02 งานเลี้ยงคืนนั้น
คืนนั้นพลอยหยุดคิดถึงนักกีฬาบาสเกตบอลคนนั้นไม่ได้ ปกตินักบาสก็มักจะตัวสูงอยู่แล้ว ยิ่งพอมายืนใกล้กันแบบนั้น เขาคนนั้นยิ่งดูสูงขึ้นไปอีก พลอยสูงแค่อกของเขาเองมั้ง คงเป็เพราะแบบนั้นเค้าจึงเรียกพลอยว่า “น้อง” ทั้ง ๆ ที่จริงแล้ว ทั้งสองคนเรียนอยู่ชั้นเดียวกัน ใช่ เขาไม่รู้จักพลอย แน่ละ นักกีฬาโรงเรียนแบบบอล บริพัตร จะมาสนใจผู้หญิงธรรมดาแบบพลอยได้ยังไง จริง ๆ แล้วเขาเป็นักกีฬาระดับเขตด้วยซ้ำ พลอยเห็นเว็บไซต์โรงเรียนลงรูปและขึ้นข้อความแสดงความยินดีกับเขาอยู่บ่อย ๆ เวลาเขาไปแข่งกีฬาในระดับเขตหรือระดับประเทศ
สำหรับพลอย บอล บริพัตร ก็เหมือนไอดอลที่แฟนคลับอย่างพลอยทำได้แค่ชื่นชมและแอบคลั่งไคล้ แต่ถ้าเป็แบบนั้น วันนี้พลอยก็ได้เจอไอดอลสินะ แถมได้เสื้อของเขามาด้วย เสื้อบาสเบอร์ 69 ที่พลอยซักอบซะหอมและใส่อยู่ตอนนี้ พลอยไปที่ไอจีของเค้าเลื่อนดูรูปที่เคยเข้ามาดูไม่รู้ต่อกี่ครั้ง แต่บริพัตรก็ไม่ค่อยลงรูปตัวเองมากเท่าไหร่ พลอยเปลี่ยนไปเข้า twitter นักบาสระดับเขตแบบบอล บริพัตร ต้องมีคนตาม คนลงรูปบ้างสิน่า
พลอยเริ่มเสิร์ชจากชื่อก่อน เมื่อไม่เจอก็เปลี่ยนคีย์เวิร์ดไปเรื่อย ๆ จาก “นักบาสโรงเรียน” “นักบาสเขต” ไป “นักบาสหล่อ” เท่านั้นก็เป็เื่ ตอนแรกพลอยก็เลื่อนดูรูปไปเรื่อย ๆ รูปไหนดีที่ถูกแชร์มา พลอยก็กดตามแอคนั้นไป จนข้ามไปหลายแอคเคาท์ รู้ตัวอีกจากนักบาสหุ่นล่ำโชว์ซิคแพค พลอยมาถึงโซนคลิปนักบาสช่วยตัวเองกับนักบาสมีเซ็กส์ได้ยังไงก็ไม่รู้ บ้าจริง มีแทกแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย พลอยอ่านแทกชื่อลามกต่าง ๆ แล้วก็อดที่จะกดตามเข้าไปดูไม่ได้..
แม้ไม่เจอรูป บอล บริพัตร อยากที่พลอยตั้งใจ แต่สุดท้ายพลอยก็เอานักบาสที่พลอยแอบปลื้มคนนั้นมาจินตนาการเข้ากับคลิปที่กำลังดูอยู่ คืนนั้นพลอยก็ฝันถึงเขาทั้งคืน
********
พอได้กลับมาโรงเรียนเก่าก็อดคิดถึงเื่ที่เคยทำตอนสมัยมัธยมไม่ได้ พลอยนึกขำกับความทะลึ่งของตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากศาลาหกเหลี่ยม ลังเลอยู่ว่าจะเดินเข้าไปในโรงเรียนต่อ หรือเดินกลับออกไปดี รถคันหนึ่งที่เพิ่งขับผ่านด้วยความเร็ว ก็เบรคเสียงดังเอี๊ยด แล้วก็รีบถอยหลังกลับมาตรงที่พลอยยืนอยู่
“น้องครับ โรงยิมไปทางไหนอะครับ” ชายหนุ่มวัยผู้ใหญ่เอ่ยถามหลังจากที่กดกระจกลงมา มองเข้าไปในรถเห็นผู้ชายอีก 4 คน และทุกคนก็มองมาทางพลอยแล้วยิ้ม
“มันก็ต้องเข้าไปข้างในก่อนอะคะ” พอได้ยินเสียงใสใสของพลอย คนในนั้นก็ส่งเสียงจิ๊จ๊ะกันใหญ่
“อ่อ ครับ แล้วน้องจะเข้าไปข้างในไหม จะได้ไปกับพวกพี่เลย” พลอยรีบส่ายหน้า อยากเดินหนีไปจากตรงนั้น เพราะรับรู้ได้ถึงความหื่นจากผู้ใหญ่พวกนี้ เหตุผลที่ประตูรั้วเปิดวันนี้ก็คงมีงานอะไรซักอย่างที่ทำให้พวกนี้เข้ามาในโรงเรียนสินะ จริงสิ พลอยน่าจะถามพวกนี้ได้
“แล้วคุณอามาทำอะไรอะคะ วันนี้มีงานอะไรเหรอคะ” สิ้นคำถาม ในรถก็โห่กันลั่นเพราะถูกเรียกว่าคุณอา ความหื่นเมื่อกี้กลายเป็เสียงหัวเราะเฮฮาแทนไปในทันที
“ขอบใจที่ไม่เรียกว่าลุงนะครับ พอดีพวกลุง เอ้ยย พวกอามางานเลี้ยงโค้ชกีฬาน่ะ”
********* * *********
ถ้าวันนั้นพลอยไม่สังเกตเห็นว่าประตูรั้วโรงเรียนมันเปิดอยู่ แล้วแวะเข้ามาในโรงเรียน พลอยก็คงไม่รู้ว่ามีงานเลี้ยงโค้ช และเื่ทุกอย่างมันก็คงไม่เลยเถิดจนมาถึงทุกวันนี้ พลอยทำเป็เดินเล่นเรื่อย ๆ ไปแถวโรงยิม ในใจคิดแค่ว่า ไม่แน่นะ อาจจะเจอไอดอลคนนั้นของพลอยก็ได้ พวกนักกีฬารุ่นพี่ที่จบไปมักจะกลับมาช่วยซ้อมหรือคอยคุมนักกีฬารุ่นน้อง บางคนก็มาเป็ผู้ช่วยโค้ช หรือเป็โค้ชให้เลยด้วยซ้ำ พลอยแค่หวังว่า บอล บริพัตรอาจจะอยู่ในงานเลี้ยงนี้ ก็แค่นั้น
“น้อง น้องนักศึกษา มาทางนี้สิ” เสียงใครซักคนะโเรียกมาทางพลอย เมื่อหันมองรอบตัวแล้ว ไม่มีใคร พลอยก็เลยเดินเข้าไปหาผู้หญิงร่างท้วมที่กวักมือเรียก
“มาทำงานใช่ไหม เจ๊กำลังกังวลอยู่เลย โน่น ไปแต่งตัวที่ห้องโน้น” คนที่เรียกตัวเองว่า เจ๊ พูดรัวใส่พลอยแล้วชี้ไปทางห้องใต้โรงยิมด้านนอก
“เปล่าค่ะ หนูมาเดินเล่นเฉย ๆ” เจ๊ชะงักไปเมื่อพลอยตอบปฏิเสธ แล้วเอ่ยขอโทษที่เข้าใจผิด
“อ่าวเหรอ ขอโทษที ๆ”
“ทำงานที่ว่า นี่คือ เกี่ยวกับงานเลี้ยงโค้ชนี้ใช่ไหมคะ” พลอยอดถามไม่ได้
“ใช้จ้า หนูสนใจไหมละ คนขาดอยู่พอดี”
********* * *********
รู้ตัวอีกทีพลอยก็เดินเสิร์ฟอยู่ในงานนั้นแล้ว หน้าที่ง่าย ๆ ก็คือตักน้ำแข็งใส่ถังแล้วเดินเปลี่ยนตามโต๊ะ คอยดูโต๊ะไหนน้ำแข็งพร่องแล้ว ก็เอาถังใหม่ไปวาง โดยไม่ต้องรอใครเรียกแล้วเอาถังเก่ามาเติมน้ำแข็งใหม่วนไปแบบนี้ ส่วนอาหารซึ่งจัดเป็โต๊ะจีนนั่น มีทีมงานซึ่งก็น่าจะทำงานนี้เป็ประจำอยู่แล้ว เพราะดูรวดเร็ว คล่องแคล่วกันมาก ๆ
พลอยเสียใจอยู่นิดหน่อย ที่มองหาแล้วไม่เห็นคนที่อยากเจอ โต๊ะแถวหน้าเวทีเป็ทีมอาจารย์พละที่ผลัดกันขึ้นไปเป็พิธีกรเชิญโค้ชกีฬาชนิดต่าง ๆ ในฐานะผู้มีอุปการคุณ ขึ้นไปรับรางวัล ทั้งเกียรติบัตร ทั้งเสื้อสามารถและกล่าวขอบคุณ สรรเสริญกันไปมา ทั้งหมดในงานเป็วัยผู้ใหญ่ คือเป็วัยทำงานกันหมดแล้วทั้งนั้น หน้าที่พลอยจบลงเมื่อ คอร์สโต๊ะจีนเสร็จสิ้น พนักงานเคลียร์จานชามอาหารออกจากโต๊ะ และเก็บของเตรียมกลับ
ผู้หลักผู้ใหญ่ประเภทนายกสมาคมนั่นนี่ ที่ถูกเชิญไปเป็คนมอบรางวัลต่าง ๆ ใน่พิธีการเมื่อกี้ เริ่มขอตัวกลับ พร้อม ๆ กับเวทีที่กลายเป็่บันเทิง มีนักร้องสาวขึ้นไปร้องเพลงในชุดเซ็กซี่เรียกเสียงฮือฮาจากผู้ชมด้านล่าง
พลอยรับเงินและคำขอบคุณจากเจ๊ จากการที่ได้มาทำงานพิเศษแบบงง ๆ ในคืนนี้ ทีมโต๊ะจีนแยกย้าย บ้างกลับเอง บ้างะโขึ้นรถปิ๊กอัพ ทุกคนดูดีใจที่เสร็จงานแล้วได้กลับบ้าน มีแต่พลอยที่ยังอยู่ดูงานเลี้ยงต่อ บรรยากาศในงานเปลี่ยนจากเมื่อกี้จากหน้ามือเป็หลังมือ หลังจากผู้ใหญ่ใส่สูทกลับ ก็เหลือแต่ผู้ใหญ่รุ่นเล็กลงมาในชุดนักกีฬาที่เปลี่ยนจากอาหารมาเป็เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และทีม 2 ที่เข้ามาทำหน้าที่แทนเด็กเสิร์ฟโต๊ะจีนที่ส่วนใหญ่เป็ผู้ชาย ก็คือบรรดาสาวเชียร์เบียร์ นุ่งน้อยห่มน้อย ที่ก่อนหน้าซุ่มอยู่ในห้อง และออกมาทำหน้าที่ใน่เวลาแห่งความบันเทิง ซุ้มเบียร์ทั้งสดและไม่สด และซุ้มเครื่องดื่มแอลกอฮอร์อีกหลายซุ้ม ที่เรียงรายอยู่ด้านข้างโรงยิมเปิดไฟสว่างกันพร้อมเพรียง เมื่อกี้พลอยยังสงสัยอยู่เลยว่า ซุ้มเครื่องดื่มพวกนี้มาตั้งไว้ทำไมเฉย ๆ ตอนนี้พลอยรู้คำตอบแล้ว มันรอเวลาของมันอยู่นี่เอง
********* * *********
ในคืนเดียวกัน ต่อพงศ์ทิ้งร่างสูงและกำยำลงบนเตียง แม้จะดื่มมาค่อนข้างหนักจากงานเลี้ยงขอบคุณโค้ชกีฬา แต่เขาก็ไม่สามารถหลับลงได้ง่าย ๆ เหมือนทุกครั้ง อาจเป็เพราะห้องนอนข้าง ๆ ห้องของเขาตอนนี้ มีสาวน้อยนักศึกษาอยู่ในนั้น เธอสวยเหลือเกิน แต่ที่มากไปกว่าความสวยก็คือ เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ เธอเพิ่งวิ่งมาขอความช่วยเหลือในภาพที่ต่อพงศ์เองยากจะลืม..
เลยเที่ยงคืนไปแล้ว ในโรงเรียนมัธยมแห่งนั้น เขาปลีกตัวออกมาจากงานเลี้ยงโค้ชกีฬา แม้จะเป็สถานศึกษาแต่ในงานเลี้ยงโค้ชที่มีแต่ผู้ใหญ่ ทั้งเหล้าและเบียร์จึงเต็มที่ และยิ่งเมื่อมื้ออาหารจบลง โค้ชผู้หญิง หรือโค้ชชายที่มีเมียมาด้วย ต่างพากันกลับหมด ทิ้งบรรดาชายโฉด โสดชั่วคราวทั้งหลาย สนุกกันเต็มที่ และแน่นอนว่าเมากันเละ โค้ชเกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็กีฬาชนิดไหน ต่างก็รู้จักคุ้นเคยกันมาั้แ่เป็นักกีฬาสมัยเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัย พวกที่จบมาแล้วมาเป็ครูพละในโรงเรียนนี้ ก็เป็แกนนำชักชวนเพื่อนฝูงมาเป็โค้ชกีฬาต่าง ๆ ทั้งเป็การช่วยเหลือสังคมและสร้างคอนเน็คชั่นที่ดีในอนาคตอีกด้วย
เพื่อนฝูง สุรา นักร้องสาว และสาวเชียร์เบียร์สวย ๆ ที่คอยบริการเอาใจ เป็สัดส่วนที่เหมาะเจาะเหลือเกินที่จะทำให้บรรดาโค้ชทั้งหลายสนุกกันอย่างเต็มเหนี่ยว
ด้วยวัย สี่สิบกว่า ๆ ต่อพงศ์อายุมากพอที่จะยั้งความสนุกไม่ให้ถึงขั้นเมาเละเทะแบบพวกโค้ชหนุ่ม ๆ แม้ว่าเพื่อน ๆ โค้ชที่อายุเท่าเขาหรือรุ่นพี่อีกหลายคนจะยังสนุกราวกับเป็คืนปล่อยผีแต่สำหรับเขา “สถานที่” มันดูไม่เหมาะที่จะเมากันแบบนี้เลย
โค้ชต่อปลีกตัวเดินออกจากโรงยิมที่เป็สถานที่จัดงาน ลัดเลาะไปที่ตึกอีกฟากหนึ่ง เขาตั้งใจจอดรถไกลหน่อย เพื่อป้องกันไม่ให้เพื่อนหรือพี่น้องที่เมาจนเกินควบคุมจะมาตามและลากเขากลับไปดื่มต่อได้
อากาศที่ค่อนข้างเย็นในตอนนั้น ทำให้เขามองหาห้องน้ำ จัดการให้เรียบร้อยเสียก่อนน่าจะดี ทั้งดึกและก็เมาขนาดนี้ เขาไม่อยากวนหาปั๊มเพื่อเข้าห้องน้ำกลางทาง ชั้นล่างของตึกใกล้ ๆ ยังเปิดไฟสว่างและต่อพงศ์ก็จำได้ว่าระหว่างบันไดแต่ละชั้นมันเป็ห้องน้ำครู โค้ชบาสเกตบอลรีบเดินไปทางบันไดตึก นั่นไงห้องน้ำจริง ๆ ด้วย กำลังจะก้าวขาเข้าไป ต่อพงศ์ก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมาจากห้องพักครูข้าง ๆ
“อย่าค่ะ อาจารย์ อ่าาา อย่าทำ อ่า” เสียงห้ามระคนเสียงกระเส่าดังแว่วออกมา ตามด้วยเสียงฟอนฟัดประกอบ
“เชี่ยยย นี่ล่อกันในโรงเรียนเลยเหรอวะ” โค้ชต่ออุทานในใจแล้วพยายามเดินให้เงียบเสียงที่สุดไปยังห้องน้ำ รีบทำธุระ เพื่อที่จะได้รีบกลับ ขณะที่ยืนปลดทุกข์ก็คิดว่า คงจะเป็สาว ๆ แดนซ์เซอร์ จากวงดนตรีในงาน ที่เต้นท่าวาบหวิวปลุกใจเสือป่า ทำเอาบรรดาชายโฉดเฮกันทั้งงาน หรือไม่ก็พริตตี้สาวสวยเชียร์เครื่องดื่มที่คัดมาทั้งหน้าตาและรูปร่าง ให้ทั้งโค้ชกีฬา ทั้งอาจารย์พละได้คึกคัก
ต่อพงศ์รู้ดีว่าครูก็คือหัวโขนที่สร้างขึ้น ถอดออกมาก็คืุ์ปุถุชนทั่วไป ยิ่งพวกครูพละที่เขารู้จัก เป็นักกีฬาและโตมาด้วยกัน ต่อพงศ์รู้ดีว่าก็เหมือนกับพวกเขานั่นแหละ ต่างกันตรงแค่เลือกที่จะเป็ครู หรือไม่เป็ครูเท่านั้นเอง
แม้เขาจะผ่านเื่พวกนี้มาเยอะ และเข้าใจพวกเพื่อน พี่น้อง นักกีฬาพวกนี้ดี แต่พอนึกได้ว่าสถานที่นี้มันคือ “โรงเรียน” กิจกรรมจากเสียงที่เขาได้ยินเมื่อกี้นี้มันก็ดูไม่เหมาะสมเอาซะเลย ถ้าเป็ในผับ หรือในสถานบันเทิงแบบอื่น เขาก็คงไม่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่แบบนี้
ต่อพงศ์ล้างหน้าล้างตาพอให้หายเมาได้บ้าง ยังไม่ทันออกจากหน้ากระจก จู่ ๆ ประตูห้องน้ำก็เปิดออกพร้อมร่างเด็กสาวคนหนึ่งที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“พี่ขา ช่วยด้วย ช่วยพลอยด้วยนะคะ” ร่างน้อยนั้นวิ่งตรงเข้ามาหาอย่างตระหนก โค้ชบาสหนุ่มใหญ่ยังอึ้งอยู่กับที่ ใบหน้าที่สวยหยดนั้น ยังไม่น่าอึ้งเท่ากับหน้าอกหน้าใจได้รูปสวย เม็ดถันชูชัน ถัดลงไปเป็เอวคอดและกระโปรงพลีทที่คลุมถึงแค่ต้นขา เป็อาภรณ์ชิ้นเดียวที่อยู่บนร่างสาวน้อยตอนนี้
“น้อง เอ่อ หนูเป็อะไร เกิดอะไรขึ้น” โค้ชบาสเอ่ยถามด้วยเสียงที่แหบแห้ง ก่อนสาวน้อยจะร้องไห้โฮแล้วโผเข้ากอดเขาแน่น
********* * *********
23K
