ทางด้านคิรินซึ่งตอนนี้ได้เดินกลับมาถึงห้องพักของตน ความรู้สึกที่ในระหว่างการแสดงยังคงหลงเหลืออยู่ในตัวเขา หัวใจของเขาเต้นแรงไม่หยุด ความรู้สึกที่ได้กลายเป็ฆาตกรยังคงตราตรึงอยู่ในใจ เขารู้ดีว่ามันไม่ใช่แค่การแสดง แต่มันเหมือนเขากลายเป็ตัวละครนั้นจริงๆ แต่น่าแปลกที่เขารู้สึกว่าเขาควบคุมมันได้เหมือนเป็ส่วนหนึ่งในร่างกาย
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันแน่...หรือว่าเราจะมีพลังพิเศษอย่างที่เห็นในพวกนิยายหรือการ์ตูนกัน" คิรินพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียง
ไม่นานนัก มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาก็สั่นขึ้น เมื่อเขาหยิบออกมาพบว่าเป็หมายเลขที่ไม่รู้จัก พอเช็คเบอร์ในแอปแล้วพบว่าไม่ใช่เบอร์ก่อกวนหรือมิจฉาชีพ จึงรับสายด้วยความสงสัย
"สวัสดีครับ?"
"คุณคิรินใช่ไหมครับ ผมพิภพ ผู้กำกับซีรีส์ที่คุณไปแคสติ้งซีรีส์มานะครับ ผมได้เบอร์คุณมาจากทีมงานที่ขอเบอร์ติดต่อคุณเมื่อ่บ่าย" เสียงจากปลายสายกล่าว "ผมอยากถามว่าคุณสะดวกมาแคสติ้งรอบพิเศษกับผมพรุ่งนี้่บ่ายโมงไหมครับ? ถ้าผ่านทางเราจะเซ็นสัญญากับคุณในวันนั้นเลย"
คำพูดเ่าั้ทำให้หัวใจของคิรินเต้นแรงจนเกือบทำมือถือในมือร่วง
"ครับ ผมสะดวก" เขาพยายามเค้นเสียงตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "เจอกันพรุ่งนี้บ่ายนะครับ"
หลังจากนัดสถานที่และเวลากันเสร็จ คิรินก็กดวางสาย เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในความฝัน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด แต่ความรู้สึกหนึ่งที่ชัดเจนขึ้นคือ...เขาจะต้องไม่พลาดโอกาสนี้
คิรินยิ้มออกมาเบา ๆ ก่อนจะหลับตาแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไป
.
.
.
ในวันรุ่งขึ้น คิรินเดินเข้าไปในออฟฟิศของบริษัท ACN ที่นัดไว้กับพิภพอย่างตื่นเต้น เมื่อแจ้งยามและขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นของทีมฝ่ายผลิต เขาพบกับเ้าหน้าที่ยืนรอนำเขาไปเจอกับทีมผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ นักเขียนและหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งที่กำลังนั่งอยู่รอบโต๊ะใหญ่มองมาทางเขาเป็ตาเดียว
“สวัสดีครับ” เขายกมือทักทายคนทั้งสามพร้อมกับแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ ก่อนจะเบนสายตาไปมองหญิงสาวตรงหน้าแล้วพยายามเก็บอาการตื่นเต้นไว้ให้มากที่สุด
‘นั่นไซซีนี่นา ทำไมนักแสดงชื่อดังระดับต้นๆที่โกอินเตอร์ไปแสดงที่จีนอย่างเธอถึงได้มาอยู่ในห้องนี้ล่ะ หรือเธอจะมาเพื่อดูการแสดงของเรา?’
“ยินดีต้อนรับนะคุณคิริน ทางเราดีใจมากๆที่คุณมาที่นี่ในวันนี้ อย่างที่คุณเห็น วันนี้เรามีแขกคนสำคัญอย่างคุณ ‘ไซซี’ ที่จะเข้ามาดูการแคสติ้งรอบพิเศษของคุณด้วย เธอคือคนที่ได้แสดงเป็นางเอกของซีรีส์เื่นี้น่ะครับ” ผู้กำกับพิภพกล่าวอย่างอบอุ่น ขณะมองท่าทางสุขุมของคิรินอย่างชื่นชม
“ครับ สวัสดีครับคุณไซซี” คิรินทักทายหญิงสาวหรือไซซีด้วยรอยยิ้มสุภาพ โดยที่ตัวเองเกือบจะเก็บอารมณ์ความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่
“สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มาโดยไม่ได้แจ้งคุณล่วงหน้านะคะ พอดีฉันได้ยินจากพี่เรย์ว่าคุณเป็นักแสดงที่เก่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา ฉันเลยอยากมาดูให้เห็นด้วยตาของตัวเองน่ะค่ะ” ไซซียิ้มหวานตอบคิรินทำให้หัวใจของชายหนุ่มถูกดาเมจอย่างรุนแรง
‘ถะ ถึงจะไม่ผ่านรอบนี้แต่ถูกเธอยิ้มให้แบบนั้นก็คุ้มค่าที่จะได้ใช้ชีวิตต่อแล้ว’
“เอาล่ะครับคุณคิริน รบกวนช่วยอ่านบทนี้แล้วแสดงให้พวกผมดูทีครับ ถ้าพร้อมแล้วเริ่มได้เลยนะครับ” เรย์ นักเขียนบทยื่นชุดกระดาษ A4 ให้คิริน ที่มีชื่อเื่ว่า ‘โลกไร้สี’
เมื่อเขาเปิดอ่าน คิรินก็พบว่ามันคือบทของ ‘ไวท์’ เพื่อนรักนางเอกที่อยู่เคียงข้างเธอเสมอมา แต่ความจริงเขามีอีกบุคคลิกหนึ่งคือตัวร้ายที่เป็คนฆ่าคนในครอบครัวของนางเอกจนหมดทำให้เธอต้องมาเป็อัยการเพื่อตามจับตัวคนร้ายให้ได้ นอกจากนี้เขายังเป็ฆาตกรต่อเนื่องที่ฆ่าคนไปมากมายแต่ก็รอดคดีมาได้เพราะครอบครัวที่เป็ตระกูลที่ร่ำรวยระดับต้นๆของประเทศ แต่ในที่สุดเขาก็ถูกพระเอกและนางเอกที่ร่วมมือกันจับได้
บทนี้อธิบายถึงตัวตนทั้งสองของตัวละครที่มีทั้งด้านที่ใสซื่อพร้อมทำทุกอย่างเพื่อนางเอก กับอีกด้านที่เ็า โรคจิต พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองมีความสุขและสนุกไปกับการทรมานเหยื่อ
หลังจากที่อ่านบทไปสักพัก สายตาของคิรินก็เปลี่ยนเป็เ็า ขณะหันหน้ามาจ้องมองไปทางไซซีด้วยรอยยิ้มเหยียดหยัน พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ที่ชวนให้ผู้ฟังในห้องรู้สึกขนลุกไปตามๆกัน
“เธอคงดีใจจนเนื้อเต้นเลยสิ ที่ในที่สุดก็จับฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่เธอได้”
ไซซีที่ถูกสายตาน่าขนลุกของคิรินจ้องมองแบบกระทันหันถึงกับลุกขึ้นมาด้วยความใพร้อมกับกอดอกตัวเองไว้แน่น
“ใอะไรกัน เธอเป็คนร่วมมือกับไอ้เวรนั่นจับฉันเองนี่ อ้อ ไม่ต้องกลัว ถึงฉันเป็อิสระฉันก็ไม่ทำอะไรเธอหรอก ยังไงเราก็เป็เพื่อนรักกันนี่นะ”
คิริน ไม่สิ ในตอนนี้ ‘ไวท์’ ที่เห็นท่าทางของไซซีก็ฉีกยิ้มกว้างจนถึงใบหูโดยที่ดวงตาไม่ได้ยิ้มไปด้วย ขณะเอนตัวไปด้านหลังแล้วหลับตาลง
“ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็ออกไปได้แล้ว วันนี้ฉันมีคลาสวาดกระเป๋าผ้า อย่าลืมฝากคำทักทายถึงไอ้เวรนั่นด้วยล่ะ ว่าถ้าฉันออกไปได้ฉันจะทำให้มันได้เห็นคนสำคัญของมันทุกคนรู้สึกทรมานยิ่งกว่าสิ่งที่พ่อแม่เธอรู้สึก” ว่าจบไวท์ก็ขยิบตาให้ไซซีจนเธอรู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาด้วยความสะอิดสะเอียนในท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้า
‘นั่นคือการแสดงจริงๆงั้นเหรอ ผู้ชายที่ดูสุภาพเมื่อครู่หายไปไหนแล้ว หรือนี่คือตัวตนที่แท้จริงของเขา’ ไซซีคิดในใจ
“ประมาณนี้พอได้มั้ยครับ” คิรินหันมาถามพิภพด้วยรอยยิ้มสุภาพราวกับว่าสิ่งที่ทำไปเมื่อครู่เป็เพียงจินตนาการที่คนในห้องรู้สึกกันไปเอง
“บ้าไปแล้ว” เรย์พึมพำออกมาด้วยแววตาว่างเปล่า การแสดงของคิรินทำให้ตัวละครที่เขาเขียนขึ้นมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ จนขนาดเขาที่เป็คนสร้างตัวละครไวท์ยังรู้สึกกลัว ก่อนจะส่งสายตาดุเดือดไปทางพิภพ
‘พี่ต้องทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้เขาเข้าร่วมกับเรานะครับ!’
“...” พิทักษ์หันไปมองหน้าพี่ชายของตนอย่างพิภพแล้วกระซิบขึ้นมาว่า
“พี่ ระดับนี้ไม่ใช่นักแสดงหน้าใหม่แล้ว เขาต้องเป็เด็กปั้นแบบลับๆของนักแสดงระดับโลกแน่ๆถึงแสดงได้ดีขนาดนี้ ถ้าเขาไม่พอใจค่าตัวที่เราจะบอกวันนี้ขึ้นมาจะยุ่งเอานา ผมว่าเราควรเพิ่มค่าตัวให้เขานะ”
“...” พิภพทำหน้าตาเคร่งเครียดมองคิรินที่ยกชาขึ้นมาจิบอย่างสบายๆ
‘ขนาดขาพึ่งเข้าสู่บทบาทฆาตรกรโรคจิตนั่นไปก็ยังไม่มีท่าทางของคนที่ติดอยู่ในบทนั้นหลงเหลืออยู่เลย สัตว์ประหลาดชัดๆ’
ทันใดนั้นเองพิภพก็โพล่งขึ้นมาว่า
“40,000 ผมจะจ่ายให้คุณต่อตอนอยู่ที่ 40,000 และตัวละครของคุณจะปรากฏอยู่ 11 ตอนจากทั้งหมด 12 ทำให้เงินที่คุณจะได้อยู่ที่ 440,000 บาท”
“!?” คนในห้องมองมาที่พิภพด้วยใบหน้าใ เพราะค่าตัวในเรทนี้เรียกได้ว่าสูงกว่าเรทนักแสดงระดับทั่วไปเสียด้วยซ้ำ
คิรินรู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าเขาได้เรทสูงกว่าที่ได้ยินจากสองสาวในห้างเกือบ 3 เท่า เขาไม่คิดมาก่อนว่าการแสดงของเขาจะถูกใจผู้กำกับมากขนาดนี้ ชายหนุ่มอึ้งไปสักพัก ก่อนที่จะมีเสียงของพิทักษ์ดังขึ้นมาอีกว่า
“70,000 ต่อตอนครับ ต้องขอโทษด้วยที่ทางเราสามารถให้ค่าตัวของคุณคิรินได้เท่านี้ ทางเรายอมรับในความสามารถของคุณอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง แต่ด้วยงบประมาณของซีรีส์ที่มีจำกัด จึงไม่สามารถจ่ายไปมากกว่านี้ได้ครับ” พิทักษ์ที่เป็โปรดิวเซอร์ผู้ดูแลการจัดสรรงบประมาณการถ่ายทำกัดฟันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะไม่รับข้อเสนอนี้ ในสายตาของเขา การแสดงของคิรินเป็สิ่งที่ไม่มีใครสามารถทดแทนได้ สัญชาตญาณและประสบการณ์ในวงการของเขาร้องเตือนอย่างรุนแรงว่าการเพิ่มค่าตัวให้เขาถือเป็เื่เล็กน้อยถ้ามันทำให้ตัวของซีรีส์โด่งดังเป็พลุแตกได้
“เราคิดว่าคุณมีศักยภาพมากพอในการรับบทนี้ ทางคุณยอมรับข้อเสนอนี้มั้ยครับ?” พิภพกล่าวเสริมพลางยื่นมือออกไปหาคิริน
“ขอบคุณที่ให้โอกาสผมครับ ผมดีใจมากที่จะได้ทำงานร่วมกับพวกคุณทั้งสี่คน” คิรินจับมือพิภพพลางเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มอย่างรวดเร็วแบบไม่ต้องคิดอะไร ความจริงเขาจะตอบตกลงั้แ่ 40,000 แรกแล้ว โชคดีที่พิทักษ์พูดเสริมขึ้นมาทำให้ในใจตอนนี้ของคิรินแทบจะเต้นเป็จังหวะสามช่าอยู่แล้ว
‘70,000 คูณ 11 ตอนเท่ากับ 770,000 บาทถึงโดนหักภาษีก็เรียกได้ว่าเป็เงินที่เยอะที่สุดเท่าที่เราหาได้ในชีวิตแล้ว ฮู้เร่! บันไซ! คัมซามีดาาา! อาริกาโตะโกไซมัสซึ! ฮี่ๆๆ’