชี้ไปที่ดวงดาวและท้องทะเล “เจียงหนานในวันนี้ มีไว้เพื่อคุณเพียงผู้เดียว”
“ผมหลัวเซิงขอสาบาน ต่อไปนี้จะพาคุณกับลูกสาว ไปดูความเจริญรุ่งเรืองของโลกใบนี้!”
ค่ำคืนแห่งความฝันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ที่บ้านตระกูลลู่
ที่บ้านพักตากอากาศของตระกูลลู่ดูคึกคักจอแจั้แ่เช้าตรู่
“พวกแกเร็ว ๆ หน่อย เดี๋ยวพวกเขาก็มาถึงแล้ว! นั่นเ้านายใหญ่นะ! เราต้องต้อนรับอย่างดี!”
ลู่กั๋วฟู่เร่งเร้าไม่หยุด เขาวางแผนเื่นี้มาั้แ่เมื่อคืน
ทันทีที่รู้ว่าหลัวเซิงเป็ใคร เขาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก
หลังจากงานแต่งงานเมื่อวานนี้ ด้วยนิสัยของลู่ชิงเมิ่ง วันนี้ต้องกลับบ้านแน่ ๆ พวกเขาต้องคว้าโอกาสนี้ เปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของพวกเขาในใจของหลัวเซิง มีแต่แบบนี้ ครอบครัวของพวกเขาถึงจะรุ่งเรืองได้!
ในขณะนี้ ลู่หลิงหลิง ลูกสาวอีกคนของลู่กั๋วฟู่ วิ่งเข้ามาจากข้างนอก พร้อมกับร้องะโ
“พ่อ ไม่ทันแล้ว รีบหน่อย หลัวเซิงกับชิงเมิ่งใกล้จะถึงแล้ว ออกไปรับพวกเขากันเถอะ”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ลู่กั๋วฟู่ก็พยักหน้า และนำเหล่าผู้าุโของตระกูลลู่ออกไปที่หน้าบ้านพักตากอากาศ